Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2008

Η Ανατροπή

Τι να πω τώρα; Που χάθηκα τόσο καιρό; Έχω να κάνω post από τις 13 Οκτωβρίου και τώρα που σας γράφω, ακούω στο ραδιόφωνο ένα χριστουγεννιάτικο τραγούδι. Λοιπόν, ο χρόνος είναι αδυσώπητος και το κακό είναι ότι το αντιλαμβάνεσαι αργά.

Με λίγα λόγια, είχα πάρα πολύ τρέξιμο τον τελευταίο καιρό εξαιτίας μιας απόφασης που πήρα και που ενδεχομένως θα την "πληρώνω" για αρκετά χρόνια. Και μέσα στο χαμό, θυμήθηκα κάτι που διάβασα το καλοκαίρι και μου είχε κάνει εντύπωση. Έψαξα, το βρήκα και είπα να το μοιραστώ μαζί σας. Είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκου Θέμελη "Η Ανατροπή" (το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας - τα άλλα δύο είναι "Η Αναζήτηση" και "Η Αναλαμπή"):

...
Σκέφθηκε μονάχα ότι καμιά φορά παίρνει κανείς μια απόφαση σημαντική κι ο έξω κόσμος την κρίνει έτσι ή αλλιώς, καλά ή κακά, τη σχολιάζει, την ευλογεί ή την καταδικάζει. Όμως κανείς δεν ξέρει πόσο δύσκολα πάρθηκε η απόφαση αυτή. Πόσα και πόσα σε βασανίζουν μέχρι να την πάρεις, πόσα πράγματα ζυγιάζονται μια έτσι και μια αλλιώς κι όσο ψάχνεις να βρεις το σωστό, να βρεις τις ζυγαριές και τις αλήθειες, τόσο πιο λίγο σίγουρος είσαι γι' αυτό που κάνεις. Κι ακόμα μετά, αφού ας πούμε σιγουρευτείς και καταλήξεις, η αμφιβολία έρχεται και ξανάρχεται και πάλι για να σε τυραννά, ποιό ήταν το σωστό και ποιό το λάθος. Ετούτο το μαρτύριο κανένας δεν το ξέρει, μήτε μπορεί καν να το φαντασθεί. Του έξω κόσμου του αρκεί να συμφωνήσει ή να καταδικάσει.
...


ΥΓ. Ελπίζω ότι θα τα λέμε συχνότερα από δω και πέρα. Άλλα πάλι, κανείς δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει αύριο.