Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2008

(Ψηφιακές) Μέρες Βινυλίου part 17

Για άλλη μια φορά λυπάμαι που δεν ζω στην Αθήνα. Και ο λόγος είναι και πάλι μια συναυλία. Στις 13 Σεπτεμβρίου στο Κλειστό Γυμναστήριο Φαλήρου (TAE - KWON - DO) εμφανίζεται για μία και μοναδική συναυλία ο Gary Moore.


Με την καριέρα του να ξεπερνά τα σαράντα χρόνια, 11 τραγούδια στο βρετανικό Top 40, από τα οποία 2 στο Top 10, πάνω από 30 δισκογραφικές κυκλοφορίες, ιστορικές συνεργασίες και μια μοναδική ικανότητα να αφομοιώνει διαφορετικά είδη μουσικής, ο Gary Moore έχει κατακτήσει τον τίτλο του θρύλου της κιθάρας. Συνδυάζοντας τη δύναμη του rock μ’ έναν εντελώς προσωπικό, βαθύ λυρισμό, ο Moore αποτέλεσε έμπνευση για μουσικούς σ’ όλον τον κόσμο και κέρδισε τη λατρεία του κοινού. Από τις άγριες μέρες των Thin Lizzy, στον εμπορικό και καλλιτεχνικό θρίαμβο του «Still Got the Blues» και του «Empty Rooms», μέχρι τη solo βουτιά του στο fusion, η δεξιοτεχνία και ο συναισθηματισμός του κράτησαν τον κόσμο σε εγρήγορση και θεμελίωσαν τη φήμη του ως σπουδαίου κιθαρίστα. Ο ίδιος, άλλωστε, μιλά για την κιθάρα με τα πιο ερωτικά λόγια: «Είναι ένα πολύ ‘ανθρώπινο’ μουσικό όργανο, γιατί το κρατάς με τα δυο σου χέρια και το ακουμπάς πάνω στο σώμα σου. Μπορείς να κάνεις μια κιθάρα να κλάψει, να γελάσει, να ψιθυρίσει. Μπορείς να παίξεις μία, μόνο, νότα στην κιθάρα και ο κόσμος να συγκλονιστεί, αν είναι η σωστή νότα, στο σωστό χώρο, παιγμένη από το σωστό άνθρωπο.»

Δες περισσότερα εδώ.


Εισιτήρια για τη συναυλία προπωλούνται και στη Θεσσαλονίκη: MUSICLAND (Μητροπόλεως 102. τηλ: 2310264880)


Δυστυχώς δεν θα βρίσκομαι εκεί. Η δουλειά θα με κρατήσει στη Θεσσαλονίκη. Για όλους αυτούς που πιθανόν δεν έχουν ακούσει κάτι από τον μεγάλο αυτό καλλιτέχνη, σας δίνω σήμερα 2 τραγούδια του που έχουν ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για μένα.

Το πρώτο είναι το “Empty Rooms”. Περιέχεται στο albumVictims of the Future” αλλά εγώ το άκουσα πρώτη φορά σε live εκτέλεση από το “We Want Moore”, το οποίο είχε κυκλοφορήσει στην Ελλάδα το 1984 σε μια συλλεκτική έκδοση (με διαφορετικό από το original εξώφυλλο) που περιείχε και ένα maxi single 45 στροφών (ξέρω, ξέρω, τι σας θύμισα τώρα!).


Το δεύτερο είναι το “Out in the Fields”, από το “Run for Cover” του 1985. Το συγκεκριμένο τραγούδι μου θυμίζει τα φοιτητικά μου χρόνια καθώς ήταν το τραγούδι που ακούγαμε μανιωδώς με τον συγκάτοικό μου πριν πάμε να δώσουμε μάθημα!




1. Gary Moore – Empty Rooms

2. Gary Moore - Out in the Fields


Enjoy!

3 σχόλια:

musicbug είπε...

Welcome back, kali vdomada:-)
Egw pali pou thamai Athina kai den vriskw parea na paw?:-)

lsim είπε...

Α, αυτό το έχω ξεπεράσει... Αν θέλω να πάω κάπου, πάω και μόνος μου. Το έχω κάνει πολλές φορές στο παρελθόν. Καλή βδομάδα και καλή "σεζόν".

kostasK είπε...

Αν έχουμε πάει μόνοι σε συναυλίες λέει?...

Εδώ έχω κατέβει Αθήνα 6-7 φορές μόνος για live! Κάθε φορά νομίζω ότι όλοι κοιτάνε εμένα και λένε: "να ο nerd!"

Αλλά ακόμη κι έστι το τί χάνουμε στη Θεσσαλονίκη Isim δε λέγεται...(καταραμένε Μαετζίμα της Αθήνας)