Παρασκευή, 11 Ιουλίου 2008

Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης + Alannah Myles @ Θέατρο Γης, Θεσσαλονίκη, 10/07/2008

Friedemann Riehle (Διευθυντής Ορχήστρας)
Tomas Zahradnicky (ηλεκτρ. μπάσο)
Frantisek Hoenig (ντραμς)
Veronika Diamant (τραγούδι)
Nikoleta Spalasova (τραγούδι)

Ήμουν περίεργος να δω το αποτέλεσμα της σύμπραξης της ΚΟΘ με μια ποπ/ροκ σταρ όπως η Alannah Myles σε μια συναυλία "συμφωνικού ροκ" όπως έλεγε το πρόγραμμα.

Κατ'αρχήν και μόνο το θέαμα της σκηνής με καμμιά 60αριά μουσικούς πάνω της, ήταν εντυπωσιακό. Η αρχή έγινε με δυο συνθέσεις των Pink Floyd (από το "Meddle" αν δεν κάνω λάθος) και μας άφησε άφωνους. Στη συνέχεια, ένα απόσπασμα από τη Carmen του G. Bizet και ύστερα ήρθε η σειρά της Alannah Myles. Μετά από μια μικρή (και κάπως περίεργη) καθυστέρηση, εμφανίζεται στη σκηνή μια γυναίκα ιδιαίτερα αδύνατη με εμφανή προβλήματα κίνησης. Καμμία σχέση με την εικόνα που είχα για αυτήν καμιά δεκαπενταριά χρόνια πριν.

Ψάχνοντας σήμερα το πρωί στο δίκτυο έμαθα πως πέρασε πολύ δύσκολα τα τελευταία χρόνια κυρίως εξαιτίας του σπασίματος του συμβολαίου της με την Atlantic (με την οποία είχε υπογράψει για 8 albums), γεγονός που της κόστισε τόσο ψυχολογικά όσο και οικονομικά (διαβάστε εδώ τι λέει η ίδια σε μια πρόσφατη συνέντευξή της και εδώ την άποψη κάποιου fan της με αφορμή μια άλλη συνέντευξη της στο CBCnews). Έμαθα ακόμη, πως μια εφημερίδα του Καναδά έγραψε πως είναι εξαρτημένη από την κοκαϊνη, η ίδια μήνυσε την εφημερίδα και μετά από δικαστικό αγώνα κατάφερε να πάρει ένα αρκετά μεγάλο ποσό ως αποζημίωση με το οποίο όπως λέει χρηματοδότησε την έκδοση του νέου της album με τίτλο "Black Velvet" (από εδώ μπορείτε να κατεβάσετε τη νέα version του τραγουδιού, που παραμένει και η μεγαλύτερη επιτυχία της).

Για να ξαναγυρίσω στα σχετικά με τη συναυλία, το πρόγραμμα περιελάμβανε τα πιο γνωστά της τραγούδια (Our World Our Times, Love is, Song Instead of A Kiss, Sonny Say You Will, Bad 4 You, Lover of Mine, Black Velvet, Livin’ On A Memory, Still Got This Thing For You) χωρισμένα σε δύο μέρη, ενώ ενδιάμεσα η ΚΟΘ έπαιξε ένα απόσπασμα από μια σύνθεση του Α. Dvořák.

Το ωραίο ήταν πως το κοινό ήταν ιδιαίτερα θερμό (το θέατρο ήταν μισοάδειο -άντε, μισογεμάτο για τους αισιόδοξους), απαίτησε encore, η Alannah εμφανίστηκε ξανά στη σκηνή και επειδή όπως είπε, δεν περίμεναν κάτι τέτοιο, ερμήνευσε μαζί με την ορχήστρα για δεύτερη φορά το Song Instead of A Kiss. Χειροκροτήματα, δεύτερο encore, τζαμάρισμα και αυτοσχεδιασμοί της τραγουδίστριας μόνο με τη συνοδεία του κιθαρίστα της και για το τέλος άλλη μια φορά το Black Velvet μαζί με την ορχήστρα.

Συμπερασματικά, νομίζω ότι ήταν μια πολύ καλή συναυλία και αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια στους υπεύθυνους της ΚΟΘ για αυτή την προσπάθεια επικοινωνίας της ορχήστρας με ένα ευρύτερο κοινό από αυτό που παρακολουθεί συνήθως συναυλίες κλασσικής μουσικής.

2 σχόλια:

musicbug είπε...

Apo sena mathenw gia tin Allanah Myles, den eixa idea oti tha erxotan stin Ellada gia concert. Song instead of a kiss...kai ti de thadina na to akousw sti synavlia, me to review sou omws toulaxiston taksidepsa gia ligo ekei.
Kalo weekend

marakigr είπε...

Μοναδική εμπειρία... πραγματικά είναι δύσκολο να βρεις λόγια να περιγράψεις τα συναισθήματα που δημιουργήθηκαν στο άκουσμα αυτών των τραγουδιών...

όταν άκουσα την διαφήμιση στο rockradio δεν το πίστευα ότι έρχεται... ήμουν δευτέρα γυμνασίου όταν πήρα την κασέτα τότε που είχε μέσα black velvet, lover of mine κλπ.

η καρδιά μου εκείνο το βράδυ χτυπούσε παράξενα... και βγαίνει η φιλαρμονική και παίζει πρώτο τραγούδι pink floyd - echoes...

η καρδιά... ποια καρδιά... σταμάτησε! ανατρίχιασα ολόκληρη. Τόσο τέλεια...

και βγαίνει η alannah στην σκηνή... φαινόταν να έχει πρόβλημα στο περπάτημα. από την άλλη... καινούργια παπούτσια. οι γυναίκες συνήθως την έχουν αυτήν την υπερβολή... και τραγούδισε...

το τι ακολούθησε μετά πραγματικά δεν περιγράφεται με λόγια. παρόλο που η ελληνική γλώσσα είναι πλούσια... δεν μπορώ να βρω τις κατάλληλες λέξεις να μπορέσω να περιγράψω το πως ένιωσα...

ίσως το "αν πέθαινα εκείνη την στιγμή θα έλεγα ότι πήγα ευτυχισμένη και με ένα απέραντο χαμόγελο στο στόμα" να περιγράφει το 1/100 των όσων ένιωσα...