Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

Απέραντα Χωράφια

Δεν ξέρω πόσοι από σας έχουν διαθέσιμα 7 λεπτά για να ακούσουν ένα μουσικό κομμάτι, εγώ πάντως σήμερα ξύπνησα με το soundtrack της παιδικής μου αθωότητας.



Ο meet sos γράφει στο YouTube:

Τα «Απέραντα Χωράφια» είναι ένας δίσκος ορόσημο ελληνικού ροκ. Η μουσική και οι στίχοι είναι του Κώστα Τουρνά. Σύμφωνα με το περιοδικό Ποπ & Ροκ συγκαταλέγεται μέσα στους δέκα δίσκους-σταθμούς του ελληνικού ροκ. Το προοδευτικό-ψυχεδελικό αυτό άλμπουμ το ηχογράφησε ο Τουρνάς συνδυάζοντας μια συμφωνική ορχήστρα με το ροκ γκρουπ Ρουθ, κάτι μοναδικό και πρωτοποριακό για την εποχή και δη επί δικτατορίας.

Η πειραματική μίξη ανομοιογενών μουσικών στοιχείων και παραδόσεων που αποπειράθηκε ο Τουρνάς προηγήθηκε κατά τρία χρόνια μίας ανάλογης προσπάθειας του θρυλικού Αγγλικού γκρούπ Queen που έγραψαν και σύνθεσαν το τραγούδι, σε στυλ όπερας ροκ, "Βοημική Ραψωδία" (Bohemian Rhapsody) αναμιγνύοντας στοιχεία κλασικής όπερας και μοντέρνου ροκ. Η ροκ όπερα Τόμμυ (Tommy) των Χου (Who) το 1969, παρά την ονομασία της, δεν ανέμιξε κλασικά και μοντέρνα στοιχεία μουσικής στη σύνθεσή της παρά απλώς πακετάρισε μοντέρνο ροκ σε κλασική δομή όπερας.



Στίχοι: Κώστας Τουρνάς
Μουσική: Κώστας Τουρνάς
Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Τουρνάς

Τούτον τον κόσμο μικρός τον ενόμιζα αλλοιώς,
τούτον τον κόσμο μικρός τον φαντάστηκα αλλοιώς.
Και συ που στο στόμα φέρνεις το τσιγάρο μ ηδονή
κάπως έτσι έχεις ζήσει μιάν ολόκληρη ζωή.
Και νομίζεις πως θ αλλάξει αν μ αυτήν συμβιβαστείς
ψευδαισθήσεις όμως θά χεις, ψευδαισθήσεις θα γευτείς.
Γιατί αν έβλεπες για λίγο τι συμβαίνει γύρω μου,
θα πνιγόσουν απ το άγχος που γεννιέται μέσα μου.
Γέρος είμαι από τώρα που μαι 23 χρονών
και συ ανάβεις άλλο ένα εις υγείαν των κουτών.

Κάτω κει στ απέραντα, στ Απέραντα Χωράφια
που με τ άλογα έτρεχα σαν ήμουνα μικρός,
παραπίσω τράβαγα πακέτο τα όνειρά μου
κι απο τότε ήθελα να γίνω γεωργός.
Άσπρες Χαίτες ήταν στον αέρα τα μαλλιά μου,
σαν άγρια εφύσαγε ο αέρας ο καυτός
κι είχα όλη εκείνη τη χαρά μου στην καρδιά μου
που τον κόσμο αλλοιώς τον φανταζόμουνα μικρός.

Κάτω κει στ απέραντα, στ Απέραντα Χωράφια
στη σκέψη μου θρονιάστηκες και έγινες κυρά.
Το δέρμα σου αγάπησα και την πνοή σου ακόμα
την ένοιωθα σαν ξάπλωνα στου ονείρου τη σκιά.
Τώρα όταν σε σκέφτομαι, της φαντασίας απάτη,
ξέρω πως δεν απέχεις, μα θα σε βρω εδώ κοντά.
Γιατί είδα κείνα που μελλε το στόμα να στεγνώσουν,
ένοιωσα αυτά που κάναν την καρδιά μου ν αρρυθμεί.



Δεν υπάρχουν σχόλια: