Τρίτη, 11 Μαρτίου 2008

Ο καναπές

Αναδημοσιεύω εδώ ένα απόσπασμα από το editorial του περιοδικού "Τεχνογράφημα". Νομίζω ότι περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο την κατάσταση που επικρατεί στην νεοελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια.

Ένα σωστό νοικοκυριό χρειάζεται πρώτα απ΄ όλα τηλεόραση και καναπέ. Με κάτι πα-

ραπάνω στις δόσεις για το σπίτι, το αυτοκίνητο, τις γιορτές και τις διακοπές γίνεται πιο

βαθύς ο καναπές, πιο επίπεδη η τηλεόραση.

Κι ύστερα;

Ύστερα τίποτα. Όλη μέρα ξεθέωμα, το βράδυ άραγμα και πάτημα του κουμπιού. Που

και πού κανένα «τι ‘ναι αυτά ρε!», εντελώς ρητορικό, γιατί ούτε ο δέκτης απαντάει,

ούτε ο διπλανός, - σύντροφος, γονιός, φίλος, παιδί- που διάγει τη δική του παράλληλη

μοναξιά, απαγγέλλοντας το δικό του αυτιστικό μονόλογο.

Εν τω μεταξύ η ζωή τραβάει την ανηφόρα, με λίγες σημαίες και πολλά ταμπούρλα και

κύμβαλα.

Κάτι θεσμοί καταλύονται (από μόνοι τους;), κάτι τρύπες του όζοντος μεγαλώνουν (από

μόνες τους;), πάντα κάποιοι κάπου κάνουν πόλεμο (άντε πάλι), κάτι Ασιάτες αλλά-

ζουν διατροφικές συνήθειες (πως τους ήρθε;) και τριακοσιαπλασιάζεται η τιμή του

σιταριού, οι ίδιοι Ασιάτες (πως τα καταφέρνουν;) δουλεύουν σχεδόν χωρίς αμοιβή

απειλώντας τις κατακτήσεις των δυτικών εργαζόμενων, κάτι τριτοκοσμικοί λιμοκτο-

νούν (ας πρόσεχαν) και κάνουν τα πειραματόζωα για τα φάρμακα νέας γενιάς, κάτι

πληθυσμοί ζώων και φυτών αφανίζονται (υπερβολές των οικολόγων), κάτι σκοτεινές

δραστηριότητες αποδιοργανώνουν τα διεθνή χρηματιστήρια (τρέχα-γύρευε πως και

γιατί), κάποιοι για κάποιο λόγο παίζουν με τις ενεργειακά εξαρτημένες οικονομίες (τα

κοινόχρηστα τα πληρώσαμε;), κάτι σκάνδαλα από δω, κάτι ρεμούλες από κει, πάντα

συμβαίνουν πράγματα.

Κι όλο και βγαίνουν πιο μαλακοί καναπέδες για να βολευόμαστε, πιο μεγάλες οθό-

νες για να τα παρακολουθούμε καλύτερα. Με προτεραιότητα, βάθος σχολιασμού και

τρόπο παρουσίασης που καθορίζεται αυστηρά από τα νούμερα τηλεθέασης (δηλαδή

από μας;). Κι όλο και πιο απότομη, ιδιαίτερα για τους νέους, γίνεται η ανηφόρα που

τραβάει η ζωή.

Τα στερεότυπα πληθαίνουν, το κυρίαρχο μοντέλο διαβίωσης πολλαπλασιάζει τις δό-

σεις, η αξιοσύνη μετριέται με τα παρκαρισμένα στο πεζοδρόμιο κυβικά και η δραστη-

ριοποίηση με κάτι μπατζανάκια, τριτοξάδερφα και κολλητούς, που έχουν άκρες σε

κάποια μορφή εξουσίας.

...

Διαβάστε όλο το κείμενο εδώ.

Πηγή εικόνας: http://www.studioclip.gr

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

ΣΤΟN ΜΙΚΡΟ ΚΑΝΑΠΕ

(της Ντόρας)

Στο μικρό καναπέ καθισμένη
σαν φλογίτσα μικρή αναμμένη
και τρεμίζανε τ' άσπρα της κρέατα
απο το κρύφιο καρτέρεμα του έρωτα.

Στο μικρό καναπέ ξαπλωμένη
πυρκαγιά τρομερή φουντωμένη-
πόδια, μάγουλα, στήθη της έκαιγαν
και τα χείλια δεν ήξεραν τι έλεγαν.

Στο μικρό καναπέ κοιμισμένη
σαν φωτιά που 'ναι μόλις σβυσμένη'
που και που κάτι σπίθες τινάζονται
και τα κρέατα τ' άσπρα τραντάζονται.

Γιώργης Χολιαστός