Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2008

Γιάννης Πετρίδης

Εδώ και αρκετό καιρό ήθελα να κάνω ένα post για τον Γιάννη Πετρίδη αλλά όλο το ανέβαλλα. Ο λόγος ήταν ότι θα ’θελα να μπορέσω να περιγράψω τι νιώθουμε όλοι εμείς που μεγαλώσαμε ακούγοντας τη φωνή του κάθε απόγευμα από τις 4 στις 5 εδώ και 30+ χρόνια και είχα πάντα την αίσθηση πως ό,τι και να γράψω θα ήταν λίγο.

Θυμάμαι την πρώτη φορά που τον άκουσα. Πρέπει να ήταν γύρω στο 1978. Ο πατέρας μου, καλή του ώρα, με κάθισε μπροστά σε ένα ραδιοφωνάκι της εποχής και μου είπε: «Κάθισε να ακούσεις. Θα σου αρέσει....». Το πρώτο τραγούδι που θυμάμαι να άκουσα από την εκπομπή του ήταν το “Banana Boat Song” από τον Harry Belafonte (δείτε εδώ μια εκτέλεση του από τον ίδιο στο Muppet Show).

Θυμάμαι μερικά χρόνια αργότερα να στήνομαι στο ραδιόφωνο στο Πρώτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ, περιμένοντας να τελειώσουν οι αναγγελίες του Ερυθρού Σταυρού (ναι, ναι για μία ώρα αν θυμάμαι καλά άκουγες για εξαφανισμένα άτομα και διάφορα τέτοια), για να ακούσω τις καινούργιες κυκλοφορίες από Αγγλία και Αμερική, τα Top 10, καθώς και τις απίστευτες ιστορίες που έφτιαχνε ο Γιάννης συνδυάζοντας τραγούδια 2 ή 3 δεκαετιών. Είναι λίγο δύσκολο να καταλάβουν οι νεώτεροι τι πρόσφερε η συγκεκριμένη εκπομπή σε μια εποχή που φυσικά δεν υπήρχε Internet, τα τηλεοπτικά κανάλια ήταν μόνο 2 (και αυτά κρατικά) στο δε ραδιόφωνο ψάχναμε στους πειρατικούς σταθμούς για να ακούσουμε κάτι σύγχρονο (ενδιαμέσως των αφιερώσεων).

Θυμάμαι την εποχή που οι ιθύνοντες του κρατικού ραδιοφώνου «ψαλίδισαν» την εκπομπή του (από καθημερινή, σε 3 φορές την εβδομάδα – «Μέρα παρά Μέρα» έγινε τότε ο τίτλος της) με το πρόσχημα ότι προέβαλλε την αμερικάνικη κουλτούρα και ιδεολογία. Ήταν βλέπετε η εποχή του «Κάτω οι Βάσεις του θανάτου» και του «Έξω από την ΕΟΚ και έξω από το ΝΑΤΟ».

Θυμάμαι ότι μας ζήτησε να τηλεφωνήσουμε στην εκπομπή του (όταν πάρθηκε η απόφαση να ξαναγίνει καθημερινή) και να του πούμε ποιος πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνει ο τίτλος της. Δεν τηλεφώνησα, αλλά όταν ανακοίνωσε πως ο τίτλος θα ήταν «Από τις 4 στις 5» ένοιωσα πως του τον είχα προτείνει εγώ.

Θυμάμαι την πρώτη κασέτα που κέρδισα από διαγωνισμό της εκπομπής. Την έχω φυσικά ακόμα. Ήταν μία promo κυκλοφορία με πρωτοεμφανιζόμενα συγκροτήματα εκείνης της περιόδου. Δεν μπορείτε να φανταστείτε την χαρά μου.

Θυμάμαι πολλά ακόμα... Άλλωστε δεν είναι λίγα 30 χρόνια. Θα μπορούσα να γράφω ώρες για πράγματα που μου έχουν συμβεί όλα αυτά τα χρόνια και τα έχω συνδέσει με τη συγκεκριμένη εκπομπή.

Τα τελευταία χρόνια τον ακούω όποτε μπορώ. Και είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο ότι πολλές φορές στο άκουσμα κάποιου νέου ονόματος ή κάποιου νέου τραγουδιού που μεταδίδει νιώθω την ίδια έξαψη και τον ίδιο ενθουσιασμό που ένιωθα και στην εφηβεία μου. Και βέβαια το Internet και τα blogs έδωσαν επιτέλους σε όλους εμάς τους ανώνυμους ακροατές του μια ευκαιρία να μιλήσουμε για τον ίδιο και την εκπομπή του και να του εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας για όσα μας έχει δώσει όλα αυτά τα χρόνια. Δείτε για παράδειγμα ένα παλιότερο post του enteka (11 λόγοι για τους οποίους ακούω Πετρίδη), δείτε την κασέτα και το κείμενο του MacManus, ή την άποψη που έχει για αυτόν ένας αξιόλογος συνάδελφος του στην ΕΡΤ.

Όσοι δεν τον ξέρετε, αγοράστε τα βιβλία του, μπείτε στο blog του, και πάνω από όλα ακούστε τον κάθε μεσημέρι 4 - 5 στην ΝΕΤ και 5.15 – 6.15 στο Τρίτο Πρόγραμμα και κάθε Κυριακή απόγευμα (7-8) στο Δεύτερο Πρόγραμμα στο «Ράδιο Νοσταλγία» (εδώ υπάρχουν ηχογραφημένες οι εκπομπές του με το αφιέρωμα στις χρονιές 1955 – 1970).

11 σχόλια:

enteka είπε...

