Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Χριστούγεννα στη Νέα Υόρκη



Κάθε χρόνο τέτοια εποχή κάνω μια ανάλογη ανάρτηση. Ήρθε και η σειρά του 2016 λοιπόν.


Η ατμόσφαιρα στην αμερικανική μητρόπολη είναι μαγική χωρίς να το προσπαθήσει: πατινάζ γύρω από το πελώριο χριστουγεννιάτικο δέντρο του Rockefeller Center ή βόλτες με άμαξες στο Central Park. Τα Χριστούγεννα στη Νέα Υόρκη είναι η πραγματοποίηση των παιδικών ονείρων που ζούσαν κλεισμένα στο συρτάρι της ωριμότητας και αδημονούσαν να βγουν στο φως ντυμένα με αφράτο χιόνι, πολύχρωμα λαμπιόνια και φωτεινές επιγραφές. Τα Χριστούγεννα στη Νέα Υόρκη είναι ίδια από την τελευταία φορά που τα έζησες και θα είναι τα ίδια όσα χρόνια και αν περάσουν. Πασπαλισμένα με την ίδια μαγεία, καλυμμένα με το ίδιο χρυσό περιτύλιγμα, βουτηγμένα στην αισθαντική φωνή του Frank Sinatra. Η γιορτινή Νέα Υόρκη, είναι ακριβώς αυτό που ο καθένας μας είχε πλάσει στη φαντασία του για τις γιορτές, όταν ήταν παιδί. 


Αυτή την περίοδο όλοι και όλα αλλάζουν. Ακόμα και οι Νεοϋορκέζοι, που όλο το χρόνο ζουν και λειτουργούν σαν καλοκουρδισμένες μηχανές, τα Χριστούγεννα χαλαρώνουν. Πετούν τους δερμάτινους χαρτοφύλακες, λύνουν τις γραβάτες τους, εγκαταλείπουν τη virtual προγραμματισμένη ψυχαγωγία τους και διασκεδάζουν, με τον ενθουσιασμό που δεν τους χαρακτηρίζει στη σκυθρωπή τους καθημερινότητα. Η Νέα Υόρκη τα Χριστούγεννα τα ζει, τα διασκεδάζει και τα γιορτάζει με την ψυχή της. Σε παρασύρει μαζί της, σε επηρεάζει, σε κάνει να θες να ονειρευτείς. Το πανύψηλο χριστουγεννιάτικο δέντρο μπροστά στο Rockefeller Center που από τις 30 Νοεμβρίου θα φωτίζεται με 45.000 λαμπάκια, οι στολισμένοι υγροί δρόμοι, οι φωτισμένες γέφυρες Brooklyn και Manhattan, τα χρωματιστά λαμπιόνια και οι γιρλάντες στο εσωτερικό των καταστημάτων, οι πανάκριβες βιτρίνες της 5ης Λεωφόρου και οι ήχοι από κάλαντα που αντηχούν σε κάθε γωνιά του δρόμου, συνθέτουν ένα μαγευτικό κονσέρτο χαράς. Αρκεί να έρθεις με την όρεξη να το ζήσεις. 

Το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι, μόλις ξυπνήσεις και γευτείς ένα απολαυστικό πρωινό με αχνιστά bagels και μαρμελάδα βατόμουρο στο ξενοδοχείο σου, είναι να βγεις στους δρόμους και να πάρεις μία γερή δόση από μαγαζιά. Οι καταναλωτικές σου ανάγκες σε οδηγούν...που αλλού; Σε όλες τις κάθετες και παράλληλες οδούς της θρυλικής 5ης λεωφόρου. Οι glamour και επώνυμες βιτρίνες που είναι στολισμένες με εξαιρετικό γούστο, συναγωνίζονται σε στυλ, τις πανέμορφες και υπερβολικά κομψές γυναίκες που περπατούν με χάρη στους πολυσύχναστους δρόμους. Εννοείται ότι θα ακολουθήστε την αγαπημένη συνήθεια των νεοϋορκέζων και παρακολουθήστε το The Radio City Christmas Spectacular, το θρυλικό χριστουγεννιάτικο σόου για όλη την οικογένεια που πραγματοποιείται εδώ και 88 χρόνια.








Μη χάσετε....
Το χριστουγεννιάτικο χωριό που στήνεται στο Bryant Park, περίπου 10 λεπτά με τα πόδια από το Rockefeller Center και την Times Square. Το χωριό λειτουργεί ως τις αρχές Μαρτίου αλλά αυτές τις μέρες φορά τα γιορτινά του με 125 κιόσκια αλλά και πελώριο παγοδρόμιο. Σε αντίθεση με το πιο διάσημο παγοδρόμιο του Rockefeller Center, εδώ θα κάνετε πατίνια δωρεάν (αν φέρετε τα δικά σας) και δεν θα χρειαστεί να περιμένετε με τις ώρες. Τα παιδιά θα λατρέψουν τη Santaland στον 8ο όροφο του θρυλικού πολυκαταστήματος Macy's, που κάθε χρόνο στολίζει τις πιο εντυπωσιακές βιτρίνες. Θα το βρείτε λίγο πιο κάτω στη 6th Avenue, σε απόσταση 10 λεπτών με τα πόδια. 

Hollow Coves - Coastline

Σήμερα η διάθεση μου είναι τέτοια που δένει καταπληκτικά με το διαμαντάκι που σας βάζω εδώ.


Οι Hollow Coves μας έρχονται από την Αυστραλία (συγκεκριμένα το Brisbane) και περπατούν πάνω σε indie-folk μονοπάτια. Πρόκειται για το ντουέτο των Μatt Carins και Ryan Henderson.

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

California Dreamin'

Μετά την ανάρτηση για το "A Hazy Shade of Winter" και μετά το χαμό του Leonard Cohen, το δικό μου μυαλό θα πάει στην California μιας και αισθάνομαι όπως αισθανόταν οι  John Phillips και Michelle Phillips όταν έγραψαν το "California Dreamin'"κατά τη διάρκεια ενός κρύου χειμώνα στη Νέα Υόρκη.

Ένα απόσπασμα από τους στίχους νομίζω ότι θα σας δώσει να καταλάβετε τι εννοώ:

All the leaves are brown and the sky is gray-I've been for a walk on a winter's day-I'd be safe and warm if I was in L.A-California dreamin' on such a winter's day.

Stopped in to a church I passed along the way-Well I got down on my knees and I pretend to pray-You know the preacher liked the cold-He knows I'm gonna stay-California dreamin' on such a winter's day

Tο κομμάτι έγινε γνωστό από την εκτέλεση των The Mamas & the Papas, οι οποίοι/ες έκαναν δεύτερες φωνές στην ορίτζιναλ εκτέλεση του  Barry McGuire και κυκλοφόρησε το 1965 ως single για να γίνει μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους.





Έχει διασκευαστεί άπειρες φορές από καλλιτέχνες από όλα τα μουσικά είδη. Ενδεικτικά θα μπορούσα να αναφέρω τους R.E.M., The Beach Boys, America, José Feliciano, The CarpentersDiana Krall.
Εγώ θα σταθώ στην περσινή διασκευή της Sia που ηχογραφήθηκε για το soundtrack της ταινίας San Andreas θεωρώντας πως η Αυστραλέζα πολυπράγμων (είναι τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, παραγωγός και σκηνοθέτης μουσικών video) έκανε καταπληκτική δουλειά.


Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016

Leonard Cohen.. ένας θλιβερός αποχαιρετισμός







Από τον Γιάννη Πετρίδη 

Με το ξύπνημα μάθαμε τον θάνατο ενός αγαπημένου καλλιτέχνη, του Leonard Cohen λίγες μήνες πριν είχε συμπληρώσει τα 82 χρόνια του.Πέρασαν 32 χρόνια από την ημέρα που εξέδωσε το πρώτο βιβλίο του με ποιήματα, στο Μόντρεαλ του Καναδά, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε ανεπανάληπτη πορεία ως τραγουδιστής, συνθέτης, μουσικός, ποιητής και συγγραφέας.

Σε μια ηλικία που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν αποσυρθεί από τα καθημερινά, ο Cohen έκανε αυτό το διάστημα μια περιοδεία στην οποία παρουσίασε το έργο του σε χιλιάδες θεατές, στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη. Είχαν μάλιστα περάσει αρκετά χρόνια πριν επιστρέψει στην σκηνή 4 χρόνια  νωρίτερα. Λίγοι θα περίμεναν τέτοια θριαμβευτική επιστροφή σ' αυτή την ηλικία.

Όλοι όσοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν κάποια από τις εμφανίσεις του, μιλούν για την εκπληκτική παρουσία του, η χρονική διάρκεια της οποίας πλησίαζε τις τρεις ώρες. Δεν είναι τυχαίο το ότι έξω από κάθε συναυλιακό χώρο όπου εμφανίζεται αυτήν την περίοδο στις ΗΠΑ, οι μη έχοντες εισιτήρια προσφέρουν περισσότερα δολάρια από την ονομαστική αξία των εισιτηρίων για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν την παράσταση· και μάλλον έχουν δίκιο, γιατί η σπανιότητα των εμφανίσεών του και η ηλικία του δεν επιτρέπουν ιδιαίτερη αισιοδοξία για τη δυνατότητα να τον παρακολουθήσει κανείς στο μέλλον. Εμείς, στην Ελλάδα, είχαμε την ευκαιρία να τον δούμε στην αρχή της προηγούμενης περιοδείας του.

