Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2007

Patti Smith Live

Αντιγράφω από το "Έθνος":

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
yiannisp@Ρegasus.gr

Η γυναίκα «κοκτέιλ μολότοφ». Ας αφήσουμε την ποίηση στην άκρη. Η γυναίκα απέναντι, που τώρα πατά στη σκηνή του «Θεάτρου Λυκαβηττού», δεν θέλει να μιλήσουμε για τη «σιωπή του άναστρου ουρανού». Θέλει να μιλήσουμε για πόλεμο. Θέλει να μιλήσουμε για την πατρίδα της, τις ΗΠΑ. Θέλει να κατακεραυνώσει τον πρόεδρο, όλων των προέδρων του πλανήτη Γη, τον Τζορτζ Μπους. Η Πάτι Σμιθ πιάνει το μικρόφωνο στο χέρι της.

Δεν υπάρχει τίποτε μελό σ' αυτό. Υπάρχει ένα ωμό, φανερό, μήνυμα. Πως απόψε τέσσερις χιλιάδες Αθηναίοι θα είμαστε ροκ εν ρολ. Η Σμιθ φοράει σκουρόχρωμο παντελόνι. Λευκό μπλουζάκι. Δεν χορεύει. Χτυπιέται. Ακόμα δεν έχει κοπάσει το χειροκρότημα από το πρώτο τραγούδι που μας είπε, όταν ξαφνικά ακούγονται τα ματζόρε ακομπανιαμέντα εκείνου που έχει τον τίτλο: «Dancing Βarefoot». Τα ηχεία του θεάτρου «ξερνούν» το πάθος της εξηντάρας τραγουδίστριας. Και της μπάντας της.

Σερφάροντας στην ειλικρίνεια. Λίγο ψηλότερα από τις μελωδίες των τραγουδιών της Πάτι Σμιθ υπάρχουν οι στίχοι που υπηρετεί. Αυτούς πιστεύει. Αυτούς ζει. Με αυτούς οπλίζει το στόμα της και πυροβολεί. Και πιστέψτε με, όταν ξεκινά να τραγουδάει έχει αξία να βλέπεις το σώμα της. Να το παρατηρείς. Το κορμί της εκτελεί μια αόριστη χορογραφία που απαρτίζουν χιλιάδες νευρικοί μικροί και μεγάλοι σπασμοί στο σώμα της. Τα χέρια της κινούνται άναρχα.

Το κεφάλι της το ίδιο. Η συναυλία προχωρά. Εχω χάσει τα τραγούδια. Μ αρέσει να την ακούω να ερμηνεύει. Μ' αρέσει να την ακούω και στα διαλείμματα των τραγουδιών όταν μιλά υπέρ του περιβάλλοντος, κατά της καταστροφής του. Και όταν μιλά για τον Μπους, το κάνει καταγγέλλοντας. Στη μέση της συναυλίας δήλωσε: «Η Αμερική θέλει τον πόλεμο. Οσα λέει ο κύριος πρόεδρος (Μπους) υπέρ της ειρήνης είναι ψέματα».

Η διασκευή της βραδιάς. Προς το τέλος της προχτεσινής συναυλίας, ακούσαμε κάτι απίστευτο.

Τη Σμιθ να διασκευάζει το χιτ των «Νιρβάνα» «Smells Like Teen Spirit» με την προσθήκη μπουζουκιού. Ενώ στο ένα ανκόρ της συναυλίας της ακούσαμε δύο ροκ εν ρολ δυναμίτες της. Τα τραγούδια «Ρeople Have the Ρower» και «Rock Ν Roll Νiger».

------------------------------------------------------------------------------------------------

Σχόλιο: Στη Θεσσαλονίκη δεν είδαμε το μπουζούκι. Η συναυλία πάντως ήταν υπέροχη

3 σχόλια:

tsaperdona είπε...

αχά!
αν το βλέπαμε το μπουζούκι θα χα κάτι κοινό με την pattie,επιτέλους!

χα χα χα!!!

υγ ωραία τα λέτε!

Yannis είπε...

Φυσικά και υπήρχε και μπουζούκι και στη Θεσσαλονίκη.

Δεν είδες καλά :)

Ο μπασίστας στη διασκευή του "Smells like teen spirit" των Nirvana έπαιζε μπουζούκι! Ναι μπουζούκι!

Την είχα δει και το '99 σε καλύτερο για μένα χώρο (στο Μύλο). Δεν έχει χάσει καθόλου από την ενέργεια της. Και είναι 61 χρονών.
Απίστευτη
Υπέροχη
Θεά Patti!!!!

lsim είπε...

@tsaperdona
γεια σου Χριστίνα. Είσαι η πρώτη που αφήνεις σχόλιο. Θα πρέπει να σε κεράσω κάτι! Επιφυλάσομαι...

@yannis
άρα μάλλον δεν το πρόσεξα. Πάντως έχεις δίκαιο για τον χώρο. Το Βελλίδειο δεν προσφέρεται για τέτοιου είδους εκδηλώσεις.