Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

50 χρόνια Asterix



Με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την "γέννηση" του Asterix, διαβάστε εδώ το πολύ καλό αφιέρωμα του ΜΕΝ 24.

4 τραγουδάκια για καλό Σαββατοκύριακο







«Μίλα μου βρώμικα» Soundtrack – Επεισόδιο 3



Μερικά από τα τραγούδια που ακούστηκαν στο 3ο επεισόδιο:


(Διασκευή) Aqua - Barbie Girl
(Διασκευή) ABBA - The Winner Takes It All
(Διασκευή) Teresa Brewer - A Tear Fell

Όπως πάντα περιμένω τα σχόλια σας για τυχόν προσθήκες / διορθώσεις. 

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

Στόμα να σου πετύχει!


Από το http://www.zougla.gr


Παίζει ηλεκτρική κιθάρα… με το στόμα του

Όταν ο Gary Moore ερμήνευε το διάσημο τραγούδι «Parisienne Walkways» και άκουγε την χαρακτηριστική ηλεκτρική κιθάρα του κομματιού να τον συνοδεύει, σίγουρα δεν φανταζόταν ότι στη θέση της κιθάρας θα μπορούσε να υπάρχει απλά ένας άνθρωπος.

Κλείστε τα μάτια και αγνοείστε για μερικά δευτερόλεπτα στο συγκεκριμένο video την εικόνα. Συγκεντρωθείτε μόνο στον ήχο….

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

ZZ Top live

Από το
ZZ Top’s First Album (1971)




















μέχρι το
Mescalero (2003)




















πέρασαν 32 ολόκληρα χρόνια. (Δείτε ολόκληρη τη δισκογραφία τους εδώ).

Μήπως αυτοί οι τρεις τύποι από το Texas (Billy Gibbons, Dusty Hill, και Frank Beard) αξίζουν την προσοχή σας;

Εγώ πάντως, αύριο Σάββατο 24/10 θα βρίσκομαι στο Κλειστό Γυμναστήριο Παλαιού Φαλήρου (TAE KWO DO) για να τους απολαύσω (για πρώτη –και πιθανόν τελευταία- φορά στην Ελλάδα).

Opening Act: The Skelters

«Μίλα μου βρώμικα» Soundtrack – Επεισόδιο 2



Μερικά από τα τραγούδια που ακούστηκαν στο 2ο επεισόδιο.

(Διασκευή) Pat Boone - Speedy Gonzales
(Διασκευή) Yazoo – Only You

Και δύο τραγούδια που «τραγούδησε» ο Θεός (Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης)

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

Χρήσιμες Πληροφορίες

Όπως θα έχετε καταλάβει ήδη, η νέα τηλεοπτική σεζόν θα έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μας, εδώ.
 
Μυρτώ Κοντοβά
Γιώτα Κοτσέτα
Δημήτρης Πάντσος
 
Είναι οι άνθρωποι των οποίων την έμπνευση θα προσπαθούμε να αποκρυπτογραφούμε, από εβδομάδα σε εβδομάδα (ή αν θέλετε καλύτερα, από επεισόδιο σε επεισόδιο). Ναι, σωστά καταλάβατε είναι οι άνθρωποι που είναι υπεύθυνοι για τη μουσική επένδυση του "Μίλα μου βρώμικα". Και επίσης σωστά καταλάβατε, ότι θα προσπαθήσουμε να κάνουμε, ότι κάναμε και με την προηγούμενη σειρά της Κοντοβά, τα "Υπέροχα Πλάσματα".
 
Και ερχόμαστε στον τίτλο του post.
  1. Τα τραγούδια θα αναρτώνται μετά υπερσυνδέσμων, όπου αυτό είναι δυνατόν  :-) Οι υπερσύνδεσμοι (τα links βρε), θα είναι προφανώς από το γνωστό και μη εξαιρετέο YouTube. "Και εγώ που θέλω να κατεβάσω τα τραγούδια αλλά είμαι εντελώς άσχετος από torrents, p2p sites και επιπλέον είμαι και νομοταγής πολίτης;" (Θα ρωτήσει ο πτωχός πλην τίμιος αναγνώστης). Και σ'αυτό σας έχουμε λύση. Κατεβάζετε από εδώ το προγραμματάκι που λέγεται Free YouTube to MP3 Converter. Κάθε φορά που θέλετε ένα από τα τραγουδάκια που ακούστηκαν στη σειρά, κάνετε Copy την διεύθυνση του YouTube και Paste στο παράθυρο του προγράμματος κι αυτό ήταν όλο. (Καλά ρε πτωχέ πλην τίμιε αναγνώστη ούτε ένα copy-paste δεν ξέρεις να κάνεις; Αντιγραφή και επικόλληση; Γκε-γκε;)
  2. Επειδή οι ανωτέρω αναφερόμενοι άνθρωποι (οι "δημιουργοί", όχι οι πτωχοί πλην τίμιοι αναγνώστες) έχουν ένα θεματάκι με τις διασκευές (και καλά κάνουν, διότι συνήθως διαλέγουν ενδιαφέρουσες διασκευές) αλλά και επειδή ταυτόχρονα είναι αδύνατον κανείς να ψάχνει να βρει, ποια συγκεκριμένη διασκευή ακούστηκε σε κάθε επεισόδιο, έχετε υπόψιν σας και την παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση  http://www.coversproject.com/  η οποία (θεωρητικά) σας δίνει όλες (ή εν πάσει περιπτώσει, τις πιο γνωστές) διασκευές που έχουν γίνει στο κομμάτι που θα πληκτολογήσετε στην αρχική σελίδα του εν λόγω site.
Αυτά προς το παρόν.
 
ΥΓ. Δεν ξέρω τι μ'επιασε με την (λέμε τώρα) καθαρεύουσα. Θα το κοιτάξω.
 

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

«Μίλα μου βρώμικα» Soundtrack – Επεισόδιο 1


Μερικά από τα τραγούδια που ακούστηκαν στο 1ο επεισόδιο.


(Διασκευή) Σέχω κάνει Θεό

Όπως πάντα, τα σχόλια σας είναι ευπρόσδεκτα για τυχόν διορθώσεις / προσθήκες.

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009

Σαράντα χρόνια Monty Python



Η διαχρονική ομάδα κωμικών, Monty Python, «έγινε» σαράντα χρονών φέτος και το γιόρτασε δεόντως με μια μεγάλη εκδήλωση την Πέμπτη στη Νέα Υόρκη.


Τα μέλη της ομάδας τιμήθηκαν από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για τη συμβολή τους στο σινεμά και την τηλεόραση. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης προβλήθηκε και το ντοκιμαντέρ Monty Python: Almost the Truth (The Lawyer's Cut).

Το 1969, η κωμική ομάδα έκανε ντεμπούτο στο BBC με το θρυλικό Monty Python's Flying Circus, με έξι μέλη: Graham Chapman, John Cleese, Terry Gilliam, Eric Idle, Terry Jones, and Michael Palin. Σε αυτά τα 40 χρόνια, έχουν γυρίσει διάφορες ταινίες, όπως «Monty Python's The Meaning of Life », and «The Quest for the Holy Grail», αλλά και μιας σειρά από εκπομπές, κινηματογραφικά έργα, ηχογραφήσεις και θεατρικές παραγωγές.

Κορυφαία στιγμή της κοινής πορείας τους -γιατί όλα τα μέλη καταγράφουν αξιόλογη προσωπική καριέρα- θεωρείται η ταινία «Life of Brian» το 1979.

Αυτή η χρονιά σηματοδοτείται από την 40ή επέτειο της «γέννησης» μιας νέας γενιάς κωμικών. Προς τιμή λοιπόν αυτού του γεγονότος, τα μέλη του γκρουπ θα ξαναβρεθούν, στις 23 Οκτωβρίου, στο Royal Albert Hall στο Λονδίνο. Ο Graham Chapman και ο John Cleese δεν θα βρίσκονται στην εκδήλωση καθώς ο πρώτος έχει αποβιώσει από το 1989, ενώ ο δεύτερος λόγω προηγούμενων διαφωνιών με τα υπόλοιπα μέλη.

Αυτή θα είναι η πρώτη εμφάνιση της κωμικής ομάδας, από το 2002, (και τότε χωρίς τον Cleese) όταν εμφανίστηκαν στην συναυλία που ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του George Harrison.

Τα κωμικά και σατιρικά έργα τους είχαν μεγάλη επιρροή στο βρετανικό πολιτισμό, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, επηρεάζοντας μετέπειτα πολλούς βρετανούς δημιουργούς.

Οι Python, μέσα από τα έργα τους, ήθελαν να περάσουν μια νότα αισιοδοξίας στον καθημερινό άνθρωπο και ενθάρρυναν πάντα το κοινό τους, λέγοντάς τους πως υπάρχει πάντα και η θετική πλευρά σε όλα τα θέματα. Όπως έλεγε και ο τελευταίος στίχος ενός από τα διασημότερα τραγούδια τους, το «Always Look on the Bright Side of Life»:

« Life’s a piece of s@#t
When you look at it
Life’s a laugh and death’s a joke, it’s true.
You’ll see it’s all a show
Keep ‘em laughing as you go
Just remember that the last laugh is on you.»

Πηγή: http://www.tvxs.gr/v23591

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

Μίλα μου βρώμικα


Σήμερα προβάλλεται το πρώτο επεισόδιο της νέας σειράς του Mega "Μίλα μου βρώμικα".
Το σενάριο είναι της Μυρτώς Κοντοβά και η σκηνοθεσία της Μυρτώς Κοντοβά και του Βασίλη Κεχαγιά. 
Οι αναγνώστες του blog θα θυμούνται πόσο στηρίξαμε την προηγούμενη δουλειά της Κοντοβά (κυρίως για την υπέροχη μουσική επένδυση της), τα "Υπέροχα Πλάσματα". Δεν ξέρω, αν θα προσπαθήσω να κάνω ότι έκανα με τα "Υπέροχα Πλάσματα" και με το νέο σήριαλ. Αυτό, φυσικά θα εξαρτηθεί από το soundtrack αλλά και από την γενικότερη εντύπωση που θα προκαλέσει η προβολή του. 
Η περιγραφή και οι ηθοποιοί του "Μίλα μου βρώμικα" ακολουθούν (από το site του Mega):
Μίλα μου ΒρώμικαΗ ιστορία μιας παρέας που όταν οργανωθεί, θα τραντάξει την Αθήνα. Η ιστορία του Τριαντάφυλλου και της Αστερόπης που όταν ερωτευτούν, θα γεράσουν μαζί. Η ιστορία ενός μπαρ που, όταν ανοίξει, θα γράψει ιστορία. Η μόνη λεπτομέρεια είναι ότι το μπαρ δε λέει ν’ ανοίξει, η Αστερόπη δε λέει να «δει» τον Τριαντάφυλλο και η παρέα δε λέει να οργανωθεί.

Ένα παλιό καφενείο στα όρια Γκαζιού-Μεταξουργείου, ενώνει οχτώ διαφορετικούς ανθρώπους με οχτώ διαφορετικά χαρίσματα που δόθηκαν απ’ το Θεό κι επιστρατεύονται όπου και όταν (δεν;) χρειάζεται. Ο ταλαντούχος και τεμπέλης Τριαντάφυλλος, η Αστερόπη που διαβάζει τις βρώμικες σκέψεις των αντρών, ο Σωτήρης που ονειρεύεται να κάνει την Αθήνα Μανχάταν, η pinup Ρίτα, ο κοσμικός γόης Νίκος Στεφάνου, η χασάπισσα Λίλη με τον εφευρέτη Παντελάκη της και η Τέρη που γουστάρει τα κορίτσια, συσπειρώνονται και πέφτουν με τα μούτρα στη δουλειά. Στόχος τους, να ανοίξουν το πιο σούπερ, «χειροποίητο» μπαρ του κόσμου σε μια εποχή κρίσης που κανείς δεν έχει λεφτά και που ο κόσμος ζει βλέποντας τηλεόραση.