Τα πρώτα τραγούδια του εμφανίστηκαν το 1967 στο άλμπουμ του Songs of Leonard Cohen και ο ήχος τους ήταν αρκετά κοντά στις ρίζες της ευρωπαϊκής φολκ των αγγλοσαξονικών χωρών. Αργότερα, στη δεκαετία του '70, ο ήχος του θα διανθιστεί με τον ήχο του Μεσοπολέμου που επικρατούσε στα γερμανικά καμπαρέ της εποχής, τον ήχο της σύγχρονης ποπ, ενώ παράλληλα θα αξιοποιήσει τον βαρύτονο ήχο της φωνής του, ερμηνεύοντας όμως τα τραγούδια του σε χαμηλότερο τόνο και δημιουργώντας έτσι ένα δικό του προσωπικό ύφος.

Στις μέρες μας ο Cohen είχε βραβευθεί με κάθε βραβείο που επιτρέπει το ύφος της μουσικής του και πριν από πέντε χρόνια έγινε μέλος στο «Rock and Roll Hall Of Fame», βράβευση που αποτελεί το αποκορύφωμα για όσους ασχολούνται με το ροκ και τη σύγχρονη μουσική. Πολλοί καλλιτέχνες τον αναφέρουν μάλιστα ως βασική πηγή έμπνευσής τους.

Ο Cohen γεννήθηκε το 1934 στο Μόντρεαλ του Καναδά, από εβραϊκή οικογένεια μεταναστών. Ο πατέρας του, που πέθανε όταν ο Leonard ήταν μόλις 9 ετών, ήταν από την Πολωνία και η μητέρα του από τη Λιθουανία. Στο Γυμνάσιο είχε καθηγητή τον ποιητή Irving Layton, και την ίδια περίοδο έφτιαξε με φίλους του το συγκρότημα των Buckskin Boys, με τους οποίους έπαιζε κάντρι-φολκ.

Το 1951 με την είσοδό του στο Πανεπιστήμιο αρχίζει και το ενδιαφέρον του για τη λογοτεχνία. Αργότερα, θα αναφέρει ως πρώτες επιρροές του τους Henry Miller, William Yeats και Walt Whitman. Το 1956 ο Καναδός ποιητής Louis Dudek θα τον βοηθήσει να εκδώσει τα πρώτα του ποιήματα με τον τίτλο Let Us Compare Mythologies και το 1961 θα γίνει ευρύτερα γνωστός στους ποιητικούς κύκλους με το Spice-Box Of Earth. Θα συνεχίσει να ασχολείται με την ποίηση στα υπόλοιπα χρόνια της δεκαετίας του '60 και αφού ήδη έχει εγκατασταθεί στην Υδρα απολαμβάνοντας τον ήλιο των ελληνικών νησιών, που έχει εμπνεύσει πολλούς λογοτέχνες στο πέρασμα των αιώνων.

Το 1967 θα πάει στις ΗΠΑ και θα αρχίσει την καριέρα του στον χώρο της μουσικής φολκ, θα κυκλοφορήσει το πρώτο του άλμπουμ και η Judy Collins θα τραγουδήσει το τραγούδι του Suzanne, στο οποίο θα γίνουν άπειρες διασκευές μέχρι σήμερα, γεγονός που θα οδηγήσει στην αποδοχή του από τον χώρο της μουσικής και στην περαιτέρω προσπάθειά του με νέα τραγούδια, όπως το Bird On The Wire που υπάρχει στο άλμπουμ Songs From Α Room, που κυκλοφόρησε το 1969. Θα συνεχίσει στη δεκαετία του '70 παρουσιάζοντας μια σειρά από εξαιρετικά άλμπουμ: Songs Of Love And Hate (1971), New Skin For The Old Ceremony (1974) και Death Of Α Ladys' Man (1977), στο οποίο την παραγωγή έκανε ο Phil Spector, ο οποίος ταυτόχρονα εκείνη την περίοδο δούλευε και με τον John Lennon. Το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας θα προκαλέσει αρκετές συζητήσεις, αφού ο ήχος του ήταν διαφορετικός από αυτόν που ο Cohen είχε συνηθίσει τους φίλους του, αλλά ο Spector πάντα είχε τον τρόπο με το ταλέντο του να επιβάλλεται στους καλλιτέχνες που συνεργαζόταν και ο χρόνος συνήθως τον δικαίωνε για τον τρόπο παραγωγής του. Η δεκαετία του '70 θα κλείσει με το άλμπουμ Recent Songs, που κυκλοφόρησε το 1979.

Ο Cohen θα συνεχίσει να κυκλοφορεί δίσκους αραιότερα. Ήδη το 1984 που κυκλοφόρησε το Various Positions, ήταν 50άρης· στο άλμπουμ αυτό υπάρχει το Hallelujah, τραγούδι που οδήγησε στη σημερινή αποθέωση του έργου του, βοηθούμενο και από την ερμηνεία του Jeff Buckley. Το παράδοξο είναι ότι η δισκογραφική εταιρεία του αρνήθηκε να το κυκλοφορήσει στις ΗΠΑ εξαιτίας των μειωμένων πωλήσεων των δίσκων του. Ετσι ο Cohen συνέχισε να έχει μεγαλύτερη αποδοχή στην Ευρώπη και άρχισε να σατιρίζει την εταιρεία Sony για τον τρόπο της προώθησης των δίσκων του στην Αμερική.

Το 1987 η Jennifer Warnes κυκλοφορεί προς τιμήν του το άλμπουμ Famous Blue Raincoat, στο οποίο παρουσίασε το First We Take Manhattan. Ο ίδιος ο Cohen θα το τραγουδήσει έναν χρόνο αργότερα στο άλμπουμ του Ι'm Your Man, στο οποίο για πρώτη φορά χρησιμοποιεί σύγχρονους ήχους αξιοποιώντας τη νέα τεχνολογία, και με το μαύρο χιούμορ του και τη νέα προσέγγιση των κοινωνικών θεμάτων της εποχής γνωρίζει την αποθέωση ύστερα από πολλά χρόνια.

Στη δεκαετία του '90 ξανάρχεται στην επικαιρότητα το Everybody Knows που ακούγεται στην ταινία Pump Up The Volume, κάτι που τον φέρνει πιο κοντά στη νεολαία. Το 1992 κυκλοφορεί το «Future», από το οποίο τρία τραγούδια θα χρησιμοποιηθούν στην ταινία Natural Born Killers.

Το 2001 θα κυκλοφορήσει το άλμπουμ Ten New Songs, στο οποίο υπάρχει το τραγούδι Alexandra Leaving όπου χρησιμοποιεί μεταφρασμένο το ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον, που ταιριάζει απόλυτα με τη συχνά μελαγχολική ατμόσφαιρα του δίσκου.

Το 2004 κυκλοφόρησε το Dear Heather, το 2009 ένα διπλό ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ με τραγούδια του από  συναυλία του στο Λονδίνο.

Το 2012 το άλμπουμ του Old Ideas ήταν σε πολλές λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς.

Ήταν ο τραγουδιστής που ακούγοντάς τον πίστευες ότι σου λέει μέσα από τα τραγούδια του την αλήθεια και ποτέ δεν υποκρίνεται.

Μέρες πριν τον θάνατο του κυκλοφόρησε ένα ακόμα καλό άλμπουμ, το You Want It Darker, τίτλος που δυστυχώς βγήκε προφητικός.

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

A Hazy Shade of Winter

Κι έτσι, καθώς σιγά σιγά χειμωνιάζει, θυμήθηκα το "A Hazy Shade of Winter".
I look around,
leaves are brown
And the sky
is a hazy shade of winter
Look around,
leaves are brown
There's a patch of snow on the ground.
Το τραγούδι γράφτηκε το 1966 από τον Paul Simon και αρχικά προοριζόταν για το album Parsley, Sage, Rosemary and ThymeΩστόσο, το ντουέτο των Simon & Garfunkel αποφάσισε να το κυκλοφορήσει μόνο του -ως single- στις 22 Οκτωβρίου του 1966. Εμφανίστηκε σε album δύο χρόνια αργότερα, το 1968, στο επόμενο τους album Bookends.




Εγώ θα σταθώ όμως στη διασκευή του 1987 από τις Bangles καθώς πρόκειται για μια από αυτές τις περιπτώσεις όπου μια διασκευή γνωρίζει μεγαλύτερη επιτυχία από την αρχική εκτέλεση. Η διασκευή έγινε για τις ανάγκες του soundtrack της ταινίας Less Than Zero και ο τίτλος του τραγουδιού άλλαξε ελαφρώς καθώς "φαγώθηκε" το αρχικό άρθρο.
Το "Hazy Shade of Winter" λοιπόν, ηχογραφήθηκε όπως το έπαιζε το συγκρότημα στις live εμφανίσεις του, αφαιρέθηκε όμως ο στίχος "drinking my vodka and lime" της αρχικής σύνθεσης των Simon & Garfunkel μετά από πιέσεις της δισκογραφικής εταιρείας προς το συγκρότημα.
Κυκλοφόρησε ως single τον Νοέμβριο του 1987 και έφτασε μέχρι το #2 στο Billboard Hot 100.