Παρασκευή, 31 Μαΐου 2019

Runaway Train

Πάμε και σε κάτι σχετικά καινούριο (για τα δεδομένα του blog). Το άκουσα τις προάλλες στον Γιάννη Πετρίδη και μου άρεσε.


Ο Boy George και οι Culture Club συναντούν τη μαγική φωνή της Gladys Knight για μια νέα ηχογράφηση του “Runaway Train”  που υπάρχει στο άλμπουμ των Culture Club "Life" του 2018.
Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε limited edition βινύλιο με την ευκαιρία της φετινής Record Store Day.

Κυριακή, 26 Μαΐου 2019

50 χρόνια πριν #15 Sugar, Sugar

Οι Archies ήταν ένα συγκρότημα που ποτέ δεν έκανε περιοδείες, ούτε εμφανίσεις στην τηλεόραση και βέβαια ποτέ δεν έδινε συνεντεύξεις στον Τύπο. Ο Don Kirshner, ο οποίος ήταν πίσω από την αρχική επιτυχία των Monkees, ήταν αυτός που τους δημιούργησε, έχοντας σαν πρότυπο τους χαρακτήρες του καρτούν Archie. Ο Ron Dante, νεαρός τότε, δούλευε στο γραφείο του Kirshner, ο οποίος είχε εν ενεργεία μια σειρά από μεγάλους συνθέτες της εποχής των αρχών της δεκαετίας του '60. Όταν λοιπόν ο Kirshner του ζήτησε να συμμετέχει ανώνυμα στο γρουπ των Archies, δέχθηκε με μεγάλη του χαρά. Ο Ron με την Toni White κάνουν όλες τις φωνές των καρτούν στο Sugar, Sugar, που ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία του 1969 στις Ηνωμένες Πολιτείες. USA 1, UK 1

Σάββατο, 18 Μαΐου 2019

Middle of the Road

Σας έχω μιλήσει για τη σειρά των αναρτήσεων με τίτλο "50 χρόνια πριν" και το πως τις συνδέω με την ηλικία μου. Σήμερα λοιπόν, σκεφτόμουν πως η Chrissie Hynde όταν έγραψε και τραγούδησε το Middle of the Road ήταν 32 χρονών (παρότι στους στίχους του τραγουδιού αναφέρει "I got a kid, I'm thirty-three" ). Εγώ, αν και 50 χρονών σήμερα, θέλω να πιστεύω ότι κι εγώ βρίσκομαι "στα μισά του δρόμου". Και είναι πραγματικά ενδιαφέρον να βρίσκεσαι σε μια ηλικία που για πολλούς εικοσάρηδες είσαι "με το ένα πόδι στον τάφο" (κι εγώ έτσι πίστευα για τους πενηντάρηδες όταν ήμουν 18) ενώ για τη σύγχρονη κοινωνία είσαι "στην πιο παραγωγική ηλικία". Αν με ρωτήσετε τώρα τι θα προτιμούσα, θα σας έλεγα ότι θα ήθελα να ήμουν 18 αλλά με την πείρα και το μυαλό που έχω τώρα, στα πενήντα μου. Επειδή όμως αυτό δεν γίνεται, προσπαθώ να διατηρήσω κάποιες από τις τρέλες των εφηβικών και μετα-εφηβικών μου χρόνων (μια από αυτές είναι και η αγάπη μου για τη μουσική) ανέπαφες -όσο γίνεται- απέναντι στη λαίλαπα του χρόνου.


Το Middle of the Road κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1983 και περιέχεται στο album Learning to Crawl των Pretenders. Έφτασε μέχρι το #2 στο US mainstream rock chart τον Ιανουάριο του 1984 όπου και έμεινε για 4 εβδομάδες. Το 1989, το συγκρότημα έδωσε την άδεια να συμπεριληφθεί το τραγούδι σε ένα διπλό album της Greenpeace (Rainbow Warriors) μαζί με άλλα τραγούδια που εξέφραζαν "περιβαλλοντικές ευαισθησίες".

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2019

50 χρόνια πριν #14 Dizzy

Ο γνωστός παραγωγός Steve Barri ήταν φίλος της μουσικής του Tommy Roe, αλλά βασικά προτιμούσε τις πρώτες ηχογραφήσεις του που του θύμιζαν τα ινδάλματά του Buddy Holly και Everly Brothers. Έτσι όταν του προτάθηκε να αναλάβει την παραγωγή του, ηχογράφησε δυο τραγούδια στο ύφος της Sheila και ένα μόνο στο γνωστό ύφος της μπάμπλγκαμ με το οποίο είχε γνωρίσει αρκετές επιτυχίες ο Tommy Roe. Τα δυο τραγούδια που άρεσαν στον Barri απέτυχαν,  έτσι ο Roe δοκίμασε αυτό που είχε γράψει με ένα από τα μέλη των Raiders, τον Paul Revere. Ήταν το Dizzy, που έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία του την οποία δεν μπόρεσε ποτέ να επαναλάβει. USA 1, UK 1

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2019

Black Mirror

Τον τελευταίο καιρό παρακολουθώ (με αρκετά χρόνια καθυστέρηση) τα επεισόδια της βρετανικής τηλεοπτικής σειράς επιστημονικής φαντασίας Black Mirror.


Για όσους δεν έχουν υπόψη τους τη σειρά, να πω ότι επικεντρώνεται σε σκοτεινά αλλά και σε σατιρικά θέματα που εξετάζουν τη σύγχρονη κοινωνία, ιδιαίτερα όσον αφορά τις απρόβλεπτες συνέπειες των νέων τεχνολογιών.

Αποτελείται από αυτοτελή επεισόδια που συνήθως διαδραματίζονται στο εγγύς μέλλον. Η εκπομπή ξεκίνησε στο βρετανικό κανάλι 4, τον Δεκέμβριο του 2011, η δεύτερη σεζόν ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2013 ενώ τον Σεπτέμβριο του 2015, η Netflix εξαγόρασε το πρόγραμμα, αναθέτοντας στους παραγωγούς μια σειρά 12 επεισοδίων που χωρίστηκαν αργότερα σε δύο σεζόν.

Έβλεπα λοιπόν προχθές το 3ο επεισόδιο της 3ης σεζόν (καθώς τα βλέπω με τη σειρά) με τίτλο Shut Up and Dance που θεωρήθηκε από τους κριτικούς ως το καλύτερο επεισόδιο της συγκεκριμένης σεζόν. Προσωπικά μου άρεσε ιδιαίτερα ο πρωταγωνιστής Alex Lawther αλλά εκεί που ενθουσιάστηκα ήταν με το τραγούδι που παίζει στο τέλος του επεισοδίου και που δένει τέλεια με ότι διαδραματίζεται στην οθόνη.

Πρόκειται για το Exit Music (for a Film) των Radiohead μέσα από το album OK Computer του 1997.


Για το OK Computer νομίζω ότι δεν χρειάζεται να πω πολλά πράγματα. Θεωρείται ένα από τα καλύτερα album όλων των εποχών, ήταν υποψήφιο για Grammy το 1998 και το 2014 συμπεριλήφθηκε από τη Βιβλιοθήκη του Κογρέσσου στις ΗΠΑ στο National Recording Registry ως ένα σημαντικό "culturally, historically, or aesthetically" album.