Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

10 χρόνια Μέρες Βινυλίου

Με αυτά και με τ' άλλα πέρασαν 10 ολόκληρα χρόνια από τότε που εμφανίστηκε η πρώτη ανάρτηση σε αυτό το ταπεινό blog.

Αυτό που με ώθησε στη δημιουργία του ήταν η ανάγκη να επικοινωνήσω προς τα έξω -ουσιαστικά- τα πάθη μου. Όσοι επισκέπτεστε το blog τακτικά νομίζω ότι καταλαβαίνετε ποια είναι αυτά.

Και επειδή, όπως και να το κάνουμε, μια ολόκληρη δεκαετία στην μπλογκόσφαιρα δεν είναι και λίγο πράγμα θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποια στοιχεία που πιθανόν να έχουν ενδιαφέρον.

Το blog ξεκίνησε στις 27/5/2007.

Σε αυτά τα 10 χρόνια πέρασαν από εδώ περίπου 55.000 άνθρωποι (μοναδικοί επισκέπτες). Το 35% αυτών των ανθρώπων ξαναμπήκαν στο blog μετά την αρχική τους επίσκεψη.

Η ανάρτηση που προσέλκυσε τους περισσότερους επισκέπτες είναι αυτή και είχε να κάνει φυσικά με τα "Υπέροχα Πλάσματα". Διαβάστε τι έγραφα τότε:

Λοιπόν, ήρθε η ώρα να σας αποχαιρετήσω για το καλοκαίρι. Και επειδή η εποχή προσφέρεται για ανασκοπήσεις, είπα να σας αφήσω με μια σύνοψη του θέματος που -από ένα σημείο και έπειτα- μονοπώλησε το ενδιαφέρον του συγκεκριμένου ιστολογίου. Μιλάω φυσικά για τα «Υπέροχα Πλάσματα». Η ιστορία ξεκίνησε τον Φεβρουάριο όταν (ενθουσιασμένος από τις μουσικές και τα τραγούδια κάθε επεισοδίου) σκέφτηκα πως θα ήταν καλή ιδέα να συγκεντρώσω τις διασκευές (αρχικά) των τραγουδιών που ακούστηκαν στη σειρά. Η ανταπόκρισή σας ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου και αυτό το «παιχνιδάκι» συνεχίστηκε μέχρι το τέλος της τηλεοπτικής σεζόν. Είχε πολύ γέλιο η παρακολούθηση των στατιστικών του blog, όπου έβλεπε κανείς ότι οι επισκέψεις διπλασιάζονταν κάθε Τετάρτη, μετά από την προβολή του κάθε καινούργιου επεισοδίου. Η αλήθεια είναι πως κάπου προς το τέλος η όλη ιστορία με είχε κουράσει αλλά συνέχισα να το κάνω, αφενός για να ευχαριστήσω αυτούς που περίμεναν να δουν τα τραγούδια του κάθε επεισοδίου και αφετέρου γιατί εκ φύσεως δεν μου αρέσει να αφήνω κάτι στη μέση. Δεν ξέρω τι θα έκανα αν η σειρά συνεχιζότανε και του χρόνου και δεν ξέρω αν θα το επαναλάβω με κάποια σειρά της επόμενης σεζόν. Όπως και να’χει, θέλω να σας ευχαριστήσω για τα σχόλια και τις παρατηρήσεις σας και να σας ευχηθώ καλές διακοπές, καλή ξεκούραση και ... Ραντεβού τον Σεπτέμβρη (ναι, ναι σαν τα παλιά σινεμά). 

Τελικά το ξαναέκανα για το "Μίλα μου Βρώμικα" η σειρά όμως δεν είχε την ανάλογη δυναμική με τα "Υπέροχα Πλάσματα". Είχαν βέβαια αρχίσει να αλλάζουν και τα πράγματα στο δίκτυο. Η σαρωτική επικράτηση των social media ώθησαν τον κόσμο μακριά από τα blogs που ήταν ουσιαστικά ο προπομπός αυτού που ζούμε σήμερα με το facebook, το twitter, το instagram και όλα τα υπόλοιπα.

Εγώ θέλω να σας ευχαριστήσω που ακόμη και σήμερα είστε αρκετοί που αγαπάτε το blog και περνάτε μια βόλτα και από δω.

Ελπίζω ότι θα ήμαστε όλοι καλά και για τα επόμενα 10 χρόνια έτσι ώστε το 2027 να διαβάσετε και πάλι ένα ανάλογο παραλήρημα ενός τύπου που -κάνοντας το κέφι του- νοιώθει ότι έστω και κάποιοι (λίγοι?) ενδιαφέρονται για τις απόψεις και για τα γούστα του.

Να περνάτε καλά και φυσικά να προσπαθείτε να κάνετε τα πράγματα που σας αρέσουν σε αυτή τη ζωή. Για την επόμενη δεν ξέρουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: