Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

Gay Pride Θεσσαλονίκης

Δημοσιεύω και εδώ, την ανάρτηση του Hitmaster σχετικά με το 1ο Gay Pride που έγινε στην Θεσσαλονίκη. Συμφωνώ απόλυτα μαζί του και χαίρομαι που εκτός από τα μουσικά μας γούστα, συμπίπτουμε και στις απόψεις μας. Αν θέλετε να τη διαβάσετε στο blog του (για να δείτε και τα σχόλια), πατήστε εδώ.

Mε αφορμή όσα είδα και άκουσα τις τελευταίες μέρες όσο αναφορά το 1ο Gay Pride που έγινε στην Θεσσαλονίκη θα ήθελα να εκφράσω ορισμένες σκέψεις που δεν ξέρω αν είναι σωστές ή λάθος είναι όμως οι δικές μου σκέψεις.
Καταρχήν η ανάγκη κάποιων ανθρώπων να διαδηλώσουν για κάποια θέματα που τους αφορούν είναι απολύτως σεβαστή και δεν έχει κανένας το δικαίωμα να τους το στερήσει. Είναι τραγικό κάποιοι άνθρωποι στην εποχή μας και κυρίως από θρησκευτικές οργανώσεις να μαζεύονται για να φωνάξουν ντροπή και αίσχος σε συνανθρώπους τους καταπατώντας αυτόματα και βάναυσα τις διδαχές των πιστεύω τους. Ευτυχώς όμως οι "Λουκάδες" στην εποχή μας δεν είναι πολλές (πια) είτε φοράνε άμφια είτε όχι. Οι περαστικοί επίσης που μαζεύτηκαν για να δουν ποιοί είναι και με τι μοιάζουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι φαντάζομαι ότι θα ικανοποίησαν την περιέργειά τους για το αν κάποιος γείτονας ή συγγενείς τους την κουνάει την αχλαδιά ή όχι. Ας είναι....
Στον αντίποδα τώρα για να βάζουμε τα πράγματα και στην θέση τους. Η διαφορετικότητα των ομοφυλοφίλων προκειμένου να δηλώσουν-διεκδικήσουν έναν τρόπο ζωής περνάει αρκετές φορές και στην αντίπερα όχθη προκαλώντας όχι πολύ διαφορετικά από τις "θεούσες" την κοινωνία. Δεν νομίζω ότι θα σοκαριστούν πολλοί σήμερα αν δουν 2 άντρες ή δύο κοπέλες να φιλιούνται σε μία καφετέρια ούτε θα μπουν στον κόπο τουλάχιστον φανερά να το σχολιάσουν. Θα μου πεις όλα τα υπόλοιπα είναι αντίδραση. Οκ, αλλά γιατί θα πρέπει κάθε ακραία αντίδραση της κοινωνίας να την τρώνε στην μάπα όλοι οι υπόλοιποι. Και μιλάω για προκλητικές συμπεριφορές αλλου τύπου που όλοι λίγο πολύ έχουμε δεί και όχι βέβαια τα φιλιά σε δημόσιους χώρους.
Το να είσαι αξιοπρεπής είναι κατάσταση μυαλού και όχι επιλογή ερωτικού συντρόφου. Αν θες λοιπόν να ντύνεσαι σαν καρναβάλι ή να γίνεσαι χυδαίος για τον όποιο λόγο μπορείς να το κάνεις στο σπίτι σου, στο gay bar, στο κρεβάτι σου και όχι στον δρόμο μόνο και μόνο για να δηλώσεις κάτι. Άλλωστε η διεκδίκηση δεν έχει να κάνει με το αν είσαι ντυμένος Μαρία Αντουανέτα ή όχι. Έχει να κάνει με το αν έχεις φωνή ή όχι. Δυστυχώς η πρακτική αυτή έχει επικρατήσει σε ολόκληρο τον κόσμο με gay festivals όπου γίνονται πολύ χειρότερα πράγματα σε δημόσια θέα στερώντας έτσι από το κίνημα των ομοφυλόφιλων το απόλυτο δικαίωμα στην ερωτική προτίμηση και στην ισονομία σε όλους τους τομείς. Και το ίδιο θα έλεγα βέβαια αν έβλεπα κάποιον της ΧΑ ή άλλον να έχει ντυθεί Λεωνίδας στον δρόμο για τον όποιο λόγο του είτε Αικατερίνη η έκφυλη τσαρίνα για να εξηγούμαστε...Και μην κολλήσεις τώρα εσύ στο αν κολλάω εγώ στο ντύσιμο.... Δεν είναι μόνο το ντύσιμο οκ; Ελπίζω να καταλαβαινόμαστε...
Μακάρι λοιπόν να έρθει η στιγμή όπου οι gays δεν θα χρειάζονται να βγαίνουν στον δρόμο για να διεκδικήσουν τα αυτονόητα και η "διαφορετικότητα" δεν θα είναι παρά μόνο μια λέξη για τα χρώματα του ουράνιου τόξου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: