Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Nostalgia

"Νοσταλγία" είναι ο τίτλος του έκτου στούντιο άλμπουμ της Annie Lennox, που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 21 Οκτωβρίου 2014, στις ΗΠΑ και στις 27 Οκτωβρίου στον υπόλοιπο κόσμο από την Island RecordsΤο άλμπουμ είναι μια συλλογή με διασκευές σε αγαπημένα τραγούδια της Lennox από τα νιάτα της.

Το track listing ακολουθεί:

Nostalgia – Standard edition
No. Title Writer(s) Length
1. "Memphis in June"   2:47
2. "Georgia on My Mind"  
3:55
3. "I Put a Spell on You"   3:32
4. "Summertime"   5:12
5. "I Cover The Waterfront"   2:59
6. "Strange Fruit"   2:46
7. "God Bless the Child"   3:03
8. "September in the Rain"   3:22
9. "You Belong to Me"  
2:53
10. "I Can Dream, Can't I?"   2:56
11. "The Nearness of You"  
2:32
12. "Mood Indigo"   5:34

 Ακούστε (και δείτε) το πρώτο single από το άλμπουμ.




Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2014

Μπορεί ένα παιδί τριών ετών να χρησιμοποιεί μια γλώσσα προγραμματισμού παίζοντας;

Οι γλώσσες προγραμματισμού έγιναν... παιδικό παιχνίδι

Οι γλώσσες προγραμματισμού έγιναν... παιδικό παιχνίδι
Μπορεί ένα παιδί τριών ετών να χρησιμοποιεί μια γλώσσα προγραμματισμού παίζοντας; Όσο και αν αυτό φαίνεται παράξενο σε τόσο μικρές ηλικίες, ο Δρ. Θεοδόσης Σαπουνίδης κατάφερε να το κάνει πράξη, δημιουργώντας ένα «παιχνίδι», για το οποίο έλαβε διεθνή διάκριση.

Η δημιουργία του «Cubes Coding», που βασίστηκε στη διδακτορική διατριβή που εκπόνησε στο τμήμα Πληροφορικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) ο κ. Σαπουνίδης, κατάφερε να μπει στην ομάδα των νικητών που ξεχώρισαν ανάμεσα σε 611 προτάσεις από 77 χώρες.

«Είναι ένα παιχνίδι με κύβους, οι οποίοι περιέχουν ηλεκτρονικά κυκλώματα, που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, όταν αυτοί ενώνονται. Το παιδί καλείται να βάλει τους κύβους στη σωστή σειρά για να φτιάξει ένα πρόγραμμα που θα εκτελέσει το ρομπότ» εξηγεί ο κ. Σαπουνίδης, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

«Η διαδικασία αυτή "συστήνει" το παιδί με τις βασικές αρχές του προγραμματισμού και τα κάνει να αγαπήσουν την επιστήμη της Πληροφορικής, προκαλώντας το ενδιαφέρον και την περιέργειά τους» προσθέτει.

Η τεχνολογία αφορά ένα καθαρά γραφικό και ένα οπτικό σύστημα, που αποτελείται από 44 κύβους, οι οποίοι αναπαριστούν εντολές και παραμέτρους. Οι κύβοι των παραμέτρων προσαρμόζονται στις εντολές και αλλάζουν τη λειτουργία τους. Με αυτό το σύστημα, οι χρήστες μπορούν να ελέγξουν «τη συμπεριφορά ενός NXT Lego Ρομπότ».

Ο διαγωνισμός «Open Education Challenge» ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2014, με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Το θέμα του διαγωνισμού ήταν η καινοτομία στην εκπαίδευση. Η Επιτροπή επέλεξε την Ομάδα του ΑΠΘ μεταξύ 600 ομάδων και την κατέταξε στις εννιά καλύτερες από τις συμμετέχουσες. Η κάθε μία από τις εννιά ομάδες κέρδισε το χρηματικό έπαθλο των 20.000 ευρώ, ως αρχικό κεφάλαιο και τη δυνατότητα να ταξιδέψουν τα μέλη της, σε διάστημα 12 εβδομάδων, στο Ελσίνκι, το Παρίσι, το Βερολίνο και το Λονδίνο για να παρουσιάσουν την ιδέα τους, να λάβουν συμβουλές από διακεκριμένους επενδυτές και ακαδημαϊκούς και να παρουσιάσουν τις ιδέες τους σε ανθρώπους που διαχειρίζονται επενδυτικά κεφάλαια.

Τα μέλη της ομάδας, με επικεφαλής τον κ. Σαπουνίδη, που συμμετείχαν στην κατάθεση της πρότασης «Cubes Coding» είναι ο Αναστάσιος Τσίμπλινας και η Δανάη Σκουρνέτου, οι οποίοι ζουν και εργάζονται στη Φιλανδία.

Η βραβευμένη ιδέα θα παρουσιαστεί από τον κ. Σαπουνίδη, σήμερα, Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου (από 18.00 έως 20.30),στο 2ο Dev Fest που διοργανώνει το «Google Developers Group Thessaloniki» στο πλαίσιο της 79ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Μία γλώσσα πεθαίνει κάθε δύο εβδομάδες, λόγω ανάπτυξης

Όσο πιο πετυχημένη είναι μια χώρα οικονομικά και όσο ταχύτερα αναπτύσσεται, τόσο πιο γρήγορα χάνονται οι διάφορες γλώσσες που μιλιούνται στο εσωτερικό της. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας βρετανικής επιστημονικής έρευνας, που συσχέτισε τον ρυθμό εξαφάνισης των ομιλουμένων γλωσσών με τον ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης.
Από τις περίπου 6.900 γνωστές γλώσσες της Γης, μία πεθαίνει κάθε περίπου δύο εβδομάδες, με ρυθμό ταχύτερο και από την εξαφάνιση των ειδών του πλανήτη μας. Η οικονομική ανάπτυξη, η άνοδος του Ακαθάριστου Οικονομικού Προϊόντος (ΑΕΠ) και η παγκοσμιοποίηση, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, που χρησιμοποίησε τεχνικές της βιολογίας και της οικολογίας, είναι η κυριότερη αιτία γι' αυτή την εξέλιξη, που συνιστά πλέον φαινόμενο με παγκόσμια διάσταση.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Τατσούγια Αμάνο του Τμήματος Ζωολογίας του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας της Βασιλικής Εταιρείας επιστημών της Βρετανίας "Proceedings of Royal Society B", σύμφωνα με το BBC και το "Science", τόνισαν ότι οι γλώσσες που απειλούνται κατ' εξοχήν, μιλιούνται κυρίως από μειονότητες στις ανεπτυγμένες χώρες της Βόρειας Αμερικής, της Ευρώπης και της Αυστραλίας και εκεί είναι που πρέπει να στραφεί πρωτίστως η προσοχή για την προστασία τους.
«Οι γλώσσες του πλανήτη χάνονται σήμερα με ταχύ ρυθμό. Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή κατάσταση», δήλωσε ο Αμάνο (που έχει ειδικευτεί στην εξαφάνιση των διαφόρων ειδών ζώων) και εκτίμησε ότι περίπου το ένα τέταρτο (25%) των γλωσσών της Γης βρίσκονται πλέον υπό απειλή εξαφάνισης.
Υπάρχουν γλώσσες, όπως η 'Ανω Τανάνα που την μιλούν το πολύ 25 άνθρωποι στην Αλάσκα, που κινδυνεύουν άμεσα να εξαφανιστούν για πάντα από προσώπου Γης. Στην Ευρώπη, γλώσσες όπως η Ούμε Σάμι στη βόρεια Σκανδιναβία, απειλούνται με παρόμοια μοίρα.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, «καθώς αναπτύσσεται η οικονομία, μία γλώσσα συχνά καταλήγει να κυριαρχήσει στην πολιτική και εκπαιδευτική σφαίρα της χώρας. Οι άνθρωποι αναγκάζονται να υιοθετήσουν την κυρίαρχη γλώσσα, αλλιώς κινδυνεύουν να αποκλειστούν οικονομικά και πολιτικά».
Αλλά και στις λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές, όπως στα Ιμαλάια και στους τροπικούς, υπάρχουν γλώσσες που δεν τις μιλάνε πάνω από οκτώ άνθρωποι συνολικά. Όσο ταχύτερα θα αναπτύσσεται μια χώρα σε αυτές τις περιοχές, επεσήμανε ο Αμάτο, τόσο οι γλώσσες αυτές, όπως ορισμένα είδη ζώων, θα αντιμετωπίζουν άμεσο κίνδυνο εξαφάνισης, γι' αυτό χρειάζεται να ληφθούν μέτρα διαφύλαξής τους. Εκτός από τις οικονομικές αιτίες, ασφαλώς υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που ευθύνονται για την εξαφάνιση μιας γλώσσας, κυρίως ιστορικοί και πολιτικοί, εκτεταμένες ασθένειες κ.α.

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Πλημμυρίδα email, η νέα τυραννία των εργαζομένων

Αν ανήκετε κι εσείς σε αυτούς που τσεκάρουν τα email της δουλειάς τους ακόμη και τις ημέρες της αργίας, ίσως ζηλεύετε τους μακάριους εργαζομένους της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Daimler. Στην άδειά τους, οι εργαζόμενοι αυτοί ενεργοποιούν τη «ρύθμιση διακοπών» στο εταιρικό email τους. Ετσι, όποιος τους στείλει μήνυμα, λαμβάνει μια αυτόματη απάντηση που γράφει ότι ο εργαζόμενος απουσιάζει και δίνει τα στοιχεία του αντικαταστάτη του. Εν συνεχεία –ω του θαύματος!– το μήνυμα διαγράφεται, ελαφραίνοντας έτσι τον φάκελο των εισερχόμενων μηνυμάτων που θα πρέπει να ανοίξει ο εργαζόμενος στην επιστροφή του. «Το κάνουμε για να αφήσουμε τον κόσμο να ξεκουραστεί», είπε εκπρόσωπος της εταιρείας στο περιοδικό TIME. «Μετά γυρίζουν στη δουλειά πιο κεφάτοι».
Εταιρείες όπως η Volkswagen και η Deutsche Telekom έχουν υιοθετήσει πολιτικές για τον περιορισμό των μηνυμάτων που λαμβάνουν κάποιοι υπάλληλοι τα βράδια και τα Σαββατοκύριακα. Αν αυτό συμβαίνει σε μια χώρα που έχει πάθος με την ακρίβεια και υψηλή παραγωγικότητα όπως η Γερμανία, μήπως το ίδιο θα έπρεπε να συμβεί και αλλού;
Σύμφωνα με υπολογισμούς του McKinsey Global Institute, οι εργαζόμενοι σε δουλειές γραφείου περνούν το 28% του χρόνου τους διαβάζοντας και απαντώντας σε email, ενώ ελέγχουν τα μηνύματά τους κατά μέσον όρο 74 φορές την ημέρα. Πολλές από αυτές τις φορές βρίσκονται στο σπίτι τους. Ερευνα μεταξύ εργαζομένων γραφείου που διαθέτουν smartphones έδειξε ότι οι περισσότεροι ήταν δεμένοι με ομφάλιο λώρο με το κινητό τους επί 13,5 ώρες την ημέρα, έως αργά το βράδυ. Οι εργαζόμενοι δεν κάνουν διάλειμμα ούτε στο δείπνο, στη διάρκεια του οποίου, όπως δείχνουν άλλες μελέτες, το 38% τσεκάρει τα μηνύματά του σε συνεχή βάση, ρίχνοντας ματιές στο κινητό κάτω από το τραπέζι. Η αγωνία πολλών εργαζομένων είναι ότι οι συνεργάτες ή προϊστάμενοι προσδοκούν άμεση απάντηση, ανεξαρτήτως ώρας.
O κανόνας «7 με 7»
Είναι λοιπόν ευγενής στόχος, τόσο για λόγους ανθρώπινης αξιοπρέπειας όσο και για λόγους δικαιοσύνης στον χώρο εργασίας, να μειωθεί ο όγκος των μηνυμάτων που στέλνονται μετά τις εργάσιμες ώρες. Είναι επίσης κάτι που δεν πρόκειται να γκρεμίσει τον ουρανό στο κεφάλι των εταιρειών.
Οι λίγες εταιρείες των ΗΠΑ και του Καναδά που μιμήθηκαν την Daimler είπαν ότι είναι εύκολα διαχειρίσιμο. H εταιρεία δημοσίων σχέσεων Edelman στο Τορόντο καθιέρωσε τον κανόνα «7 με 7». Οι υπάλληλοι δεν πρέπει να στέλνουν email πριν από τις 7 το πρωί και μετά τις 7 το βράδυ. Μπορούν να τσεκάρουν τα εισερχόμενα, αλλά να μη στέλνουν μηνύματα στους συνεργάτες τους.
Η εταιρεία Book Riot, που έχει υπαλλήλους σε διαφορετικά μέρη του κόσμου, τους ζητάει να στέλνουν email όποτε μπορούν, αλλά να μην περιμένουν απάντηση μέχρι να ξεκινήσει το ωράριο εργασίας αυτού στον οποίο απευθύνονται. Οταν οι αγχωμένοι σύμβουλοι της Boston Consulting Group προσπάθησαν να οργανώσουν «ζώνες προβλεπόμενης ξεκούρασης», περιορίζοντας τα μηνύματα που αντάλλασσαν εκτός ωραρίου, οι συνολικές ώρες εργασίας τους μειώθηκαν κατά 11%, ενώ ο όγκος δουλειάς που έφερναν σε πέρας έμεινε ίδιος.
Η έρευνα της Τζένιφερ Ντιλ στο Κέντρο Δημιουργικής Διεύθυνσης αποκαλύπτει γιατί η μείωση των ηλεκτρονικών μηνυμάτων αυξάνει την παραγωγικότητα. Αυτό συμβαίνει γιατί τα ατελείωτα email συχνά υποκρύπτουν άθλιο μάνατζμεντ. Οταν οι υπάλληλοι ρωτούν κάθε λεπτομέρεια μέσω email σημαίνει πως φοβούνται πάρα πολύ μήπως βρεθούν σε δύσκολη θέση ή χάσουν τη δουλειά τους αν στραβοπατήσουν.
Δεν είναι βέβαια όλα τα βραδινά email κατακριτέα. Οπως έδειξε η έρευνα της Ντιλ, οι εργαζόμενοι δεν θέλουν να υποχρεούνται να απαντήσουν στη 1 το πρωί, αλλά τους αρέσει να έχουν τη δυνατότητα να μεταφέρουν κάποιες δουλειές από το γραφείο στο σπίτι. Επίσης δεν διαμαρτύρονται αν χρειαστεί να είναι διαθέσιμοι σε περίπτωση πραγματικής εργασιακής κρίσης.
Για να αλλάξει η νοοτροπία των επιχειρήσεων, ίσως το παράδειγμα πρέπει να προέλθει από πάνω. Αν ο προϊστάμενος στέλνει συχνά email στις 11 το βράδυ, τότε το μήνυμά του είναι ότι στην εταιρεία δουλεύουμε ώς τα μεσάνυχτα. Ισως όμως αξίζει να επανέλθουμε στο σύνθημα που κινητοποίησε τους εργαζομένους εδώ και παραπάνω από έναν αιώνα: «Οκτώ ώρες δουλειά, οκτώ ώρες ύπνος, οκτώ ώρες ελεύθερος χρόνος».

Πηγή: CLIVE THOMPSON / INTERNATIONAL NEW YORK TIMES, Επιμέλεια: Καθημερινή