Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013

Μέρες Βινυλίου ... και στα ελληνικά!

Το ελληνικό ρεπερτόριο δεν είναι το φόρτε μου και το έχετε καταλάβει όσοι με διαβάζετε καιρό. Επειδή όμως υπάρχουν και "ελληνικές μέρες βινυλίου" αναδημοσιεύω εδώ ένα άρθρο του Δημήτρη Ν. Μανιάτη από τα "Νέα". Νομίζω ότι θα βοηθήσει κάποιους να θυμηθούν ...

«Ρεσιτάλ», 37 χρόνια μετά

Η ιστορική σύμπραξη Μαρινέλλας και Κώστα Χατζή αναβιώνει στο Παλλάς

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013
Ηταν αρχές του 1975. Η Μαρινέλλα τραγουδάει στη Νεράιδα της Παραλίας με Κοντολάζο και Ελένη Ροδά και ενώ η Ελλάδα ψάχνει την περπατησιά της από τον γύψο και τα τραύματα της επταετίας, η μεγάλη τραγουδίστρια δοκιμάζει κάτι καινούργιο. Στον δίσκο «Μαρινέλλα για πάντα» ερμηνεύει δύο τραγούδια του ιδιαίτερου τραγουδοποιού Κώστα Χατζή, «Κι ύστερα» και «Πάλι ύπνος δεν με πιάνει», τα οποία κάνουν επιτυχία και με έναν τρόπο στρώνουν το χαλί για μια πρωτότυπη και ιστορική στροφή που κάνει η ίδια έναν χρόνο μετά με το «προξενιό» του παραγωγού της Φίλιππου Παπαθεοδώρου (ο παραγωγός έχει τώρα και την καλλιτεχνική επιμέλεια των παραστάσεων στο Παλλάς).
Σημειώστε εδώ πως εκείνη την χρονιά (το 1976) η Μαρινέλλα είναι ήδη δύο χρόνια παντρεμένη με τον σταρ Τόλη Βοσκόπουλο κι έχει οριστικοποιήσει τη σόλο καριέρα της με μεγάλες επιτυχίες του ελαφρολαϊκού είδους έχοντας αφήσει μια για πάντα πίσω της τα σκληρά πάλκα και τον Στέλιο Καζαντζίδη.
Την περίοδο λοιπόν που δεσπόζουν τα κέντρα της Παραλίας, έχουν πάρει το πάνω χέρι οι μαέστροι στα μεγάλα προγράμματα, έχουν μεγαλώσει οι αίθουσες και πέφτουν τόνοι γαριφάλων, ταυτόχρονα ανθεί ο μικρόκοσμος των μπουάτ της Πλάκας ενώ έχει ήδη ηχογραφήσει η Ρεμπέτικη Κομπανία που αποτελεί και την πρώτη συλλογική απόπειρα αναβίωσης του ρεμπέτικου, σφυρηλατώντας την τρίτη τάση στη νεολαία.
Σε αυτό το κλίμα, το 1976, η Μαρινέλλα, αποφασίζει κάτι παράξενο, πάντοτε με τη σύμπραξη του παραγωγού της. Αφήνει την Παραλία με τα μπαλέτα, τους μαέστρους, τα μεγάλα νυχτοκάματα και κάνει στάση στη μεταπολιτευτική Πλάκα. Εδώ ο παράξενος καλλιτέχνης Κώστας Χατζής κάνει ήδη επιτυχία στην μπουάτ Σκορπιός και βέβαια έρχεται από έναν άλλο κόσμο από εκείνον της Μαρινέλλας.
Ευαίσθητος, κοινωνικά κριτικός (χωρίς όμως εξόφθαλμη πολιτικοποίηση, όπως η φορτισμένη εποχή το υπαγόρευε) έχει ήδη αποτυπώσει το δικό του μουσικό στίγμα. Εναν υπόγειο λυρισμό, μια προσπάθεια να μιλήσει για την αγάπη και τον έρωτα με οικουμενικό τρόπο και όχι εξατομικευμένα, έναν ήπιο μανιχαϊσμό που θέτει τον δυτικό κόσμο προ των ευθυνών του για την κοινωνική αδικία (και της φυλής του, των Ρομά).
Μαρινέλλα και Χατζής παίρνουν από κοινού μια απόφαση και εδώ ας μην ξεχνάμε πως η εταιρεία Philips που έχει τον τελικό λόγο επιχειρεί με την πρωτότυπη σύμπραξη να μετατοπίσει το μουσικό κλίμα από το πεδίο του πολιτικού τραγουδιού σε μια πιο λυρική - εσωστρεφή έκφραση συνταιριάζοντας δύο διαφορετικούς κόσμους.
Επειτα από έξι μήνες πρόβας, στις 28 Μαρτίου 1976, ο ηχολήπτης Γιάννης Σμυρναίος (που θα έχει και την επιμέλεια του ήχου στο Παλλάς για τις τωρινές παραστάσεις) με κινητό στούντιο ηχογραφεί την παράσταση των Μαρινέλλα - Χατζή στην μπουάτ Σκορπιός. Για την ακρίβεια, αποτυπώνει μια μοναδική στιγμή όπου οι δύο καλλιτέχνες ερμηνεύουν τραγούδια που έγραψε ο Χατζής (στιχουργός στα περισσότερα η Σώτια Τσώτου) μπροστά στους θαμώνες της πλακιώτικης μπουάτ.

Τριπλός δίσκος
Ο δίσκος «Ρεσιτάλ» έκανε αμέσως μεγάλη επιτυχία (ξεπέρασε τις 500.000), σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή και βρήκε απήχηση σε ευρέα στρώματα – ταυτόχρονα είναι ένα από τα πιο άρτια ηχογραφημένα live της ελληνικής δισκογραφίας. Το στοιχείο του αυθορμητισμού και της συγκίνησης του κοινού είναι εμφανές ακούγοντας και σήμερα τον τριπλό δίσκο του 1976.

Πηγή: http://www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4783775

Δεν υπάρχουν σχόλια: