Τρίτη, 30 Απριλίου 2019

Let's Rock

Χρόνια Πολλά!

Ελπίζω να περάσατε καλά, να φάγατε ό,τι τραβούσε η όρεξή σας και να επιστρέψατε (αν επιστρέψατε) στη βάση σας.

Για μια άλλου είδους επιστροφή θα σας μιλήσω κι εγώ σήμερα. Για την επιστροφή των Black Keys, το νέο album των οποίων με τίτλο 'Let's Rock' θα κυκλοφορήσει στις 28 Ιουνίου και μας έχει δώσει ήδη δυο singles, το Lo/Hi και το Eagle Birds.



Αν το rock είναι ακόμα ζωντανό, νομίζω ότι το οφείλει σε 5-10 ονόματα, ένα από τα οποία είναι σίγουρα και οι Black Keys. Ωστόσο, επειδή δεν μπορώ να ξεχάσω και τους πρωτεργάτες, θυμηθείτε και τον τεράστιο Marc Bolan με τους T. Rex και συγκρίνετέ τους με τον ήχο των Black Keys του 2019.

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019

50 χρόνια πριν #13 Is That All There Is

Η Peggy Lee ήταν μια από τις πιο γνωστές τραγουδίστριες της δεκαετίας του '40 με αρκετές επιτυχίες και στη δεκαετία του '50. Ξαφνιάζοντας τους πάντες το 1969, επιστρέφει με ένα album στο οποίο υπήρχαν σύγχρονες συνθέσεις και τρία τραγούδια της γνωστής συνθετικής δυάδας Leiber και Stoller. Το ένα από αυτά ήταν το καταπληκτικό Is That All There Is, που ήλθε να ξαφνιάσει τη νέα γενιά και να θυμίσει στον κόσμο την εξαιρετική της φωνή. Το Is That All There Is ήταν υποψήφιο για δυο βραβεία Grammy και κέρδισε το ένα, αυτό της καλύτερης σύγχρονης γυναικείας ερμηνείας. USA 11


ΥΓ. Μεγάλη Τετάρτη σήμερα. Έτσι θα σας αποχαιρετήσω για το Πάσχα. Να είστε καλά και να φορτίσετε τις μπαταρίες σας τις μέρες που ακολουθούν. Θα σας χρειαστούν (οι μπαταρίες) μιας και το καλοκαιράκι δεν θέλει να έρθει φέτος με τίποτα.

Καλή Ανάσταση

Κυριακή, 21 Απριλίου 2019

ΠΑΟΚ είσαι αφού

Για 690 αναρτήσεις αυτό το blog δεν έχει κάνει καμία αναφορά στο σάπιο τοπίο του ελληνικού ποδοσφαιρικού γίγνεσθαι.

Σήμερα όμως είναι αλλιώς. Ακόμη και μόνο κοινωνιολογικά να εξετάσει κανείς αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Θεσσαλονίκη, έχει ενδιαφέρον (και όχι μόνο "δημοσιογραφικό").

Κι επειδή θα κατέβω κι εγώ να πανηγυρίσω την κατάκτηση του πρωταθλήματος από τον ΠΑΟΚ, ας μου επιτρέψετε να του αφιερώσω ένα τραγούδι.


Το Play Ball των AC/DC ήταν το πρώτο single του album Rock or Bust (2014).

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2019

50 χρόνια πριν #12 Hawaii Five-0

Το θέμα από τη γνωστή τηλεοπτική σειρά Hawaii Five-0 ήταν μια από τις τελευταίες επιτυχίες στην καριέρα του συγκροτήματος των Ventures, που είχε στο ενεργητικό του την ηχογράφηση 50 περίπου albums στη δεκαετία του '60. Τότε το συγκρότημα είχε αρχίσει να γίνεται γνωστό με αρκετή καθυστέρηση στην Ιαπωνία και το Hawaii Five-0 που ακουγόταν στην τηλεοπτική σειρά με πρωταγωνιστή τον Jack Lord, ήταν μια τονωτική ένεση για την καριέρα  τους. USA 4

Κυριακή, 14 Απριλίου 2019

Alan Parsons - Sometimes (ft. Lou Gramm)

Ας δούμε τώρα ένα single που κυκλοφόρησε πριν από δυο μέρες.

Το "The Secret" είναι το πέμπτο solo album του εκπληκτικού Alan Parsons. Θα κυκλοφορήσει στις 26 Απριλίου και θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και αυτό το κομμάτι όπου ο Alan Parsons συνεργάζεται με τον Lou Gramm των Foreigner.


Στο album θα υπάρχουν κι άλλες συνεργασίες (στο κομμάτι των φωνητικών). Συγκεκριμένα περιμένουμε να ακούσουμε τις συνθέσεις του Parsons από τις φωνές των Jason Mraz, Todd Cooper, P. J. Olsson, Jordan Huffman, Jared Mahone και Mark Mikel.

Το πρώτο single μου άρεσε καθώς θυμίζει τα παλιά και αγαπημένα αλλά δεν ξέρω τι τύχη μπορεί να έχει στην σημερινή αγορά της μουσικής βιομηχανίας.

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019

You don't own me

Πάμε τώρα σε κάτι εντελώς διαφορετικό.

Το "You Don't Own Me" γράφτηκε από τον John Madara και τον David White και ηχογραφήθηκε πρώτη φορά από την Lesley Gore το μακρινό 1963. Η Gore ήταν μόλις 17 χρονών και είχε ήδη μια επιτυχία με το "It's my Party".




Το τραγούδι εξέφραζε την ολοένα και αυξανόμενη τάση για την χειραφέτηση των γυναικών στη δεκαετία του '60 και αποτέλεσε κατά κάποιον τρόπο ένα ύμνο για το φεμινιστικό κίνημα. Δείτε για παράδειγμα πως χρησιμοποιείται στην τελευταία σκηνή της ταινίας 1st Wives Club με τις υπέροχες Goldie Hawn, Bette Midler και Diane Keaton 36 χρόνια μετά την πρώτη του εκτέλεση.



Το τραγούδι έχει διασκευαστεί αρκετές φορές με πιο πρόσφατη την εκτέλεση της Grace (με τη συμμετοχή του G-Easy).


Δευτέρα, 8 Απριλίου 2019

The Killing Moon

Με αφορμή τη συναυλία των Madrugada, θυμήθηκα αυτό το υπέροχο κομμάτι των Echo & the Bunnymen





Κυκλοφόρησε στις 20 Ιανουαρίου του 1984

Θυμάμαι σαν τώρα ποιος μου έφερε να το ακούσω για πρώτη φορά (ελπίζω να με θυμάται και εκείνος) και έχω κρατήσει το single σε περίοπτη θέση στη δισκοθήκη μου.

Ήταν το πρώτο single του album Ocean Rain και μάλλον το πιο εμπορικό κομμάτι της μπάντας καθώς έφτασε μέχρι το #9 στο UK Singles Chart.

Ο Ian McCulloch έχει δηλώσει για το συγκεκριμένο κομμάτι: "When I sing "The Killing Moon", I know there isn't a band in the world who's got a song anywhere near that".

Σάββατο, 6 Απριλίου 2019

Madrugada live 5/4/2019 Thessaloniki

Τι καταπληκτική συναυλία ήταν αυτή χθες!

Για ακόμα μια φορά ο Sivert Høyem επιβεβαίωσε πόσο μας αγαπάει χαρίζοντάς μας μια εκπληκτική βραδιά. Η συναυλία ήταν άψογη τόσο σε θέματα οργάνωσης όσο και στο θέμα του ήχου. Το 2008 που τους είχα ξαναδεί (στο Principal) ήταν αλλιώς. Οι θαυμαστές τους στην Ελλάδα αυξήθηκαν με αποτέλεσμα να έχουμε δυο συνεχείς αλλαγές χώρου στη Θεσσαλονίκη (για να χωρέσουμε όλοι) και δύο αντί μιας συναυλίας στην Αθήνα (7 & 8 Απριλίου).



Και επειδή συζητούσα σήμερα με κάτι φίλους που δεν ασχολούνται με την μουσική, ας πούμε μερικά πράγματα για αυτή την καταπληκτική μπάντα από τη Νορβηγία (από το https://rockoverdose.gr).

Για πολλούς η πόλη Stokmarknes είναι άγνωστη. Για τους λάτρεις, όμως, του σκοτεινού και μελαγχολικού ήχου είναι πασίγνωστη καθώς σε αυτή την πόλη, το 1992, ιδρύεται η μπάντα με το όνομα Madrugada. Madrugada στα ισπανικά είναι η χαραυγή ή αλλιώς «Μπλε ώρα». Είναι η μαγική στιγμή μεταξύ μέρας και νύχτας, είναι η ώρα που ξημερώνει και ο ουρανός παίρνει μια βαθιά μπλε απόχρωση. Τέσσερα ονειροπόλα παιδιά Sivert Høyem , Frode Jacobsen , Jon Lauvland , Robert Burås ξεκινάνε ένα ταξίδι προς άγνωστη κατεύθυνση με τις αποσκευές τους να έχουν μελωδικότητα, συναισθήματα και μελαγχολία.
Οι Madrugada μελοποιούν την ανθρώπινη μελαγχολία , η μουσική τους ταξιδεύει τον ακροατή σε εγκαταλελειμμένα παλάτια μελαγχολικά και μόνα. Η φωνή του Sivert Høyem χτυπάει χορδές που βρίσκονται στην καρδιά σου και για κάποιον παράξενο λόγο ενεργοποιούν λογική και συναίσθημα. Με συνδυασμό ήχων της rock των 60's και έντονα στοιχεία ψυχεδέλειας των 70's & 80's σε κάνουν να σκεφτείς πως η μοναξιά είναι ένα καλό μέρος για να επισκεφτείς αλλά άσχημο μέρος να μείνεις.
Οι Madrugada έχουν τον ενεργητικό τους πέντε studio δίσκους : 1999 (Industrial Silence) , 2001 (The Nightly Disease) , 2002 (Grit) , 2005 (The Deep End) , 2008 (Madrugada) και ένα live δίσκο 2005 (Live at Tralfamadore) που περιέχει live εκτελέσεις από πέντε διαφορετικά shows που είχαν δώσει από το 2003-2005 .
Από την πρώτη στιγμή που επισκέφτηκαν την Ελλάδα ο Sivert Høyem απέκτησε μια ιδιαίτερη σχέση με το ελληνικό κοινό που τον αγάπησε και του έδειχνε σχεδόν σε όλες του τις επισκέψεις στην χώρα μας (είτε σαν Madrugada , είτε στην σόλο του καριέρα, είτε σαν Paradise) με αποκορύφωμα το live στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού . Η τελευταία του επίσκεψη σαν Madrugada ήταν το 2008.
Φέτος ένωσαν και πάλι τις δυνάμεις τους καθώς συμπληρώνονται 20 χρόνια από τη κυκλοφορία του πρώτου τους δίσκου Industrial Silence (κατά την άποψη μου ο καλύτερος δίσκους τους γιατί είναι από τους δίσκους που δεν πατάς το κουμπί να παίξει το επόμενο, απλά τον αφήνεις να παίξει ολόκληρος) . On stage τα τρία από τα τέσσερα ιδρυτικά μέλη της μπάντας Sivert Høyem , Frode Jacobsen , Jon Lauvland καθώς ο Robert Burås απεβίωσε το 2007.

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2019

50 χρόνια πριν #11 Games People Play

O Joe South έπαιξε κιθάρα με όλους στη δεκαετία του '60, ακόμα και για τον Bob Dylan στο album Blonde on Blonde. Τα μουσικά ακούσματα του Joe South προέρχονταν από τα μπλουζ, την κάντρυ και το ροκαμπίλι. Το Games People Play είναι ένα τραγούδι που έγραψε για την υποκρισία και το κόστος της στις ανθρώπινες σχέσεις. Θα λέγαμε ότι ήταν μια πικρή απάντηση στο Dock of the Bay του Otis Redding. Το Games People Play του χάρισε τρία βραβεία Γκράμι τη χρονιά που κυκλοφόρησε. USA 12, UK 6