πολύ ωραίο!
δεν το ήξερα αυτό για το "μέρα παρά μέρα" (αν είναι δυνατόν!) και το πώς βγήκε το απ' τις 4 στις 5. Το φοβερό είναι ότι ο Γ. Π. και ο Κ. Ζ. συνεχίζουν με αμείωτο κέφι - και κύρος...

homo-gr είπε...

Synxarhthria gia to post Ton anakalypsa to 1985 kai xrwstaw thn opia mousikh paidia exw se ayton Einai exseretikos

roverand είπε...

Τι να λεμε τωρα ο πετριδης ειναι μεγαλο κεφαλαιο στο ελληνικο ραδιοφωνο.Eλπιζω καποτε να αναγνωριστει οπως πραγματικα του αξιζει

kostasK είπε...

Νομίζω πως μέσα στους κύκλους των μουσικών και των ακροατών έχει ήδη αναγνωριστεί ως ο καλύτερος όλων. Τώρα μην περιμένεις να τιμηθεί και στα Αρίων...(όχι πως θα πήγαινε δηλαδή).

Ότι και να πεις είναι λίγο για τον Πετρίδη. Τεράστιος

musicbug είπε...

Koryfi o Petridis, exw 2 vivlia tou, ta albums kai tragoudia tou aiwna. Congrats gia to post!

sot είπε...

Πάρα πολύ ωραίο κείμενο.
Με πήγες πολλά χρόνια πίσω...
Τότε πάνω από το ραδιοκασετόφωνο περίμενα να αρχίσει η εκπομπή με ενα δάχτυλο στο rec και ένα άλλο στο play.(μετά βγήκαν τα auto, μαζί με το rec πατιόταν και το play)
Pop club και Rock club.
Εκεί "έμαθα" να ακούω μουσική.

WinterAcademy είπε...

κι εγω μια απο τα ιδια, θα συμφωνησω με τους προλαλησαντες..

Γιώτα είπε...

Ο Πετρίδης είναι σταθερή αξία στο χώρο του. Είμαι 40 χρονών, κι εγώ όπως και πολλοί άλλοι ακόμα, μεγαλώσαμε με Γιάννη Πετρίδη και Άκη Έβενη (1.30-2.30) τον θυμάται κανείς σας ?
Στο θέμα μας τώρα. Εγώ ήμουν φανατική του ακροάτρια. Τότε δεν υπήρχε το internet, ούτε το "ανοιχτό" ραδιόφωνο. Όλα ήταν περιορισμένα. Ακόμα και η μουσική ήταν με μέτρο. Μόνο μέσω του Πετρίδη μαθαίναμε τι είναι μουσική, και για μουσική.
Εκείνος με βοήθησε να μάθω και να αγαπήσω τη rock μουσική. Εκείνος μου γνώρισε τον Chris de Burgh, που είναι η μεγάλη μου αγάπη.
Από εκείνον άκουσα τον Tim Buckley και το pleasant street, όπου το έχω σαν ringtone στο κινητό μου.
Πετρίδης και ξερό ψωμί...
Αν δεν ήταν αυτός 20 χρόνια πριν, πολλοί από εμάς δεν θα ξέραμε τι ήταν rock. Ο μόνος που μας ενημέρωνε τι συνέβαινε στη rock σκηνή ήταν αυτός.
Και όλοι είχαμε καταλάβει την αγάπη του για τους LED ZEPPELIN...
Φιλιά στον Γιάννη Πετρίδη, αν και τώρα δεν μπορώ να τον ακούσω γιατί δεν μπορώ να ακούω τα απαράδεκτα είδη μουσικής που υπάρχουν. Εγώ συνεχίζω να ακούω old rock music, κι ας είμαι μαμα με δυο γιούς.

lsim είπε...

Γιώτα ευχαριστώ για το σχόλιο. Φυσικά και θυμάμαι τον Άκη Έβενη (στο Δεύτερο Πρόγραμμα της ΕΡΤ) και αυτό που αναρωτιέμαι χρόνια τώρα είναι γιατί εξαφανίστηκε. Νομίζω πάντως ότι το "Άκης Έβενης" ήταν ψευδώνυμο, άρα μπορεί να υπάρχει ακόμη και σήμερα στα ερτζιανά με το πραγματικό του όνομα. Αν ξέρεις κάτι παραπάνω, πες μου.

Adragar_world είπε...

Γιαννης Πετριδης , ακουσα γι πρςτη φορα αυτο το ονομα ενα μεσημερι ενα καλοκαιρινο μεσημερι ψαχνωντας στο ραδιοφωνο , ηταν λιγο μετα τις 4 καπου στο 1982 ,και απο τοτε τελειωσαμε μαζι το σχολειο , πηγαμε στρατο , σπουδασαμε , τωρα πια τον ακουμε στην δουλεια μας , με λιγα λογια ενα κομματι της ζωης μου , η φωνη που με συνεδεσε με εναν ομορφο κοσμο , η φωνη που μας μυησε στο ν ακουμε μουσικη , η φωνη που μας μιλησε για τον κινηματογραφο που πριν το ιντερνετ μας συνεδεε με τον κοσμο , ζωντας σε ενα μικρο χωριο καπου στην ελλαδα .
Τελειωνω αυτο το μυνημα με την εκφραση που ειπε στην πρωτη του εκπομπη οταν τελειωνε παιζωντας ενα τραγουδι του ALICE COOPER -Welcome to my nightmare - τελικα συνεχιζει να ειναι ενας ομορφος εφιαλτης.

Γιώτα είπε...

Συγνώμη που άργησα να απαντήσω.
Όχι δεν ξέρω κάτι περισσότερο, σχετικά με τον Άκη Έβενη.
Πάντως χάρηκα πολύ που βρήκα κάποιον να έχει τις ίδιες αναμνήσεις και εμπειρίες με εμένα.