Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Joy to the World

Δύο περίπου βδομάδες πριν τα Χριστούγεννα, θεωρώ ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να σας μιλήσω για το νέο άλμπουμ των Pink Martini.

Το νέο, Χριστουγεννιάτικο άλμπουμ, των Pink Martini. Κυκλοφόρησε στις 16 Νοεμβρίου από την Heinz Records και νομίζω ότι είναι ένα πολύ καλό δώρο για αυτούς που αγαπάτε.

Το "Joy To The World " έχει πράγματι, Χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Μόνο που αυτά προέρχονται σχεδόν από ολόκληρο τον κόσμο. Από γνωστά τραγούδια (όπως το “White Christmas” του Irving Berlin στα Αγγλικά αλλά και στα Γιαπωνέζικα ή το "Carol of the Bells" με τους στίχους όμως στα Ουκρανικά), μέχρι μια Εβραϊκή προσευχή (το “Elohai N’tzor”). Υπάρχει ακόμα ένα κινέζικο τραγούδι του 1946 για την Πρωτοχρονιά, μια διασκευή του “We Three kings”, εμπνευσμένη από τον Fela Kuti, η “Άγια Νύχτα” στα Γερμανικά και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα.

Ολόκληρο το tracklist ακολουθεί:

1. White Christmas
2. White Christmas (part II) ft. Saori Yuki
3. Shchedryk (Ukrainian Bell Carol)
4. Santa Baby
5. Elohai, N’tzor
6. Little Drummer Boy
7. Congratulations – A Happy New Year Song
8. Do You Hear What I Hear?
9. La Vergine Degli Angeli
10. We Three Kings
11. A Snowglobe Christmas
12. Ocho Kandelikas (Eight Little Candles)

ΥΓ. Προσοχή! Αν είστε fan του συγκροτήματος, αποκτήστε το οπωσδήποτε. Αν όμως θέλετε ένα cd με τα "τυπικά" Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, προτιμήστε τη Mariah Carey ή (ακόμα καλύτερα) τον Frank Sinatra. Εδώ έχουμε να κάνουμε περισσότερο, με ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ των Pink Martini παρά με άλλο ένα cd με Χριστουγεννιάτικα τραγούδια.

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

10 και 10 λεπτά

Τις Κυριακές εξακολουθώ και αγοράζω τουλάχιστον μία Κυριακάτικη εφημερίδα. Είναι παλιά συνήθεια που δεν κόβεται εύκολα. Μ' αρέσει να απολαμβάνω το καφεδάκι της Κυριακής (που είναι και το μόνο της εβδομάδας που το πίνω με πολύ αργούς ρυθμούς), ξεφυλλίζοντας την εφημερίδα παρά να διαβάζω τα νέα στην οθόνη του υπολογιστή μου.

Τις τελευταίες Κυριακές παίρνω το ΒΗΜΑ μιας και δίνει κάποιες από τις ταινίες του αγαπημένου μου Woody Allen. Έτσι και την προηγούμενη Κυριακή. Μαζί με την εφημερίδα υπήρχε και το ένθετο περιοδικό ΒΗΜΑΜΕΝ. Έχει πλάκα με τα περιοδικά, όταν πλησιάζουν οι γιορτές, πως παραγεμίζονται με διαφημίσεις. Και τί διαφημίσεις να έχει ένα αντρικό περιοδικό; Ρολόγια και πάλι ρολόγια!

Το είχα διαβάσει παλιότερα σε ένα από εκείνα τα e-mails που ανταλλάσαμε μεταξύ μας με τα αναπάντητα ερωτήματα. Ένα από αυτά ήταν: "Γιατί τα ρολόγια σε όλες τις διαφημίσεις ρολογιών δείχνουν πάντα την ίδια ώρα;". Δεν είχα δώσει ιδιαίτερη σημασία τότε αλλά προχθές το συνειδητοποίησα. Η ώρα στις διαφημίσεις των ρολογιών (21 τέτοιες σελίδες είχε το τελευταίο ΒΗΜΑΜΕΝ) είναι πάντα 10 και 10 πρώτα λεπτά. (Άν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι με τους διαφημιστάδες μας, να πούμε ότι για την ακρίβεια η ώρα παίζει από 10 και 8 σε 10 και 12 πρώτα λεπτά).

Υπάρχει καμμιά εξήγηση γιατί συμβαίνει αυτό; Η γυναίκα μου λέει πως στις 10 και 10, οι δείκτες σχηματίζουν ένα εικονικό V που είναι το σήμα της νίκης (Victory), αλλά δεν μου φαίνεται και πολύ πειστικό. Ξέρει κανείς κάτι άλλο; Υπάρχει καποια φοβερή συνωμοσία γύρω από αυτό το 10 και 10 στο οποίο έχουν σταματήσει οι δείκτες σε όλα τα ρολόγια των διαφημίσεων; Κάθε απάντηση δεκτή.

ΥΓ. Για την εικονογράφηση αυτής της ανάρτησης αναζήτησα μέσω του Google εικόνες ρολογιών στο Internet. Για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται ότι το Internet είναι δημοκρατικότερο μέσο μια και εκεί βρήκα και φωτογραφίες ρολογιών με άλλη ώρα. Η πλειοψηφία όμως τί ώρα έδειχνε; Φυσικά 10 και 10. Τι άλλο;

Η μουσική επένδυση της ανάρτησης δε θα μπορούσε να είναι διαφορετική από αυτή.