Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

Μαρία Ρεζάν

Οι νεώτεροι δεν την ξέρετε.

Εμείς οι παλιότεροι έχουμε συνδέσει πολλές από τις αναμνήσεις μας μπροστά σε ένα ραδιόφωνο, με την χαρακτηριστική φωνή της.

Ήθελα εδώ και καιρό να κάνω μια ανάρτηση για τη Μαρία Ρεζάν. Δεν ξέρω όμως τι να πρωτογράψω. Θα προτιμήσω να σας δώσω ένα link από το Ψηφιακό Αρχείο της ΕΡΤ από την εκπομπή "Ιχνηλάτες" που προβλήθηκε το 2002, όσο ήταν ακόμη εν ζωή.


Σε κάποιο σημείο (προς το τέλος) ο δημοσιογράφος την ρωτά:
- Τηλεόραση βλέπετε;  "Όσο μπορώ λιγότερο", απαντά εκείνη.
- Σας αρέσει; "Καθόλου".
 
Αντιγράφω τις πληροφορίες που υπάρχουν για την ίδια στην Βικιπαίδεια:

Η Μαρία Ρεζάν (Αθήνα Μάιος 1921 - 2004) ήταν ελληνίδα δημοσιογράφος που έγινε γνωστή από τη σταδιοδρομία της σε διάφορες εφημερίδες αλλά και στο ραδιόφωνο, κυρίως από την εκπομπή της στην ΕΡΤ "Μια ώρα έτσι, χωρίς πρόγραμμα".

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1921 από γονείς μικρασιάτες, εβραϊκής καταγωγής, τον Ιάκωβο Μισραχή, δέκατο παιδί οικογένειας της Σμύρνης και την Μαρί-Ντουντού Πολίτη, επίσης από τη Σμύρνη. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ρεζάν Μισραχή, το οποίο άλλαξε σε Μαρία Ρεζάν όταν βαπτίστηκε χριστιανή, πολλά χρόνια αργότερα, προκειμένου να παντρευτεί τον Αντρέα Ιωσήφ, υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ της δεύτερης κυβέρνησης Πλαστήρα. Μαζί του απέκτησε τέσσερα παιδιά, ενώ διαχειριζόταν επιτυχώς και το βιβλιοπωλείο "International" στην οδό Αμερικής. Ο χωρισμός της από τον Ιωσήφ και η υποτίμηση της δραχμής από τον Μαρκεζίνη (που κατέστρεψε οικονομικά το "International") την οδήγησαν σε αναζήτηση άλλων επαγγελματικών διεξόδων. Έτσι η δημοσιογραφική της καριέρα ξεκίνησε το 1959, στην εφημερίδα "Ελευθερία", όμως αργότερα εργάστηκε και γι' άλλες εφημερίδες, όπως το Βήμα και την Καθημερινή. Στην περίοδο της δικτατορίας αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι, όπου εργάστηκε σε μεγάλα περιοδικά, όπως τα "L' Express" και "Le Point", ενώ γύρισε στην Ελλάδα το 1978. Στο Παρίσι γνώρισε τόσο τον Ανδρέα Παπανδρέου όσο και τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, με τον οποίο και συνδέθηκε φιλικά. Η εκπομπή της "Μια ώρα έτσι, χωρίς πρόγραμμα" ξεκίνησε να μεταδίδεται το 1980 από το Πρώτο Πρόγραμμα της ελληνικής ραδιοφωνίας, το οποίο στη μακρά πορεία του συνάντησε, εκτός από επιτυχία και αρκετές αντιδράσεις, με αποτέλεσμα να διακοπεί δύο φορές πριν την οριστική διακοπή του το 1984. Στις αρχές της δεκαετίας του '80 εξελέγη στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, ούσα η πρώτη γυναίκα σε αυτό το αξίωμα. Το 1999 εκδόθηκε η αυτοβιογραφία της με τίτλο "Με νοσταλγία... για μια ζωή έτσι, χωρίς πρόγραμμα", η οποία έκανε επιτυχία, και στην οποία αφηγείται περιστατικά που αφορούν αφενός τη ζωή της και αφετέρου την πολιτική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας τον 20ο αιώνα. Πέθανε στις 3 Ιανουαρίου 2004, στο νοσοκομείο "Ερρίκος Ντυνάν" στην Αθήνα, ενώ η κηδεία της έγινε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών στις 7 Ιανουαρίου 2004, σε τάφο που παραχώρησε ο Δήμος Αθηναίων.

Αποσπάσματα από συνεντεύξεις της

  •     Mαρία Pεζάν: Σκεφτήκατε ποτέ να διαλυθεί η EPT και να αρχίσει από την αρχή;

Μάνος Χατζιδάκις
: Kι αυτό θα το εισηγούμην αλλά ο κόσμος δεν μπορεί να ζήσει πια, χωρίς την E.P.T. Θα πεθάνουν αν δεν τους δώσεις εκείνο, για το οποίο θα μπορούν να διαμαρτύρονται. H EPT είναι πολύτιμη γιατί δίδει στον ελληνικό λαό την ευκαιρία να διαμαρτύρεται και να λέει «τι αίσχος που είναι η EPT». H αντιπολίτευση διαμαρτύρεται, γιατί δεν της δίνουν περισσότερο χρόνο, οι άλλοι γιατί δεν τους δίνουν περισσότερη «Δυναστεία», οι άλλοι γιατί υπάρχει η «Δυναστεία» και όλοι είναι ευχαριστημένοι. H EPT είναι ένα απαραίτητο φάρμακο, για να ζούμε με την ψευδαίσθηση της ελευθερίας.  
  •     Μαρία Ρεζάν: Πάτε καμιά φορά να μιλήσετε στα ευρήματά σας; Eχετε διάλογο μαζί τους;

Μανόλης Ανδρόνικος
: Kοιτάξτε... μ’ αυτήν την ερώτησή σας, καταλαβαίνω κυρία Pεζάν, πώς καταφέρνετε και παίρνετε αυτές τις συνεντεύξεις. Πραγματικά, ένα βράδυ ολόκληρο, έχω κάνει διάλογο με τα πρώτα πέντε μικρά κεφαλάκια που βρήκα. Όταν τα βρήκα, έπεσα να κοιμηθώ αλλά ήταν αδύνατον και σηκώθηκα μόνος μου, τα έβαλα μπροστά μου και όλη τη νύχτα μιλούσα μαζί τους.

Τέλος, διαβάστε ένα παλιότερο post του Άρη Δημοκίδη με αποσπάσματα από έντεκα συνεντεύξεις της.

Δεν υπάρχουν σχόλια: