Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

You Can't Always Get What You Want

Το "You Can't Always Get What You Want" είναι ένα τραγούδι των Rolling Stones που υπάρχει στο άλμπουμ του 1969 Let It Bleed. Είναι μια σύνθεση των Mick Jagger και Keith Richards, και υπάρχει ως 100στό τραγούδι στη λίστα του περιοδικού Rolling Stone με τα 500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών (500 Greatest Songs of All Time).

Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε για να "ντύσει" μουσικά μια φορτισμένη σκηνή της αγαπημένης μου ταινίας (του 1983) The Big Chill. Δείτε το απόσπασμα στο παρακάτω βίντεο.



 Δείτε και ένα βίντεο του τραγουδιού με διάφορες φωτογραφίες της μπάντας.


 

Με αφορμή αυτή την είδηση. 

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Είναι πιθανό βάσει μαθηματικών να στερέψουμε από νέα μουσική;

Πολλές φορές ακούμε τραγούδια που μας θυμίζουν άλλα, οι μελωδίες επαναλαμβάνονται, με αποτέλεσμα να αναρωτιόμαστε αν υπάρχει κάποιο μαθηματικό όριο στον αριθμό των διαφορετικών τραγουδιών που μπορούν να υπάρξουν ή με άλλα λόγια αν υπάρχει πιθανότητα κάποια στιγμή μελλοντικά να στερέψουμε από νέα μουσική…

Δυστυχώς η απάντηση είναι “ναι” και την εξήγηση θα βρείτε στο video που ακολουθεί:


 

Πηγή: http://www.techgear.gr/is-it-mathematically-possible-to-run-out-of-new-music-57598/

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012

THE BEST (92.6) STORY SO FAR...από το e-tetRadio



Του Γιώργου Ζ.

Ήταν 1η Οκτωβρίου του 2001, όταν από τους 92,7 ξεκίνησε να εκπέμπει το Best Radio, του ομίλου Λυμπέρη, με πρώτο του τραγούδι, το "Fuck Frank Sinatra" της Miss Kittin. Με την ανακατανομή των συχνοτήτων, το 2002, ο Best μετακινείται στην τωρινή του συχνότητα, τους 92,6. Την ίδια περίοδο, το bestradio.gr βραβεύεται ως το site της χρονιάς. Παρά την κερδοφορία του όμως, αντιμετώπισε κατά καιρούς οικονομικά προβλήματα. Ανεξίτηλο στη μνήμη όλων ως γεγονός, η απόφαση του ΕΣΡ το 2005 (που ανεστάλη από το ΣτΕ και εκκρεμεί ακόμα), να κλείσει οριστικά τον Best 92.6, λόγω της... "αθυροστομίας" του Γρηγόρη Ψαριανού.

Τα τελευταία 3 χρόνια τα οικονομικά προβλήματα για το σταθμό και γενικότερα στον όμιλο Λυμπέρη, εντάθηκαν σε επικίνδυνο βαθμό. Το 2012 εν τέλει, στις 7 Νοεμβρίου, 11 χρόνια μετά την πρώτη εκπομπή του Best, οι εκδόσεις Λυμπέρη κήρυξαν παύση λειτουργίας. Εν μέσω αβεβαιότητας για το μέλλον και των ραδιοφωνικών του σταθμών.

Σε κλίμα έντονης συναισθηματικής φόρτισης, σήμερα Παρασκευή γίνονται οι τελευταίες(;) εκπομπές του Best 92.6, καθώς εκεί αλλά και στον VFM 88.3 ξεκινούν από Δευτέρα απεργιακές κινητοποιήσεις. Το μέλλον του σταθμού, αναμένεται να κριθεί στις επόμενες εβδομάδες ή μήνες.

Από τα μικρόφωνα του Best 92.6 πέρασαν μέχρι τώρα, πάρα πολλοί γνωστοί παραγωγοί, όπως οι: Άννα Αναστασίου, Γιοβάννα Βλασσοπούλου, Νίκος Ζαχαριάδης, Γιώργος Βράτσος, Κώστας Γιαννακίδης, Τάκης Γιαννούτσος, Ιωσηφίνα Γκιόκα, Νίκος Δρογώσης, Εύα Θεοτοκάτου, Γιώργος Καμπούρης, Γιώργος Κυριάκου, Μάχη Λαμάρ, Κλαούντια Μάτολα, Νίκος Μορφέσης, Χριστίνα Μπίθα, Γιώργος Μπίτσικας, Σπύρος Παγιατάκης, Έλενα Παπαβασιλείου, Δημήτρης Παπασπυρόπουλος, Μαρία Παπιδάκη, Μαρία Πετρίδη, Γιώργος Σεράγος, Αφροδίτη Σημίτη, Εύη Σιδηροπούλου, Κάτια Στρατηγοπούλου, Κλεοπάτρα Φυντανίδου, Άννα Μαρία Χαροκόπου, Αλέξανδρος Χριστόπουλος, Γρηγόρης Ψαριανός, Γρηγόρης Σαμουρκάσογλου, Νίκος Μουρατίδης, Θοδωρής Βαμβακάρης, Χριστόφορος Ζαραλίκος, Βαγγέλης Περρής και Γιώργος Μητσικώστας...

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

The Honeydrippers

The Honeydrippers: Volume One ήταν το EP που κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1984, από μια μπάντα με αρχηγό τον Robert Plant. Βέβαια, και τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας δεν ήταν καθόλου ευκαταφρόνητα. Ο Nile Rodgers, ο Jeff Beck και ο Jimmy Page
συμπλήρωναν το συγκρότημα που δημιουργήθηκε λόγω της επιθυμίας του αφεντικού της Atlantic Records Ahmet Ertegün να ηχογραφήσει ένα άλμπουμ με τα αγαπημένα του τραγούδια της δεκαετίας του 1950.

Αυτό είναι το εξώφυλλο του δίσκου που ήταν ο πρώτος και ταυτόχρονα ο τελευταίος για το συγκρότημα.

To Tracklisting ακολουθεί:


1984 vinyl edition
Side one

No. Title Writer(s) Length
1. "I Get a Thrill"   Rudy Toombs 2:37
2. "Sea of Love"   George Khoury, Phil Phillips 3:01
3. "I Got a Woman"   Ray Charles, Renald Richard 2:55
Side two
No. Title Writer(s) Length
1. "Young Boy Blues"   Doc Pomus, Phil Spector 3:28
2. "Rockin' at Midnight"   Roy Brown 5:55

Το γιατί δεν ηχογράφησαν άλλο άλμπουμ, το περιγράφει πολύ καλά η wikipedia:

To Plant's horror,[2] "Sea of Love" became Plant's biggest-selling single. According to Plant, the original single was "Rockin' at Midnight," with "Sea of Love" as the "B" side. The single was eventually "flipped" because radio stations were playing "Sea of Love" far more than Rockin' at Midnight. Plant feared his career would be ruined by this, and that people would think of him now as a "crooner", instead of the rock and roll singer he'd always been.[2] As a result, when he would be asked about The Honeydrippers in years to come, Plant would refer to The Honeydrippers as having been "put to sleep."[2] "Rockin at Midnight" is a remake of the 1949 recording by Roy Brown, the song's author, who wrote it as an answer record to his 1947 composition and recording, "Good Rockin' Tonight".
The album was re-released in a remastered edition in 2007 as part of a Robert Plant remaster series, with the live version of "Rockin' at Midnight" [previously released on the 12-inch single version of the studio recording] included as a bonus track. Plant and Ertegün discussed the possibility of doing another Honeydrippers album, but with the latter’s death in December 2006, the plan was shelved permanently.[2]

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Παραπληροφόρηση και προπαγάνδα στον κυβερνοχώρο

Τον καθηγητή κ. Παναγιώτη Μεταξά δεν τον ήξερα. Δεν τον είχα ακουστά.

Πρόσφατα, τον άκουσα στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ να μιλάει για το θέμα του τίτλου και μου έκανε εντύπωση ότι στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα συμπεριλαμβάνεται και κάτι τέτοιο.

Μου είχε ξεφύγει η πολύ ενδιαφέρουσα δημοσίευση του (το 2003 παρακαλώ), με τον έξυπνο τίτλο:

“OF COURSE IT’S TRUE; I SAW IT ON THE INTERNET!”
Critical Thinking in the Internet Era

(μπορείτε να την διαβάσετε ολόκληρη εδώ).

Το βιογραφικό του είναι εδώ , ενώ μπορείτε να διαβάσετε επίσης την τελευταία του δημοσίεση στο περιοδικό Science με τίτλο "Social Media and the Elections" ή αν θέλετε περισσότερα να ψάξετε το blog του When Computation met Society.


Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Nits live


Μια από τις διασημότερες μπάντες της Ολλανδίας, με αρκετούς πιστούς φαν και στη χώρα μας, θα μας επισκεφτεί για δύο συναυλίες, το πρώτο Σαββατοκύριακο του Νοέμβρη.
Οι Nits, με περισσότερα από 35 χρόνια στην πλάτη τους πλέον και με το, ολοκαίνουριο, 25ο άλμπουμ τους, Malpensa, θα βρίσκονται το Σάββατο 3 Νοεμβρίου στο Gagarin 205 στην Αθήνα και την επόμενη μέρα στο Club του Μύλου στη Θεσσαλονίκη.
Info:
Αθήνα // Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012
The Nits @ Gagarin 205
Ώρα Έναρξης: 21:30
Εισιτήρια: 20 ευρώ (προπώληση), 23 ευρώ (ταμείο)
Σημεία Προπώλησης: Public, Ticket House και ηλεκτρονικά στο www.ticketservices.gr
Θεσσαλονίκη // Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012
The Nits @ Μύλος Club
Ώρα Έναρξης: 21:30
Εισιτήρια: 20 ευρώ (προπώληση), 23 ευρώ (ταμείο)
Σημεία Προπώλησης: Ιανός, Ticket House, Sterodisc και ηλεκτρονικά στο www.ticketservices.gr.
Video:
The Nits – Maplensa Tour 2012


Links:
nits.nl

Πηγή: http://www.mixtape.gr/i-nits-se-athina-ke-thessaloniki/

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

ΟΧΤΩ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ JOHN PEEL


Γράφει ο Σπύρος Σεραφείμ

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου, 2012 08:55

Σαν σήμερα, το 2004, ο Βρετανός παραγωγός ραδιοφώνου John Peel (John Robert Parker Ravenscroft, 1939-2004) έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 65 ετών, από καρδιακή προσβολή - κατά τη διάρκεια παραμονής του στο Περού, για δουλειά.

Εργάστηκε στο BBC Radio 1, από το 1967 έως και το 2004. Ήταν ένας από τους πρώτους DJ που έπαιξαν στην εκπομπή τους psychedelic rock, reggae και punk και συνέβαλαν στην ανάπτυξη της rock κουλτούρας στο Μεγάλο Νησί.
Από διακρίσεις, άλλο τίποτε. Ψηφίστηκε από το περιοδικό Melody Maker, «DJ of the Year», 11 φορές! Το 1994, οι αναγνώστες του NME τον τίμησαν με το βραβείο «Godlike Genius». Το 1998 τιμήθηκε με τον τίτλο «Officer of the Order of the British Empire», για την προσφορά του στη μουσική. Είναι μέλος του Radio Academy Hall of Fame. Είναι παντοτινός δάσκαλος σε όσους ασχολούμαστε με το ραδιόφωνο.

Σήμερα, 8 χρόνια μετά, λείπει από τη μουσική, λείπει από το ραδιόφωνο, απουσιάζει και το μοναδικό στυλ των εκπομπών του, τον θυμόμαστε πολύ συχνά.
Ποιος είχε πει το «ουδείς αναντικατάστατος»;
Διαβάστε περισσότερα: http://en.wikipedia.org/wiki/John_Peel

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Από το e-tetRadio

BEATLES Η ROLLING STONES;
Γράφει ο Δημήτρης Κανελλόπουλος
Τρίτη, 23 Οκτωβρίου, 2012 07:00


Χθες το μεσημέρι ο Γιάννης Πετρίδης, στην εκπομπή του στη «ΝΕΤ FM 105.8», παρουσίασε ένα ωριαίο αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο. Αφορμή στάθηκε η επέτειος της ημερομηνίας γέννησης του συνθέτη, η 22η Οκτωβρίου - επίσης, σαν σήμερα, 23 Οκτωβρίου, γεννήθηκε και ο Μάνος Χατζιδάκις. Και μια και το έφερε ο λόγος, σημειώστε πως σήμερα ο Αλέξης Λιόλης παρουσιάζει στη στήλη του «Τραγούδα», την... εξ' αποστάσεως σχέση των δύο συνθετών.
Αναφέρω ωστόσο συγκεκριμένα το «Από τις 4 στις 5» του Πετρίδη, όχι για τον Λοΐζο, αλλά για έναν άλλο λόγο. Ενώ λοιπόν πρόκειται για μία εκπομπή που ασχολείται αποκλειστικά με ξένη μουσική, χθες, ειδικά χθες, ήταν αφιερωμένη σε έναν -μεγάλο- έλληνα συνθέτη. Ανάλογες εκπλήξεις είναι που κάνουν πιο ελκυστικά τα ερτζιανά. Χωρίς κολλήματα, δίχως περιορισμούς, χωρίς ανόητους αποκλεισμούς. Η καλή μουσική -επιμένω- δεν γνωρίζει σύνορα, ούτε καν είδη. Και ούτε... ραδιόφωνα. Ειδικά όταν αναφερόμαστε σε δημοσιογραφικές-μουσικές-εκπομπές.

Παλιότερα, κάτι τέτοιο (θα) θεωρείτο αδιανόητο. Τα είδη μουσικής ήταν περιχαρακωμένα και πολύ περισσότερο οι ακροατές τους. Ειδικά στην Ελλάδα. Δεν ήταν μόνο η διαμάχη μεταξύ ελληνικού και ξένου τραγουδιού ή μεταξύ της ντίσκο ας πούμε και του ροκ, προέκυπτε κόντρα ακόμα και σε πιο «συγγενικά πράγματα», ανάμεσα λόγου χάριν στους Beatles και τους Rolling Stones. Και πως αλλάζουν τα πράγματα; Ενώ πιτσιρικάς δεν μου άρεσαν και πολύ οι Beatles και τους θεωρούσα σχετικά... «παρακατιανό» συγκρότημα για τα πιο σκληρά γούστα μου, τώρα πιστεύω πως αποτελούν το πιο μεγάλο όνομα στην ιστορία της μουσικής, ever.

Ήταν όλα όμως πιο «άγρια» τότε. Και φανατισμένα. Θυμηθείτε τα έκτροπα στο «Rock In Athens» με τον Boy George και τους Culture Club, και τις αποδοκιμασίες του κόσμου απέναντί τους. Σήμερα οι νεαροί σκέφτονται τελείως διαφορετικά. Και ακούν μουσική (και στο ραδιόφωνο) με άλλο τρόπο. Είναι πιο open minded. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως μπορεί «ο καλός μύλος να τα αλέθει όλα». Υπάρχει ένα όριο, μία «κόκκινη γραμμή» (κι ελπίζω όχι όπως εκείνες που όλο θέτουν και όλο ξεπερνούν τα τρία κυβερνητικά κόμματα)...

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Deep Purple

Χθες το απόγευμα, ο Γιάννης Πετρίδης έκλεισε την εκπομπή του με αυτό το κομμάτι.



Είναι από το μακρινό 1939 και είναι αυτό το τραγούδι που έδωσε το όνομα στους Deep Purple (!).

Επειδή δεν ήξερα αυτή τη λεπτομέρεια και επειδή έχω μια μελαγχολική διάθεση σήμερα, είπα να το μοιραστώ μαζί σας.

Καλή ακρόαση.

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

H παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας κι εμείς (από το ΒΗΜΑ)

H παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας κι εμείς



O Xαράλαμπος Παν. Πίσχος σπούδασε Κοινωνικός Λειτουργός στην Αθήνα αλλά καθώς το ενδιαφέρον του για την Ψυχολογία ήταν διαχρονικό, δεν μπορούσε να μη συνεχίσει τις σπουδές του σε αυτόν τον τομέα. Για αυτό, έδωσε κατατακτήριες εξετάσεις και πέρασε στο Πρόγραμμα Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αφού εξειδικεύτηκε στη Συστεμική-Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία, προχώρησε επαγγελματικά, αναλαμβάνοντας ατομικές περιπτώσεις ενηλίκων καθώς και ομάδες. Είναι κάτοχος νόμιμης άδειας άσκησης επαγγέλματος και μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων. Εργάζεται ιδιωτικά στο Ψυχολογικό Κέντρο "Συναίσθηση".

H παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας κι εμείς



Ο θεσμός «Παγκόσμια Ημέρα», είναι μία τεράστια ευκαιρία να αναδειχθεί η ανάγκη σύμπραξης όλου του πλανήτη προς ένα σκοπό. Αυτός ο σκοπός, δεν αφορά άμεσες και μαγικές λύσεις των θεμάτων που πρεσβεύει. Αναφέρεται σε κάθε προσπάθεια που γίνεται και σε κάθε πρωτοβουλία που λαμβάνεται, ώστε το μήνυμα του, να φτάσει και στο πιο απόμακρο σημείο, μέσα από μία ιδιόμορφη ανθρώπινη αλυσίδα. Κάθε σκαλοπάτι προς αυτή την θετική κατεύθυνση, είναι μία κίνηση προς την αλλαγή της σκέψης, της οπτικής και του συναισθήματος του παγκόσμιου πολίτη, για ένα θέμα που έχει πάψει πια να αποτελεί υποχρέωση άλλων. Πλέον τον αγγίζει άμεσα.
Μέσα στην καθημερινότητά του, ο άνθρωπος δίνει λίγη σημασία σε αυτό το θεσμό. Έχοντας πάρει καταστάσεις και πράγματα δεδομένα, αδιαφορεί για αυτά ή τα στιγματίζει με έναν υποκειμενικό τρόπο προκειμένου να κατευνάσει τη φόβο του και να μη βρει το θάρρος να τα αντιμετωπίσει.
Κάθε Παγκόσμια Ημέρα, είναι σημαντική μέσα από το μήνυμά της. Η σημερινή όμως, η Παγκόσμια Ημέρας Ψυχικής Υγείας, είναι από τις πιο σημαντικές στο φάσμα αυτού του θεσμού. Σε κρατικό επίπεδο η Παγκόσμια Ημέρας Ψυχικής Υγείας εκφράζει το δικαίωμα πρόσβασης του ανθρώπου στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας και δίνει τη δυνατότητα κάθε χρόνο να οργανώνονται και να συζητούνται στρατηγικές, προγράμματα και πρακτικές για την αντιμετώπιση και τη βελτίωση της ψυχικής υγείας στον πλανήτη μας.
Σε προσωπικό επίπεδο, κάνει τον άνθρωπο έστω και για λίγα λεπτά της ημέρας, να αναρωτηθεί για τη δική του ψυχική υγεία. Να νιώσει τη σημασία της, να αντιληφθεί την ουσιαστική ισορροπία που παίζει στη ζωή του και το πώς λειτουργεί ως αφετηρία στην καθημερινή του πορεία: να σταθεί αντάξια στις απαιτήσεις της εργασίας, της οικογένειας, της κοινωνίας, της δικής του πάνω από όλα προσωπικότητας, ακόμα και κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες όπως αυτές που αντιμετωπίζει σήμερα.
Η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, τιμάται τα τελευταία 20 χρόνια. Σήμερα, η 10η Οκτωβρίου 2012, είναι αφιερωμένη στην κατάθλιψη. Το θέμα της είναι: «Depression: A global crisis» (Κατάθλιψη: Μια παγκόσμια κρίση).
Τα στοιχεία που δίνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για την κατάθλιψη, με αφορμή τη σημερινή μέρα, είναι δραματικά. Τουλάχιστον 350 εκατομμύρια άνθρωποι όλων των ηλικιών και όλων των κοινοτήτων, έχουν επηρεαστεί από την κατάθλιψη. Σήμερα, η κατάθλιψη βρίσκεται στην τρίτη θέση των αιτιών που προκαλούν σοβαρές αναπηρίες στον άνθρωπο και οι προβλέψεις αναφέρουν ότι θα είναι στην πρώτη θέση το 2030.
Ένας στους δέκα ανθρώπους πάσχει από κατάθλιψη και ένας στους πέντε θα βιώσει κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της ζωής του. Μπορεί να ακούγονται απλά νούμερα, αλλά πίσω από αυτά υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται βοήθεια. Υπάρχουν επιστημονικές μέθοδοι και νέες έρευνες για την καταπολέμηση της κατάθλιψης, αλλά παρόλα αυτά μόνο ένα 10% από αυτούς που τη χρειάζονται την λαμβάνουν. Ανάμεσα στους πιο σημαντικούς παράγοντες που συμβάλλουν σε αυτό το μεγάλο κενό είναι η έλλειψη γνώσεων στην ψυχική υγεία από τις κοινότητες και τους ανθρώπους, ο φόβος του στίγματος, η έλλειψη πόρων καθώς και η δυνατότητα να υλοποιηθούν οι επιστημονικές παρεμβάσεις και λύσεις με χαμηλότερο κόστος (πηγή: Π.Ο.Υ.)
Η κατάθλιψη είναι πράγματι μία παγκόσμια κρίση. Είναι μία πραγματικότητα που πλήττει τον άνθρωπο και απαιτεί εξειδικευμένη και επιστημονική θεραπεία ως προς την αντιμετώπισή της. Είναι σημαντικό ο άνθρωπος να πάρει την ευθύνη και να την αντιμετωπίσει, φροντίζοντας τον εαυτό του. Όσο πιο γρήγορα ξεκινήσει η θεραπεία, τόσο πιο αποτελεσματική είναι.
Η κατάθλιψη μπορεί να κάνει ακόμα και τις πιο εύκολες καθημερινές δραστηριότητες, να δείχνουν πολύ δύσκολες. Μία υγιεινή διατροφή, ένας προσωπικός προγραμματισμός, ένας καλός ύπνος, μία εκδήλωση ανάγκης βοήθειας από το συγγενικό περιβάλλον, μία ρεαλιστική αντιμετώπιση των καταστάσεων, είναι μερικές χρήσιμες συμβουλές για την καταπολέμηση της κατάθλιψης. Αν οι δυσκολίες γίνουν δύσκολα διαχειρίσιμες, ένας ψυχολόγος ή ψυχίατρος μπορεί να βοηθήσει με πιο ειδικό τρόπο.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι οι πρωτοβάθμιες μονάδες ψυχικής υγείας όπως και οι φορείς ψυχικής υγείας, είναι σημαντικοί παράγοντες για την καταστολή των ψυχολογικών προβλημάτων, ακόμα και σε προληπτικό επίπεδο. Η ευθύνη του κράτους είναι μεγάλη και αυτή τη στιγμή απαιτείται να στηρίξει, οικονομικά και πρακτικά τους χώρους που προασπίζουν την ψυχική υγεία. Ταυτόχρονα, σύλλογοι ψυχικής υγείας, σύλλογοι επαγγελματιών ψυχικής υγείας, οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης και οικογενειακοί φορείς, χρειάζεται να κάνουν ένα βήμα περισσότερο σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, αναλαμβάνοντας υπεύθυνο και ηγετικό ρόλο, καλύπτοντας, όσο γίνεται, το κενό που αφήνει η κρατική πολιτική.
Η ψυχική υγεία ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως μία κατάσταση ευεξίας, στην οποία κάθε άτομο αντιλαμβάνεται τη δική του δυναμική, μπορεί να ανταπεξέλθει με το φυσιολογικό στρες της ζωής, μπορεί να δουλέψει παραγωγικά, γόνιμα και μπορεί να συνεισφέρει θετικά στην κοινωνία του. Πέρα όμως από τις θεωρίες και τους ορισμούς, η πραγματικότητα είναι εδώ και προκαλεί τον άνθρωπο. Μακριά από στίγματα, ταμπού και δεισιδαιμονικές σκέψεις, η ψυχική υγεία έχει πάψει πια να αποτελεί αντικείμενο ειρωνείας. Έχει καταστεί προτεραιότητα στη ζωή του ανθρώπου που οφείλει να την προασπιστεί. Οι άνθρωποι που αγωνίζονται για τον εαυτό τους και για την ψυχική υγεία τους, είναι οι υγιείς άνθρωποι της κοινωνίας. Αξιέπαινοι πραγματικά, προσπαθούν να επιλύσουν τις δυσκολίες τους με στόχο όχι μόνο την προσωπική αλλά και την συλλογική αλλαγή.
Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, δεν θέλω να μοιραστώ ευχολόγια. Μόνο να σημειώσω ξανά πόσο σημαντική είναι η ψυχική υγεία, με την εικόνα της καθηγήτριάς μου στο πανεπιστήμιο, να αναφέρει στο πρώτο μάθημα: " Αν χάσεις το πόδι σου και είσαι ψυχικά υγιής, θα δυσκολευτείς, αλλά θα το ξεπεράσεις. Αν χάσεις την ψυχική σου υγεία, δεν πρόκειται να το ξεπεράσεις ποτέ".
(Περισσότερες πληροφορίες για την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγεία θα βρείτε εδώ. Επίσης, σήμερα διοργανώνεται ημερίδα από την Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρία.)

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

Απέραντα Χωράφια

Δεν ξέρω πόσοι από σας έχουν διαθέσιμα 7 λεπτά για να ακούσουν ένα μουσικό κομμάτι, εγώ πάντως σήμερα ξύπνησα με το soundtrack της παιδικής μου αθωότητας.



Ο meet sos γράφει στο YouTube:

Τα «Απέραντα Χωράφια» είναι ένας δίσκος ορόσημο ελληνικού ροκ. Η μουσική και οι στίχοι είναι του Κώστα Τουρνά. Σύμφωνα με το περιοδικό Ποπ & Ροκ συγκαταλέγεται μέσα στους δέκα δίσκους-σταθμούς του ελληνικού ροκ. Το προοδευτικό-ψυχεδελικό αυτό άλμπουμ το ηχογράφησε ο Τουρνάς συνδυάζοντας μια συμφωνική ορχήστρα με το ροκ γκρουπ Ρουθ, κάτι μοναδικό και πρωτοποριακό για την εποχή και δη επί δικτατορίας.

Η πειραματική μίξη ανομοιογενών μουσικών στοιχείων και παραδόσεων που αποπειράθηκε ο Τουρνάς προηγήθηκε κατά τρία χρόνια μίας ανάλογης προσπάθειας του θρυλικού Αγγλικού γκρούπ Queen που έγραψαν και σύνθεσαν το τραγούδι, σε στυλ όπερας ροκ, "Βοημική Ραψωδία" (Bohemian Rhapsody) αναμιγνύοντας στοιχεία κλασικής όπερας και μοντέρνου ροκ. Η ροκ όπερα Τόμμυ (Tommy) των Χου (Who) το 1969, παρά την ονομασία της, δεν ανέμιξε κλασικά και μοντέρνα στοιχεία μουσικής στη σύνθεσή της παρά απλώς πακετάρισε μοντέρνο ροκ σε κλασική δομή όπερας.



Στίχοι: Κώστας Τουρνάς
Μουσική: Κώστας Τουρνάς
Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Τουρνάς

Τούτον τον κόσμο μικρός τον ενόμιζα αλλοιώς,
τούτον τον κόσμο μικρός τον φαντάστηκα αλλοιώς.
Και συ που στο στόμα φέρνεις το τσιγάρο μ ηδονή
κάπως έτσι έχεις ζήσει μιάν ολόκληρη ζωή.
Και νομίζεις πως θ αλλάξει αν μ αυτήν συμβιβαστείς
ψευδαισθήσεις όμως θά χεις, ψευδαισθήσεις θα γευτείς.
Γιατί αν έβλεπες για λίγο τι συμβαίνει γύρω μου,
θα πνιγόσουν απ το άγχος που γεννιέται μέσα μου.
Γέρος είμαι από τώρα που μαι 23 χρονών
και συ ανάβεις άλλο ένα εις υγείαν των κουτών.

Κάτω κει στ απέραντα, στ Απέραντα Χωράφια
που με τ άλογα έτρεχα σαν ήμουνα μικρός,
παραπίσω τράβαγα πακέτο τα όνειρά μου
κι απο τότε ήθελα να γίνω γεωργός.
Άσπρες Χαίτες ήταν στον αέρα τα μαλλιά μου,
σαν άγρια εφύσαγε ο αέρας ο καυτός
κι είχα όλη εκείνη τη χαρά μου στην καρδιά μου
που τον κόσμο αλλοιώς τον φανταζόμουνα μικρός.

Κάτω κει στ απέραντα, στ Απέραντα Χωράφια
στη σκέψη μου θρονιάστηκες και έγινες κυρά.
Το δέρμα σου αγάπησα και την πνοή σου ακόμα
την ένοιωθα σαν ξάπλωνα στου ονείρου τη σκιά.
Τώρα όταν σε σκέφτομαι, της φαντασίας απάτη,
ξέρω πως δεν απέχεις, μα θα σε βρω εδώ κοντά.
Γιατί είδα κείνα που μελλε το στόμα να στεγνώσουν,
ένοιωσα αυτά που κάναν την καρδιά μου ν αρρυθμεί.



Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

RIP Herbert Lom

Το αφεντικό του επιθεωρητή Κλουζό

Πάνω από 100 ταινίες στη διάρκεια μιας καριέρας 60 χρόνων είχε στο ενεργητικό του ο Χέρμπερτ Λομ, που «έφυγε» χθες ήσυχα στον ύπνο του, πλήρης ημερών, στην ηλικία των 95 ετών.

Το αφεντικό του επιθεωρητή Κλουζό
Πάνω από 100 ταινίες στη διάρκεια μιας καριέρας 60 χρόνων είχε στο ενεργητικό του ο Χέρμπερτ Λομ, που «έφυγε» χθες ήσυχα στον ύπνο του, πλήρης ημερών, στην ηλικία των 95 ετών.
Γνωστός στο ευρύ κοινό ως το εκνευρισμένο αφεντικό του αδέξιου επιθεωρητή Κλουζό, απέναντι στον Πίτερ Σέλερς στη δημοφιλή κωμική σειρά του «Ροζ Πάνθηρα», ο καταγόμενος από την Τσεχία ηθοποιός είχε παίξει σε κλασικές ταινίες όπως είναι η «Συμμορία των 5» του Αλεξάντερ ΜακΚέντρικ (1955), το «Στην κόλαση των τροπικών» (1957) με τους Ρόμπερτ Μίτσαμ, Ρίτα Χέιγουορθ και Τζακ Λέμον, ο «Σπάρτακος» (1960) του Στάνλεϊ Κιούμπρικ και το επικό «Ελ Σιντ» του Αντονι Μαν (1961).
Ο Λομ υποδύθηκε δύο φορές τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη (μία εκ των οποίων στο «Πόλεμος και ειρήνη» του 1956 με τους Οντρεϊ Χέπμπορν και Χένρι Φόντα), ενώ στο ξεκίνημά του πρωταγωνίστησε στο «Φάντασμα της Οπερας» του θρυλικού στούντιο της Χάμερ και στη μετέπειτα πορεία του είχε ποικίλες συνεργασίες με δημιουργούς, όπως με τον Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ στη «Νεκρή ζώνη» (1983).

Πηγή: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22800&subid=2&pubid=63717061
Περισσότερα για τον

Herbert Lom

στην Wikipedia

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2012

Τέλος Εποχής ... από το e-tetRadio

STAR FM 97.1 ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου, 2012 11:00


Toυ Γιώργου Ζ.

Πριν 23 χρόνια και 7 μήνες, 1989, βγήκε για πρώτη φορά στον αέρα της Θεσσαλονίκης, και τους 97,1 ο Star FM, με επικεφαλής του εγχειρήματος τον Άκη Τουρώνη. Έπαιζε παλιά και νέα mainstream hits της εποχής, στα πρότυπα των αθηναϊκών Galaxy 92 και Kiss 92.9, κάτι πρωτότυπο τότε για τα FM της συμπρωτεύουσας.

Ήταν δραστήριος, εξωστρεφής και πάντα κοντά στους ακροατές του με διάφορες εκδηλώσεις και δώρα. Γρήγορα ανέβηκε πολύ στις ακροαματικότητες, αγαπήθηκε και έγινε συνώνυμος ραδιοφωνικά της Θεσσαλονίκης, διαμορφώνοντας έτσι το "soundtrack" της. Από το ξεκίνημά του, κυρίως στις αρχές των 90's, ο Star FM βρισκότανε πάντα στην κορυφή των... μουσικών προτιμήσεων των ακροατών της πόλης. Για ένα φεγγάρι μάλιστα ο Star FM εξέπεμψε και από την Αθήνα, στους 89.8 FM, χωρίς όμως επιτυχία.

Από τα μικρόφωνά του, πέρασαν οι περισσότεροι γνωστοί ραδιοφωνικοί παραγωγοί της Θεσσαλονίκης, αλλά και πολλοί παρουσιαστές της TV. Νίκος Περέτ, Σπύρος Νικολάου, Αντώνης Βλαβογελάκης, Μαρία Αμανατίδου, Άκης Αναστασιάδης, Βασίλης Νάκης, Άκης Διαλυνός, Γιώργος Χαριζάνης, Κατερίνα Καραβάτου, Γρηγόρης Αρναούτογλου, κ.α., είναι ορισμένοι από όλους όσοι βρέθηκαν κάποια στιγμή στη συχνότητα ή έγιναν ευρέως γνωστοί μέσα από αυτήν.

To 2004 άλλαξε ρεπερτόριο και μέχρι χθες που μας αποχαιρέτησε, έπαιζε ξένη pop/dance mainstream νέες κυκλοφορίες, "κληροδοτώντας" το παλιό του ρεπερτόριο στο νέο, τότε, ραδιοφωνικό αδερφό του, το Heart FM 93.1 (ο οποίος επίσης τα πήγε εξαιρετικά). Παρόλα αυτά όμως, ο Star FM διατήρησε τη δημοτικότητά του και μέρος του παλιού κοινού του, ωστόσο προσέλκυσε και νέους ακροατές, ενώ βρισκόταν πάντα στην πρώτη δεκάδα των ακροαματικοτήτων.

Τη δεκαετία του 2000 ξεφύτρωσαν νέοι Ρ/Σ, οι οποίοι τον κοντράριζαν στα ίσια (Zoo 90.8, Plus 102.6). O Star FM όμως διατηρούσε ακόμη τα πρωτεία. Μέχρι το δεύτερο μισό της δεκαετίας των 00's. Και, κυρίως, μέχρι το 2011. Τότε, ξεκίνησαν τα οικονομικά προβλήματα στον όμιλο Τουρώνη. Μαζί, εκ των πραγμάτων, και στον Star FM. Πολύμηνες καθυστερήσεις στη μισθοδοσία, συχνές αλλαγές στο πρόγραμμα, αλλά και απώλεια της πρωτοκαθεδρίας στις μετρήσεις, ήταν μερικά από τα στοιχεία που σηματοδοτούσαν την αντίστροφη μέτρηση. Ο σταθμός από τότε άλλαξε ριζικά πρόγραμμα τρεις φορές. Αρχικά με την διακοπή του επιτυχημένου προγράμματος τον πρώτο μήνα του έτους, στη συνέχεια με την ανάληψη της διεύθυνσης από την παλιά ομάδα του Zoo 90.8 (Bill Nakis, Akis D κ.λπ.) που επίσης τα πήγε καλά -λόγω οφειλών της ιδιοκτησίας, έλαβε χώρα ομαδική αποχώρηση όλων σχεδόν των παραγωγών, το καλοκαίρι του ίδιου έτους!- και τέλος με την ανάληψη της διεύθυνσης, από τον έμπειρο-"παλιά καραβάνα" του σταθμού, Γιώργο Χαριζάνη.

Το κακό όμως είχε ήδη γίνει. Τα χρέη του ομίλου ήταν τεράστια, τόσο σε μισθούς στους εργαζόμενους, όσο και προς άλλες εταιρίες. Τα ραδιοφωνικά του αδέρφια δεν γλίτωσαν από τη δίνη: ο Άρης FM 92.8 κατέβασε τους διακόπτες, ενώ στον Heart FM 93.1 ανακλήθηκε η Β.Ν.Λ. του από το ΕΣΡ και του επεβλήθη οριστική διακοπή λειτουργίας. Στον ίδιο τον Star FM, πραγματοποιήθηκε πριν λίγους μήνες ολική κατάσχεση του εξοπλισμού του, ενώ μέχρι τώρα, εξέπεμπε από το production του Heart, και με αρκετά μειωμένη ισχύ σήματος από τους 97,1. Με άλλα λόγια, φυτοζωούσε.

Μέχρι χθες. Το βράδυ της 20ης Σεπτεμβρίου, ο ίδιος ο Άκης Τουρώνης, έγραψε στο facebook του σταθμού, τον "επικήδειο" της συχνότητας. Το internet live streaming έκλεισε, όπως και το site, αμέσως μετά την αναγγελία του λουκέτου. Δεκάδες τα μηνύματα των ακροατών αλλά και των παλιών παραγωγών που αποχαιρέτησαν τον Star FM 97.1 με τον δικό τους τρόπο. Τώρα πλέον, το μόνο που θυμίζει τον Star FM, είναι το κενό στερεοφωνικό σήμα, που εκπέμπει (για λίγο ακόμα) η συχνότητα 97,1 FM από τον Χορτιάτη. Εν τέλει, το τέλος του Star FM, σηματοδοτεί παράλληλα και το τέλος μιας εποχής, για τα ερτζιανά της Θεσσαλονίκης.
Farewell Star FM...

UPDATE 24/9/2012

Ο Άρης έχει (ως συνήθως) ακόμα περισσότερες πληροφορίες (και τα απαραίτητα μαλλιοτραβήγματα), οπότε όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να διαβάσει την ανάρτηση του εδώ.
 

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2012

Φήμες στο διαδίκτυο; Άντε καλέ!

SecNewsΠώς διαδίδονται οι φήμες στο διαδίκτυο; Το θρίλλερ με τη βίδα της Apple
Δημοσιεύτηκε: Πεμ Αύγ 16, 2012 10:47 στο SecNews
Το διαδίκτυο είναι η χαρά του παιδιού. Μπορεί κανείς να βρει τα πάντα. Κάθε μέρα δε, κυκλοφορούν διάφορες «ειδήσεις», ειδήσεις την αξιοπιστία των οποίων πρέπει κανείς να ελέγχει πριν αποφασίσει να τις αναπαράγει. Γίνεται αυτό; Διασταυρώνονται οι ειδήσεις ή οι φήμες πριν κάποιο μέσο τις αναπαράγει;
Την περασμένη εβδομάδα κυκλοφόρησε μία φήμη για την Apple, που ξεσήκωσε ένα σωρό συζητήσεις στα τεχνολογικά και όχι μόνο sites. Η φήμη αφορούσε την φωτογραφία ενός νέου τύπου ασύμμετρης βίδας που θα χρησιμοποιούσε η Apple στο νέο iPhone. To email που εμφανίστηκε στο Reddit, είχε μάλιστα μία φωτογραφία αυτής της βίδας, προερχόταν (υποτίθεται) από έναν προγραμματιστή της Apple και στο κείμενο έλεγε:
«Γεια (σβησμένο): Λοιπόν, αυτό είναι το τελευταίο render από το (σβησμένο) πάνω στο οποίο δουλεύουμε, είναι εντελώς ασύμμετρο και δεν έχουν φτιαχτεί ακόμα εργαλεία γι αυτό. Για δες το. Φιλικά (σβησμένο)»
Το rendering της νέας βίδας και το σχετικό email, κυκλοφόρησαν παντού. Συνήθως, όταν προκύπτουν τέτοιες φήμες, τις εξετάζουμε με προσοχή. Κι αυτό το κάνουμε με δύο τρόπους. Πρώτα απ’ όλα, κάνουμε μία έρευνα στο διαδίκτυο για να διαπιστώσουμε ποιος και με τι επιχειρήματα συζητάει το θέμα. Αν, δηλαδή, η συγκεκριμένη πληροφορία, έχει διασταυρωθεί από κάποιους που είναι περισσότερο γνώστες του θέματος. Ο δεύτερος τρόπος έχει να κάνει με την λογική και την εμπειρία μας. Ρωτάμε, δηλαδή, τον εαυτό μας αν κάτι τέτοιο μπορεί να ευσταθεί, σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε για τον τρόπο που σχεδιάζει και παράγει τα προϊόντα της η Apple. Κι έτσι, αποφασίζουμε αν θα αναπαράγουμε για τους αναγνώστες μας την φήμη αυτή ή όχι. Συνήθως, κάνουμε καλό φιλτράρισμα των φημών που αναπαράγουμε, αλλά δεν είναι όλοι έτσι. Δείτε γιατί.
Η φάρσα
Όπως αποκαλύφθηκε, η ιστορία της ασύμμετρης βίδας για το νέο iPhone, ήταν το δημιούργημα μίας σχεδιαστικής εταιρείας από τη Σουηδία, με το όνομα Day4. Ένα πείραμα που θα τους βοηθούσε να καταλάβουν πώς γεννιέται μία φήμη για την Apple. Λένε στο site τους οι Σουηδοί:
Ένα απόγευμα, σχεδιάσαμε μια βίδα στο 3D πρόγραμμά μας. Μία πολύ παράξενη βίδα που δεν ήταν σταυρός, ούτε αστέρι, αλλά είχε μία εντελώς μοναδική φόρμα, αλλά και πολύ άβολη και καθόλου πρακτική. Φτιάξαμε την εικόνα, την βάλαμε σε ένα email, το στείλαμε στον εαυτό μας, φωτογραφίσαμε την οθόνη και ανεβάσαμε τη φωτογραφία ανώνυμα στο Reddit με το κείμενο «Ένας φίλος πήρε μία φωτογραφία πριν λίγο καιρό στην εταιρεία φρούτο, και φαίνεται ότι ετοιμάζουν τις δικές τους βίδες».
Έπειτα, περιμέναμε…
Η διαδρομή
Όπως θα περίμενε κανείς, κάθε βήμα εκτός πηγής που έκανε αυτή η φήμη, αυτό αυτόματα την έκανε περισσότερο βάσιμη, ή, τουλάχιστον, την αμφισβητούσαν όλο και λιγότεροι άνθρωποι. Αντίθετα, όσο περισσότερο αναπαράχθηκε αυτή η φήμη, τόσο λιγότερο παρουσιαζόταν ως φήμη και είχε μετασχηματιστεί σε πιθανότητα, ακόμα κι αν όλες οι ενδείξεις έλεγαν ότι δεν ευσταθεί.
Η διαδρομή της «αξιοπιστίας» της φήμης αποδεικνύει ότι, όσο η φήμη απομακρύνεται από την πηγή, τόσο πιο αξιόπιστη φαίνεται. Και σε αυτό πρώτα και κύρια, έχουν ευθύνη τα τεχνολογικά blogs και sites, τα οποία παίρνουν την φήμη από την πηγή και την αναπαράγουν, είτε με επιφύλαξη, είτε όχι. Τα τεχνολογικά blogs ειδικά, αντιμετωπίζουν το εξής ζήτημα: το να μην αναπαράγουν μία φήμη που είναι ψέματα, είναι σχεδόν τον ίδιο κακό με το να την αναπαράγουν. Οι περισσότεροι bloggers ή δημοσιογράφοι, δεν θέλουν να είναι εκείνοι που άφησαν την είδηση να «περάσει» έτσι.
Δημοσιεύοντάς την, ως ένα βαθμό την νομιμοποιούν. Αν κάτω από τις δημοσιεύσεις δεν υπάρχουν πολλά σχόλια αμφισβήτησης από τους αναγνώστες, η τελική «νομιμοποίηση» της φήμης ως αξιόπιστη, γίνεται από τους χρήστες των κοινωνικών δικτύων που ανεβάζουν την φήμη (που έχει γίνει πια «είδηση») στα προφίλ τους, με τα δικά τους σχόλια. Με το που θα φτάσει σε αυτό το στάδιο η πληροφορία, δηλαδή της διάδοσης από τους χρήστες, κάθε κριτική σκέψη έχει εξαφανιστεί και η πληροφορία αυτή, θεωρείται ως αληθινή.
Το συμπέρασμα
Όσα γράφονται, δεν είναι πάντα αλήθεια. Η γνώμη, έχει τεράστια διαφορά από την πληροφορία. Φυσικά, παραπλανητικές ειδήσεις που αφορούν την επόμενη βίδα που θα χρησιμοποιήσει η Apple στις συσκευές της, μπορούν να προκαλέσουν εγκεφαλικό μόνο σε όσους ασχολούνται με το service των προϊόντων αυτών. Υπάρχουν όμως πολύ πιο σημαντικές ειδήσεις, με πολύ μεγαλύτερο κοινωνικό αντίκτυπο που κάνουν τον γύρο του διαδικτύου και μπορούν να έχουν τρομακτικές συνέπειες. Από «θανάτους» καλλιτεχνών, μέχρι και φωτογραφίες από ξυλοδαρμούς που δεν υπήρχαν ποτέ. Τεράστια ευθύνη για την πληροφορία που μεταδίδεται, έχουν τα πάσης φύσεως blogs και sites που αναπαράγουν άκριτα οτιδήποτε διαβάζουν. Την ίδια ευθύνη, όμως, έχουμε και όλοι εμείς, ως αναγνώστες που συχνά αναπαράγουμε πράγματα στα προφίλ μας στα κοινωνικά δίκτυα. Χρειάζεται να βάζουμε την κριτική μας σκέψη σε λειτουργία πριν αποφασίσουμε ότι μία φήμη, αποτελεί «είδηση».
 

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012

Από το ΒΗΜΑ Science ... πολύ χρήσιμο άρθρο για όσους ενδιαφέρονται να γνωρίζουν


Φάκελος «Κάνναβη»
Το πλέον αμφιλεγόμενο φυτό μπαίνει στο «μικροσκόπιο»
Φάκελος «Κάνναβη»



 
Σε καιρούς χαλεπούς έπνιγε τον καημό του ρεμπέτη και χόρδιζε το μπουζούκι του σε παραφωνία με τα κελεύσματα της εξουσίας. Σε καιρούς ευμάρειας κατηγορήθηκε ως εκμαυλιστής της νεολαίας και μαντζούνι του ρέμπελου. Τελικά, τι είναι αυτό το «χόρτο» που καταναλώνει – κατά τον ΟΗΕ – το 4% του γήινου πληθυσμού; Είναι το γιατροσόφι κάθε πικραμένου ή το βοτάνι του Διαβόλου; Είναι το δωρεάν φάρμακο κάθε αρρώστιας που είχαμε για αθεράπευτη ή μια ψευδαίσθηση που απλώς μας παραλύει τη σκέψη; Είναι ο καλύτερος τρόπος να κόψεις το κάπνισμα τσιγάρων ή προσκλητήριο σε ακόμη σκληρότερα ναρκωτικά; Είναι η πύλη πρόσβασης στη λύση κάθε διανοητικής ασθένειας
ή πρόξενος της σχιζοφρένειας;
Τα ερωτήματα και τα διλήμματα που θέτει το πιο αμφιλεγόμενο φυτό που συντρόφεψε την ανάπτυξη του ανθρώπινου πολιτισμού είναι απανωτά και ανελέητα. «Το Βήμα» επιχειρεί μια «ανίχνευση ταυτότητας» του θέματος, ανοίγοντας ένα-ένα τα χαρτιά της ιστορίας του.

Η είδηση στον ΒΗΜΑ FM της 12ης Ιουλίου 2012 ανέφερε: «Τρίχρονο παιδάκι (στις ΗΠΑ) κοιμήθηκε επί 16 ώρες συνεχώς γιατί έφαγε μπισκότα ιατρικής μαριχουάνας που είχε κρύψει ανεπιτυχώς η γιαγιά του». Μέσα από τις 21 αυτές λέξεις μπορούσε να εισπράξει κανείς τουλάχιστον έξι διαφορετικές ειδήσεις: (α) ότι το παιδί κοιμήθηκε τόσο πολύ, (β) ότι ευτυχώς μόνο κοιμήθηκε, (γ) ότι υπάρχουν μπισκότα μαριχουάνας, (δ) ότι υπάρχει ιατρική μαριχουάνα, (ε) ότι τη μαριχουάνα κατανάλωνε γιαγιά... (στ) η οποία προφανώς ένιωθε ότι της έκανε καλό!
Στο αφτί ενός καθώς πρέπει πολίτη αυτά ακούγονται ανήκουστα. Κι ύστερα ακούει εκείνες τις αντικρουόμενες ειδήσεις από την Αμέρικα για το αν θα νομιμοποιήσει - ή όχι - τη χρήση της μαριχουάνας ο Ομπάμα πριν από τις εκλογές του Νοέμβρη ή ότι η Ουρουγουάη σίγουρα θα τη νομιμοποιήσει. Και πάνω που σπεύδει να πει «αυτά γίνονται εκεί - εμείς δεν σηκώνουμε Ζωνιανά», θυμάται ότι ο Γ. Α. Παπανδρέου είχε μιλήσει κάποτε και εδώ για τέτοια νομιμοποίηση και... τότε χάνει τον μπούσουλα. Τελικά, τι ακριβώς συμβαίνει; Είναι η μαριχουάνα - το χασίσι, το «χόρτο», η «φούντα», η «μαύρη»... ή όπως αλλιώς την έχετε ακούσει - καλό ή κακό;
Επειδή το θέμα είναι πολλαπλά φορτισμένο, θα το προσεγγίσουμε με τον όσο γίνεται πιο αντικειμενικό τρόπο: θα υποκριθούμε ότι είμαστε... εξωγήινοι που πρωτοσυνάντησαν την εν λόγω ουσία στον πλανήτη Γη και ψάχνουν να βρουν το ιστορικό, τις ιδιότητές της και τις συνέπειες της χρήσης της.

Ιστορία γεμάτη παραισθήσεις
Η λέξη μαριχουάνα (marijuana) έχει προφανή κεντροαμερικανική προέλευση καθώς παραδοσιακά οι «γκρίνγκος» προμηθεύονταν την ουσία από τους Μεξικανούς - που στα ισπανικά σήμαινε όμως αρχικά κάθε είδους «φθηνό καπνό». Αρχαιολογικά, τα παλιότερα ευρήματα χρήσης κάνναβης τα έχουμε στην Ταϊβάν (πριν από 10.000 χρόνια), στην Κίνα (πριν από 6.000 χρόνια) και στο κινεζικό Τουρκεστάν (πριν από 5.000 χρόνια), με εξαγωγή ιστών από το φυτό και χορτοπλεκτική. Επειτα, το 2737 π.Χ. ο κινέζος αυτοκράτορας Σεν-Νουνγκ όχι μόνο διέδωσε αλλά και επέβαλε την παραγωγή σχοινιών και αδιάβροχων υφασμάτων (κανναβάτσο, καμβάς) από κάνναβη ή φωτιστικού λαδιού από τους σπόρους της. Τότε υποτίθεται ότι ανακαλύφθηκαν και οι ιαματικές ιδιότητες του φυτού, όπως και οι παραισθησιογόνες ιδιότητές του. Το εύρημα όμως ενός κομματιού υφάσματος από κάνναβη στο Τσαταλχογιούκ - έξω από το Ικόνιο της σημερινής ΝΑ Τουρκίας - με χρονολόγηση στο 6.000 π.Χ., όπως και η ανεύρεση σπόρων κάνναβης σε θρακικό τάφο του 3.000 π.Χ. στη σημερινή Ρουμανία, περιπλέκουν το θέμα του «εφευρέτη» της αξιοποίησής της.
Η επόμενη αρχαιολογική αναφορά στην κάνναβη εντοπίζεται στην αρχαία Αίγυπτο, όπου ο «πάπυρος Ramesseum III» του 1700 π.Χ. μας δίνει θεραπεία της ξηροφθαλμίας και ο «πάπυρος Ebers» του 1550 π.Χ. μας δίνει συνταγή αντιμετώπισης των φλεγμονών με κάνναβη. Στη συνέχεια, η ιστορική σκυτάλη της κάνναβης φαίνεται να αλλάζει πολλά χέρια και να διασχίζει τεράστιες αποστάσεις, με κυριότερη πλέον αξιοποίησή της στην ιερατική έκσταση. Τη συναντάμε στους Ινδούς (ως γκαντζίκα), στους Ασσύριους (ως κάναμπου), μετά στους Πέρσες (ως κάναμπ), στους Εβραίους (ως κάναμπος), στους Σκύθες, στους Θράκες, στους Ετρούσκους... για να φθάσουμε ως και τους αρχαίους Γερμανούς και τους Κέλτες της Ιρλανδίας (ως κάνιμπ). Τελικά, ποια ήταν η πραγματική πατρίδα της κάνναβης και πώς έφθασε σε τόσο πολλούς;
Το κλειδί φαίνεται ότι βρίσκεται στις μεταναστεύσεις των ινδοευρωπαϊκών φύλων μεταξύ 2500 και 1000 π.Χ. Το συμπέρασμα αυτό στοιχειοθετείται αφενός από τον βοτανολογικό εντοπισμό της προέλευσής της στα υψίπεδα του Παμίρ (στη Σογδιανή - εκεί όπου έχτισε ο Μεγαλέξανδρος την Αλεξάνδρεια την Εσχάτη) και αφετέρου από τις περιπλανήσεις του συνδετικού κρίκου Ασίας και Ευρώπης, των Σκυθών. Οι ακάματοι αυτοί ιπποτοξότες της στέπας - που πιθανότατα η μνήμη τους τροφοδότησε τον μύθο των Κενταύρων στην ελληνική μυθολογία - εισέβαλαν κατά καιρούς τόσο στα οροπέδια του Αφγανιστάν, της Ινδίας, του Θιβέτ και της Μογγολίας όσο και στη Μ. Ασία και στη Βαλκανική (κάποιοι λένε και ως τη... Σκωτία). Και όπως μας είπε ο Ηρόδοτος, στις σκηνές τους έριχναν σβώλους κάνναβης πάνω σε χάλκινα τρίποδα με καρβουνάκια κι έβγαινε τόσος ατμός που ξεπερνούσε κάθε ατμόλουτρο των Ελλήνων... κι ύστερα «έκαναν κεφάλι». Τα λεγόμενά του αποδείχθηκαν αληθή το 1940, όταν ο ρώσος καθηγητής Αρχαιολογίας Σεργκέι Ρούντενκο ανακάλυψε στο Παζιρίκ - μεταξύ Μογγολίας και Σιβηρίας - σκυθικούς τάφους με τρίποδα γεμάτα καμένους σπόρους κάνναβης. Αλλά και πλάι σε μια Τοχαριανή μούμια 2.800 ετών - της ερήμου Τακλαμακάν, μεταξύ Σογδιανής και Κίνας - βρέθηκε το 2003 ένα πουγκί με φύλλα κάνναβης.
Οσο για τα ξαδέλφια των Σκυθών στη Βαλκανική, τους Θράκες και τους Δάκες της σημερινής Ρουμανίας, ο Ηρόδοτος μας είπε ότι οι ιερείς τους (οι «καπνοβάται») έκαιγαν τα άνθη θηλυκής κάνναβης για να μπουν σε έκσταση. Αλλά και οι δικοί μας, οι νοτιότεροι Θράκες, έκαναν χρήση της κάνναβης στα μυστήρια του Διονύσου. Και είναι ίσως εδώ ακριβώς που κλείνει ο κύκλος της αναζήτησης: ο νεαρότερος του Πανθέου των Ολυμπίων, ο Διόνυσος, φέρεται να είχε περιπλανηθεί με στρατό ως την Ινδία - γύρω στο 1700 π.Χ. - προτού επιστρέψει στα μέρη μας και έφερε ως εδώ μια λατρεία γεμάτη παραισθησιογόνα, κρασοκατανύξεις και «βακχικά όργια». Πιθανότατα πρόκειται για τη μυθολογική εκδοχή της περιπλάνησης των «Αρίων» ως την Απω Ανατολή, την εκεί εντρύφησή τους στα θέλγητρα της κάνναβης και τη μετέπειτα εισαγωγή τους στη Δύση.

Από τον Αριστοφάνη στον Διοσκουρίδη
Ο απόηχος αυτών των σκυθο-θρακο-κελτο-ελληνικών «πολιτισμικών ανταλλαγών» κατά τα χρόνια των μεταναστεύσεων και του αποικισμού άφησε πολλά ίχνη και στην κλασική ελληνορωμαϊκή περίοδο της Ιστορίας: πάμπολλες αναφορές στην κάνναβη της έκστασης υπάρχουν στα θεατρικά έργα των Αριστοφάνη και Σοφοκλή, καθώς και στα έργα των Αριστοτέλη και Εφιππου, ενώ η ιατρική χρήση της κάνναβης προβάλλεται από τους Διοσκουρίδη, Αρχιγένη, Σωρανό Εφέσιο και Απολλόδωρο Δαμασκηνό. Οι αρχαίοι Ελληνες, πέραν της «οραματικής» αξιοποίησής της, κυρίως τη χρησιμοποιούσαν κατά την επούλωση των πληγών των αλόγων τους, για τις δικές τους ρινικές αιμορραγίες, για την παρασκευή πλύσεων για τις ωτίτιδες ή... για να αποβάλουν την ταινία (το παράσιτο του εντέρου). Το ότι η καλλιέργειά της ήταν πλέον εκτεταμένη στα μέρη μας φαίνεται από τη διήγηση του Παυσανία για την Ηλεία: «Την μεν την κανναβίδα και λίνον και την βύσσον σπείρουσιν όσοις η γη τρέφει εστίν επιτήδειος». Μερικά πράγματα δεν αλλάζουν...
Η συνέχεια της Ιστορίας έδειχνε να είναι ρόδινη για τους κανναβοχρήστες, με τα ελληνιστικά βασίλεια του Αφγανιστάν και της ΒΔ Ινδίας να πλουτίζουν από το εμπόριο των «γελωτόφυλλων» - καταπώς ονόμαζε τα φύλλα της κάνναβης ο Στράβων. Η διάδοχος Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της Ανατολής - το μετέπειτα αποκληθέν Βυζάντιο - υιοθέτησε την καλλιέργεια της κάνναβης και τη χρησιμοποιούσε ως αντίδοτο στον αλκοολισμό (όπως έγραψε στα Γεωπονικά ο Κασσιανός Βάσος). Μια πλήρη βοτανολογική ανάλυσή της είχε κάνει και ο Πεδάνιος Διοσκουρίδης (40-90 μ.Χ.) στην Περί ύλης ιατρικής εγκυκλοπαίδειά του, αντίγραφο της οποίας έφθασε στα χέρια του αυτοκράτορα Φερδινάνδου Α' και φυλάσσεται τώρα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Βιέννης. Η επικράτηση του χριστιανισμού όμως έμελλε να ανακόψει το κύμα εξάπλωσής της: το 1484 ο Πάπας Ιννοκέντιος Η' απαγόρεψε τις τελετές μαγείας και τη χρήση κάνναβης που γινόταν σε αυτές. Οπότε άρχισε η πρώτη «κανναβοαπαγόρευση».
Συμβαίνει, βεβαίως, οι προτεραιότητες της θρησκευτικής εξουσίας να μη συμβαδίζουν πάντοτε με εκείνες της κρατικής. Για παράδειγμα, οι αυξημένες απαιτήσεις σε καραβόπανα και καραβόσκοινα που προέβαλλε ο αγώνας δρόμου Ισπανίας, Πορτογαλίας, Γαλλίας, Αγγλίας και Ολλανδίας για την αποίκηση του Νέου Κόσμου έκαναν τη ζήτηση για κάνναβη να θεριέψει. Ενδεικτικό της αυξανόμενης σημασίας που απέκτησε και μετέπειτα είναι πως κύριο πρόσχημα του Ναπολέοντα για να εισβάλει στη Ρωσία το 1812 ήταν το ότι αυτή προμήθευε με κάνναβη το βρετανικό Ναυτικό. Με την καθολική υπόταξη της Ινδίας στην Αγγλία, το 1857, φθάσαμε στα τέλη του 19ου αιώνα να έχουμε το 80% των υφασμάτων και το 70% του χαρτιού παγκοσμίως να κατασκευάζονται από ίνες κάνναβης! Το τι συνέβη από τότε ως σήμερα ώστε να θεωρείται από τους καθώς πρέπει πολίτες «άνθος του κακού» είναι ένα άλλο κεφάλαιο.

Ποικιλίες και ουσίες
Από ένα θαμνάκι του Παμίρ προέκυψαν τρεις φυσικές ποικιλίες κάνναβης: η Cannabis sativa (ήμερη ή αρσενική κάνναβη), η Cannabis indica (ινδική ή θηλυκή κάνναβη) και η Cannabis ruderallis. Η πρώτη είναι η ποικιλία που κυριαρχεί στην Κίνα, είναι ψηλότερη από τις άλλες και έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε ρητινούχες ουσίες. Η δεύτερη φθάνει σχεδόν στο μισό ύψος της πρώτης και συναντάται κυρίως στην Ινδική χερσόνησο, με πλουσιότερο φύλλωμα, λιγότερες κλωστικές ίνες και τετραπλάσια ως πενταπλάσια περιεκτικότητα σε ρητίνες. Η τρίτη είναι η πιο κοντή της οικογένειας και φυτρώνει κυρίως στη Νότια Σιβηρία, οπότε εύλογα είναι αυτή που συναντάμε και στους τάφους των Σκυθών.

Στα τριχίδια των φύλλων βρίσκεται η ρητίνη που συγκεντρώνει τις μοναδικές κανναβινόλες


Μολονότι οι ίνες της κάνναβης αποδείχθηκαν διαχρονικά πολύτιμες για την παραγωγή πανιών, σχοινιών και χαρτιού, τα χαρακτηριστικά που καθιστούν το φυτό αυτό μοναδικό επικεντρώνονται στα τριχίδια που σκεπάζουν τα φύλλα του και τα πέταλα και τα σέπαλα του άνθους του. Εκεί, υπό την επίδραση της ακτινοβολίας UV-B του ήλιου στις φαινόλες και στα πλαστίδια των χυμών του, σχηματίζεται μια ρητίνη πλούσια στις ουσίες δέλτα-9-τετραϋδροκανναβινόλη (THC) και κανναβιδιόλη (CBD), αλλά και άλλες 66 συναφείς τους, της οικογένειας που τώρα είναι γνωστή ως φυτοκανναβινοειδή. Οι χημικές αυτές ουσίες έχουν το αντίστοιχό τους και στους ζωικούς οργανισμούς (όπως ο άνθρωπος), όπου ονομάζονται ενδογενή κανναβινοειδή.
Ενα από αυτά τα κανναβινοειδή που βρίσκονται στον εγκέφαλό μας - ονόματι ανανδαμίδη - αντιδρά στην πρόσληψη της τετραϋδροκανναβινόλης. Και επειδή η ανανδαμίδη συμμετέχει στον έλεγχο της αίσθησης του πόνου, της μνήμης και του ύπνου, από την κατανάλωση κάνναβης έχουμε επιπτώσεις στους αντίστοιχους τομείς. Τα συμπτώματα όσων βρίσκονται υπό την επενέργεια κάνναβης εκτείνονται από τάση για γέλωτα, λογοδιάρροια και υπερκινητικότητα ως παραισθήσεις και αλλοίωση της πραγματικότητας. Τη δράση αυτή των κανναβινοειδών τη γνωρίζαμε ανέκαθεν, αλλά επιστημονικά μόλις από το 1964, οπόταν απομονώθηκε για πρώτη φορά η THC από τους ερευνητές Raphael Mechoulam και Yechiel Gaoni του Ινστιτούτου Weizmann στο Ισραήλ.

Οι «συνταγές»
Ενα ερώτημα που ανακύπτει στον κάθε «αμύητο» είναι πώς καταναλώνεται η κάνναβη. Ο μάλλον προφανής τρόπος είναι αυτός που περιέγραψε ο Ηρόδοτος για τους Σκύθες: σπόροι και άνθη του φυτού σε σβώλο καίγονται και εισπνέονται οι ατμοί τους. Η σύγχρονη εκδοχή τους είναι ειδικές πίπες ή μίνι ναργιλέδες, όπου η θερμότητα εξατμίζει χωρίς να αναφλέγει τον σβώλο. Ενας άλλος, πολύ πιο γρήγορος, τρόπος είναι το στρίψιμο τρίμματος φύλλων του φυτού σε τσιγαρόχαρτο και το κάπνισμά του - το γνωστό ως «τσιγαριλίκι». Αλλά, δεδομένου ότι τα ξερά φύλλα εμπεριέχουν πολύ μικρότερη ποσότητα κανναβινοειδών, οι επιπτώσεις είναι μειωμένες. Πάντως, σε κάθε περίπτωση, η επίδρασή τους στον εγκέφαλο παραμένει μειούμενη ημέρες ολόκληρες ή και εβδομάδα.
Ο τρίτος τρόπος κατανάλωσης συνιστά και ξεχωριστή κατηγορία «μαστούρας»: η προσεκτική συλλογή μόνο της ρητίνης που φέρουν τα τριχίδια της κάνναβης καταλήγει σε μια συμπαγή κιτρινωπή ουσία, το γνωστό χασίς. Αυτό έχει και τη μέγιστη περιεκτικότητα σε κανναβινοειδή. Μάλιστα, όσο πιο άσπρο είναι τόσο και πιο ισχυρό - εφόσον δεν το έχουν νοθέψει με κιμωλία ή άλλα τινά. Η συλλογή της ρητίνης γίνεται τώρα με ειδικά πιεστήρια, αλλά ο παραδοσιακός τρόπος στην Ινδία και στο Αφγανιστάν ήταν να ντύνονται οι άνδρες με αδιάβροχα ρούχα και μια μέρα καύσωνα να ορμούν τρέχοντας μέσα στις κανναβουριές. Η ρητίνη κολλούσε στα ρούχα τους και μετά αρκούσε το να τους «ξυστρίσουν».
Τέλος, η πιο πρόσφατη μόδα κατανάλωσης θέλει την κάνναβη να προστίθεται σε αφεψήματα όπως το τσάι ή να τρώγεται μπολιασμένη σε γλυκά και μπισκότα. Μάλιστα το ψήσιμό της είναι και το ιατρικά ενδεδειγμένο καθώς στους 150 βαθμούς Κελσίου καταστρέφονται και οι τελευταίοι μικροοργανισμοί που παρασιτούν στο φυτό.


Αριστερά, το φύλλο του φυτού, επάνω, ο σβόλος των καπνιστών του και, δεξιά, το χασίς της ρητίνης του


Τα αμφιλεγόμενα χαρίσματα
Οι τόνοι της παγκόσμιας συζήτησης για την κάνναβη δίνουν αμέσως την εντύπωση μιας τεράστιας πόλωσης: οι επικριτές της, όπως το επίσημο ελληνικό κράτος, τη θεωρούν «άνθος του κακού» και «εισαγωγή στα βαριά ναρκωτικά», οπότε επιμένουν στην καθολική απαγόρευση της καλλιέργειας και διακίνησης της• οι υπερασπιστές της προβάλλουν μύρια ιαματικά και επιχειρηματικά προσόντα της και υποστηρίζουν πως «μια παγκόσμια πλεκτάνη» παρεμποδίζει την προς όφελος της ανθρωπότητας εκμετάλλευσή της.
Η διακρίβωση της ιαματικής δράσης της κάνναβης έχει αποδειχθεί μεγάλη σπαζοκεφαλιά καθώς το φυτό εμπεριέχει συνολικά 483 ουσίες. Ετσι η θετική δράση της μιας δεν αποκλείει την αρνητική ενέργεια μιας άλλης. Το αποτέλεσμα είναι πως, παρ' ότι παρουσιάζονται συνεχώς πορίσματα μελετών που συνηγορούν υπέρ της αξιοποίησής της, οι ΕΟΦ των διαφόρων χωρών δεν προχωρούν εύκολα στην αδειοδότηση. Για παράδειγμα, υπάρχουν σαφέστατες ενδείξεις πως συμβάλλει στον έλεγχο του πόνου, των μυοσπασμών, της ναυτίας, του εμέτου, της βουλιμίας, του αλκοολισμού, της αϋπνίας, της υπέρτασης, του άσθματος, της ημικρανίας, του γλαυκώματος, των συμπτωμάτων νόσων του Πάρκινσον, του Αλτσχάιμερ, του καρκίνου του εγκεφάλου, της σκλήρυνσης κατά πλάκας και του συνδρόμου Tourette. Ο αμερικανικός ΕΟΦ (FDA) όμως εμμένει στις αντιρρήσεις του και δηλώνει ότι «η μαριχουάνα έχει υψηλή επικινδυνότητα κατάχρησης, δεν έχει προς το παρόν αποδεκτή ιατρική χρήση και υπάρχει έλλειψη ασφάλειας κατά τη χρήση της υπό ιατρική παρακολούθηση». Το Εθνικό Ινστιτούτο Κατάχρησης Ναρκωτικών των ΗΠΑ (NIDA) επίσης θεωρεί ότι «η μαριχουάνα δεν δείχνει κατάλληλη για ιατρική χρήση λόγω του ότι: (α) είναι φυτό που περιέχει πολλές χημικές ουσίες με άγνωστες επιπτώσεις στην υγεία, (β) κυρίως καταναλώνεται μέσω βλαβερού καπνίσματος και (γ) έχει επιπτώσεις στη γνωσιακή λειτουργία». Με τη σειρά της η Αμερικανική Ιατρική Ενωση για τον Εθισμό (ASAM) εξέδωσε τον Μάρτιο του 2011 οδηγία με την οποία συνιστά να σταματήσει η ιατρική χρήση της μαριχουάνας σε όποια Πολιτεία ήδη επιτρέπεται «βάσει των κινδύνων της κάνναβης και της έλλειψης κλινικής έρευνας που να υποστηρίζει την ιαματική αξία της».
Οι υποστηρικτές της κάνναβης συμπεραίνουν από όλα αυτά ότι η απελευθέρωση της καλλιέργειας και χρήσης κάνναβης παρεμποδίζεται από τη φαρμακοβιομηχανία, η οποία θέλει να μετατρέψει σε πατέντες φαρμάκων την κάθε ιαματική δράση του φυτού αντί να το έχει δωρεάν ο κάθε ασθενής.

Χαρτί και... παπούτσια
Παραδόξως στη διελκυστίνδα αυτή ρίχνει το βάρος του υπέρ των υποστηρικτών και ο μη φαρμακευτικός επιχειρηματικός κόσμος: εκτός από τα πανιά, τα σχοινιά και τους σπάγκους, η κάνναβη είναι ιδανική για την παραγωγή χαρτιού (παρέχει τετραπλάσιες ποσότητες ινών ανά στρέμμα απ' ό,τι τα δένδρα, χωρίς τα τοξικά υποπροϊόντα κοπής εκείνων), για την παραγωγή άριστων μονωτικών υλικών, όπως και ελαίων για σαπούνια, βερνίκια και καλλυντικά. Είναι χαρακτηριστικό επίσης ότι τα πάνινα αθλητικά παπούτσια και τα ρούχα που είναι υποαλλεργικά κατασκευάζονται από ίνες κάνναβης, ενώ τα αμαξώματα των αυτοκινήτων αντικαθιστούν σταδιακά τις ίνες fiberglass με εκείνες της κάνναβης. Η Ευρωπαϊκή Ενωση συνεκτίμησε όλα αυτά τα προτερήματα και εξέδωσε το 1990 την οδηγία 1308/1990 βάσει της οποίας επιδοτεί την καλλιέργεια κάνναβης. Δηλαδή... οι καλλιεργητές των όποιων «Ζωνιανών» είναι παράνομοι στην Ελλάδα αλλά θα μπορούν να δικαιωθούν - και να επιδοτηθούν - αν πήγαιναν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο!
Το θέμα παραμένει ανοιχτό στις πολλαπλές πτυχές του, αλλά όποιος παρακολουθεί τις εξελίξεις στη νομοθεσία των επί μέρους χωρών της ΕΕ θα διαπιστώσει ότι τα βήματα επιχειρηματικής και ιατρικής απελευθέρωσης της χρήσης της κάνναβης είναι - έστω και σημειωτόν - απανωτά. Φωνές επαϊόντων του θέματος προστίθενται καθημερινά στην πλευρά των υποστηρικτών της. Πιο πρόσφατο παράδειγμα, ο πρώην σύμβουλος της βρετανικής κυβέρνησης επί των ναρκωτικών, καθηγητής David Nutt, o οποίος στις 19 Ιουνίου 2012 δήλωσε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής των Κοινοτήτων ότι πρέπει να απενοχοποιηθεί η χρήση των ναρκωτικών και ότι, «αν είχαμε επιτρέψει τη διάθεση και κατανάλωση της κάνναβης κατά το πρότυπο των ολλανδικών καφετεριών, θα είχαμε μείωση του αλκοολισμού κατά 25%». Κατέληξε ότι «η νομοθεσία επί των ναρκωτικών στα τελευταία 40 χρόνια ήταν αποφάσεις που ελήφθησαν όχι με επιστημονικά κριτήρια αλλά με καθαρά πολιτικά».
Αν μη τι άλλο, όλος αυτός ο προβληματισμός οφείλει να μας βάλει σε σκέψεις. Στο μεταξύ, η διπλανή μας Αλβανία και το Αφγανιστάν έχουν ήδη πάρει την πρωτοκαθεδρία παραγωγής χασίς από το Μαρόκο...

Η σχιζοφρένεια των πορισμάτων
Στις δεκάδες ιαματικές δράσεις που προτάσσουν οι υπερασπιστές της κάνναβης ο ΕΟΦ των ΗΠΑ αιτιολόγησε την από το 1937 απόφαση απαγόρευσης της χρήσης της με εντυπωσιακώς λιγοστά επιχειρήματα: το κάπνισμά της προκαλεί καρκίνο των πνευμόνων, οι παρενέργειες των χημικών συστατικών της δεν έχουν ακόμη αποσαφηνιστεί και η χρήση της πιθανόν οδηγεί σε διανοητικά προβλήματα. Το πρώτο επιχείρημα ετέθη γρήγορα εκτός μάχης με τη διάδοση των ναργιλέδων ατμοποίησης και το ψήσιμο βουτημάτων κάνναβης, το δεύτερο αντιμετωπίστηκε με τη γνωστή καχυποψία για τα συμφέροντα των φαρμακοβιομηχάνων και το τρίτο ξεκίνησε ένα γαϊτανάκι μελετών που πότε επιβεβαίωναν τον αμερικανικό ΕΟΦ και πότε αποφαίνονταν ότι η χρήσης κάνναβης... θεραπεύει από τη σχιζοφρένεια.
Συνάμα, τον Οκτώβριο του 2003, μια κατάθεση ευρεσιτεχνίας από τη Γραμματεία Υγείας (Health and Human Services Division) της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ υπέσκαψε ακόμη περισσότερο το κύρος της απαγόρευσης: η πατέντα υπ' αριθμόν US 6630507, υπό τον τίτλο «Τα κανναβινοειδή ως αντιοξειδωτικά και νευροπροστατευτικά» («Cannabinoids as antioxidants and neuroprotectants»), διατεινόταν σαφώς ότι «τα κανναβινοειδή έχει βρεθεί πως έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες (…), πράγμα που τα καθιστά χρήσιμα στη θεραπεία και προφύλαξη από οξειδωτικές ασθένειες όπως η ισχαιμία ή ασθένειες σχετιζόμενες με τη γήρανση, τις φλεγμονές και την αυτοανοσοποίηση. Επίσης έχει βρεθεί πως τα κανναβιδοειδή είναι ιδιαίτερα εφαρμόσιμα ως νευροπροστατευτικά, όπως σε περιπτώσεις εμβολών ή τραυμάτων, ή σε νευροεκφυλιστικές παθήσεις όπως οι νόσοι Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον και άνοια από HIV». Τι σημαίνει τούτη η αντίφαση; Πώς ο διώκτης της κάνναβης επιχειρηματολογεί θετικά υπέρ της για την αποκόμιση μελλοντικών ωφελημάτων;
Με το ερώτημα αυτό να αιωρείται υπόπτως, εμείς αναζητήσαμε τα πιο πρόσφατα πορίσματα σχετικά με τις «διανοητικές παρενέργειές της». Εντοπίσαμε πρώτα μια μελέτη που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Ενωσης Νευροεπιστημών των ΗΠΑ (βλ. http://phys.org/news/2010-11-greater-cognitive-deficits-marijuana-users.html), στις 15 Νοεμβρίου 2010, σύμφωνα με την οποία οι έφηβοι που είναι χρήστες μαριχουάνας εμφανίζουν πολύ περισσότερα προβλήματα προσήλωσης σε κανόνες και εστίασης και γενικά παρουσιάζουν γνωσιακά προβλήματα. Επειτα βρήκαμε την ακόμη πιο πρόσφατη και πολύ πιο αποφατική μελέτη του βρετανικού Πανεπιστημίου Bristol (βλ. http://psychcentral.com/lib/2012/cannabis-may-cause-schizophrenia-like-brain-changes/). Κατ' αυτήν η τετραϋδροκανναβινόλη (THC) δρα ως απορρυθμιστής της «αρμονίας του εγκεφάλου», ιδιαίτερα στα δύο τμήματά του που είναι ζωτικά για τις λειτουργίες της μνήμης και της λήψης αποφάσεων: στον ιππόκαμπο και στον προμετωπιαίο φλοιό. Τα ευρήματα αυτά επιβεβαιώνουν τον «προσωρινό κατακερματισμό» που είχε εντοπίσει από το 1979 ο δρ Frederick T. Melges, με συμπτώματα παραπλήσια της σχιζοφρένειας.
Οπότε, όποια κι αν είναι τελικά η τύχη της «νομιμοποίησης της μαστούρας», εμείς κρατάμε ως σίγουρο πως είναι «ακατάλληλη δι' ανηλίκους».

Τρίτη, 21 Αυγούστου 2012

RIP Scott McKenzie

Ο Scott McKenzie έφυγε από την ζωή στις 18 Αυγούστου 2012.

Ήταν ο τραγουδιστής της μεγάλης επιτυχίας της δεκατίας του '60, "San Francisco (Be Sure To Wear Some Flowers in Your Hair)".


Διαβάστε και κάποια επιπλέον πράγματα για το τραγούδι (που θεωρείται ύμνος της εποχής των λουλουδιών), όπως υπάρχουν στο επίσημο site του.

Official Information on the Single "San Francisco":
Title: San Francisco (Be Sure To Wear Some Flowers In Your Hair).
Written by: John Phillips.
Performed by: Scott McKenzie.
Published by: MCA Music Publishing, a Division of MCA, Inc Courtesy of Epic Records.
Released: June 10, 1967.
Billboard chart peak: Number 4.
San Francisco (Be Sure To Wear Some Flowers In Your Hair) was recorded in an all night session at the L.A. Sound Factory.  John Phillips, who wrote the song, played guitar on the track and also doubled as co-producer with Lou Adler.  With the line ...For those who go to San Francisco, summertime will be a love-in there, it was to serve as the ultimate advertisement for the upcoming Monterey Pop Festival.  The song was being played by coastal radio stations within days of its recording, with station KRLA playing the song six straight times when it first arrived.  When the song was officially released in May of 1967 it was an instant hit going as high as #4 on the charts.
Billboard Review:
Top 20 Pop Spotlights (5/13/67) SCOTT MCKENZIE -- San Francisco (Wear Some Flowers in Your Hair) (Prod. John Phillips & Lou Adler) (Writer: Phillips) (Trousdale, BMI) Composed by John Phillips who co-produced it with Lou Adler, this sensitive, emotional ballad based upon the West Coast love movement will fast put the Ode label at the top of the Hot 100. Should also prove a starmaker for the former Journeyman singer. Excellent disk for a summer smash. Flip: What’s the Difference (Hollenbeck, BMI).
In answer to who the musicians were that played on San Francisco, this is Scott's response.
The bass player was Joe Osborne, a member of "The Wrecking Crew", a trio of studio musicians who are, I believe, the only sidemen ever inducted into the R&R Hall of Fame, which invented the "sidemen" category mainly for them.
The other two members were its leader, drummer Hal Blaine, who has since written at least one book about those days, and keyboardist Larry Knechtel, who became part of Bread with singer David Gates. Knechtel's nickname was "three hands".
Osborne's bass playing was truly unique; he invented the style of using a flat pick rather than his fingertips to strike the strings, resulting in the unmistakable crisp sound. He also played many guitar tracks. In the sixties the guitar player who often made up a fourth member of The Wrecking Crew was named Glen Campbell.
Joe, Hal and Larry played innumerable hit singles -- for the Everly Brothers, Sam Cooke, Sinatra, the M's & P's, Simon and Garfunkle (listen to the piano on Bridge Over Troubled Water), most of producers Phil Spector's and Lou Adler's records, etc, etc, etc.
Their collective and individual sounds were original and became unmistakable. Drummers, keyboardists and bassists have studied their styles for decades.
Scott had recorded two singles, no album for Capital Records in 1964.  Also prior to San Francisco he recorded "No No No No No", an English lyric to a French song and another John Phillips song called "Holy Man"  John Phillips sang uncredited with Scott on "No No No No No", the Wrecking Crew played on both.

Text

If you're going to San Francisco
Be sure to wear some flowers in your hair
If you're going to San Francisco
You're gonna meet some gentle people there
For those who come to San Francisco
Summertime will be a love-in there.
In the streets of San Francisco
Gentle people with flowers in their hair.
All across the nation such a strange vibration.
People in motion.
There's a whole generation with a new explanation.
People in motion. People in motion.
For those who come to San Francisco
Be sure to wear some flowers in your hair.
If you come to San Francisco
Summertime will be a love-in there.
If you come to San Francisco
Summertime will be a love-in there.

Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2012

Ο Μαύρος Γάτος γράφει ...


Όταν ο άνθρωπος γίνεται προέκταση των συσκευών του


Όταν δραστηριοποιούνταν ως μηχανικός στο τμήμα μικροεπεξεργαστών της Ίντελ και αργότερα ως επενδυτής σε εταιρείες κατασκευής υπολογιστών, διαδικτυακών συστημάτων και υπηρεσιών σχετιζόμενων με το Ίντερνετ, το ενδιαφέρον του Ουίλιαμ Ντάβιντοου ήταν εστιασμένο στην παραγωγή προϊόντων που θα βοηθούσαν τις εταιρείες να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα, αποδίδοντας λίγη σημασία στους τρόπους με τους οποίους αυτά επιδρούν καταλυτικά στη σκέψη και τις εγκεφαλικές λειτουργίες, στο πεδίο της κοινωνικής αλληλεπίδρασης όσο και σε εκείνο της διακυβέρνησης.
Βλέποντας πλέον ορδές ανθρώπων να περιδιαβαίνουν τους δρόμους με τα μάτια καρφωμένα στις οθόνες των κινητών τηλεφώνων τους και τα αυτιά τους συνδεδεμένα με τα ακουστικά του iPod, εμβυθισμένοι σε ένα αυτιστικό περιβάλλον, αποκομμένο από ό,τι συμβαίνει γύρω τους, αποδεικνύεται ότι δεν είναι πλέον οι συσκευές δικτύωσής τους που αποτελούν προεκτάσεις των αισθήσεών τους, αλλά το αντίστροφο: μετατρέπονται οι ίδιοι σε μηχανικές προεκτάσεις των συσκευών τους.
Η ζωή και η ιστορία της μετατίθεται πλέον στο πεδίο της τεχνολογίας – κάτι που ανέκαθεν συνέβαινε – και αυτή η τελευταία είναι που καθορίζει πια τους κανόνες της πρώτης και μάλιστα ριζικότερα από ποτέ άλλοτε.
Έχοντας ξοδέψει τη σταδιοδρομία του αναπτύσσοντας και χρηματοδοτώντας εταιρείες που παρέχουν τέτοια πανίσχυρα εργαλεία, ανέκαθεν πίστευε πως πρόκειται για άκακα μηχανήματα και εφαρμογές, στόχος των οποίων ήταν να κάνουν τον κόσμο ευκολότερο, περισσότερο προσβάσιμο και εντέλει καλύτερο.
Μόλις τα τελευταία χρόνια όμως άρχισε να συνειδητοποιεί τις σοβαρές παρενέργειές τους, πράγμα που τον οδήγησε στην απόφαση να τις μελετήσει και να τις εξηγήσει.
Και ιδού τι έμαθε:
Πρώτα απ' όλα, τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι. Η σχέση μας με τα εργαλεία μας πηγαίνει εκατομμύρια χρόνια πίσω, με τους ανθρωπολόγους να ερίζουν ακόμη για το αν η νοημοσύνη των ανθρωποπιθήκων ευθύνεται για την ικανότητά τους να επινοούν εργαλεία ή, αντιστρόφως, αν η δημιουργία εργαλείων ήταν αυτή που τους επέτρεψε να αναπτύξουν τέτοια νοημοσύνη.
Σε κάθε περίπτωση, η πλειοψηφία των ειδικών συμφωνεί πως μετά την ανάπτυξη των πρώτων εργαλείων, η νοημοσύνη των προγόνων μας συν-εξελίχθηκε μαζί με τα εργαλεία τους.
Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, τα σαγόνια των προγόνων μας έγιναν ασθενέστερα, το πεπτικό τους σύστημα μικρότερο και οι εγκέφαλοί τους βαρύτεροι. Οι χιμπατζήδες, αν και γενετικά συγγενείς προς εμάς, διαθέτουν σώματα τρεις έως πέντε φορές ισχυρότερα από το δικό μας, ενώ ο εγκέφαλός τους είναι περίπου ο ίδιος.
Στους ανθρώπους, η ενέργεια που θα διοχετευόταν σε άλλα όργανα, αντιθέτως χρησιμοποιείται για την τροφοδοσία του ενεργοβόρου εγκεφάλου τους. Και αυτός ο εγκέφαλος, ο οποίος αυξήθηκε με τη βοήθεια των εργαλείων, ενδεχομένως να ευθύνεται για το γεγονός ότι σήμερα υπάρχουν 7 δισεκατομμύρια άνθρωποι και μόλις μερικές εκατοντάδες χιλιάδες χιμπατζήδων.
Στο μακρινό παρελθόν, τα εργαλεία μας βελτιώνονταν με αργό ρυθμό, κάτι που επέτρεψε την παράλληλη εναρμονισμένη ανάπτυξη του εγκεφάλου μας, του σώματός μας, των οικογενειακών δομών μας και των μορφών πολιτικής οργάνωσής μας. Αυτή η διαδικασία προσαρμογής διήρκεσε παραπάνω από εκατό χιλιάδες γενεών.
Πριν από περίπου 10.000 χρόνια, φυλές νομάδων κυνηγών εγκαταστάθηκαν σε ένα τόπο για να καλλιεργήσουν τη γη. Η γεωργία κατέστησε δυνατή την ανάπτυξη πόλεων και με τις πόλεις προέκυψαν οι τέχνες και το εμπόριο, ενώ με την ανάπτυξη των συγκοινωνιών οι πόλεις εξαπλώθηκαν και μαζί με αυτές και η ανάγκη για έλεγχο των μακρινών περιοχών που παρείχαν τρόφιμα και πρώτες ύλες.
Με την εφεύρεση της τυπογραφίας κατά το τέλος του Μεσαίωνα, οι ρυθμοί των τεχνολογικών εξελίξεων υπήρξαν ραγδαίοι, για να φτάσουμε στην εποχή μας, όπου το μόνο μοντέλο, το οποίο είναι σε θέση να εξηγήσει την ακραία επιτάχυνση της τεχνολογίας είναι ο Νόμος του Μουρ, σύμφωνα με τον οποίο η πυκνότητα των τρανζίστορς στα μικροτσιπς διπλασιάζεται κάθε 18 μήνες.
Όσο ταχύτερα αποθηκεύεται η γνώση, άλλο τόσο ταχεία είναι και η παραγωγή νέας γνώσης, σε σημείο ώστε το νέο και το διαρκώς καινούργιο να προκύπτει μέσα από τον άπειρο αριθμό συνδυασμών των ήδη υπαρχόντων αποθηκευμένων στοιχείων γνώσης: με την αύξηση της μνήμης, βελτιστοποιείται και η δημιουργία νέων μορφών. Τα πράγματα έχουν αλλάξει τόσο ριζικά που ακόμη και η ίδια η έννοια της αλλαγής εννοείται και βιώνεται και αυτή με διαφορετικό τρόπο.
Έχουμε φτάσει πλέον στο σημείο όπου οι εγκέφαλοί μας, τα σώματά μας, οι εταιρείες, οι κυβερνήσεις και οι κοινωνικοί θεσμοί μας αδυνατούν να ακολουθήσουν αυτούς τους εξωφρενικούς ρυθμούς αλλαγής.
Και, πράγματι, ίσως το επόμενο βήμα - στην προσπάθειά μας να κρατήσουμε το ρυθμό παρακολούθησης των επινοημάτων μας που διαρκώς μας ξεπερνούν - είναι η μηχανική υποστήριξη του οργανισμού μας, η συνθετικοποίησή του, μέσω τεχνητών προσθέσεων.
Εις το εξής - και ίσως κάτι τέτοιο ίσχυε ανέκαθεν σε μικρότερο βαθμό αλλά με αυξητική τάση - φύση μας θα είναι τα εκάστοτε τεχνολογικά περιβάλλοντα που θα κατασκευάζουμε για να μπορούμε να συμβαδίζουμε με τα ίδια τα τεχνουργήματά μας και, κατά μία έννοια, με τον ίδιο τον εαυτό μας.

Πηγή: http://www.iefimerida.gr

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2012

Από το MediaBlog ...

Το Twitter στην κατρακύλα του

Thu, Jul 12, 2012

Με συνέπεια δελτίου ειδήσεων και ψυχολογία διαταραγμένης γραίας σε σκονισμένη λαϊκή συνοικία, το Twitter τροφοδοτεί την ειδησεογραφία Ιούλιο μήνα. Πότε ο Χειμωνάς, πότε ο Τατσόπουλος, πότε ο Μουρούτης, πότε η Βόζεμπεργκ, μέρα παρά μέρα, κάθε μέρα, αποδεικνύεται ότι η χολή είναι εξαγώγιμο προϊόν που μπορεί να μας σώσει απο την κρίση.
Σήμερα χρειάστηκε μόνο ένα tweet του δημοσιογράφου Σπύρου Γκουτζάνη και μία sur mesure απάντηση του Νίκου Χατζηνικολάου · έχουν προηγηθεί Άδωνις και Παπαδημούλης, Παπαδημούλης και Μουρούτης, η Βόζεμπεργκ και ο Νέρωνας στην Τροία, ο Άδωνις (ξανά) που ξέχασε κατά πού πέφτει ο Ισημερινός  και λογικά θα αργήσει η ελληνική πτέρυγα των social media να αντιληφθεί τις δυνατότητες των Μέσων, πέρα από το ακατάσχετο ξεγόφιασμα και την ανακύκλωση ύβρεων.
Ασχέτως ποιός και πώς εξυπηρετείται απ’ όλο αυτό το γλεντοκόπημα – στο Twitter, κυρίως – για την ώρα, μοιάζει να μη συμφέρει να επισημανθούν δυο τρία ξεχειλώματα της όλης ιστορίας.
Ξεχνιέται, ας πούμε, το γεγονός πως ό,τι ισχύει για την πραγματική ζωή και τους κανόνες που τη διέπουν, ισχύει και για τη διαδικτυακή.
Επί παραδείγματι, ναι, το Twitter, σου δίνει τη δυνατότητα να «ακολουθείς» ανθρώπους τους οποίους δεν γνώρισες ποτέ. Και ενδεχομένως δεν θα γνωρίσεις. Δεν αντάλλαξες ποτέ μαζί τους έστω μια καλημέρα. Σου δίνει και το θάρρος, εφ’ όσον το αντέχει και των ίδιων η περδικούλα να σχολιάσεις τα σχόλια τους. Μέχρι εκεί.
Πώς αλλιώς και πότε στην πραγματική ζωή θα πλάκωνες στα βρισίδια έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζεις ή και που γνωρίζεις;
Αυτά που συνήθως λες ψιθυριστά ακόμη και στο τηλέφωνο, ποιά «δύναμη» σε ωθεί να τα «ξεφωνίζεις» στα social media;
Αλήθεια, μιλάς τόσο πολύ και στην καθημερινότητα σου; Και μιλάς έτσι; Και το πιο σημαντικό: πότε βρίσκεις τον χρόνο για οτιδήποτε άλλο – για δουλειά, ας πούμε – αν έχεις το νου σου συνεχώς στο τι σου είπαν και τι θα πεις;
Οι συνήθεις αμετροεπείς θα επικαλεστούν το multitask του χαρακτήρα τους, την οξυδέρκεια τους και το εργαλείο δημοκρατίας, με το οποίο ξαφνικά βρέθηκαν στα χέρια. Δυστυχώς, καθημερινά, τους προδίδουν τα ορθογραφικά, συντακτικά και ιστορικά λάθη, η άγνοια χειρισμών στην επικοινωνία («έτσι είμαστε εμείς, αυθόρμητοι», θα δικαιολογηθούν και πάλι), το άγχος για ένα έξυπνο tweet και η ευκολία με την οποία από μία απλή συζήτηση μπορούν εύκολα να κατηφορίσουν στα υπόγεια του «φέρεσθαι».
Και δεν είναι μόνο αυτό. Δεν είναι καν το τέλος της αισθητικής – απ’ όλες τις απόψεις – και η αρχή των νομικών προβλημάτων. Γιατί, ναι, κάποια στιγμή, θα ξεφύγει το πράγμα τόσο πολύ, που θα έρθουν κι αυτά. (Κι ας μη βιαστούν κάποιοι να διακρίνουν «όριο» και «λογοκρισία». Η αυτοσυγκράτηση είναι ο καλύτερος δικηγόρος).
Είναι το πόσο «άλλος» εμφανίζεται κάποιος μέσα από τα social media. Πόσο γραβάτα στη Βουλή και πόσο τραμπούκος στο Twitter. Πόσο λεπτεπίλεπτος και σοφός στα βιβλία του και πόσο άξεστος στο Facebook. Πόσο δημοκράτης στις δημόσιες εμφανίσεις και πόσο καταδότης στο blog του.
Αλλά αυτό – από μία μεριά – είναι και θετικό;).

Πηγή: http://www.mediablog.gr/archives/14288

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2012

Υπέροχη (για άλλη μια φορά)



Μια δεκαετία μετά το εντυπωσιακό ξεκίνημά της με βροχή από βραβεία και αστρονομικές πωλήσεις, η  Norah Jones , στο πέμπτο άλμπουμ, ανοίγει βήμα με ήχο και στιλ.
Ε, ναι, πέρασαν δέκα χρόνια. Από τότε που το 23χρονο συνεσταλμένο κορίτσι από το Τέξας, κόρη του Ινδού μουσικού Ραβί Σανκάρ - από τον οποίο ωστόσο ελάχιστα είχε να θυμηθεί στο μεγάλωμά της -, κυκλοφορούσε τον πρώτο της δίσκο, το κάντρι/τζαζ ‘ποίημα’΄Come Away With Me» και όλοι γύριζαν το κεφάλι να κοιτάξουν.

Εκτός από τα κεφάλια, μέτρησαν και οι αριθμοί (εκατομμύρια πούλησε) και τα βραβεία –πέντε Γκράμι,έτσι γι΄αρχή. Νόρα, ιστορία σαν βίπερ. Νόρα, ονειρεμένα.

Επιστροφή στο σήμερα, σε μια καινούργια Νόρα Τζόουνς. Μέσα στη δεκαετία που η ίδια η μουσική σκηνή μεταμορφώθηκε σε... κάτι άλλο, η Tζόουνς άνοιξε πόρτες που την οδήγησαν σε νέες προκλήσεις, την ώρα που  άλλους μουσικούς τούς οδηγούν σε μια ισορροπημένη ωριμότητα.

 Το κορίτσι μεγάλωσε και  στο «Little Broken Hearts»  έρχεται  και  συνεργάζεται με  τον πολύ κύριο Danger Mouse, (κατά κόσμον Μπράιαν Μπέρτον) με τον οποίο μάλιστα έχει ήδη παρελθόν και μια άλλη  ιστορία- Αυτή του  «Rome», - το Νουμερο Ένα στη λίστα με τα καλύτερά μου πέρσι (δείτε εδώ : http://mariamarkouli.blogspot.gr/2011_12_24_archive.html#!/2011/12/no1-blogovision-2011.html )

Και παράξενο δεν είναι που συναντά ξανά τον Μπέρτον (που ανακατεύεται κι αυτός παντού, αφού έχει ανακατέψει  από παλιά  πολύ τον κόσμο- πχ το «White Album» των Beatles με  το «Black Album» του Jay Z φτιάχνοντας  το «Grey Album» άνετα)

Και στη συνεργασία επάνω η  Νorah δείχνει έμπειρη και τολμηρή- και στο χέρι της είναι να πει τα πάντα. Τι εννοώ; Από τζαζ τραγούδι μιας άλλης εποχής ώς μια δολοφονική μπαλάντα - καλή ώρα το τραγούδι  «Miriam», όπου, εκείνη παίρνει τον ρόλο προδομένου εραστή και εξοντώνει τον αντίζηλο καθως  με πόνο και απειλές αποχαιρετά τη Μύριαμ: «Θα χαμογελάσω, όταν σου πάρω τη ζωή». Και  καλά κορίτσια, δεν υπάρχουν πια.

Το «Happy Pills» είναι γεμάτο ηχοχυμούς και πολλά «χρώματα» για να μπορεί παίξει. Στο Good Morning πειραματίζεται, στο Say Goodbye, αφήνει τα beats να πληθύνουν. Το «All a Dream», μου ακούγεται σα να βγήκε μόλις από τη «Ρώμη».  Με όλα αυτά, και τα δικά της (κινηματογραφικά, συνεργασίες απρόσμενες κλπ, κλπ) η Norah μπορεί και είναι μια από εκείνες τις εξωγήινες υπάρξεις της μουσικής βιομηχανίας, που δραπέτευσαν από τα δεσμά του συστήματος παίζοντας με τους δικούς του κανόνες. Μαγκιά. Και ωραία τραγούδια (προσέξτε το αυτό)

Και το video του Happy Pills επιβεβαιώνει όλα τα παραπάνω


Posted by