Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Το αφεντικό ... στο Broadway


To MetLife Stadium, στο Ίστ Ράδερφορντ του Νιου Τζέρσι, μπορεί να φιλοξενήσει περισσότερους από 50.000 ανθρώπους για μια συναυλία. Το Walter Kerr Theater στο Μπρόντγουεϊ είναι κατά πολύ μικρότερο καθώς διαθέτει θέσεις για λιγότερους από χίλιους θεατές. Αλλά οι δύο αυτοί χώροι στην ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή της Νέας Υόρκης έχουν ένα κοινό σημείο αναφοράς: τον Μπρους Σπρίνγκστιν. Πέρυσι, το «Αφεντικό» της αμερικανικής ροκ μουσικής κατάφερε να γεμίσει τρεις φορές το MetLife ενώ αυτές τις ημέρες πρόκειται να εγκατασταθεί στα καμαρίνια του Walter Kerr Theater.
Από τα μέσα Οκτωβρίου έως και τον Φεβρουάριο, ο Μπρους θα ανεβαίνει από Δευτέρα έως Παρασκευή στη σκηνή του περίφημου θεάτρου και θα παρουσιάζει μια παράσταση «όσο το δυνατόν πιο προσωπική και οικεία». «Επέλεξα το Μπρόντγουεϊ για αυτό το project γιατί υπάρχουν αυτά τα όμορφα παλιά θέατρα και μου φάνηκε ως το κατάλληλο σκηνικό για αυτό που είχα στο μυαλό μου. Μάλιστα, με μία ή δύο εξαιρέσεις, το Walter Kerr Theater με τις 960 θέσεις του είναι η μικρότερη σκηνή που θα έχω εμφανιστεί τα τελευταία σαράντα χρόνια», είχε προσδιορίσει ο ίδιος με ανακοίνωσή του, μετά τη διαρροή του γεγονότος, το καλοκαίρι, στα αμερικανικά ΜΜΕ. Η επίσημη πρεμιέρα έχει προγραμματιστεί για την 12η Οκτωβρίου αλλά από την ερχόμενη Τρίτη ξεκινούν οι avant premier με τις τιμές των εισιτηρίων να ξεκινούν από 700 και να φτάνουν έως και 2.400 δολάρια.

Για τον τραγουδοποιό που ξεκίνησε την καριέρα του δίνοντας συναυλίες στα μπαρ του Τζέρσι Σορ, για να καταλήξει στη συνέχεια να γίνει το μουσικό ίνδαλμα των μελών της αμερικανικής εργατικής τάξης, γεμίζοντας τεράστια στάδια επί σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, η επιλογή του αυτή είναι σίγουρα ξεχωριστή. Πρόκειται, όμως, για μια κατάθεση ψυχής μέσω της μουσικής, για μια προσωπική συναυλία ή για ένα θεατρικό δρώμενο;
Ολα άρχισαν στο Λευκό Οίκο. Την 12η Ιανουαρίου, κατά τις τελευταίες ημέρες της κυβέρνησης Ομπάμα, ο Σπρίνγκστιν έδωσε μια ακουστική συναυλία ενώπιον 250 μελών του προσωπικού των Ομπάμα ως δώρο προς την προεδρική οικογένεια. Αποδείχτηκε πως επρόκειτο για μια εξαιρετική στιγμή για τον ίδιο, κάτι σαν απολογισμός ζωής, καθώς επέλεξε να εκτελέσει 15 από τα πιο εμβληματικά τραγούδια του, εμπλουτίζοντάς τα με προσωπικές αφηγήσεις και αναμνήσεις, κατά το πρότυπο του «Born to Run», την αυτοβιογραφία του τροβαδούρου που κυκλοφόρησε το 2016.
Εννέα μήνες μετά ο Μπρους είναι έτοιμος να παρουσιάσει τον «Σπρίνγκστιν στο Μπρόντγουεϊ»«Η παράστασή μου είμαι μόνο εγώ, η κιθάρα, το πιάνο και τα λόγια και η μουσική. Άλλοτε μιλάω και άλλοτε τραγουδώ. Η παράσταση ακολουθεί ελεύθερα την πορεία της ζωής και του έργου μου», δηλώνει, χαρακτηρίζοντας το ζευγάρωμα της αφήγησης με το τραγούδι «μια τρίτη οντότητα». 
Μιλώντας στους New York Times ο Σπρίνγκστιν παραδέχτηκε πως εκείνη τη βραδιά στον Λευκό Οίκο, λίγες ημέρες πριν από την ορκωμοσία του νέου αμερικανού προέδρου, το κλίμα ήταν βαρύ και κυριαρχούσαν το σοκ και η ανησυχία. Αλλά εκείνος επέλεξε να αντισταθεί και να μην επιτρέψει στην εκλογή του Τραμπ να τον επηρεάσει.
«Δεν ήθελα να κάνω κάτι που θα αφορούσε μόνον αυτό. Σκεφτόμουν, πως στη ζωή μου έγραψα αρκετά και όλα αυτά τα χρόνια εξέφρασα συγκεκριμένες αξίες. Και το καλύτερο που μπορούσα να κάνω εκείνη τη στιγμή ήταν να παρουσιάσω κάτι που θα αναδείκνυε αυτές τις αξίες με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Δεν υπάρχει τίποτα που να εστιάζει στον Τραμπ σ’ αυτό που κάνω. Η ιδέα μου ήταν να παρουσιάσω όλα όσα έκανα τα τελευταία σαράντα χρόνια ώστε να μιλήσει το έργο μου. Δεν ήθελα να γίνω υπερβολικός ή ιδιαίτερα ιδεολογικός. Ήθελα να παίξω απλά και να είμαι αρκετά ευρύς ώστε να αναφερθώ σε όλα όσα για τα οποία έχω γράψει. Και μ’ αυτόν τον τρόπο, μέσω της αντίθεσης, θα έκανα και το σχόλιό μου».

Αλλά ο Σπρίνγκστιν, ο άνθρωπος που τραγούδησε για τους άνεργους της Αμερικής, για τους περιθωριοποιημένους, για όλους τους λησμονημένους της αμερικανικής εργατικής τάξης, αναγνωρίζει πως ο Τραμπ κατάφερε να μιλήσει και τελικά να πείσει αυτούς τους ανθρώπους να τον ψηφίσουν.
«Οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι, με την έννοια ότι η αποβιομηχανοποίηση που σημειώθηκε τις δεκαετίες του ’70 και του ’80 ήταν πραγματικά καταστροφική για ένα ολόκληρο τμήμα του πληθυσμού. Και αυτά τα ζητήματα δεν αντιμετωπίστηκαν ποτέ σοβαρά ούτε από τους Ρεπουμπλικανούς ούτε από τους Δημοκρατικούς. Το πρόβλημα είναι σύνθετο. Εμπλέκεται και  η παγκόσμια τεχνολογία και δεν έχω τις απαντήσεις. Αλλά γνωρίζω πως πάρα πολλοί έχασαν τον προσανατολισμό τους και θεωρώ ότι ο Τραμπ άγγιξε αυτά τα αισθήματα μέσω της ρητορικής του. Είναι πολύ καλός στο να γνωρίζει τι θέλει να ακούσει ο κόσμος», παραδέχτηκε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: