Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Peter Green



Από τον Γιάννη Πετρίδη

Το ταλέντο του Peter Green έγινε γνωστό για πρώτη φορά όταν τον Ιούλιο του 1966 ο μετέπειτα κιθαρίστας των Fleetwood Mac πήρε τη θέση του Eric Clapton, σαν περιστασιακός μουσικός, στους Bluesbrakers, συγκρότημα του John Mayall.

Ο Clapton αποχώρησε τότε για να δημιουργήσει τους Cream με τους Ginger Baker και Jack Bruce.

Ο Green ήταν ένας από τους πολλούς βρετανούς μουσικούς που είχαν επηρεασθεί από τα αμερικανικά μπλουζ και προσπαθούσαν να δώσουν αυτό το μουσικό στίγμα στο ροκ της δεκαετίας του '60 δημιουργώντας μια δικιά τους σχολή, ενώ παράλληλα έφεραν στην επικαιρότητα τους μεγάλους αμερικανούς καλλιτέχνες του μπλουζ που δεν ήταν ιδιαίτερα αποδεκτοί από το ευρύ αμερικανικό φιλόμουσο κοινό. Επειτα από μόλις ένα άλμπουμ με τον John Mayall, ο Peter με τους φίλους του John McVie και Mick Fleetwood αποχωρούν για να φτιάξουν τους Fleetwood Mac, με τους οποίους θα ηχογραφήσει μια σειρά από εξαιρετικούς δίσκους, με ρεπερτόριο που είχε ως βάση του τα μπλουζ και ήχους μαύρων καλλιτεχνών, όπως ο Robert Johnson, με τα τραγούδια του οποίου θα ηχογραφήσει στη δεκαετία του '90 ένα ολόκληρο άλμπουμ μαζί με τον Nigel Watson.

Το πραγματικό όνομα του Peter είναι Peter Allen Greenbaum και γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1946, στο Bethnel Green του Λονδίνου. Ηταν ο νεότερος από τα τέσσερα παιδιά που είχαν οι γονείς του και τα αδέλφια του τού αγόρασαν μια φτηνή ισπανική κιθάρα όταν ο Peter ήταν 10 ετών, οδηγώντας τον να αγαπήσει την κιθάρα και να αρχίσει να ακούει τον κιθαρίστα των Shadows, Hank Marvin, και τους αμερικανούς Β.Β. King και Muddy Waters. Μερικά από τα πρώτα του συγκροτήματα που είχαν επαγγελματική μορφή, ήταν οι Tridents και οι Muskrats.

Επίσης είχε μια σύντομη παρουσία στους Peter Β's Looners, που έφτιαξε με τους Mick Fleetwood, Dave Ambrose και τον Peter Barnes, που αργότερα θα φτιάξει το συγκρότημα των Camel.

Οι ίδιοι μουσικοί, για μερικές εβδομάδες, συνόδευαν σαν Shotgun Express τον Rod Stewart στις ηχογραφήσεις του, αλλά ο Peter αποχώρησε τότε για να δουλέψει με τον John Mayall και συμμετείχε στην ηχογράφηση δίσκων, όπως το άλμπουμ Α hard road, που ήταν ο τρίτος δίσκος του Mayall και ο Green έχει γράψει μάλιστα και δύο από τα τραγούδια του, από τα οποία το οργανικό The Supernatural, που θα δώσει το στίγμα για τη μουσική που θα παίζει στα επόμενα χρόνια, και το The same way.

Από το 1967 μέχρι το 1970 θα ηχογραφήσει με τους Fleetwood Mac, οι οποίοι αρχικά χρησιμοποιούσαν το όνομα Peter Green's Fleetwood Mac, μία σειρά από σημαντικά άλμπουμ που το ρεπερτόριό τους θα έχει σαν βάση τα μπλουζ και οι περισσότερες πρωτότυπες συνθέσεις τους θα ανήκουν στον Peter Green, με πιο γνωστή το Black magic woman, που διασκεύασαν με επιτυχία οι Santana.

Η πρώτη εμφάνιση των Fleetwood Mac, θα γίνει στο φεστιβάλ τζαζ Windsor, στο οποίο θα εμφανιστούν στις 12 Αυγούστου του 1967, και από τότε ο ήχος τους θα έχει την επιρροή της μουσικής του Peter Green ακόμα και μετά την αποχώρησή του, κυρίως για λόγους υγείας, το 1970, που ως βασική αιτία είχαν τον εθισμό του στα ναρκωτικά, που τον οδήγησαν σχεδόν σε παράνοια.

Με τους Fleetwood Mac, πριν από την αποχώρησή του μετά την τελευταία του εμφάνιση μαζί τους στις 20 Μαΐου 1970, θα ηχογραφήσει μεγάλες επιτυχίες, όπως τα Albatross, ένα ορχηστρικό κομμάτι που ξέφευγε από τον μέχρι τότε επηρεασμένο ήχο του συγκροτήματος από τα μπλουζ, (το Albatross έχει επηρεάσει τους Beatles στο να γράψουν το Sun King για το άλμπουμ τους Abbey road), The green Manalishi, το οποίο πολλοί ισχυρίζονται ότι αναφέρεται στα ναρκωτικά, αλλά ο ίδιος ο Green έχει πει ότι αφορά το χρήμα, που έχει τη μορφή του Διαβόλου, Oh well και το σχεδόν αυτοβιογραφικό Man of the world, όλα δικές του συνθέσεις.

Δύο μήνες αργότερα θα ηχογραφήσει μερικά τραγούδια, τα οποία θα κυκλοφορήσουν σαν άλμπουμ με τον τίτλο The end of the game, θα πουλήσει την Gibson Les Paul κιθάρα του, με την οποία ήταν πολύ συνδεδεμένος από το 1959, στον Gary Moore, ο οποίος κυκλοφόρησε το άλμπουμ Blues for greeny προς τιμήν του, και εκτός λίγων περιστασιακών εμφανίσεων, θα εξαφανισθεί από τη μουσική σκηνή.

Οι εξαιρέσεις αυτές ήταν η παρουσία του σε δύο τραγούδια του άλμπουμ Juju (1970) του συγκροτήματος Gass που είχε ο Bobby Tench, το 1973 θα παίξει στο τραγούδι Nightwatch των Fleetwood Mac από το άλμπουμ Penguin και με το παλιό του συγκρότημα θα παίξει επίσης στο Brown eyes του άλμπουμ Tusk το 1979.

Η περίπτωσή του είχε αρκετές ομοιότητες με αυτή του Syd Barrett, αφού ο Green θα διαγνωσθεί με σχιζοφρένεια και θα περάσει αρκετό καιρό σε διάφορες ψυχιατρικές κλινικές. Ο αδελφός του Leon με τη γυναίκα του θα καταφέρουν τελικά να τον βοηθήσουν να συνέλθει παίρνοντάς τον να ζήσει μαζί τους και να τον έχουν υπό την επιτήρησή τους.

Η επιστροφή του στη μουσική θα γίνει το 1979 με το άλμπουμ In the skies, στο οποίο υπάρχει και το τραγούδι Α fool no more, το οποίο είχε αρχικά ηχογραφήσει με τους Fleetwood Mac.

Θα ακολουθήσει το άλμπουμ Little dreamers (1980) με ανάλογο ήχο, που ήταν αυτός των σύγχρονων μπλουζ, και τα Whatcha gonna Do (1981) και Blu de Guitar (1981), που δεν παρουσίασαν κάτι το ιδιαίτερο, όπως και το Kolors που κυκλοφόρησε το 1982, από το ομώνυμο συγκρότημα, δημιουργός του οποίου ήταν ο Peter Green.

Στη δεκαετία του '90 θα επιστρέψει ξανά και θα ηχογραφήσει εννέα άλμπουμ με το όνομα Peter Green Splinter Group, στην περίοδο μεταξύ 1997 και 2004· μαζί του έπαιζαν ο Nigel Watson και ο ντράμερ Cozy Powell μέχρι τον θάνατό του το 1998.

Ο Green βέβαια συνέχισε να έχει ψυχολογικά προβλήματα και έκανε επισκέψεις σε κλινικές για να βελτιώσει την υγεία του, αλλά ο τρόπος που έπαιζε την καινούργια του πια κιθάρα Les Paul δεν άλλαξε και πολλοί μουσικοί διδάχτηκαν αρκετά από αυτόν, όπως ο αξέχαστος Garry Moore, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς κιθαρίστες που διδάχτηκαν από τον τρόπο παιξίματος του Peter Green. Θαυμαστές του έχουν δηλώσει και οι Joe Perry των Aerosmith, Steve Hackett των Genesis και Andy Powell των Wishbone Ash. Επίσης έχουν ανταλλάξει φιλοφρονήσεις με τον Eric Clapton χαρίζοντας ο ένας στον άλλον τον χαρακτηρισμό του εξαιρετικού κιθαρίστα. Αλλωστε και οι δύο τους πέρασαν από το συγκρότημα-σχολή του John Mayall και πέρασαν στην ιστορία, ενώ έγιναν και οι δυο μέλη στο Rock And Roll Hall Of Fame, ο Clapton με την προσωπική του καριέρα και τη συμμετοχή του στους Cream και Yardbirds και ο Peter Green με τη συμμετοχή του στους Fleetwood Mac.

Στη βράβευσή τους μάλιστα, το 1998, ο Peter Green και τα υπόλοιπα μέλη των Fleetwood Mac έπαιξαν για πρώτη φορά μπροστά στο κοινό του Rock and Roll hall of fame, το Black magic woman.

Το περιοδικό Rolling Stone έχει τον Peter Green στη λίστα του με τους 40 καλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι ο Peter Green ήταν καλύτερος κιθαρίστας από τον Clapton, το περιοδικό Mojo τον έχει στην τρίτη θέση και τον Clapton στην έκτη, αλλά αυτό βέβαια είναι θέμα προσωπικού γούστου, αφού και οι δύο έχουν έναν ξεχωριστό τρόπο ερμηνείας, με συμμετοχή στην ιστορία του σύγχρονου ροκ.

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

Only You

Οι Flying Pickets είναι ένα βρετανικό γκρουπ που είχε μια τεράστια επιτυχία το 1983 με την acapella διασκευή τους στο "Only You" των Yazoo.
Θυμάμαι ότι είχα αγοράσει το δισκάκι των 45 στροφών και το άκουγα συνεχώς. Βέβαια είχε προηγηθεί η επιτυχία των Yazoo με εκείνο το καταπληκτικό άλμπουμ Upstairs at Eric's

Δείτε εδώ τους Flying Pickets

και εδώ το original των Yazoo
 

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

Vinyl is Back

H μεγάλη γιορτή του βινυλίου μεγαλώνει και αλλάζει σελίδα, στήνοντας μια μεγάλη μουσική γιορτή σε νέο χώρο της Αθήνας.

Μετά από 5 επιτυχημένες διοργανώσεις στο χώρο της Τεχνόπολις του Δήμου
Αθηναίων τα προηγούμενα χρόνια, όπου υποδέχτηκε χιλιάδες κόσμου,
(περισσότεροι από 60.000 επισκέπτες συνολικά) και κατάφερε να εδραιωθεί
τόσο στις καρδιές των οπαδών –και μη- του βινυλίου, όσο και στα
πολιτιστικά φεστιβαλικά δρώμενα της πόλης, το γνωστό μας Vinyl is back
ετοιμάζεται να ανοίξει τις πόρτες του το Δεκέμβριο του 2015 -για πρώτη
φορά- στο Cine Κεραμεικός.

Η αλλαγή του χώρου σηματοδοτεί το νέο χαρακτήρα της εκδήλωσης που από
φέτος μετατρέπεται σε μια πολυμορφική γιορτή εκεί όπου καταξιωμένοι
έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες έγραψαν τη δική τους ιστορία στο βινύλιο,
όπως οι Νίκος Παπάζογλου, Χαρούλα Αλεξίου, Διονύσης Σαββόπουλος, Νίκος
Πορτοκάλογλου, Γιώργος Μαργαρίτης, Cesaria Evora, Buena Vista Social
Club κ.α., τιμώντας με την παρουσία και τις εμφανίσεις τους το Cine
Κεραμεικός.

Έτσι, το τριήμερο 11-13 Δεκεμβρίου, βινύλια για κάθε γούστο, βιβλία,
handmade bazaar, παράλληλες εκδηλώσεις και δυνατή μουσική θα κατακλύσουν
 το χώρο του Cine Κεραμεικός, ενώ παράλληλα, το Vinyl is back θα μας
ταξιδέψει στην ανεπανάληπτη δεκαετία των ‘80s καθώς θα είναι η κεντρική
θεματική ενότητα του φεστιβάλ, διανθισμένη με εικόνα και ήχο στις
διάφορες εκδηλώσεις. Αξίζει να σημειωθεί πως η είσοδος για το κοινό θα
είναι ελεύθερη και τις τρεις ημέρες της εκδήλωσης.

Αξιοσημείωτο της 6ης διοργάνωσης του Vinyl is back, είναι πως στο
πλαίσιο του αφιερώματος στα θρυλικά '80s, το κοινό θα έχει την ευκαιρία
να απολαύσει ένα δυνατό live act με τρία συγκροτήματα που σημάδεψαν τη
δεκαετία του ’80 και υποστηρίζουν το βινύλιο με τις ηχογραφήσεις τους.

Έτσι, το Σάββατο 12/12 οι No Man’ s Land, Cpt. Νέφος /Libido Blume και
Χωρίς Περιδέραιο συναντώνται για πρώτη φορά επί σκηνής, στη σκηνή του
Vinyl is back στο Cine Κεραμεικός

Πληροφορίες
Cine Κεραμεικός, Κεραμεικού 58 &

Ώρες λειτουργίας:
Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου : 16.00-20.00
Σάββατο 12 Δεκεμβρίου : 11.00-20.00
Κυριακή 13 Δεκεμβρίου : 11.00-20.00
H μεγάλη γιορτή του βινυλίου μεγαλώνει και αλλάζει σελίδα, στήνοντας μια μεγάλη μουσική γιορτή σε νέο χώρο της Αθήνας.

Μετά από 5 επιτυχημένες διοργανώσεις στο χώρο της Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων τα προηγούμενα χρόνια, όπου υποδέχτηκε χιλιάδες κόσμου, (περισσότεροι από 60.000 επισκέπτες συνολικά) και κατάφερε να εδραιωθεί τόσο στις καρδιές των οπαδών –και μη- του βινυλίου, όσο και στα πολιτιστικά φεστιβαλικά δρώμενα της πόλης, το γνωστό μας Vinyl is back ετοιμάζεται να ανοίξει τις πόρτες του το Δεκέμβριο του 2015 -για πρώτη φορά- στο Cine Κεραμεικός.

Η αλλαγή του χώρου σηματοδοτεί το νέο χαρακτήρα της εκδήλωσης που από φέτος μετατρέπεται σε μια πολυμορφική γιορτή εκεί όπου καταξιωμένοι έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες έγραψαν τη δική τους ιστορία στο βινύλιο, όπως οι Νίκος Παπάζογλου, Χαρούλα Αλεξίου, Διονύσης Σαββόπουλος, Νίκος Πορτοκάλογλου, Γιώργος Μαργαρίτης, Cesaria Evora, Buena Vista Social Club κ.α., τιμώντας με την παρουσία και τις εμφανίσεις τους το Cine Κεραμεικός.

Έτσι, το τριήμερο 11-13 Δεκεμβρίου, βινύλια για κάθε γούστο, βιβλία, handmade bazaar, παράλληλες εκδηλώσεις και δυνατή μουσική θα κατακλύσουν το χώρο του Cine Κεραμεικός, ενώ παράλληλα, το Vinyl is back θα μας ταξιδέψει στην ανεπανάληπτη δεκαετία των ‘80s καθώς θα είναι η κεντρική θεματική ενότητα του φεστιβάλ, διανθισμένη με εικόνα και ήχο στις διάφορες εκδηλώσεις. Αξίζει να σημειωθεί πως η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη και τις τρεις ημέρες της εκδήλωσης.

  • Ποιοι συμμετέχουν στο «Vinyl is back»:
  • Καταστήματα πώλησης δίσκων
  • Ιδιώτες / Συλλέκτες δίσκων
  • Δισκογραφικές εταιρείες που παράγουν δουλειές καλλιτεχνών και σε δίσκους βινυλίου
  • Μηχανήματα αναπαραγωγής δίσκων (πικάπ, ενισχυτές, κ.α.)
  • Αξεσουάρ για βινύλια
  • Είδη αποθήκευσης δίσκων βινυλίου
  • Αξεσουάρ και ανταλλακτικά για πικάπ
  • Έπιπλα / Βάσεις για ηχοσυστήματα
  • Μουσικές Αφίσες,
  • Μουσικά T-shirts & Μπλούζες
  • Μουσικά Βιβλία
  • Handmade Bazaar
Αξιοσημείωτο της 6ης διοργάνωσης του Vinyl is back, είναι πως στο πλαίσιο του αφιερώματος στα θρυλικά '80s, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει ένα δυνατό live act με τρία συγκροτήματα που σημάδεψαν τη δεκαετία του ’80 και υποστηρίζουν το βινύλιο με τις ηχογραφήσεις τους.

Έτσι, το Σάββατο 12/12 οι No Man’ s Land, Cpt. Νέφος /Libido Blume και Χωρίς Περιδέραιο συναντώνται για πρώτη φορά επί σκηνής, στη σκηνή του Vinyl is back στο Cine Κεραμεικός.

Πληροφορίες

Cine Κεραμεικός, Κεραμεικού 58 & Μαραθώνος 61, Κεραμεικός
Ώρες λειτουργίας:
Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου : 16.00-20.00
Σάββατο 12 Δεκεμβρίου : 11.00-20.00
Κυριακή 13 Δεκεμβρίου : 11.00-20.00
- See more at: http://www.in.gr/entertainment/LifeGuide/presentations/article/?aid=1500029346#sthash.aCVSVFXq.dpuf

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2015

Η μουσική μπορεί να ξυπνήσει τη μνήμη...

music memories vinyl


Η μουσική ομορφαίνει τη ζωή μας. Μας ανεβάζει τη διάθεση, όταν δεν είμαστε στα καλύτερά μας, μας ξυπνά την όρεξη για χορό και συνοδεύει μελωδικά τις στεναχώριες μας.

Πέρα όμως από αυτά, η μουσική φαίνεται ότι χρησιμεύει και για επιστημονικούς-ιατρικούς σκοπούς.

Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ Alive Inside, φαίνεται ότι οι ασθενείς με άνοια αντιδρούν θετικά στη μουσική, η οποία «τους ξυπνά και πάλι, μέσα από τα αγαπημένα τους τραγούδια του παρελθόντος».

Οι ασθενείς που συμμετείχαν στο πείραμα ήταν σε θέση να τραγουδούν, να συζητούν και να απαντούν σε ερωτήσεις για το παρελθόν τους, όταν στο βάθος ακουγόταν κάποιο οικείο τους τραγούδι.«Η μουσική εντυπώνεται στον εγκέφαλο βαθύτερα από οποιαδήποτε άλλη ανθρώπινη εμπειρία» ανέφερε ο νευρολόγος Oliver Sacks. «Η μουσική ξυπνά τα συναισθήματα, και αυτά μπορούν να επαναφέρουν κομμάτια της μνήμης».

Δείτε παρακάτω μερικές ακόμη «θεραπευτικές» πλευρές της μουσικής, όπως αναφέρει δημοσίευμα του Mental Floss:


1. Λιποβαρή νεογέννητα


Τα μωρά που γεννιούνται πρόωρα συχνά χρειάζεται να μείνουν για κάποιο διάστημα στο νοσοκομείο, μέχρι να πάρουν βάρος και να αποκτήσουν δύναμη. Προκειμένου να διευκολύνουν τη διαδικασία αυτή, πολλά νοσοκομεία έχουν αρχίσει να στρέφονται προς τη… μουσική.

Μια ομάδα ερευνητών από τον Καναδά, βρήκε ότι η μουσική μείωνε τα επίπεδα του πόνου στα πρόωρα μωράκια και βελτίωνε τις διατροφικές τους συνήθειες, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το βάρος τους. 

Τα νοσοκομεία χρησιμοποιούν μουσικά όργανα, που μιμούνται τους ήχους της καρδιάς μιας μητέρας, όπως ακούγεται μέσα στη μήτρα, για να νανουρίσουν τα μωρά. 

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ακόμη, ότι η μουσική του Μότσαρτ βοηθά τα πρόωρα μωρά να μειώνουν τα επίπεδα ενέργειας που ξοδεύουν, κάτι που τα οδηγεί επίσης στην πρόσληψη βάρους.


2. Ανεβάζει τη «διάθεση» των φυτών


Η συγγραφέας του βιβλίου «The Sound of Music and Plants» Dorothy Retallack υποστηρίζει ότι η μουσική μπορεί να ενισχύσει την ανάπτυξη των φυτών.

Το 1973 η ίδια είχε διεξάγει ένα πείραμα, κατά το οποίο έπαιζε δύο διαφορετικά είδη μουσικής (ροκ και χαλαρή μουσική) σε δύο πανομοιότυπες ομάδες φυτών. Στο τέλος του πειράματος τα φυτά που άκουγαν τη «χαλαρή μουσική» παρουσίαζαν ομοιομορφία στο μέγεθος, ήταν γεμάτα και καταπράσινα και μάλιστα έτειναν προς το μέρος απ’ όπου προερχόταν η μουσική.

Εκείνα που άκουγαν ροκ, παρότι ψήλωσαν αρκετά δεν ήταν ιδιαίτερα «ζωντανά», τα φύλλα τους ήταν πεσμένα και είχαν κλίση προς την αντίθετη πλευρά από εκεί που ήταν τοποθετημένο το ραδιόφωνο.


3. Εγκεφαλικές βλάβες


Σύμφωνα με το δημοσίευμα, από το 1,5 εκατομμύριο Αμερικανούς που υποφέρουν από εγκεφαλικές βλάβες κάθε χρόνο, οι 90.000 περίπου εμφανίζουν μακροχρόνιες δυσκολίες στην ομιλία και την κίνηση.

Οι ειδικοί χρησιμοποιούν τη μουσική για να τους βοηθήσουν να ενεργοποιήσουν τα τμήματα του εγκεφάλου τους, που ελέγχουν αυτές τις δύο λειτουργίες.


4. Ντοπαμίνη


Σύμφωνα με μια θεωρία, όταν ο εγκέφαλος ακούει κάτι που δεν του αρέσει, καταστέλλει την παραγωγή ντοπαμίνης, της χημικής ουσίας της «ευχαρίστησης». 


5. «Πληγωμένες» καρδιές


Δεν αναφερόμαστε στις πληγωμένες από ερωτική απογοήτευση καρδιές, αλλά σε αυτές που έχουν υποφέρει από καρδιακή προσβολή. Η μουσική μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς που αναρρώνουν μετά από κάποιο καρδιακό επεισόδιο ή επέμβαση στην καρδιά, μειώνοντας την αρτηριακή πίεση, επιβραδύνοντας τους καρδιακούς παλμούς και μειώνοντας τα επίπεδα άγχους.


6. Ενισχύει την απόδοση των αθλητών


Μια έρευνα που είχε γίνει το 2005 στο Ηνωμένο Βασίλειο έδειξε ότι η μουσική μπορεί να βελτιώσει την απόδοση των αθλητών μέχρι και κατά 20%.


7. Αναλφαβητισμός


Σύμφωνα με μια έρευνα του 2009, η μουσική μπορεί να ενισχύσει τις ικανότητες ανάγνωσης. Μετά από ένα πείραμα που έγινε σε παιδιά σχολικής ηλικίας, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι εκείνα που είχαν «μουσική εκπαίδευση» τα πήγαιναν καλύτερα στο σχολείο, και ιδιαίτερα στα τεστ λεξιλογίου.


Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

No more lonely nights

Το τραγουδάω από το πρωί σήμερα οπότε είπα να το βάλω και εδώ.
Το "No More Lonely Nights" του Paul McCartney, κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1984. Άκούγεται στο φιλμ Give My Regards to Broad Street.