Το βέβαιο είναι ότι μέσα εκεί θα συναντηθούν η μαγεία με την πραγματικότητα, η αλήθεια με το παραμύθι, ο κυνισμός με την τρυφερότητα, το rock ’n’ roll με την όπερα, η ζωή της πόλης με την «μέσα» ζωή των ανθρώπων.


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Πρωταγωνιστούν:
Γεράσιμος Γεννατάς, Μαρία Κωνσταντάκη, Δημήτρης Αγαρτζίδης, Γιάννης Σπαλιάρας, Κλέλια Ρένεση, Μάρα Μπαρόλα, Γιώργος Κοψιδάς, Βασιλική Κακοσαίου

--------------------------------------------------------------------------
Για όλα τα υπόλοιπα θα έχουμε χρόνο (ως το τέλος της τηλεοπτικής σεζόν) να τα ξαναπούμε.


Όσοι θέλετε περισσότερες πληροφορίες για το "Μίλα μου βρώμικα" μπορείτε να πάτε στην σελίδα που έχει φτιάξει γι'αυτό, το Mega.


Update: Δείτε και το post από το καλό blog AthensVille

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2009

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009

Killers (από το OST του "New Moon")

Από το  http://hitmasterelpom.blogspot.com/


Το O.S.T για το "New Moon" την συνέχεια του πολύ επιτυχημένου "Twilight" μόλις έφτασε στα χέρια μου με νέα τραγούδια από Εditors Κillers και το γνωστό "Meet me at the Equinox" των Death Cab For Cutie που σας είχα πρωτοπαρουσιάσει πριν αρκετό καιρό.
To τραγούδι αυτό των Killers βαδίζει σε περίεργα σκοτεινά μονοπάτια όπως και όλο το soundtrack δημιουργώντας ένα κλειστοφοβικό αίσθημα, και την αίσθηση ότι κάτι βρίσκεται πίσω σου.
Περισσότερο θυμίζει το "Strawberry Fields Forever" των Beatles παρά Killers.


Download link

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2009

Ηλίας Φραγκούλης - κριτική για το "Once in a lifetime"

Το "Once in a lifetime" βγαίνει στις αίθουσες και οι κακές χλιαρές κριτικές συνεχίζονται.

Πηγή: http://cinemad.blogspot.com/ 

Ένα ντοκιμαντέρ για την προσωπικότητα και την επίδραση που είχε/έχει ο Γιάννης Πετρίδης στο ξένο ρεπερτόριο στην Ελλάδα; Ή μια απόπειρα απαρίθμησης των βασικών σταθμών και μετεξελίξεων στο rock’n’roll, παράλληλα με κοινωνικοπολιτικές μεταρρυθμίσεις στο ελληνικό τοπίο;

«And you may ask yourself, well, how did I get here?», είναι η ακριβώς επόμενη και προφανής ερώτηση... Αισθάνομαι λίγο περίεργα για τούτο το ντοκιμαντέρ της Νικόλ Αλεξανδροπούλου. Μάλλον επειδή ήμουν κι εγώ ΕΚΕΙ. Όχι από το 1975, ακριβώς, λίγα χρόνια αργότερα, πριν γυρίσει εκείνη η «καταραμένη» δεκαετία του ’80. Από τον Τραβόλτα στους πρώτους δίσκους των Police κι ύστερα, σαν κεραμίδα στο κεφάλι, στο «Remain in Light» των Talking Heads. 1980, δαγκωτό. Δεν έχω σκοπό να σας πω κι εγώ την ηλικία μου (σχεδόν με τον τρόπο με τον οποίο «θίγεται» κι ο Πετρίδης στο φιλμ), όχι από κόμπλεξ και δειλία, αλλά για να αποφευχθούν σχόλια του στιλ «Σιγά, μωρέ μαλάκα, που άκουγες και Talking Heads στα τόσα...»! Τολμώ, όμως, να εξομολογηθώ πως ο Γιάννης Πετρίδης με έμαθε ΠΩΣ ν’ ακούω μουσική. Πως ν’ αδιαφορώ για τα σύνορα των ειδών, πως ν’ αποτολμώ τις βουτιές στο αρτίστικο έως και το πειραματικό, πως να μη λερώνομαι από το εποχικό trash, πως να μη φοβάμαι το Billboard, πως να «ντύνω» τα τραγούδια με ένα τεράστιο ντόμινο από trivia.

