Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2013

Έχουν περάσει μόνο 30 χρόνια.

Ήταν τέτοιες μέρες του 1983.

 Πλησίαζαν Χριστούγεννα και το νέο μεγάλο όνομα στο χώρο της pop ήταν ο Paul Young.

Το No Parlez ήταν το ντεμπούτο του καλλιτέχνη, σκαρφάλωσε στο νούμερο 1 του Βρετανικού top-100 και παρέμεινε μέσα στα 100 για 119 εβδομάδες.


Δείτε κάποιες επιπλέον πληροφορίες από την Wikipedia:


Initially the first two singles, "Iron Out the Rough Spots" and a re-make of "Love of the Common People" had no success, but the third, a cover of the Marvin Gaye classic "Wherever I Lay My Hat (That's My Home)" was No. 1 in the UK singles chart for three weeks in the summer of 1983, and the first of Young's fourteen British Top 40 singles. Similar success followed in continental Europe. In the UK, the follow-up single "Come Back and Stay" reached No. 4, and the re-release of "Love of the Common People" made it to No. 2 in late 1983.

Track listing Original Vinyl Album release


  1. "Come Back and Stay" (Jack Lee) – 4:57
  2. "Love Will Tear Us Apart" (Ian Curtis, Peter Hook, Stephen Morris, Bernard Sumner) - 5:01
  3. "Wherever I Lay My Hat (That's My Home)" (Marvin Gaye, Barrett Strong, Norman Whitfield) – 5:18
  4. "Ku Ku Kurama" (Steve Bolton) – 4:20
  5. "No Parlez" (Anthony Moore) – 4:54
  6. "Love of the Common People" (John Hurley, Ronnie Wilkins) – 4:56
  7. "Oh Women" (Jack Lee) – 3:34
  8. "Iron Out the Rough Spots" (Steve Cropper, Booker T. Jones, David Porter) – 4:47
  9. "Broken Man" (Ian Kewley, Paul Young) – 3:55
  10. "Tender Trap" (Ian Kewley, Paul Young) – 4:31
  11. "Sex" (Jack Lee) – 4:49



Γιατί τα θυμήθηκα όλα αυτά σήμερα; Ίσως γιατί στο μυαλό ενός 15χρονου που αγαπούσε υπερβολικά τη μουσική είχαν μια διαφορετική αξία απ' ότι έχουν σήμερα (που ο 15χρονος είναι 45άρης πια). Ίσως πάλι, γιατί πραγματικά ήταν διαφορετική εποχή και όλα είχαν άλλο νόημα. Ίσως και γιατί επιστρέφοντας στην παιδική/εφηβική ηλικία μας ανακαλύπτουμε όλα αυτά που χάσαμε στα χρόνια που ακολούθησαν.

Να είστε καλά.

Παρασκευή, 6 Δεκεμβρίου 2013

Μariah Carey, Leona Lewis, Ariana Grande προχθές στην Νέα Υόρκη

xmas-divas-600x450.jpg (600×450)
Μariah Carey, Leona Lewis, Ariana Grande προχθές στην Νέα Υόρκη

Mariah Carey — “All I Want For Christmas Is You”

Mariah Carey — “Joy To The World”

Leona Lewis — “One More Sleep”

Leona Lewis — “White Christmas”

Ariana Grande — “Love Is Everything”


Άλλο ένα time lapse video.

Για να φτιάξει το βίντεο που ακολουθεί, ο Paul Richardson έφτασε στα όριά του. Επειδή οκτώ 24ωρα, γυρνούσε με το ποδήλατό του στο Λονδίνο, γινόταν μούσκεμα από τη βροχή, τραβούσε φωτογραφίες, κουβαλούσε μαζί του εξοπλισμό βάρους 22 κιλών και κοιμόταν ελάχιστα. Αφού διένυσε 200 μίλια εντός της βρετανικής πρωτεύουσας, εξέτασε το υλικό που μάζεψε με τόσο κόπο, επέλεξε 8.000 φωτογραφίες και ξεκίνησε να μοντάρει.

Μερικές εβδομάδες αργότερα, o Paul Richardson ανέβασε το time- lapse βίντεο με τίτλο Restless Nights στο Vimeo. Στόχος του ήταν να παρουσιάσει τους έντονους ρυθμούς του Λονδίνου, το οποίο δείχνει να μην ηρεμεί ποτέ. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι οι φωτογραφίες που έχουν τραβηχθεί ημέρα είναι ελάχιστες, μιας και έβρεχε συνεχώς, οπότε οι περισσότερες λήψεις είναι νυχτερινές. Παρόλα αυτά βέβαια, πρόκειται για μία εξαιρετική δουλειά!

Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2013

Socrates "Plaza"

Τους SOCRATES των 70's λίγο πολύ τους ξέρουμε όλοι, μερικά λόγια για το LP PLAZA του 1983 το οποίο (κατά την ταπεινή μου γνώμη) ήταν από τα καλύτερα άλμπουμ ελληνικού γκρουπ ever!

Με την σύνθεση Σπάθας - Τουρκογιώργης - Αντύπας το 1981 φεύγουν πάλι για την Αγγλία, αυτή τη φορά προσκεκλημένοι από τον γνωστό παραγωγό-μηχανικό ήχου Vic Coppersmith-Heaven.
Εκεί παίζουν στο γνωστό Rock club "Dingwalls", club από το οποίο ξεκίνησαν την καριέρα τους γνωστοί μουσικοί όπως: Eric Clapton, Jimi Page, Who... και κάνουν μεγάλη εντύπωση με το καλοδουλεμένο Rock που παίζουν.
Ιστορική είναι η άρνηση τους στην μεγάλη χρηματική πρόταση της δισκογραφικής εταιρίας Warner, αξίας 50.000 στερλινών, το οποίο συνεπαγόταν μόνιμη εγκατάσταση στην Αμερική. Το 1983 τελικά δέχονται ένα παγκόσμιο συμβόλαιο από την Virgin, αξίας 15.000 στερλινών. Μπαίνουν στα studios (Town House, Jam Studios, PRT Studios, Chipping Norton Studios), ενώ κάποια μέρη του δίσκου ηχογραφούνται και στα Ελληνικά Sierra Studios. Κυκλοφορούν το album "Plaza", με την κάπως λουστραρισμένη παραγωγή από τον Vic Coppersmith-Heaven (Jam, Rolling Stones, Peter Gabriel, Joe Cocker, Black Sabbath κ.α.).
Για τις ανάγκες του album παίρνουν τον στιχουργό του Elton John, Gary Osborne, να βοηθήσει τον Αντώνη Τουρκογιώργη στο γράψιμο των στίχων, ενώ στα "Hot Town" και "Because Of You" συμμετέχει ο Γάλλος κιθαρίστας Louis Bertignac (των Telephone).
Επίσης στα φωνητικά η στενή συνεργάτις του Elton John, Kiki Dee με τον Gary Osborne και την Suzy Coppersmith-Heaven. Ο μεγάλος και Grammy awarded Trevor Horn (Buggles, Yes, Art of Noise) βοηθάει στον μουσικό εξοπλισμό (CMI Fairlight Programme). Αυτός ο δίσκος έχει πιο στρογγυλεμένο light ήχο αν και πρωτοποριακός, σαν άκουσμα είναι διαφορετικός από αυτό που έχουμε συνηθίσει, με τραγούδια όπως "Baby I'm Leaving", "Stray Dogs", "Living In A Hot Town" κ.α. να αξίζουν προσοχή.



Για την προώθηση του δίσκου περιοδεύουν σε Αγγλία και Σκωτία μαζί με το κορυφαίο Hard Rock σχήμα των UFO, σε 24 πόλεις, με αποκορύφωμα την εμφάνιση στο "Hammersmith Odeon" του Λονδίνου στις 14 & 15 Απριλίου 1983, όπου γίνεται κυριολεκτικά χαμός από κάτω, με τον κόσμο να ζητάει πένες και μπαγκέτες από τους Socrates.
Μετά από αρκετό καιρό στην Αγγλία το 1984, νιώθουν υπερβολικά κουρασμένοι και νοσταλγοί της πατρίδας, επιπλέον και οι ίδιοι γνωρίζουν ότι οι εποχές έχουν αλλάξει και ότι είναι μεγάλοι πια (πάνω από τα 30), για να κολυμπήσουν στα βαθιά νερά.
Επιχείρησαν για μια ακόμη φορά να επιβληθούν στη διεθνή αγορά και κυρίως στην Αγγλία, αλλά και αυτή η προσπάθεια έμεινε χωρίς αποτέλεσμα.
Έτσι επιστρέφουν πίσω στην Ελλάδα για μερικές συναυλίες και γύρω στο 1986 "διαλύονται", και τα μέλη του συγκροτήματος ακολουθούν ξεχωριστές επιτυχημένες καριέρες.

Σημείωση: Το κείμενο το ανεβάζω σχεδόν όπως είναι αναρτημένο στο YouTube (από τον χρήστη MACKROCKAS1 ) γιατί κάπως έτσι τα θυμάμαι κι εγώ. Έχω το άλμπουμ σε βινύλιο και είναι πραγματικά έξοχο.

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

Kate Bush

Η τελευταία φορά που ακούσαμε νέα σύνθεση από την Kate Bush ήταν στα τέλη του 2007 όταν το τραγούδι της Lyra υπήρχε στο σάουντρακ της ταινίας του Chris Weitz Golden Compass (Το Αστέρι του Βορρά) μαζί με τη μουσική που είχε γράψει ο Alexander Desplat.
Στην ταινία έπαιζαν οι Nicole Kidman, Daniel Craig και η Dakota Blue Richards στον ρόλο της Lyra. Το 2005, ύστερα από απουσία 12 ετών, είχε κυκλοφορήσει και τον τελευταίο της δίσκο με τίτλο Aerial.
Η Kate Bush δεν είναι βέβαια η μόνη τραγουδίστρια που έχει επιλέξει να απέχει από τη μουσική επικαιρότητα, όμως είναι από τις ελάχιστες που ο τρόπος ερμηνείας τους διαφέρει από τις περισσότερες γυναικείες φωνές που κυριαρχούν στα μουσικά πράγματα της εποχής μας.
Το 1979 έκανε τη μοναδική της τουρνέ και από τότε οι εμφανίσεις της σε διάφορες εκδηλώσεις είναι μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού και έγιναν κυρίως για φιλανθρωπικούς σκοπούς, με την τελευταία από αυτές να γίνεται το 1987 όπου τραγούδησε το Running Up That Hill στο τρίτο Secret Polishman με τον David Gilmour να τη συνοδεύει στην κιθάρα. Χρειάστηκε να περάσουν άλλα 15 χρόνια για να εμφανιστεί σε συναυλία που έκανε στο Royal Albert Hall ο David Gilmour και να τραγουδήσει το Compfertably Numb των Pink Floyd.
Αν προσπαθήσει κανείς να ψάξει τις ρίζες του τρόπου ερμηνείας της, θα πρέπει να ανατρέξει στο πολύ μακρινό παρελθόν, φτάνοντας στον Μεσαίωνα, την κέλτικη μουσική παράδοση και τον συχνά αφηγηματικό τρόπο που τραγουδά, φέρνοντας στη σκέψη μας θεατρικές παραστάσεις της ελισαβετιανής περιόδου.
Παρά την απουσία της όμως, έχει αφήσει κληρονομιά μια σειρά από τραγουδίστριες που έχουν επηρεαστεί αρκετά από τον συχνά παράξενο, ίσως λίγο τρομακτικό (spooky) τρόπο ερμηνείας της.
Ανάμεσα σ' αυτές, οι Sinead Ο'Connor, Tori Amos, Siouxsie Sioux, Joanna Newton, Ρ.J. Harvey, Bjork και άλλες που φλερτάρουν με τον διαφορετικό τρόπο ερμηνείας της. Ανάμεσα στους επηρεασμένους από αυτήν, ανήκουν και άντρες όπως οι Antony and The Johnsons, οι τραγουδιστές των Muse και Coldplay κ.ά.
Αυτοί που βοήθησαν την Kate Bush να κυκλοφορήσει το πρώτο της άλμπουμ σε ηλικία 20 ετών ήταν οι Pink Floyd και ειδικά ο David Gilmour που ήταν φίλος της οικογενείας της.
Η πρώτη εμφάνισή της έγινε με το Wuthering Heighs, τραγούδι που γράφτηκε όταν η Kate ήταν 18 ετών και στο οποίο μας περιέγραφε με τον δικό της τρόπο την ιστορία δύο νέων ανθρώπων, της συνονόματής της Kathrine και του Heathcliff.
Η ρομαντική αυτή υπερφυσική ιστορία με τα καταπιεσμένα αισθήματα, που εκδόθηκε το 1847, ήταν και το μοναδικό μυθιστόρημα της Emily Bronte, που είχε γράψει επίσης αρκετά ποιήματα. Αξιοσημείωτο είναι το ότι η Emily Bronte είχε γεννηθεί στις 30 Ιουλίου όπως και η Kate Bush.
Το 1976 η Bush παρακολούθησε στην τηλεόραση την κινηματογραφική εκδοχή του μυθιστορήματος «Ανεμοδαρμένα ύψη» και τα 10 τελευταία λεπτά της ταινίας την οδήγησαν στο να συνθέσει τη μεγαλύτερη επιτυχία της κατά τη διάρκεια της νύκτας, με το παράθυρο ανοικτό και το φως του φεγγαριού να πέφτει στην κρεβατοκάμαρά της χαρίζοντάς της μοναδική έμπνευση.
Οπως έχει συμβεί και σε άλλες περιπτώσεις, με άλλους καλλιτέχνες, η δισκογραφική εταιρεία της δεν ήθελε σαν πρώτο τραγούδι το Wuthering Heights, γιατί πίστευε ότι ήταν αντιεμπορικό, άλλωστε εκείνη την περίοδο κυριαρχούσε το πανκ. Στη θέση του η ΕΜΙ ήθελε να κυκλοφορήσει το James and the Cold Gun. Τελικά επικράτησε η άποψη της τραγουδίστριας, η οποία κατάφερε μάλιστα να μεταφέρει την κυκλοφορία του, από τον Νοέμβριο του 1977, στον Ιανουάριο του 1978. Αν είχε κυκλοφορήσει τον Νοέμβριο, θα είχε να ανταγωνιστεί το Mull Of Kintyre του Paul McCartney και του συγκροτήματος Wings που, όπως αποδείχθηκε, ήταν αχτύπητο, αφού έγινε το εμπορικότερο τραγούδι στη Βρετανία μέχρι τότε.
Η Kate Bush με την άνοδο του Wuthering Heights θα γίνει η πρώτη σόλο τραγουδίστρια που ανεβαίνει στην πρώτη θέση της Βρετανίας με τραγούδι που γράφει η ίδια, ενώ έναν χρόνο αργότερα και ενώ είχε μεσολαβήσει το Lion Heart, με το τρίτο άλμπουμ της Never For Ever, στο οποίο υπάρχει το γνωστό Babooshka, γίνεται η πρώτη σόλο τραγουδίστρια που θα έχει ένα νούμερο 1 άλμπουμ στο ίδιο τσαρτ.
Η Kate Bush μεγάλωσε σε καλλιτεχνική οικογένεια. Η μητέρα της ήταν χορεύτρια παραδοσιακών χορών της Ιρλανδίας και ο πατέρας της έπαιζε πιάνο. Τα μεγαλύτερα αδέλφια της ήταν ο Paddy, που έφτιαχνε μουσικά όργανα, και ο John, που ήταν ποιητής και φωτογράφος. Η ίδια επηρεασμένη από το περιβάλλον, άρχισε να μαθαίνει πιάνο από 11 ετών και σύντομα άρχισε να γράφει δικά της τραγούδια. Οταν έφτασε τα 15, η οικογένειά της έφτιαξε ένα ντέμο διάρκειας 50' το οποίο απέρριψαν... ως συνήθως όλες οι δισκογραφικές εταιρείες.
Ο David Gilmour ήταν αυτός που τη βοήθησε να βελτιώσει την τεχνική της και την οδήγησε στο να ηχογραφήσει με τον φίλο του Andrew Powell ένα πιο επαγγελματικό ντέμο. Το υλικό παρέλαβε από τον Gilmour το υψηλόβαθμο στέλεχος της ΕΜΙ, Terry Slater, ο οποίος εντυπωσιάστηκε και υπέγραψε αμέσως, θέλοντας ίσως να ευχαριστήσει και τον Gilmour που ήταν μέλος του βασικότερου ίσως συγκροτήματος της εταιρείας εκείνη την εποχή, των Pink Floyd.
Πέρασαν δύο χρόνια χωρίς να ηχογραφήσει, απλά έγραφε τραγούδια και έπαιζε με την ΚΤ Bush μπάντα που είχε φτιάξει, σε διάφορους μικρούς συναυλιακούς χώρους. Τον Αύγουστο του 1977 άρχισε επιτέλους να ηχογραφεί το πρώτο της άλμπουμ.
Το 1982 κυκλοφορεί το Dreaming, άλμπουμ στο οποίο έχει για πρώτη φορά τον απόλυτο έλεγχο στην παραγωγή και ενώ περίμενε αρνητικές κριτικές και ότι θα έγραφαν ότι τρελάθηκε, ο μουσικός Τύπος το θεώρησε αριστούργημα ανοίγοντάς της μάλιστα για πρώτη φορά την αγορά της Αμερικής.
Τον Αύγουστο του 1985, το γνωστό μουσικό περιοδικό ΝΜΕ ανέφερε την Kate Bush στην καθιερωμένη του ενότητα «Πού Είναι Τώρα» θεωρώντας ότι είναι πια ξεχασμένη. Δύο μόλις μέρες αργότερα η Kate Bush εμφανίζεται όμως στην τηλεόραση του BBC και τραγουδά το Running Up That Hill που μαζί με τα Big Sky, Cloudbusting και Hounds Of Love θα γίνουν οι επιτυχίες της από το νέο άλμπουμ Hounds Of Love, του οποίου η δεύτερη πλευρά είχε πάρει τον τίτλο The Ninth Wave από το ομώνυμο ποίημα του Alfred Tennyson.

Το Sensual World είναι ένα ακόμα τραγούδι της από το ομώνυμο άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει το 1989 και έχει επηρεαστεί από τη λογοτεχνία, συγκεκριμένα ήθελε να χρησιμοποιήσει ακριβώς ένα απόσπασμα από τις τελευταίες σελίδες της «Οδύσσειας» του James Joyce, που αναφέρεται στη Molly Bloom, χαρακτήρα του βιβλίου, αλλά οι δικαιούχοι δεν της έδωσαν την άδεια, έτσι το διασκεύασε ώστε να μην έχει νομικό πρόβλημα.
Τον Νοέμβριο του 1993 θα κυκλοφορήσει το Red Shoes, άλμπουμ στο οποίο θα συμμετέχουν ονόματα όπως οι Michael Kamen, Eric Clapton, Prince, Gary Brooker και Jeff Beck.
Θα ακολουθήσουν 12 χρόνια σιωπής, ωστόσο το όνομά της θα αναφέρεται κατά καιρούς στα μέσα ενημέρωσης με φήμες για νέο άλμπουμ.
Ο Τύπος συχνά την περιέγραφε ως ένα εκκεντρικό πρόσωπο που ζούσε μόνο του και απέφευγε τους άλλους ανθρώπους, παρομοιάζοντάς τη μερικές φορές με την ηρωίδα του Dickens δεσποινίδα Havisham στις «Μεγάλες προσδοκίες».
Στην πραγματικότητα όμως αυτή είχε επιλέξει να αφοσιωθεί στην ανατροφή του γιου της Albert που γεννήθηκε το 1998 και σαν πατέρα είχε τον κιθαρίστα της Danny McIntosh με τον οποίο και παντρεύτηκε αργότερα.
Τον Νοέμβριο του 2005 θα κυκλοφορήσει επιτέλους καινούργιο άλμπουμ με τον τίτλο Aerial και για μια ακόμα φορά θα πάρει πολύ καλές κριτικές.
Τα τραγούδια της είναι πάντα εμπνευσμένα από διαφορετικές μουσικές πηγές: κλασική μουσική, φολκ, εναλλακτικό ροκ, τζαζ και διάφορα άλλα είδη, όπως η παραδοσιακή μουσική, που την κάνουν μοναδική και κάνουν την αναμονή για κάθε νέα δουλειά της συχνό θέμα συζήτησης στους μουσικόφιλους.

Πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=64501