Μοιραία, λοιπόν, το «Once in a Lifetime» σήμαινε για μένα μια άλλου τύπου πρόκληση, ελαφρά συγκινησιακή, μαζί με μια ελπίδα πως οι σημερινοί νεολαίοι και πιθανοί μελλοντικοί ακροατές του Πετρίδη να πάρουν μια ιδέα του τι έχασαν εδώ και μερικές δεκαετίες. Δυστυχώς, το αποτέλεσμα της δουλειάς της Αλεξανδροπούλου, χωρίς να εκθέτει το «θέμα» της, καταφέρνει να δώσει αποτυχημένες απαντήσεις σε όλα τα αρχικά ερωτήματα. Η αίσθηση πως ο Πετρίδης δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένας επιπλέον καλεσμένος εκ των «ειδικών», οι οποίοι αραδιάζουν σκόρπιες τοποθετήσεις πάνω σε περιόδους και είδη - σταθμούς στο rock, γίνεται άμεσα αντιληπτή και σε κάνει να αισθάνεσαι γελασμένος, διότι με άλλες προσδοκίες έφθασες ως τη θέση του θεατή.

Ακόμη, όμως, κι αν το χρεώσουμε σε κάποια παραπληροφόρηση (για εμπορικούς λόγους), το φιλμ εξακολουθεί να υφίσταται και να μην αιτιολογεί ουσιωδώς τους λόγους ύπαρξής του. Η αφήγηση σχετικά με τα δρώμενα στην Ελλάδα, από τη δεκαετία του ’60 μέχρι σήμερα, πελαγοδρομεί σε αναφορές και αναζητήσεις, μπερδεύοντας μουσικά κινήματα, πολιτική και lifestyle, συχνά σε έναν ανισόρροπο συσχετισμό με τις εξελίξεις στις ΗΠΑ (λες και η χώρα μας αποτελούσε αποκομμένη Πολιτεία...). Όσο εξελίσσεται η δράση του Γιάννη Πετρίδη στα μουσικά πράγματα (με το Ποπ & Ροκ ή τη δισκογραφική Virgin), τόσο πιο χαοτική γίνεται και η μορφή του ντοκιμαντέρ, το οποίο επιτρέπει μέχρι και στον Πέτρο Κωστόπουλο (ανάμεσα σε μια σουρεάλ κολεκτίβα σχολιαστών) ν’ ανάβει την πουράκλα του και να μας κάνει παρελθοντικά «μαθήματα» jazz ρεπερτορίου, λες και ο ερχομός του ιδιωτικού ραδιοφώνου επιτέλεσε έργο ιερό (το οποίο εν καιρώ θυσίασαν οι εργοδότες και επιχειρηματίες εις τον βωμό του playlist και της διαφήμισης, αμήν)!

Το τελευταίο μέρος του «Once in a Lifetime» διχάζει ακόμη περισσότερο τα πράγματα, καθώς ο Γιάννης Πετρίδης ξεναγεί τη σκηνοθέτιδα (και εμάς) σε μια «τσόντα» από road trip Λος Άντζελες - Σαν Φρανσίσκο, με παντελώς τυχαίες στάσεις (από τους Doors και τους U2, μέχρι το χιτσκοκικό «Vertigo» και τον Κέρουακ!). Από τη στιγμή που και η ίδια η Νικόλ Αλεξανδροπούλου δηλώνει πως δεν γνώριζε και πολλά για τον Πετρίδη προτού ασχοληθεί με αυτό το ντοκιμαντέρ, ίσως θα ήταν πιο τίμιο να βλέπαμε μονάχα την ανάπτυξη του road trip που κάνουν μαζί, όσο «τουριστικό» και να’ βγαινε το αποτέλεσμα. Αντ’ αυτού, έχουμε μια ταινία που δεν κολακεύει σαν τέχνη το είδος της, δεν είναι ικανή να μας μάθει έστω και τα τυπικά για τη σημαντικότερη μορφή που πρόβαλε το ξένο μουσικό ρεπερτόριο στη χώρα μας (ραδιοφωνικά και όχι μόνο) και ούτε το ρόλο του διδασκάλου της Ιστορίας του rock (σε λιγότερο από μιάμιση ώρα;) καλύπτει επαρκώς. Με άλλα λόγια, αν έβγαινε on air, θα έπαιζε κομμάτια... στο γάμο του Καραγκιόζη και θα μικροφώνιζε πέρα από τα όρια του ανεκτού.

Ας ελπίσουμε πως κάποτε θα γίνει κι ένα σωστό ντοκιμαντέρ ΓΙΑ τον Πετρίδη, με ή χωρίς αυτόν (περισσότερο επειδή δεν είμαι σίγουρος για το αν θελήσει ποτέ να «ανοίξει» και να εκτεθεί ολοκληρωτικά ο Γιάννης...). Το αξίζει.

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009

Maria Mena - I Was Made For Lovin' You

Για όσους δεν θεωρούν ότι είναι ιεροσυλία να διασκευάζεις τους KISS.

ΥΓ. Με γεια την κυβέρνηση.
Για να δούμε τι θα δούμε (για να θυμηθώ και τον τίτλο μιας παλιάς τηλεοπτικής εκπομπής).

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2009

Επιτέλους κάτι σοβαρό ... Αυτές είναι εφευρέσεις!

Γιορτή της απίθανης επιστήμης στην απονομή των αντι-Νόμπελ
Η Δρ Έλενα Μπόντναρ επιδεικνύει την εφεύρεσή της, το αντιασφυξιογόνό σουτιέν

Οι γεωπόνοι που απέδειξαν ότι οι βαπτισμένες αγελάδες παράγουν περισσότερο γάλα, και οι μηχανικοί που εφηύραν το σουτιέν που μετατρέπεται σε αντιασφυξιογόνο μάσκα, είναι μερικοί μόνο από τους νικητές των φετινών αντιβραβείων Ig Nobel που απονεμήθηκαν την Πέμπτη στο Χάρβαρντ.

Εκατοντάδες επιστήμονες παρέστησαν και φέτος στην τρελή τελετή που οργανώνει κάθε χρόνο το φοιτητικό χιουμοριστικό περιοδικό Τα Χρονικά της Απίθανης Έρευνας, λίγες ημέρες πριν την ανακοίνωση των «κανονικών» Νόμπελ στη Στοκχόλμη την επόμενη εβδομάδα.

Στην επίδειξη του αντιασφυξιογόνου σουτιέν βοήθησαν επί σκηνής ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας Ορχάν Παμούκ και ο νομπελίστας Γερμανός φυσικός Βόλφγκανγκ Κέτερλε.

Τα βραβεία αναλυτικά:

Δημόσιας Υγείας: Έλενα Μπόντναρ και συνεργάτες, Ιλινόι, ΗΠΑ: Σχεδίασαν και πατεντάρισαν ένα σουτιέν το οποίο μετατρέπεται σε δύο αντιασφυξιογόνες μάσκες -μία για την κάτοχο του σουτιέν και μια δεύτερη για το συνοδό της.

Λογοτεχνίας: Αστυνομία της Ιρλανδίας: Οι τροχονόμοι της έκοψαν περισσότερες από 50 κλήσεις σε έναν απείθαρχο Πολωνό, τον «Πράβο Γιάζντι», που δεν εννοούσε να τηρήσει τα όρια ταχύτητας. «Πράβο Γιάζντι» στα πολωνικά σημαίνει «δίπλωμα οδήγησης».

Ειρήνης: Στον παθολόγος Στέφαν Μπόλιγκερ και τους συναδέλφους του στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης στην Ελβετία. Η μελέτη τους διερεύνησε το κατά πόσο ένα άδειο μπουκάλι μπίρας κάνει χειρότερη ή λιγότερη ζημιά στο κρανίο σε σχέση με το γεμάτο μπουκάλι. «Και τα δύο μπορούν να σπάσουν ένα κεφάλι. Ωστόσο, τα άδεια μπουκάλια είναι πιο ισχυρά γιατί τα γεμάτα, λόγω του διοξειδίου που περιέχουν, σπάνε πιο γρήγορα» ανέφερε ο Μπόλιγκερ στο μήνυμα που έστειλε στους οργανωτές της τελετής.

Μαθηματικών: Γκίντεον Γκόνο, διευθυντής της Κεντρικής Τράπεζας της Ζιμπάμπουε. Η χώρα που αγωνίζεται να μειώσει τον αστρονομικό πληθωρισμό κέρδισε το βραβείο ««επειδή έδωσε στους ανθρώπους έναν απλό τρόπο να ασχολούνται με τους αριθμούς, από πολύ μικρούς μέχρι πολύ μεγάλους». Η τράπεζα εξέδωσε χαρτονομίσματα που κυμαίνονται από ένα σεντ μέχρι 100 τρισεκατομμύρια δολάρια Ζιμπάμπουε.

Οικονομικών: Στους διευθυντές των τραπεζών Kaupthing Bank, Landsbanki, Glitnir Bank και Central Bank που κατέρρευσαν στην Ισλανδία. Πέτυχαν «να δείξουν ότι οι μικρές τράπεζες μπορούν πολύ γρήγορα να μεταμορφωθούν σε μεγάλες και το αντίστροφο».

Χημείας: Χαβιέ Μοράλες και συνεργάτες στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού. Δημιούργησαν συνθετικά διαμάντια με πρώτη ύλη την τεκίλα.

Ιατρικής: Ντόναλντ Ούνγκερ από το Θάουζαντ Όουκς της Καλιφόρνια. Καθημερινά για 60 χρόνια «τέντωνε» τις αρθρώσεις τις αριστερής παλάμης, αλλά όχι της δεξιάς, για να αποδείξει ότι δεν προκαλεί αρθρίτιδα στα δάχτυλα.

Φυσικής: Κάθριν Ουίτκομ του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι και συνεργάτες. Εξήγησαν με μαθηματικά εργαλεία γιατί οι έγκυες γυναίκες δεν χάνουν την ισορροπία τους.

Κτηνιατρικής: Κάθριν Ντάγκλας και Πίτερ Ρόουλινσον του Πανεπιστημίου του Νιουκάσλ στη Βρετανία. Έδειξαν ότι οι αγελάδες με ονόματα είναι πιο παραγωγικές από τις αβάπτιστες.

Βιολογίας: Φουμιάκι Ταγκούτσι και συνεργάτες στο Πανεπιστήμιο Κιτασάτο στην Ιαπωνία. Επέδειξαν ότι τα απορρίμματα από την κουζίνα μπορούν να μειωθούν κατά 90% κατά μάζα αν υποβληθούν σε επεξεργασία με βακτήρια από τα κόπρανα του γιγάντιου πάντα.

Πηγή: www.in.gr

Για να είμαστε επίκαιροι ...

Με μουσική υπόκρουση του Τζίμη Πανούση, ένα από τα πολλά βίντεο που έχουν ανέβει στο γιουτιούμπι.

Αγνοήστε το τελευταίο καρέ !!

Καλό Σαββατοκύριακο σε όσους θα εκδράμουν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους (sic)

και

Καλό Βόλι.