Μέρες Βινυλίου

Παύση

2011-11-29T11:52:00.001+02:00

«Κάπου εδώ τελειώνουν οι Μέρες Βινυλίου για άλλη μια φορά.Φίλοι και φίλες μείνετε στον Ακρόαμα 97,5. Ακολουθεί ο Τάσος Αθανασιάδης με τιςΝυχτερινές Ιστορίες του. Από τον Λάκη Παυλίδη, ευχές για ένα ευχάριστο βράδυ».Ο Λάκης έκλεισε το μικρόφωνο και ανέβασε λίγο την ένταση αφού ο δίσκος των Rolling Stones απ’όπου ήδη ακούγονταντο Satisfaction ήτανπολύ χαμηλά γραμμένος. Ο Τάσος με τους δίσκους και τις κασέτες του ήταν έτοιμοςνα αναλάβει να ξεπροβοδίσει τη μέρα με ροκ ακούσματα από τις προηγούμενες κυρίωςδεκαετίες. «Τι τίτλο έχεις σήμερα;» τον ρώτησε ο Λάκης. «Τα ουρί τουπαραδείσου» του απάντησε αυτός περήφανος για την πρωτοτυπία του.

Είχε περάσει ήδη ένας χρόνος από τότε που οι δυο φίλοιαποφάσισαν να ασχοληθούν με το ραδιόφωνο αναλαμβάνοντας τη βραδινή ζώνη ενόςμικρού επαρχιακού σταθμού που μέχρι εκείνη την ώρα – 8 το βράδυ – έπαιζεαποκλειστικά ελληνική μουσική. Ο Λάκης είχε πείσει τον ιδιοκτήτη του σταθμούπως χρειάζεται μια εκπομπή που θα παίζει ξένη ροκ μουσική τρεις φορές τηνεβδομάδα στο σταθμό του και στη συνέχεια ανακοίνωσε την πρόθεση του στον Τάσο.Εκείνος, μανιακός συλλέκτης δίσκων κλασσικού ροκ και όχι μόνο, ενθουσιάστηκε μετην ιδέα και αποφάσισε στα γρήγορα πως θα μπορούσε να συνεχίζει ο ίδιος μετάτην εκπομπή του Λάκη με μουσική για εκπαιδευμένους ακροατές για άλλο ένα δίωρο.Κάπως έτσι ο «Ρυθμός 102 FM»κάλυψε τη βραδινή του ζώνη για τρεις μέρες της εβδομάδας – Δευτέρα, Τετάρτη καιΠαρασκευή. Για μισθό ούτε λόγος βέβαια, το ραδιόφωνο ήταν κάτι σαν χόμπι πουτρεφόταν κυρίως λόγω της κοινής τους αγάπης για τη ξένη μουσική και έτσι δενσκέφτηκαν ποτέ να ζητήσουν χρήματα για αυτό. Άλλωστε ο σταθμός ήταν ήδηπροβληματικός και οι λιγοστές διαφημίσεις μετά βίας τον κρατούσαν στη ζωή.

Το πρώτο πράγμα που έπρεπε να κάνουν ήταν να βρουν τίτλο γιατις εκπομπές τους. Ο Λάκης τον είχε ήδη βρει. «Μέρες Βινυλίου», ένας συνδυασμόςαπό τις «Μέρες Ραδιοφώνου» την αγαπημένη του ταινία του Γούντι Άλλεν και τουςδίσκους βινυλίου που φανατικά υποστήριζε ακόμη και τώρα που ουσιαστικά είχανχαθεί από την αγορά αφού τα CD Playerείχαν από καιρό αντικαταστήσει τα πικάπ. Ο Τάσος προβληματίστηκε αρκετές μέρεςμέχρι να καταλήξει στις «Νυχτερινές Ιστορίες». Ωστόσο επειδή δεν θεωρούσειδιαίτερα πρωτότυπο τον τίτλο σκέφτηκε κάτι διαφορετικό. «Ο τίτλος θα αλλάζεισε κάθε εκπομπή» ανακοίνωσε στο Λάκη «κάθε μέρα και κάτι άλλο ανάλογα με τοπεριεχόμενο της εκπομπής». «Μα, θα βρίσκεις κάθε φορά κάτι καινούργιο;» τουαπάντησε αυτός. «Μην ανησυχείς η φαντασία μου είναι τεράστια» του ανταπέδωσε οΤάσος.

Πανεπιστήμιο χωρίς τοίχους ... ένα άρθρο στην Καθημερινή

2011-11-21T11:40:00.001+02:00

Κι ενώ μόλις χθες το πρωί έγραφα το προηγούμενο post, ένα άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη στην Καθημερινή, μου έδωσε ακόμη περισσότερη τροφή για σκέψη.
Διαβάστε το:

Του Πασχου Mανδραβελη

Δεν είναι τυχαίο ότι το Πανεπιστήμιο της Κρήτης έκανε πρώτο το μεγάλο βήμα στην ψηφιακή εποχή, ένα βήμα που έχει ως αποτέλεσμα την αποδέσμευση της γνώσης από τα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα και τη διάχυσή της σε όλο τον πληθυσμό. Το εν λόγω πανεπιστήμιο ιδρύθηκε τη δεκαετία του ’80 με πανεπιστημιακούς που ήρθαν από το εξωτερικό και παρά τις αγκυλώσεις που φορτώθηκε από το υπάρχον σύστημα της ανώτατης εκπαίδευσης πρωτοπορεί στα πάντα. Φυσικό κι επόμενο ήταν να ξεκινήσει να προσφέρει βιντεοσκοπημένες τις διαλέξεις πολλών μαθημάτων σε όσους έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Το «πανεπιστήμιο χωρίς τοίχους», που ξεκίνησε στις ΗΠΑ, γίνεται πλέον πραγματικότητα και στη χώρα μας.

Το θέμα είναι ότι για να υπάρξει πανεπιστήμιο χωρίς τοίχους, πρέπει να υπάρξει κατ’ αρχήν πανεπιστήμιο. Σήμερα η κατάσταση είναι απελπιστική. Οι πρυτάνεις αγωνίζονται για τις καρέκλες τους, οι φοιτητοπατέρες για τα προνόμιά τους, υπάρχει μια ισχυρή συντηρητική παράταξη (ανεξαρτήτως πολιτικού ή ιδεολογικού προσήμου) στα ελληνικά ΑΕΙ που διαρκώς υποβαθμίζει τα ελληνικά πανεπιστήμια αντί να τα αναβαθμίζει.

Οργάνωση

Ολα τ’ άλλα μπορούμε να τα βρούμε: η τεχνολογία υπάρχει, το Διαδίκτυο έχει μπει στα περισσότερα σπίτια, τα πανεπιστήμια έχουν υπολογιστές και μπορούμε να εξασφαλίσουμε και χρήματα από το ΕΣΠΑ. Αυτό που λείπει είναι η οργάνωση. Να παραχθεί και ψηφιοποιηθεί και να οργανωθεί η πληροφορία πάνω στην οποία θα χτιστεί το οιονεί πανεπιστήμιο. Aυτό που είναι σίγουρο πάντως είναι ότι κάθε τεχνολογία μεγεθύνει τα καλώς ή κακώς κείμενα του οργανισμού στον οποίο εφαρμόζεται. Σήμερα, που κάθε φοιτητής έχει τον υπολογιστή του και κάθε πανεπιστήμιο το δίκτυό του, το μόνο που καταφέραμε είναι να ψηφιοποιήσουμε το μπάχαλο που υπάρχει στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Tο ευτύχημα με αυτές τις νέες τεχνολογίες είναι ότι μπορεί μεν η χώρα ή και τα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα να χάνουν κι αυτό το τρένο, οι πολίτες της όμως μπορούν να το προλάβουν. Tα δίκτυα υπολογιστών έχουν καταργήσει τη γεωγραφία. Aν κάποιος, δηλαδή, θέλει να ειδικευτεί στις κοινωνικές επιπτώσεις των νέων τεχνολογιών (στα αγγλικά) δεν έχει παρά να πληκτρολογήσει μια διεύθυνση ξένου πανεπιστημίου. Aν θέλει πλήρη την αρχαία ελληνική εργογραφία και την ανάλυσή της και την αρχαία ελληνική ιστορία (στα αγγλικά) δεν έχει παρά να επισκεφθεί το Harvard. Tο τελευταίο ειδικά μπορεί να ενοχλεί την εθνική μας υπερηφάνεια, αλλά τι να κάνουμε; Οσο η ακαδημαϊκή μας κοινότητα ασχολείται με τις παραγράφους του νέου νόμου, όσο δεν παράγεται και δεν επεξεργάζεται γνώση στα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, τόσο πιο καλή θα φαντάζει η επιλογή του ξένου AEI, έστω και εικονικού. Στο μέλλον, κάθε ελληνόπουλο θα μπορεί να σπουδάζει από το σπίτι του σε κάποιο ξένο πανεπιστήμιο· φυσικά στην αγγλική γλώσσα.

Πνευματική ιδιοκτησία

Tο «κάθε ελληνόπουλο» είναι σχήμα λόγου. Mπορεί να μην είναι «κάθε ελληνόπουλο», όπως μπορεί να μην είναι «κάθε αμερικανάκι» ή «κάθε τουρκόπουλο». Mπαίνουμε στο ουσιαστικό πρόβλημα αυτής της τεχνολογίας που αφορά την εκπαίδευση, αλλά και την κοινωνία γενικότερα. H τεχνολογία αυτή καταργεί μεν τα γεωγραφικά σύνορα, μπορεί όμως να ορθώσει κοινωνικά σύνορα. Υπάρχει το «πρόβλημα της πνευματικής ιδιοκτησίας».

Tο σκηνικό σε ό, τι έχει σχέση με την παραγωγή, την επεξεργασία και τη διανομή της γνώσης έχει αλλάξει ριζικά με τις νέες τεχνολογίες. Mέχρι σήμερα στον θαυμαστό μας κόσμο, το περιεχόμενο ενός πνευματικού έργου είναι «κολλημένο» σε ένα υλικό μέσο (βιβλίο, δίσκος, μεταξοτυπία, κασέτα κ. λπ.), γεγονός που δημιουργεί μεν προβλήματα στη διανομή του έργου, έχει όμως ένα μεγάλο πλεονέκτημα: έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια αγορά πνευματικών έργων. H «Oδύσσεια» και η «Iλιάδα», για παράδειγμα, έγιναν εμπορικά προϊόντα αφού «κόλλησαν» με τυπογραφικό μελάνι στο χαρτί.

H βιομηχανική κοινωνία είχε βρει ένα modus vivendi με τα πνευματικά έργα. Για να προστατεύσει τους δημιουργούς έχει αναπτύξει ένα πολύπλοκο σύστημα κατοχύρωσης της πνευματικής ιδιοκτησίας. Παράλληλα, όμως, έχει φτιάξει δικλίδες, ώστε όλοι να γίνουν μέτοχοι της γνώσης με κάποιο τρόπο. Eίχε δηλαδή από τη μια μεριά το βιβλίο στο εμπόριο, αλλά το περιεχόμενο του βιβλίου ήταν διαθέσιμο και εκτός εμπορίου, στις δημόσιες και ιδιωτικές βιβλιοθήκες. H έννοια της «δικαιολογημένης χρήσης» (ή fair use στην αμερικανική νομολογία) εξασφάλιζε πως και οι απόκληροι αυτής της κοινωνίας θα είχαν τη δυνατότητα να επισκεφθούν μια βιβλιοθήκη, να δανειστούν ένα βιβλίο από ένα φίλο, να φωτοτυπήσουν ένα άρθρο και τελικά να μετάσχουν (σχεδόν) χωρίς λεφτά στη γνωστική διαδικασία.

Tα τελευταία χρόνια όμως το σκηνικό έχει αλλάξει. Mε τις νέες τεχνολογίες και κυρίως με την ανάπτυξη των υπολογιστών το «περιεχόμενο» αποσπάται από το Mέσο. H πληροφορία γίνεται «άυλη», ψηφιακή. Mπορεί να μεταδοθεί με εκπληκτικές ταχύτητες και το κυριότερο να αντιγραφεί με το πάτημα ενός κουμπιού. Kαλύτερο δε όλων είναι το γεγονός ότι το ψηφιακό αντίγραφο θα είναι εξίσου τέλειο με το πρωτότυπο.

Tι μεγαλύτερη ευκαιρία για την εκπαίδευση λοιπόν; H γνωστική διαδικασία απελευθερώνεται από τα γεωγραφικά και υλικά δεσμά του παρελθόντος, τα εμπόδια εκκίνησης αφαιρούνται κι ένα παιδί από την Ξάνθη αποκτά ίδιες ευκαιρίες πρόσβασης στη γνώση με κάποιον που ζει στην Aθήνα.

Και προβλήματα

Aυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Aπό την άλλη, όμως, έχουν εμφανιστεί ουσιαστικά προβλήματα.

1. H εύκολη και τέλεια αντιγραφή σημαίνει εύκολη και τέλεια «πειρατεία».

2. Δεν μπορούν να υπάρξουν ηλεκτρονικές δανειστικές βιβλιοθήκες. Kάθε δανεισμός σημαίνει αναπαραγωγή του έργου.

3. Mέχρι σήμερα καθένας έχει το δικαίωμα να αγοράσει ένα βιβλίο κι αφού το διαβάσει, να το δανείσει σε ένα φίλο του για να το διαβάσει κι αυτός. Aν αγοράσει ένα ηλεκτρονικό έργο και το «δανείσει» σε τρεις φίλους του και καθένας απ’ αυτούς το «δανείσει» σε τρεις άλλους κ. ο. κ., όλος ο πλανήτης μπορεί να είναι κάτοχος του συγκεκριμένου βιβλίου και ας έχει πουληθεί ένα μόνο αντίτυπο.

Tεχνολογική λύση προς το παρόν γι’ αυτά τα προβλήματα δεν υπάρχει. Oι τεχνολογικές λύσεις που δόθηκαν στον «συγγενή κλάδο» στη βιομηχανία λογισμικού (κλειδώματα κ. λπ.) δημιούργησαν περισσότερα προβλήματα απ’ όσα έλυσαν.

Πνευματικά άδικη

«Αν η φύση έχει κάνει ένα πράγμα λιγότερο επιδεκτικό από όλα τα άλλα στο δικαίωμα αποκλειστικής ιδιοκτησίας, αυτό είναι η ενέργεια της σκέψης, αυτό που αποκαλείται ιδέα (...) H φύση έκανε τις ιδέες σαν τη φωτιά, επεκτάσιμες σε όλο τον χώρο, χωρίς να χάνουν τη δύναμή τους σε κανένα σημείο, και σαν τον αέρα τον οποίο αναπνέουμε,

ο οποίος είναι αδύνατον να γίνει αποκλειστική ιδιοκτησία κανενός. Oι εφευρέσεις λοιπόν δεν μπορούν από τη φύση τους να γίνουν ιδιοκτησία κανενός».

Τομας Tζεφερσον
Αμερικανός διανοητής και πολιτικός, 1743 - 1826

Η γνώση για λίγους;

Στο πρόβλημα της πνευματικής ιδιοκτησίας οι μεγάλες επιχειρήσεις των Μέσων προωθούν μια νομοθετική λύση εις βάρος προηγούμενων δικαιωμάτων που είχαμε όλοι. Ο,τι δικαιώματα έχουν σήμερα οι πολίτες στη γνώση πρέπει να τα ξεχάσουν. Δανειστικές βιβλιοθήκες τέλος. Aπλή έστω πρόσβαση σε ένα πνευματικό έργο σημαίνει αυτόματα αγορά του. «Φωτοτυπίες άρθρων» για εκπαιδευτικούς σκοπούς απαγορεύονται. Οποιος θέλει να διαβάσει κάτι, πρώτα περνάει από το ταμείο και μετά βλέπει.

Tι σημαίνει όμως πρακτικά η ιδιωτικοποίηση της γνώσης μέχρι το τελευταίο γράμμα, μέχρι το τελευταίο bit; Σημαίνει τέλος στην πράξη της δημόσιας εκπαίδευσης. Σημαίνει παγίωση της κοινωνίας των δύο τρίτων. Σημαίνει ότι οι απόκληροι θα μείνουν απόκληροι και οι έχοντες παραμένουν κατέχοντες. Σημαίνει ότι όσοι δεν έχουν τα κεφάλαια να ενταχθούν στην παραγωγική διαδικασία ως επιχειρηματίες, δεν θα έχουν τα μέσα να ενταχθούν ούτε ως εξειδικευμένοι εργάτες. Παράνοια.

Γραφειοκρατία

Βεβαίως, αυτή η λύση μακροπρόθεσμα δεν θα δουλέψει. Οχι μόνο γιατί, όπως έγραψε ο πρωτοπόρος στον κυβερνοχώρο Τζον Πέρι Μπαρλόου, είναι σαν να βάζεις «νέο κρασί σε παλιά μπουκάλια». Κυρίως, διότι αυτή η βιομηχανία πνευματικής ιδιοκτησίας που χτίζουν τώρα οι νομοθέτες δημιουργεί πολλή γραφειοκρατία και πολλούς ενδιάμεσους, κάτι που ακυρώνει την αμεσότητα του νέου μέσου, δηλαδή του Διαδικτύου. Τα λιγότερο προστατευμένα έργα γίνονται ευκολότερα γνωστά και οι ίδιοι οι παραγωγοί πνευματικών έργων προτιμούν μικρότερη προστασία και μεγαλύτερη αποδοχή από το κοινό.

Kεντρικό στοιχείο της κοινωνίας που έρχεται θα είναι η εκπαίδευση: «Oι αναλφάβητοι του 21ου αιώνα δεν θα είναι εκείνοι που δεν θα μπορούν να διαβάζουν, αλλά εκείνοι που δεν θα μπορούν να εκπαιδεύονται και να επανεκπαιδεύονται και να επανεκπαιδεύονται» (Αλβιν Tόφλερ). Tο μεγαλύτερο κομμάτι της εκπαιδευτικής διαδικασίας θα γίνεται ηλεκτρονικά. Kεντρικό ζήτημα σ’ αυτήν τη διαδικασία θα είναι το πρόβλημα της «πνευματικής ιδιοκτησίας». H τεχνολογία δημιουργεί τις ευκαιρίες, αλλά οι επιλογές είναι πολιτικές. Kι εμείς στην Eλλάδα έχουμε –και εδώ– πολλή δουλειά να κάνουμε και να πάρουμε σημαντικές αποφάσεις, κυρίως για την εκπαιδευτική μας υποδομή και κατά συνέπεια και για το κοινωνικό μας σπίτι.

Διαβάστε

- Lawrence Lessig, «Free Culture: How Big Media Uses Technology and The Law to Lock Down Culture and Control Creativity», εκδ. Penguin (διατίθεται και δωρεάν από το www.lessig.org)

Too much data ... too little time

2011-11-20T07:30:00.001+02:00

Έχω καιρό να ποστάρω κάτι γιατί πολύ απλά δεν έχω χρόνο. Οι προτεραιότητες μου έχουν αλλάξει και ο χρόνος που μου μένει για κάτι διασκεδαστικό (όπως ήταν και είναι το blogging για μένα) είναι πολύ λίγος.
Αυτό με έβαλε σε σκέψεις σχετικά με το πόσα πράγματα έχουν ενδιαφέρον και θα μπορούσε κάποιος να ασχοληθεί με αυτά, σε συνάρτηση με τον χρόνο που μπορεί να σπαταλήσει για να κάνει κάτι τέτοιο. Έχουμε όλοι (δισ)εκατομμύρια bytes στους Η/Υ μας που είναι αμφίβολο αν τα χρειαζόμαστε ή ακόμα ακόμα αν θα έχουμε το χρόνο να ασχοληθούμε με αυτά στο υπόλοιπο της ζωής μας. Πάρτε για παράδειγμα τα τραγούδια που έχουμε αποθηκευμένα στο σκληρό μας δίσκο (σε ποιόν από όλους, θα έλεγα εγώ). Αν βάλετε κάτω τη μέση διάρκεια ενός τραγουδιού που είναι περίπου 3,5 λεπτά και την πολλαπλασιάσετε με τον αριθμό των τραγουδιών που έχετε αποθηκευμένα, έχετε σκεφτεί ποτέ πόσο χρόνο θα θέλατε για να ακούσετε αυτά τα τραγούδια έστω και μόνο μία φορά; Για να μη βάλω στο λογαριασμό τις ταινίες που έχουμε είτε σε DVD, είτε σε DivX, τα βιβλία που έχουμε στην βιβλιοθήκη μας αλλά και αυτά που βρίσκουμε σε μορφή e-book αναρτημένα στο διαδίκτυο, τα κείμενα που ποστάρονται καθημερινά στα διάφορα blogs, τις ειδήσεις που μας ενδιαφέρουν στα portals, τις αναρτήσεις των "φίλων" μας στο facebook και στο twitter...ουφ σταματάω εδώ.
Ένας τεράστιος αριθμός δεδομένων (data) που πρέπει να επεξεργαστεί ο εγκέφαλος μας, να φιλτράρει τις πληροφορίες που προκύπτουν και κάποια στιγμή (ίσως) να τις απορροφήσει. "Too much data ... too little time", λοιπόν. Και επειδή δε μου'ρχεται κάτι καλύτερο ως μουσική επένδυση ίσως είναι προτιμότερη η έκφραση "So many men ... So little time". Στη θέση του men βάλτε ότι σας αρέσει :))

Jobs vs Ritchie

2011-11-10T12:56:00.001+02:00

Από το Facebook (μου άρεσε και επειδή συμφωνώ απόλυτα, το βάζω και εδώ)

Without Steve Jobs (February 24, 1955 – October 5, 2011) we would have:
No iProducts
No over expensive laptops

Without Dennis Ritchie (September 9, 1941 – October 12, 2011) we would have:
No Windows
No Unix
No C
No Programs
A large setback in computing
No Generic-text Languages.
We would all read in Binary..

They died in the same year and the same month but it seems only few notice the death of Dennis Ritchie compared to Steve Jobs.

(Η καταπληκτική) Norah Jones

2011-11-08T12:08:00.000+02:00

Η Norah Jones γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου του 1979. Είναι κόρη του γνωστού μουσικού Ravi Shankar (κάτι που με είχε εντυπωσιάσει αρκετά όταν το έμαθα).

Το 2002, κυκλοφόρησε το πρώτο της album Come Away With Me, που πούλησε πάνω από 20 εκατομμύρια αντίτυπα. Τα επόμενα studio albums ήταν το Feels Like Home, που κυκλοφόρησε το 2004, το Not Too Late, του 2007, και το The Fall, του 2009.

Έχει κερδίσει 9 Grammy Awards και κατέχει την 60η θέση στη λίστα του Billboard για τους πιο πετυχημένους καλλιτέχνες της δεκαετίας 2000–2009.

Η πιο πρόσφατη κυκλοφορία της είναι το

Featuring (Norah Jones)

που κυκλοφόρησε το 2010 και περιλαμβάνει ντουέτα της με θρυλικούς καλλιτέχνες όπως τον Ray Charles, τον Willie Nelson, και την Dolly Parton, καθώς και νέα ονόματα όπως τους OutKast και τους Foo Fighters.

Footloose

2011-11-01T11:53:00.000+02:00

Αν το 1984 ήσουν 15 - 25 χρονών, αποκλείεται να μην το θυμάσαι. Εγώ πάντως ήμουν 15 και φυσικά έτρεξα με ενθουσιασμό να δω την ταινία και ακόμη πιο φυσικά, αγόρασα το soundtrack. Το οποίο soundtrack, είχε αρκετά καλά τραγούδια μέσα, με κάποια από αυτά να γίνονται μεγάλες επιτυχίες της εποχής. Το track listing του Footloose του 1984 ακολουθεί:


No.	Title	Writer(s)	Artist	Length
1.	"Footloose"	Kenny Loggins/Dean Pitchford	Kenny Loggins	3:47
2.	"Let's Hear It for the Boy"	Tom Snow/Dean Pitchford	Deniece Williams	4:22
3.	"Almost Paradise" (Love Theme from Footloose)	Eric Carmen/Dean Pitchford	Mike Reno and Ann Wilson	3:49
4.	"Holding Out for a Hero"	Jim Steinman/Dean Pitchford	Bonnie Tyler	5:50
5.	"Dancing In the Sheets"	Bill Wolfer/Dean Pitchford	Shalamar	4:05
6.	"I'm Free (Heaven Helps the Man)"	Kenny Loggins/Dean Pitchford	Kenny Loggins	3:46
7.	"Somebody's Eyes"	Tom Snow/Dean Pitchford	Karla Bonoff	3:29
8.	"The Girl Gets Around"	Sammy Hagar/Dean Pitchford	Sammy Hagar	3:23
9.	"Never"	Michael Gore/Dean Pitchford	Moving Pictures	3:47

Αυτές τις μέρες προβάλλεται στις ΗΠΑ το remake της ταινίας με πρωταγωνιστές τους Kenny Wormald , Julianne Hough, Dennis Quaid, και Andie MacDowell. Δεν ξέρω πως είναι η ταινία και δε νομίζω ότι θα την δω σύντομα, αυτό που μας αφορά είναι το soundtrack της, που περιλαμβάνει κάποια από τα τραγούδια του 1984 σε νέες εκτελέσεις καθώς και τις απαραίτητες καινούργιες προσθήκες. Ολόκληρο το track listing ακολουθεί:


No.	Title	Writer(s)	Artist	Length
1.	"Footloose"	Kenny Loggins Dean Pitchford	Blake Shelton	3:39
2.	"Where The River Goes"	Zac Brown Wyatt Durrette Drew Pearson Anne Preven	Zac Brown	3:39
3.	"Little Lovin'"	Elisabeth Marius Angelo Petraglia	Lissie	4:30
4.	"Holding Out for a Hero"	Dean Pitchford Jim Steinman	Ella Mae Bowen	5:21
5.	"Let's Hear It for the Boy"	Dean Pitchford Tom Snow	Jana Kramer	4:10
6.	"So Sorry Mama"	Whitney Duncan Gordie Sampson John Shanks	Whitney Duncan	3:43
7.	"Fake I.D."	John Rich John Shanks	Big & Rich featuring Gretchen Wilson	3:21
8.	"Almost Paradise"	Eric Carmen Dean Pitchford	Victoria Justice and Hunter Hayes	3:37
9.	"Walkin' Blues"	R.L. Burnside	Cee Lo Green featuring Kenny Wayne Shepherd	3:48
10.	"Magic in My Home"	Jason Freeman	Jason Freeman^[25]	3:13
11.	"Suicide Eyes"	Michael Hobby Jaren Johnston William Satcher	A Thousand Horses	3:00
12.	"Dance the Night Away"	Lavell Crump Christopher Goodman Dean Pitchford Rhashida Stafford Bill Wolfer	David Banner	4:13

Let the Music Do the Talking

2011-10-26T10:35:00.001+03:00

"Let the Music Do the Talking" is a song recorded by The Joe Perry Project in 1980 and later re-recorded by the re-united Aerosmith in 1985. It was written by Joe Perry.

Overview

After guitarist Joe Perry left Aerosmith in 1979, he formed his solo project, aptly titled The Joe Perry Project. He released his first album, Let the Music Do the Talking in 1980. The song was included as the first song and title track of the record.
In 1984, Joe Perry and Brad Whitford rejoined Aerosmith. Aerosmith recorded the album Done with Mirrors in 1985. Lead singer Steven Tyler and the other band members were quite impressed with Perry's "Let the Music Do the Talking" and decided to include it on the album. The song was re-recorded by Aerosmith with new lyrics sung by Steven Tyler, and the running time was reduced by about a minute. The song was issued as a single shortly after the album's release. It became the album's most successful single, peaking at #18 on the Mainstream Rock Tracks chart.
During the solo of the song, there is a chord progression that sounds similar to the main riff in the song "Draw the Line," the title track from Aerosmith's 1977 album.

Μουσικόραμα

2011-10-21T10:37:00.000+03:00

Μόλις το διάβασα είπα "Θέλω κι εγώ να γράψω κάτι για το Μουσικόραμα". Μέχρι λοιπόν να το κάνω, διαβάστε το κείμενο του Βαγγέλη Ρίσσου όπως δημοσιεύεται στο σάιτ της LIFO.

Ηταν κάτι σαν soundtrack για μήνες ολόκληρους.
Η εκπομπή "Μουσικόραμα" ήταν ουσιαστικά ένας κόσμος ολόκληρος, και οι αντιγραμμένες κασσέτες της αδερφής μου κάτι σαν θησαυρός. Σ'αυτές έβρισκα συχνά τα τραγούδια της εκπομπής ή και άλλα που ακουγόταν στις ντίσκο που έβγαιναν τα βράδυα. Τότε οι ντίσκο στην πόλη που έμενα είχαν τα πιο ωραία ονόματα και η αδερφή μου με τις φίλες της προσπαθούσαν να φτιάξουν τις φράντζες τους σαν αυτή της Sandra. Εκτός τα ρεφρέν, σπάνια ήξεραν τους υπόλοιπους στίχους των τραγουδιών. Ακόμη πιο συχνά μπέρδευαν τα συγκροτήματα τις εποχής με τους τίτλους από τα τραγούδια, και τότε ήταν αυτές οι στιγμές που αισθανόμουν περήφανος, γιατί με φώναζαν να τους βοηθήσω. Χαιρόμουν και μόνο αυτά τα λίγα λεπτά που οι παρέες με τα μεγαλύτερα παιδια, την χαίτη και το σκουλαρίκι κρίκο, θα χρειαζόταν την βοήθεια μου, και έτσι θα ήμουν έστω για λίγο, μέρος τις παρέας που ζήλευα χωρίς κάποιο απαραίτητα λόγο, ίσως επειδή ντύνονταν σαν video clip και τα βράδυα έβγαιναν μόνοι τους έξω.
Το μουσικόραμα έπαιζε κάθε Παρασκευή. Ηταν η μοναδική μέρα που έπρεπε να πάρω λεωφορείο το απόγευμα, και έτσι έχανα πάντα την αρχή. Θυμάμαι ακόμη την μέρα που έδειξε το "I Do What I Do"του John Taylor, γιατί είχα στενοχωρηθεί που δεν πρόλαβα να το δω από την αρχή, και αυτό ήταν η αφορμή τις επόμενες Παρασκευές να πηγαίνω στο σπίτι της θείας μου, που ήταν πιο κοντά στην στάση του λεωφορείου με την λογική να χάνω όσο λιγότερο γίνεται. Ήταν η περίοδος που οι Duran Duran είχαν χωρίσει τα κορίτσια σε δύο στρατόπεδα. Στο στρατόπεδο Duran και το στρατόπεδο Wham!. Η ξαδέρφη μου είχε φτιάξει το πιο ωραίο βιβλίο γι'αυτούς, γεμάτο με αποκόμματα από περιοδικά, στίχους, φωτογραφίες και πληροφορίες για κάθε τους κίνηση.

Η συγκεκριμένη κασσέτα ήταν μία συλλογή με τον τίτλο "Super Dance" - 28 αυθεντικές επιτυχίες - ξεκινούσε με αυτό το τραγούδι και θυμάμαι επίσης ότι είχε το Samurai από Michael Cretu το οποίο ήταν κάτι σαν σταθμός για τα πάρτυ της εποχής. Το κασσετόφωνο μας το είχαμε για κάποιο λόγο στο τελευταίο ράφι ενός ψηλού έπιπλου και χρειαζόμουν πάντα καρέκλα για να το βάλω να παίξει. Όταν την έβαζα στο walkman, θυμάμαι την γύριζα με ένα στυλό για να μην τελειώσουν οι μπαταρίες. Τότε όλα αυτά τα τραγούδια σαν το "The Power Of Love" των Frankie Goes To Hollywood" (που επίσης είχε η ίδια κασσέτα), η παρέα της αδερφής μου τα έλεγε μπλουζ και ακόμη και αν δεν ξέραν τους στίχους, ήταν σίγουροι πως μιλάνε για αγάπη ή χωρισμό λόγω του ρυθμού και έτσι πάντα υπήρχε κάτι στενάχωρο να συζητήσουν αν τα άκουγαν. Κάτι που είχε πάντα να κάνει με ένα αγόρι που δεν τους μίλησε, ή που δεν κοίταξε πολύ ωρα. Σαν αυτά που γράφαν στο λεύκωμα της που ποτέ δεν πέταξε, γεμάτο με αυτοκόλλητα και στίχους εκείνων των τραγουδιών. Το ψευδώνυμο της αδερφής μου εκεί, ήταν Duran Duran.

Parthenogenesis

2011-10-07T15:04:00.000+03:00

Το ένα τραγούδι είναι καινούργιο. Ανήκει στους Fruit Bats ένα folk-rock συγκρότημα και περιέχεται στο άλμπουμ Tripper του 2011.

Το άλλο είναι ένα τραγούδι από το μακρινό 1959. Τραγουδά η April Stevens και εκείνα τα περίεργα χρόνια προκάλεσε μια μικρή αναστάτωση για σεξουαλική υπαινικτικότητα του.

Εγώ είμαι περίεργος ή η μουσική τους μοιάζει επικίνδυνα; Αλλά πάλι ποιος είπε ότι υπάρχει παρθενογένεση στη μουσική (ή στο θέατρο, στο σινεμά, κλπ κλπ);

Καλό σας ΣΚ!

James@Λευκός Πύργος

2011-10-04T10:12:00.000+03:00

Χθες το απογευματάκι λοιπόν, ξεκινώ από το σπίτι μου για μια βόλτα στην παραλία. Κατεβαίνω με το αυτοκίνητο ακούγοντας Imagine 89,7. Ξαφνικά ακούω τον Χρήστο Μητρέντση να λέει πως οι James βρίσκονται στον Λευκό Πύργο για μια δωρεάν εμφάνιση για το κοινό της Θεσσαλονίκης. Βρίσκω να παρκάρω και κατευθύνομαι προς τα εκεί. Και τι βλέπω; Τον Tim Booth μαζί με έναν κιθαρίστα και έναν τρομπονίστα να παίζουν κάτω από τον Λευκό Πύργο και καμμιά εκατοστή άτομα να βγάζουν φωτογραφίες και να χορεύουν. Και έπειτα από λίγο να ξεκινάει όλο αυτό το τσούρμο μαζί για να καταλήξουμε στον "Ξαρχάκο".

Τι ακριβώς είχε συμβεί, μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά εδώ.

Εγώ το μόνο που έχω να πω είναι ότι δεν είμαστε συνηθισμένοι σε τέτοιες απίστευτες συμπεριφορές από συγκροτήματα που έρχονται στη Θεσσαλονίκη και γι'αυτό θα πρέπει να τους πούμε ένα μεγάλο μπράβο. Δεν θα είμαι στο Ιβανώφειο σήμερα, αλλά όσοι πάτε είμαι σίγουρος ότι θα περάσετε πολύ καλά.

Μαρία Ρεζάν

2011-09-29T10:58:00.000+03:00

Οι νεώτεροι δεν την ξέρετε.

Εμείς οι παλιότεροι έχουμε συνδέσει πολλές από τις αναμνήσεις μας μπροστά σε ένα ραδιόφωνο, με την χαρακτηριστική φωνή της.

Ήθελα εδώ και καιρό να κάνω μια ανάρτηση για τη Μαρία Ρεζάν. Δεν ξέρω όμως τι να πρωτογράψω. Θα προτιμήσω να σας δώσω ένα link από το Ψηφιακό Αρχείο της ΕΡΤ από την εκπομπή "Ιχνηλάτες" που προβλήθηκε το 2002, όσο ήταν ακόμη εν ζωή.

Σε κάποιο σημείο (προς το τέλος) ο δημοσιογράφος την ρωτά:
- Τηλεόραση βλέπετε; "Όσο μπορώ λιγότερο", απαντά εκείνη.
- Σας αρέσει; "Καθόλου".

Αντιγράφω τις πληροφορίες που υπάρχουν για την ίδια στην Βικιπαίδεια:

Η Μαρία Ρεζάν (Αθήνα Μάιος 1921 - 2004) ήταν ελληνίδα δημοσιογράφος που έγινε γνωστή από τη σταδιοδρομία της σε διάφορες εφημερίδες αλλά και στο ραδιόφωνο, κυρίως από την εκπομπή της στην ΕΡΤ "Μια ώρα έτσι, χωρίς πρόγραμμα".

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1921 από γονείς μικρασιάτες, εβραϊκής καταγωγής, τον Ιάκωβο Μισραχή, δέκατο παιδί οικογένειας της Σμύρνης και την Μαρί-Ντουντού Πολίτη, επίσης από τη Σμύρνη. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ρεζάν Μισραχή, το οποίο άλλαξε σε Μαρία Ρεζάν όταν βαπτίστηκε χριστιανή, πολλά χρόνια αργότερα, προκειμένου να παντρευτεί τον Αντρέα Ιωσήφ, υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ της δεύτερης κυβέρνησης Πλαστήρα.Μαζί του απέκτησε τέσσερα παιδιά, ενώ διαχειριζόταν επιτυχώς και το βιβλιοπωλείο "International" στην οδό Αμερικής. Ο χωρισμός της από τον Ιωσήφ και η υποτίμηση της δραχμής από τον Μαρκεζίνη (που κατέστρεψε οικονομικά το "International") την οδήγησαν σε αναζήτηση άλλων επαγγελματικών διεξόδων. Έτσι η δημοσιογραφική της καριέρα ξεκίνησε το 1959, στην εφημερίδα "Ελευθερία", όμως αργότερα εργάστηκε και γι' άλλες εφημερίδες, όπως το Βήμα και την Καθημερινή. Στην περίοδο της δικτατορίας αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι, όπου εργάστηκε σε μεγάλα περιοδικά, όπως τα "L' Express" και "Le Point", ενώ γύρισε στην Ελλάδα το 1978.Στο Παρίσι γνώρισε τόσο τον Ανδρέα Παπανδρέου όσο και τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, με τον οποίο και συνδέθηκε φιλικά.Η εκπομπή της "Μια ώρα έτσι, χωρίς πρόγραμμα" ξεκίνησε να μεταδίδεται το 1980 από το Πρώτο Πρόγραμμα της ελληνικής ραδιοφωνίας, το οποίο στη μακρά πορεία του συνάντησε, εκτός από επιτυχία και αρκετές αντιδράσεις, με αποτέλεσμα να διακοπεί δύο φορές πριν την οριστική διακοπή του το 1984.Στις αρχές της δεκαετίας του '80 εξελέγη στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, ούσα η πρώτη γυναίκα σε αυτό το αξίωμα.Το 1999 εκδόθηκε η αυτοβιογραφία της με τίτλο "Με νοσταλγία... για μια ζωή έτσι, χωρίς πρόγραμμα", η οποία έκανε επιτυχία, και στην οποία αφηγείται περιστατικά που αφορούν αφενός τη ζωή της και αφετέρου την πολιτική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας τον 20^ο αιώνα.Πέθανε στις 3 Ιανουαρίου 2004, στο νοσοκομείο "Ερρίκος Ντυνάν" στην Αθήνα, ενώ η κηδεία της έγινε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών στις 7 Ιανουαρίου 2004, σε τάφο που παραχώρησε ο Δήμος Αθηναίων.

Αποσπάσματα από συνεντεύξεις της

Mαρία Pεζάν: Σκεφτήκατε ποτέ να διαλυθεί η EPT και να αρχίσει από την αρχή;

Μάνος Χατζιδάκις: Kι αυτό θα το εισηγούμην αλλά ο κόσμος δεν μπορεί να ζήσει πια, χωρίς την E.P.T. Θα πεθάνουν αν δεν τους δώσεις εκείνο, για το οποίο θα μπορούν να διαμαρτύρονται. H EPT είναι πολύτιμη γιατί δίδει στον ελληνικό λαό την ευκαιρία να διαμαρτύρεται και να λέει «τι αίσχος που είναι η EPT». H αντιπολίτευση διαμαρτύρεται, γιατί δεν της δίνουν περισσότερο χρόνο, οι άλλοι γιατί δεν τους δίνουν περισσότερη «Δυναστεία», οι άλλοι γιατί υπάρχει η «Δυναστεία» και όλοι είναι ευχαριστημένοι. H EPT είναι ένα απαραίτητο φάρμακο, για να ζούμε με την ψευδαίσθηση της ελευθερίας.

Μαρία Ρεζάν: Πάτε καμιά φορά να μιλήσετε στα ευρήματά σας; Eχετε διάλογο μαζί τους;

Μανόλης Ανδρόνικος: Kοιτάξτε... μ’ αυτήν την ερώτησή σας, καταλαβαίνω κυρία Pεζάν, πώς καταφέρνετε και παίρνετε αυτές τις συνεντεύξεις. Πραγματικά, ένα βράδυ ολόκληρο, έχω κάνει διάλογο με τα πρώτα πέντε μικρά κεφαλάκια που βρήκα. Όταν τα βρήκα, έπεσα να κοιμηθώ αλλά ήταν αδύνατον και σηκώθηκα μόνος μου, τα έβαλα μπροστά μου και όλη τη νύχτα μιλούσα μαζί τους.

Τέλος, διαβάστε ένα παλιότερο post του Άρη Δημοκίδη με αποσπάσματα από έντεκα συνεντεύξεις της.

Set the fire to the third bar

2011-09-26T10:32:00.000+03:00

Το "Set the Fire to the Third Bar" είναι ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια των Snow Patrol. Υπάρχει μέσα στο τέταρτο άλμπουμ του συγκροτήματος Eyes Open που κυκλοφόρησε το 2006, και συμμετέχει στα φωνητικά η καταπληκτική Martha Wainwright.

Το τραγούδι ακούγεται και στο trailer της ταινίας Dear John που προβλήθηκε πέρισυ. Αυτός ήταν μάλλον και ο λόγος που επανεμφανίστηκε στο Billboard Hot 100 chart, τέσσερα χρόνια μετά την αρχική του κυκλοφορία.

Το video γυρίστηκε στη Μεγάλη Βρετανία από τον σκηνοθέτη Paul McGuigan που αργότερα σκηνοθέτησε και το video του "Signal Fire".

Little Eva

2011-09-23T11:53:00.000+03:00

Η Eva Narcissus Boyd, γεννήθηκε στο Belhaven της Βόριας Καρολίνας στις 29 Ιουνίου του 1943. Σε νεαρή ηλικία μετακινήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης όπου και δούλευε ως καθαρίστρια κάνοντας ταυτότοχρονα και την babysitter για να κερδίζει κάποια έξτρα χρήματα. Η ιστορία λέει πως ο γνωστός συνθέτης της εποχής Gerry Goffin με την γυναίκα του Carole King επέστρεφαν ένα βράδυ στο σπίτι τους, όταν άκουσαν την babysitter τους να τραγουδάει κάποιο τραγούδι στα παιδιά τους. Τους άρεσε τόσο πολύ η χρειά της φωνής της αλλά και ο τρόπος που χόρευε, που αποφάσισαν να ηχογραφήσουν το κομμάτι στο οποίο δούλευαν εκείνο τον καιρό, με την ίδια. Έτσι "γεννήθηκε" η Little Eva και το κομμάτι "The Loco-Motion" (λέγεται ότι ο δίσκος προοριζόταν για να ηχογραφηθεί από την Dee Dee Sharp).

Το τραγούδι πούλησε πάνω από ένα εκατομμύρια κόπιες το 1962 στις ΗΠΑ. Είναι αξιοσημείωτο, ότι το "The Loco-Motion" εμφανίστηκε στο Αμερικανικό Top 5 τρεις φορές – μία σε κάθε δεκαετία: με την Little Eva το 1962 (U.S. #1), με τους Grand Funk Railroad το 1974 (U.S. #1), και με την Kylie Minogue το 1988 (U.S. #3).

Billy Joel

2011-09-19T17:25:00.000+03:00

Ο William Martin "Billy" Joel γεννήθηκε στις 9 Μαϊου του 1949. Η πρώτη μεγάλη του επιτυχία ήταν το (καταπληκτικό) "Piano Man", το 1973. Ακολούθησαν πολλά μεγάλα τραγούδια (στις δεκαετίες του '70 , '80 και '90) καταφέρνοντας να έχει 33 Top 40 τραγούδια στις ΗΠΑ, που ήταν όλα δικές του συνθέσεις.
Έχει πουλήσει πάνω από 150 εκατομμύρια δίσκους σε όλο τον κόσμο και φυσικά είναι μέλος του Rock and Roll Hall of Fame (από το 1999). Το 2008, το περιοδικό Billboard τον κατεταξε 23ο σε μια λίστα των 100 πιο πετυχημένων καλλιτεχνών στα τσαρτς των ΗΠΑ.

Όποιος ενδιαφέρεται για τη δισκογραφία του μπορεί να την βρει εδώ, εγώ όμως θα πρότεινα να βρείτε το άλμπουμ "Greatest Hits - Volume I & Volume II" που κυκλοφόρησε το 1985 και το οποίο περιλαμβάνει τραγούδια από το 1973 ως και το 1985 (σε χρονολογική σειρά). Ουσιαστικά, εδώ είναι μαζεμένα όλα τα μεγάλα τραγούδια του (το "Volume III" κυκλοφόρησε το 1997 και περιλαμβάνει τραγούδια από το 1983 ως και το 1997).

Το tracklist του διπλού βινυλίου που έχω κι εγώ, είναι το παρακάτω:

Side One
No.	Title	Length
1.	"Piano Man" (1973)	5:36
2.	"Say Goodbye to Hollywood" (1981) (live edited version)	3:53
3.	"New York State of Mind" (1976) (contains different saxophone solo than Turnstiles version)	5:58
4.	"The Stranger" (1977)	4:55
5.	"Just the Way You Are" (1977) (radio edit version)	3:34

Side Two
No.	Title	Length
1.	"Movin' Out (Anthony's Song)" (1977)	3:27
2.	"Only the Good Die Young" (1977)	3:53
3.	"She's Always a Woman" (1977)	3:18
4.	"My Life" (1978) (radio edit version)	3:50
5.	"Big Shot" (1978) (radio edit version)	3:43
6.	"You May Be Right" (1980)	4:09

Side Three
No.	Title	Length
1.	"It's Still Rock and Roll to Me" (1980)	2:54
2.	"Don't Ask Me Why" (1980)	3:40
3.	"Pressure" (1982) (radio edit version)	3:13
4.	"Allentown" (1982)	3:49
5.	"Goodnight Saigon" (1982)	7:02

Side Four
No.	Title	Length
1.	"Tell Her About It" (1983) (radio edit version)	3:55
2.	"Uptown Girl" (1983)	3:15
3.	"The Longest Time" (1983)	3:35
4.	"You're Only Human (Second Wind)" (1985)	4:47
5.	"The Night Is Still Young" (1985)	5:27

76η ΔΕΘ

2011-09-16T10:03:00.001+03:00

Το διασκεδαστικότερο (και ίσως και το πιο ενδιαφέρον) πράγμα που είδα στη φετινή (76η) ΔΕΘ.

Hail! Hail! Rock 'n' Roll

2011-09-15T11:41:00.001+03:00

Μιας και αναφέρθηκα σε τραγούδι που αναφέρει στους στίχους του μεγάλα ονόματα του Rock 'n' Roll ας αναφερθώ και σε ένα ακόμα τραγούδι που επαναλαμβάνει αρκετές φορές τα παρακάτω:

Little Richard
Chuck Berry
Bo Diddley
Fats Domino
Here come Elvis
Gene Vincent
Buddy Holly
And Jerry Lee

Πρόκεται για το "Hail! Hail! Rock 'n' Roll" του Garland Jeffreys που κυκλοφόρησε το 1992.
Με τον ίδιο τίτλο, υπάρχει ένα ντοκιμαντέρ του Taylor Hackford που αφορά 2 συναυλίες που δώθηκαν το 1986 για να γιορτάσουν τα 60α γενέθλια του Chuck Berry . Το soundrack που περιλαμβάνει 13 τραγούδια του, κυκλοφόρησε το 1987 και συμμετέχουν σ' αυτό πολλοί γνωστοί καλλιτέχνες.

Πόσο απογοητευτικό μπορεί να είναι;

2011-09-13T10:37:00.000+03:00

Πόσο απογοητευτικό μπορεί να είναι;

Το beach bar που όλο το καλοκαίρι έπαιζε lounge και chill out μουσικές και που το εκτιμούσες (και για τη μουσική του), να έχει βάλει το προσωπικό να μαζεύει τις ξαπλώστρες υπό τους ήχους του Σώτη Βολάνη (και άλλων τέτοιων ποιοτικών καλλιτεχνών).

Συνέβη χθες το απόγευμα και ήμουν αυτόπτης (και αυτήκοος) μάρτυρας.

We didn't start the fire

2011-09-12T10:23:00.000+03:00

Χθες, γυρνώντας στη Θεσσαλονίκη με το αυτοκίνητο, άκουσα σε έναν ραδιοφωνικό σταθμό της πόλης το We didn't start the fire του Billy Joel. Ακούγοντας για μια ακόμη φορά τον καταιγισμό ονομάτων που υπάρχει στους στίχους του τραγουδιού θεώρησα πως του αξίζει μια ανάρτηση (κυρίως για τους νεώτερους). Και επειδή θεωρώ τον Billy Joel έναν από τους μεγαλύτερους εν ζωή τραγουδοποιούς θα προγραμματίσω και μια ανάρτηση για τον ίδιο και την δισκογραφία του σύντομα.

Στο τραγούδι λοιπόν τώρα.

Το We didn't start the fire κυκλοφόρησε το 1989 και αναφέρει στους στίχους του πρόσωπα και γεγονότα από τον Μάρτιο του 1949 (ημερομηνία γέννησης του Billy Joel) μέχρι και το 1989. Θα παραθέσω τους στίχους (χωρίς το επαναλαμβανόμενο ρεφρέν) και με τη βοήθεια της wikipedia τα γεγονότα και τα πρόσωπα που αναφέρονται (με χρονολογική σειρά).

Οι στίχοι λοιπόν είναι οι ακόλουθοι:

Harry Truman, Doris Day, Red China, Johnny Ray
South Pacific, Walter Winchell, Joe DiMaggio

Joe McCarthy, Richard Nixon, Studebaker, Television
North Korea, South Korea, Marilyn Monroe

Rosenbergs, H Bomb, Sugar Ray, Panmunjom
Brando, The King And I, and The Catcher In The Rye

Eisenhower, Vaccine, England's got a new queen
Maciano, Liberace, Santayana goodbye

Joseph Stalin, Malenkov, Nasser and Prokofiev
Rockefeller, Campanella, Communist Bloc

Roy Cohn, Juan Peron, Toscanini, Dancron
Dien Bien Phu Falls, Rock Around the Clock

Einstein, James Dean, Brooklyn's got a winning team
Davy Crockett, Peter Pan, Elvis Presley, Disneyland

Bardot, Budapest, Alabama, Khrushchev
Princess Grace, Peyton Place, Trouble in the Suez

Little Rock, Pasternak, Mickey Mantle, Kerouac
Sputnik, Chou En-Lai, Bridge On The River Kwai

Lebanon, Charles de Gaulle, California baseball
Starkwether, Homicide, Children of Thalidomide
Buddy Holly, Ben Hur, Space Monkey, Mafia
Hula Hoops, Castro, Edsel is a no-go

U2, Syngman Rhee, payola and Kennedy
Chubby Checker, Psycho, Belgians in the Congo

Hemingway, Eichman, Stranger in a Strange Land
Dylan, Berlin, Bay of Pigs invasion

Lawrence of Arabia, British Beatlemania
Ole Miss, John Glenn, Liston beats Patterson

Pope Paul, Malcolm X, British Politician sex
J.F.K. blown away, what else do I have to say

Birth control, Ho Chi Minh, Richard Nixon back again
Moonshot, Woodstock, Watergate, punk rock
Begin, Reagan, Palestine, Terror on the airline
Ayatollah's in Iran, Russians in Afghanistan

Wheel of Fortune, Sally Ride, heavy metal, suicide
Foreign debts, homeless Vets, AIDS, Crack, Bernie Goetz
Hypodermics on the shores, China's under martial law
Rock and Roller cola wars, I can't take it anymore

Τα ιστορικά στοιχεία που αναφέρονται, ακολουθούν:

1949

Harry Truman is inaugurated as U.S. president after being elected in 1948 to his own term; previously he was sworn in following the death of Franklin D. Roosevelt. He authorized the use of atomic bombs on Hiroshima and Nagasaki, Japan during World War II, on August 6 and August 9, 1945, respectively.
Doris Day enters the public spotlight with the films My Dream Is Yours and It's a Great Feeling as well as popular songs like "It's Magic"; divorces her second husband.
Red China as the Communist Party of China wins the Chinese Civil War, establishing the People's Republic of China.
Johnnie Ray signs his first recording contract with Okeh Records, although he would not become popular for another two years.
South Pacific, the prize-winning musical, opens on Broadway on April 7.
Walter Winchell is an aggressive radio and newspaper journalist credited with inventing the gossip column.
Joe DiMaggio and the New York Yankees go to the World Series five times in the 1940s, winning four of them.

1950

Joe McCarthy, the US Senator, gains national attention and begins his anti-communist crusade with his Lincoln Day speech.
Richard Nixon is first elected to the United States Senate.
Studebaker, a popular car company, begins its financial downfall.
Television is becoming widespread (in black and white format) and becomes the most popular means of advertising.
North Korea and South Korea declare war after Northern forces stream south on June 25.
Marilyn Monroe soars in popularity with five new movies, including The Asphalt Jungle and All About Eve, and attempts suicide after the death of friend Johnny Hyde who asked to marry her several times, but she refused respectfully . Monroe would later (1954) be married for a brief time to Joe DiMaggio (mentioned in the previous verse).

1951

The Rosenbergs, Ethel and Julius, were convicted on March 29 for espionage.
H-Bomb is in the middle of its development as a nuclear weapon, announced in early 1950 and first tested in late 1952.
Sugar Ray Robinson, a champion welterweight boxer.
Panmunjom, the border village in Korea, is the location of truce talks between the parties of the Korean War.
Marlon Brando is nominated for the Academy Award for Best Actor for his role in A Streetcar Named Desire.
The King and I, musical, opens on Broadway on March 29.
The Catcher in the Rye, a controversial novel by J. D. Salinger, is published.

1952

Dwight D. Eisenhower is first elected as U.S. president, winning by a landslide margin of 442 to 89 electoral votes.
Vaccine for polio is privately tested by Jonas Salk.
England's got a new queen: Queen Elizabeth II succeeds to the throne of the United Kingdom and the Commonwealth Realms upon the death of George VI of the United Kingdom and is crowned the next year.
Rocky Marciano defeats Jersey Joe Walcott, becoming the world Heavyweight champion.
Liberace has a popular 1950s television show for his musical entertainment.
Santayana goodbye: George Santayana, philosopher, essayist, poet, and novelist, dies on September 26.

1953

Joseph Stalin dies on March 5, yielding his position as leader of the Soviet Union.
Georgy Maksimilianovich Malenkov succeeds Stalin for six months following his death. Malenkov had presided over Stalin's purges of party "enemies", but would be spared a similar fate by Nikita Khrushchev mentioned later in verse.
Gamal Abdel Nasser acts as the true power behind the new Egyptian nation as Muhammad Naguib's minister of the interior.
Sergei Prokofiev, the composer, dies on March 5, the same day as Stalin.
Winthrop Rockefeller and his wife Barbara are involved in a highly publicized divorce, culminating in 1954 with a record-breaking $5.5 million settlement.^[9]
Roy Campanella, an African American baseball catcher for the Brooklyn Dodgers, receives the National League's Most Valuable Player award for the second time.
Communist bloc is a group of communist nations dominated by the Soviet Union at this time. Probably a reference to the Uprising of 1953 in East Germany.

1954

Roy Cohn resigns as Joseph McCarthy's chief counsel and enters private practice with the fall of McCarthy.
Juan Perón spends his last full year as President of Argentina before a September 1955 coup.
Arturo Toscanini is at the height of his fame as a conductor, performing regularly with the NBC Symphony Orchestra on national radio.
Dacron is an early artificial fiber made from the same plastic as polyester.
Dien Bien Phu falls. A village in North Vietnam falls to Viet Minh forces under Vo Nguyen Giap, leading to the creation of North Vietnam and South Vietnam as separate states.
"Rock Around the Clock" is a hit single released by Bill Haley & His Comets in May, spurring worldwide interest in rock and roll music.

1955

Albert Einstein dies on April 18 at the age of 76.
James Dean achieves success with East of Eden and Rebel Without a Cause, gets nominated for an Academy Award for Best Actor, and dies in a car accident on September 30 at the age of 23.
Brooklyn's got a winning team as the Brooklyn Dodgers win the World Series for the only time before their move to Los Angeles.
Davy Crockett is a Disney television series about the legendary frontiersman of the same name. The show was a huge hit with young boys and inspired a short-lived "coonskin cap" craze.
Peter Pan is broadcast on TV live and in color from the 1954 version of the stage musical starring Mary Martin on March 7. Disney released an animated version the previous year.
Elvis Presley signs with RCA Records on November 21, beginning his pop career.
Disneyland opens on July 17 as Walt Disney's first theme park.

1956

Brigitte Bardot appears in her first mainstream film And God Created Woman and establishes an international reputation as a French "sex kitten".
Budapest is the site of the 1956 Hungarian Revolution.
Alabama is the site of the Montgomery Bus Boycott which ultimately led to the removal of the last race laws in the USA. Rosa Parks and Martin Luther King, Jr figure prominently.
Nikita Khrushchev makes his famous Secret Speech denouncing Stalin's "cult of personality" on February 23.
Princess Grace Kelly releases her last film, High Society, and marries Prince Rainier III of Monaco.
Peyton Place, the best-selling novel by Grace Metalious, is published. Though mild compared to today's prime time, it shocked the reserved values of the '50s.
Trouble in the Suez: The Suez Crisis boils as Egypt nationalizes the Suez Canal on October 29.

1957

Little Rock, Arkansas is the site of an anti-integration standoff, as Governor Orval Faubus stops the Little Rock Nine from attending Little Rock Central High School and President Dwight D. Eisenhower deploys the 101st Airborne Division to counteract him.
Boris Pasternak, the Russian author, publishes his famous novel Doctor Zhivago.
Mickey Mantle is in the middle of his career as a famous New York Yankees outfielder and American League All-Star for the sixth year in a row.
Jack Kerouac publishes his first novel in seven years, On the Road.
Sputnik becomes the first artificial satellite, launched by the Soviet Union on October 4, marking the start of the space race.
Zhou Enlai, Premier of the People's Republic of China, survives an assassination attempt on the charter airliner Kashmir Princess.
Bridge on the River Kwai is released as a film adaptation of the 1954 novel and receives seven Academy Awards.^[10]

1958

Lebanon is engulfed in a political and religious crisis that eventually involves U.S. intervention.
Charles de Gaulle is elected first president of the French Fifth Republic following the Algerian Crisis.
California baseball begins as the Brooklyn Dodgers and New York Giants move to California and become the Los Angeles Dodgers and San Francisco Giants. They are the first major league teams west of Kansas City.
Charles Starkweather homicides capture the attention of Americans, killing eleven people before he is caught in a massive manhunt in Douglas, Wyoming.
Children of Thalidomide: Mothers taking the drug Thalidomide had children born with congenital birth defects caused by the sleeping aid and antiemetic, which was also used at times to treat morning sickness.

1959

Buddy Holly dies in a plane crash on February 3 with Ritchie Valens and The Big Bopper, in a day that had a devastating impact on the country and youth culture.
Ben-Hur, a film based around the New Testament starring Charlton Heston, wins eleven Academy Awards.
Space Monkey: Able and Miss Baker return to Earth from space aboard the flight Jupiter AM-18.
Mafia are the center of attention for the FBI and public attention builds to this organized crime society with a historically Sicilian-American origin.
Hula hoops reach 100 million in sales as the latest toy fad.
Fidel Castro comes to power after a revolution in Cuba and visits the United States later that year on an unofficial twelve-day tour.
Edsel is a no-go: Production of this car marque ends after only three years due to poor sales.

1960

U-2: An American U-2 spy plane piloted by Francis Gary Powers was shot down over the Soviet Union, causing the U-2 Crisis of 1960.
Syngman Rhee was rescued by the CIA after being forced to resign as leader of South Korea for allegedly fixing an election and embezzling more than twenty million U.S. dollars.
Payola, illegal payments for radio broadcasting of songs, was publicized due to Dick Clark's testimony before Congress and Alan Freed's public disgrace.
John F. Kennedy beats Richard Nixon in the November 8 general election.
Chubby Checker popularizes the dance The Twist with his song of the same name.
Psycho: An Alfred Hitchcock thriller, based on a pulp novel by Robert Bloch and adapted by Joseph Stefano, which becomes a landmark in graphic violence and cinema sensationalism. The screeching violins heard briefly in the background of the song are a trademark of the film's soundtrack.
Belgians in the Congo: The Democratic Republic of the Congo was declared independent of Belgium on June 30, with Joseph Kasavubu as President and Patrice Lumumba as Prime Minister.

1961

Ernest Hemingway commits suicide on July 2 after a long battle with depression.
Adolf Eichmann, a "most wanted" Nazi war criminal, is traced to Argentina and captured by Mossad agents. He is covertly taken to Israel where he is put on trial for crimes against humanity in Germany during World War II, convicted, and hanged.
Stranger in a Strange Land: Written by Robert A. Heinlein, is a breakthrough best-seller with themes of sexual freedom and liberation.
Bob Dylan: After a New York Times review by critic Robert Shelton, Bob Dylan is signed to Columbia Records.
Berlin: The Berlin Wall, which forcibly separated West Berlin from East Berlin and the rest of East Germany, was erected on August 13 to prevent citizens escaping to the West.
Bay of Pigs Invasion: Failed attempt by United States-trained Cuban exiles to invade Cuba and overthrow Fidel Castro.

1962

Lawrence of Arabia: The Academy Award-winning film based on the life of T. E. Lawrence starring Peter O'Toole premiers in America on December 16.
British Beatlemania: The Beatles, a British rock group, gain Ringo Starr as drummer and Brian Epstein as manager, and join the EMI's Parlophone label. They soon become the world's most famous rock band , with the word "Beatlemania" adopted by the press for their fans' unprecedented enthusiasm. It also began the British Invasion in the United States.
Ole' Miss: James Meredith integrates the University of Mississippi
John Glenn: Flew the first American manned orbital mission termed "Friendship 7" on February 20.
Liston beats Patterson: Sonny Liston and Floyd Patterson fight for the world heavyweight championship on September 25, ending in a first-round knockout. This match marked the first time Patterson had ever been knocked out and one of only eight losses in his 20-year professional career.

1963

Pope Paul VI: Cardinal Giovanni Montini is elected to the papacy and takes the regnal name of Paul VI.
Malcolm X makes his infamous statement "The chickens have come home to roost" about the Kennedy assassination, thus causing the Nation of Islam to censor him.
British politician sex: The British Secretary of State for War has a relationship with a showgirl, and then lies when questioned about it before the House of Commons. When the truth came out, it led to his own resignation and undermined the credibility of the Prime Minister.
JFK, blown away! What else do I have to say?: President John F. Kennedy is assassinated on November 22 while riding in an open convertible through Dallas.

1965

Birth control: In the early 1960s, oral contraceptives, popularly known as "the pill", first go on the market and are extremely popular. Griswold v. Connecticut in 1965 challenged a Connecticut law prohibiting contraceptives. In 1968, Pope Paul VI released a papal encyclical entitled Humanae Vitae which declared artificial birth control a sin.
Ho Chi Minh: A Vietnamese communist, who served as President of Vietnam from 1954–1969. March 2 Operation Rolling Thunder begins bombing of the Ho Chi Minh Trail supply line from North Vietnam to the Vietcong rebels in the south. On March 8, the first U.S. combat troops, 3,500 marines, land in South Vietnam.

1968

Richard Nixon back again: Former Vice President Nixon is elected in the 1968 presidential election of the United States

1969

Moonshot, the first manned lunar landing, successfully lands on the moon.
Woodstock: Famous rock and roll festival of 1969 that came to be the epitome of the counterculture movement.

1974

Watergate: Political scandal that began when the Democratic National Committee's headquarters at the Watergate office complex in Washington, DC was broken into. After the break-in, word began to spread that President Richard Nixon (a Republican) may have known about the break-in, and tried to cover it up. The scandal would ultimately result in the resignation of President Nixon, and to date, this remains the only time that anyone has ever resigned the Presidency.
Punk rock: The Ramones form, with the Sex Pistols following in 1975, bringing in the punk era.

1977

(Note that these two items, while later chronologically than the two 1976 items, come immediately before them in the song.)

Menachem Begin becomes Prime Minister of Israel in 1977 and negotiates the Camp David Accords with Egypt's president in 1978.
Ronald Reagan: President of the United States from 1981 to 1989; first attempted in 1976 to run for president.

1976

(Note that these two items, while earlier chronologically than the two 1977 items, come immediately after them in the song)

Palestine: a United Nations resolution that calls for an independent Palestinian state and to end the Israeli occupation.
Terror on the airline: Numerous aircraft hijackings took place, specifically, the Palestinian hijack of Air France Flight 139 and the subsequent Operation Entebbe in Uganda.

1979

Ayatollahs in Iran: During the Iranian Revolution of 1979, the West-backed and U.S.-installed Shah is overthrown as the Ayatollah Ruhollah Khomeini gains power after years in exile.
Russians in Afghanistan: Following their move into Afghanistan, Soviet forces fight a ten-year war, from 1979 to 1989.

1983

Wheel of Fortune: A hit television game show which has been TV's highest-rated syndicated program since 1983.
Sally Ride: In 1983 she becomes the first American woman in space. Dr. Ride's quip from space "Better than an E-ticket", harkens back to the opening of Disneyland mentioned earlier, with the E-ticket purchase needed for the best rides.
Heavy metal suicide: In the 1980s Ozzy Osbourne and the bands Metallica and Judas Priest were brought to court by parents who accused the musicians of hiding subliminal pro-suicide messages in their music.
Foreign debts: Persistent U.S. trade deficits
Homeless vets: Veterans of the Vietnam War, including many disabled ex-military, are reported to be left homeless and impoverished, the country unable to yet handle its failure to succeed.
AIDS: A collection of symptoms and infections in humans resulting from the specific damage to the immune system caused by infection with the human immunodeficiency virus (HIV). It is first detected and recognized in the 1980s, and was on its way to becoming a pandemic.
Crack was a popular drug in the mid-to-late 1980s.

1984

Bernie Goetz: On December 22, Goetz shot four young men who he said were threatening him on a New York City subway. Goetz was charged with attempted murder but was acquitted of the charges, though convicted of carrying an unlicensed gun.

1988

Hypodermics on the shore: Medical waste was found washed up on beaches in New Jersey after being illegally dumped at sea. Before this event, waste dumped in the oceans was an "out of sight, out of mind" affair. This has been cited as one of the crucial turning points in popular opinion on environmentalism

1989

China's under Martial law: On May 20, China declares martial law, enabling them to use force of arms against protesting students to end the Tiananmen Square protests.
Rock-and-roller cola wars, I can't take it anymore!: Soft drink giants Coke and Pepsi each run marketing campaigns using rock & roll and popular music stars to reach the young adult demographic.

The Day the Music Died

2011-09-08T12:46:00.000+03:00

Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή.

Το μνημείο στον τόπο του ατυχήματος

Στις 3 Φεβρουαρίου του 1959, ένα μικρό αεροπλάνο συνετρίβη κοντά στην πόλη Clear Lake στην Iowa. Οι 4 επιβάτες του αεροπλάνου που σκοτώθηκαν ήταν ο πιλότος Roger Peterson και οι 3 μουσικοί της rock and roll εποχής: Buddy Holly, Ritchie Valens, και J. P. "The Big Bopper" Richardson. Η μέρα αυτή έγινε γνωστή αργότερα ως The Day the Music Died από το τραγούδι του Don McLean, "American Pie".

Το σήμα στο δρόμο που οδηγεί στο μνημείο με τα χαρακτηριστικά γυαλιά που φορούσε ο Buddy Holly

Τα θυμήθηκα όλα αυτά χθες, ακούγοντας το αφιέρωμα του Γιάννη Πετρίδη στον Buddy Holly που αν δεν είχε συμβεί αυτό το τραγικό δυστύχημα, χθες θα γινότανε 75 ετών.

Ψάχνοντας λοιπόν λίγο, βρήκα αυτό το βιντεάκι που υποτίθεται ότι αποκαλύπτει το νόημα των στίχων του τραγουδιού του Don McLean. Αν σας αρέσουν τέτοια πράγματα δείτε το. Φαντάζομαι ότι για τους φανατικούς μουσικόφιλους έχει κάποιο ενδιαφέρον. Οι υπόλοιποι ας απολαύσουν απλά το τραγουδάκι.

Χωρίς Λόγια

2011-09-02T14:44:00.001+03:00

Σε κάποιο από τα σοκάκια της Άνω Πόλης στα κάστρα.

Τέλος Εποχής;

2011-09-01T21:24:00.000+03:00

Αν αυτή η φωτογραφία δε δηλώνει τέλος εποχής τότε τι άλλο μπορεί να δηλώνει;

Καλό μήνα, καλή σχολική χρονιά και καλή επάνοδο στις "Μέρες Βινυλίου".

Χρόνια Πολλά στην Αθηνά (με πολύ πολύ αγάπη).

Η φωτογραφία τραβήχτηκε σήμερα 1η Σεπτεμβρίου 2011 στα Γεωπονικά της Ν. Καλλικράτειας.

Τι έγινε ρε φίλε; Χαθήκαμε ...

2011-07-10T10:30:00.000+03:00

Πως να μη χαθούμε; Ένας μήνας (και βάλε) πέρασε από την τελευταία ανάρτηση σ' αυτό το blog. Τι έγινε και χαθήκαμε; Πολλά (και σημαντικά).

Το πιο σημαντικό γεγονός είναι φυσικά ότι έγινα πατέρας. Στις 16 του Ιούνη γεννήθηκε το πλασματάκι που έκτοτε έχει αλλάξει δραματικά τη ζωή μας (προς το καλύτερο θα πείτε οι περισσότεροι, προς το πιο δύσκολο θα πω -προς το παρόν- εγώ). Έχουμε φτάσει στα μέσα του καλοκαιριού και έχω καταφέρει να πάω, όλο κι όλο μια φορά στη θάλασσα (πριν τη γέννηση του παιδιού), πράγμα πρωτόγνωρο για μένα. Για να ισοφαρήσω τη χασούρα γράφτηκα σε ένα κολυμβητήριο κοντά στο σπίτι μου και προσπαθώ να πηγαίνω καθημερινά αλλά εδώ που τα λέμε η αλμύρα και η απεραντοσύνη της θάλασσας δεν υποκαθιστάται με τίποτα.

Δουλεύω ακόμα. Η άδεια αρχίζει στις 25 Ιουλίου αλλά ο ενθουσιασμός για τις διακοπές δεν υπάρχει φέτος. Αν θέλετε να σας απαντήσω ειλικρινά μπορεί και να προτιμούσα να δούλευα όλο το καλοκαίρι ασταμάτητα από το να είμαι κλεισμένος στο σπίτι με μόνιμη μουσική υπόκρουση το κλάμα του γιου μου.

Ξαφνικά αισθάνομαι ότι "μεγάλωσα" πολύ. Ακούω νέες μουσικές και δεν μου αρέσουν, βλέπω ταινίες που δε μου λένε τίποτα, πήγα στον Moby στο Θέατρο Γης και δεν αισθάνθηκα και τίποτα ιδιαίτερο και γενικά ό,τι μου άρεσε πριν πολύ, έχει γίνει τώρα λίγο πιο αδύναμο, κάπως flat θα έλεγα. Ξέρω, ξέρω θα μου περάσει ... Την Τετάρτη παρεπιπτόντως θα πάω στη Μονή Λαζαριστών για τους Thievery Corporation. Δε νομίζω να προλάβω να γράψω εντυπώσεις αλλά όπως έλεγα και δυο τρία post προηγούμενα, πλέον τα πράγματα έχουν ξεφύγει τόσο πολύ που όποιος ενδιαφέρεται βρίσκει τα infos πολύ γρήγορα και πολύ πιο άμεσα μέσα από φέισμπουκ, τουίτερ κλπ κλπ.

Δεν ξέρω πότε θα ξανακαταφέρω να γράψω κάτι εδώ μέσα. Πιθανότατα τον Σεπτέμβρη όταν όλοι μας θα συνειδητοποιούμε ότι άλλο ένα καλοκαίρι πέρασε και άλλος ένας χειμώνας μας περιμένει. Μπορεί όμως να μου τη δώσει, και -έτσι για ξεκάρφωμα- να θελήσω να μοιραστώ και πάλι κάτι μαζί σας πιο νωρίς. Εδώ είμαστε να τα ξαναπούμε ...

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού σε όλους. Α, και βάλτε στα blogs σας τις φωτογραφίες σας από τις διακοπές σας. Δεν είναι ξεπερασμένο. Κάποιοι όπως εγώ θα περιμένουν να τις δουν και να "ταξιδέψουν" μέσα από αυτές.

World IPv6 day

2011-06-07T09:54:00.002+03:00

H 8η Ιουνίου έχει οριστεί ως "World IPv6 day". Κατά τη διάρκεια της αυριανής ημέρας πολλοί πάροχοι υπηρεσιών (συμπεριλαμβανομένων των google και facebook) θα ενεργοποιήσουν IPv6 σε όλες τις υπηρεσίες τους. Ενδέχεται να παρατηρηθούν προβλήματα συνδεσιμότητας με συγκεκριμένους ιστοχώρους.

Αγανακτισμένοι παντού

2011-05-28T08:54:00.000+03:00

Επειδή δε θα μπορούσα να τα πω καλύτερα, διαβάστε την άποψη της Κωνσταντίνας εδώ.

ΥΓ. Και το καλοκαίρι αγανακτισμένο φαίνεται να είναι φέτος :-)

Γενέθλια

2011-05-24T10:56:00.000+03:00

Στις 23 Μαίου του 2007 με αυτή την ανάρτηση γεννήθηκε το blog που διαβάζετε αυτή τη στιγμή.

Σήμερα, 4 χρόνια μετά, πολλά έχουν αλλάξει στον χώρο του διαδικτύου και των blogs. Νομίζω πως τα sites "κοινωνικής δικτύωσης" έχουν πλέον αντικαταστήσει ένα μέρος αυτού που συνέβαινε στα blogs πριν από 4-5 χρόνια. Και είναι λογικό. Όταν είναι τόσο εύκολο να ποστάρεις το βίντεοκλιπ που σου αρέσει στο facebook, όταν έχεις πρόσβαση με το κινητό σου ανά πάσα στιγμή στο δίκτυο και μπορείς να "μοιραστείς" τις σκέψεις σου ή ακόμα και να κάνεις τον χαβαλέ σου στο Twitter, όταν σε τελευταία ανάλυση νιώθεις μόνιμα δικτυωμένος και έχεις άμεση πρόσβαση στην πληροφορία οπουδήποτε κι αν βρίσκεσαι, προσωπικά blogs σαν κι αυτό εδώ δείχνουν λίγο παλιοκαιρίσια.

Δεν ξέρω πόσο καιρό ακόμα θα ζουν οι "Μέρες Βινυλίου", θα μας ευχηθώ όμως να τα χιλιάσουμε (τα posts).

No Milk Today

2011-05-18T11:16:00.000+03:00

Ένα από τα πιο δημοφιλή posts αυτού του blog, για έναν περίεργο λόγο, είναι ένα copy-paste post που είχα κάνει όταν κυκλοφόρησε ο δίσκος Vintage του Βασιλικού. (Το post βρίσκεται εδώ).

Το Vintage έκανε τη δική του πορεία στη δισκογραφία, ο Βασιλικός το προώθησε όσο μπορούσε με συναυλίες και εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα και λίγο καιρό πριν, κυκλοφόρησε ένα ακόμη τραγούδι που αν και θα μπορούσε να ανήκει στο άλμπουμ, βγήκε χωριστά. Το βίντεο κλιπ του τραγουδιού έχει ενδιαφέρον (και είναι όπως λέει και ο enteka μη αναμενόμενο).

Φυσικά, το "No Milk Today" γράφτηκε από τον Graham Gouldman και ηχογραφήθηκε το 1966 από τους Herman's Hermits. Ακόμα θυμάμαι τον δίσκο βινυλίου με τις "χρυσές επιτυχίες της δεκαετίας του '60" απ' όπου το πρωτοάκουσα. Το τραγούδι, όπως είναι φυσικό, χρησιμοποιήθηκε αρκετές φορές σε διαφημίσεις γαλακτοκομικών προϊόντων.

Επιτέλους ...

2011-05-15T11:58:00.000+03:00

... καλοκαίρι.

Το "Sunny" ηχογραφήθηκε στη Νέα Υόρκη και έφτασε στο #3 στα R&B charts, στο #2 στο Billboard Hot 100, στο #12 στην Μεγάλη Βρετανία. Πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο κόπιες και έγινε φυσικά χρυσός δίσκος. Μερικές από τις πιο γνωστές διασκευές του έγιναν από τους jamiroquai, Cher, Boney M, Georgie Fame, Johnny Rivers, Stevie Wonder, Frank Sinatra με τον Duke Ellington, Ella Fitzgerald, Electric Flag, The Four Seasons, Leonard Nimoy, Frankie Valli, Four Tops, James Brown, Wilson Pickett, Les McCann, Wes Montgomery, Dusty Springfield, και Classics IV.

Joan Wasser

2011-05-10T09:57:00.000+03:00

Τις τελευταίες μέρες έχω κολλήσει μ'αυτό εδώ:

Λέγεται Joan Wasser, αν και ηχογραφεί ως

Joan as Police Woman

Έχει βγάλει 4 άλμπουμς μέχρι σήμερα και νομίζω ότι αξίζει να την "ψάξετε".

Albums

Real Life - (June 12, 2006 - CD, Ltd. CD & LP) UK #169
To Survive - (June 9, 2008 - CD, LP, Digital Download) UK #56
Cover - (available at live shows and exclusively from Reveal Records - 2009)
The Deep Field - (January 25, 2011) UK #40

Belle & Sebastian

2011-05-03T10:24:00.000+03:00

Την Κυριακή της πρωτομαγιάς δεν βγήκα από το σπίτι μου. Είχα να ετοιμάσω δουλειά για όλη την εβδομάδα οπότε έκατσα με το λαπτοπάκι μου μέσα και δούλεψα. Ο καιρός ήταν μουντός και κρύος και έπρεπε να βρω τις μουσικές που θα με συντρόφευαν τις 5 και πλέον ώρες δουλειάς που είχα.

Ψάχνοντας λοιπόν στον εξωτερικό σκληρό που έχω μόνιμα αποθηκευμένες τις μουσικές που αγαπάω, έπεσα πάνω στους Belle and Sebastian. Είχα πρόσφατα κατεβάσει όλη τη δισκογραφία τους αλλά δεν είχα καταφέρει να την ακούσω μέχρι τότε.

Ε, αυτό ήταν. Έβαλα τον δίσκο να παίζει ένα ένα τα άλμπουμ τους και άρχισα να δουλεύω. Μετά από ώρες συνειδητοποίησα ότι είχα χαλαρώσει τόσο πολύ που δεν καταλάβαινα πως περνάει ο χρόνος. Η δουλειά που έπρεπε να βγει, βγήκε αβίαστα και έπιασα τον εαυτό μου δυο-τρεις φορές να χαμογελάει ηλίθια μπροστά στην οθόνη. Ήταν οριστικό. Οι Belle and Sebastian είναι η ιδανική μουσική επένδυση για να χαλαρώσεις και να δουλέψεις ώρες χωρίς να αγχωθείς.

Αν κάποιοι από εσάς δεν τους ξέρουν, ένα θα σας πω.
Ψάξτε τους, ακούστε τους και θα με θυμηθείτε.

Loving You Is Killing Me

2011-04-29T09:53:00.000+03:00

Το 2010 μας είχε εκπλήξει με το I Need A Dollar.

Το νέο τραγούδι του κυρίου David Patrick Neil James Wash-Lovell (κατά κόσμο Aloe Blacc) μας αρέσει γιατί θυμίζει κάτι από τα παλιά.

Με αυτό λοιπόν θα σας ευχηθώ καλή επιστροφή στη δουλειά (αυτό είναι για όσους τυχερούς παρέτειναν τις διακοπές του Πάσχα) και καλό κουράγιο για τα δύσκολα που έρχονται. Πότε είναι η επόμενη αργία είπαμε;

Το ξέρω, είναι νωρίς ακόμα ...

2011-04-14T20:10:00.000+03:00

... αλλά επειδή έχει πέσει αναθεματισμένη δουλειά αυτή την περίοδο και μάλλον δεν προβλέπεται να ξαναποστάρω κάτι μέχρι το Πάσχα, σας εύχομαι (από τώρα) Καλή Ανάσταση και σας χαρίζω ένα σοκολατένιο αυγό σαν αυτό που θα πάω σε λίγο στο βαφτιστήρι μου.

Σας εύχομαι καλή ξεκούραση τις ημέρες των γιορτών και αν δεν έχετε αρνί για σούβλισμα, δεν πειράζει...Περάστε από κανένα Δημαρχείο, Νομαρχία, Υπουργείο (ακόμη καλύτερα)...Όλο και κάτι (ή μάλλον κάποιον) θα βρείτε να σουβλίσετε!

Λίμνη Πλαστήρα

2011-04-08T10:13:00.000+03:00

Λίγο πριν καλοκαιριάσει για τα καλά, δείτε κάποιες φωτογραφίες που τράβηξα στην πανέμορφη λίμνη Πλαστήρα το τριήμερο της 25ης Μαρτίου.

Εμείς που ζούμε στις πόλεις ξεχνάμε πόσο όμορφη είναι η φύση αυτή την εποχή.
Καλό ΣΚ!

Η μουσική μετά το iPod

2011-04-06T09:43:00.000+03:00

Δε συμφωνώ απόλυτα, αλλά είναι ένα ενδιαφέρον άρθρο για τον τρόπο που ακούμε μουσική πλέον, αλλά και για τον τρόπο που διανέμεται η μουσική στους ακροατές ~~καταναλωτές~~ της σήμερα.
Διαβάστε το.

http://popoculture.blogspot.com/2011/04/ipod.html

1απριλιά

2011-04-01T16:57:00.000+03:00

1η Απριλίου σήμερα και αν διαβάσατε εφημερίδες (ηλεκτρονικές ή μη) θα χόρτασαν τα μάτια σας ψέμματα. Το ερώτημα είναι πόσο διαφορετική είναι η κατάσταση όλες τις άλλες μέρες του χρόνου; Υπάρχει έστω και ένας που διαβάζει αυτές τις γραμμές τώρα, που πιστεύει ότι τα ΜΜΕ μας λένε την αλήθεια; Κι αν δεχθούμε ότι πράγματι υπάρχει ένας, τι θα απαντούσε αν τον ρωτούσαμε: "Πιστεύεις ότι μας λένε ΟΛΗ την αλήθεια;"

Εμείς αποφασίζουμε το αν θα πιστέψουμε όσα μας σερβίρουν. Μερικές φορές μάλιστα τα πιστεύουμε γιατί δε θέλουμε να παραδεχθούμε αυτό που ήδη ξέρουμε. Ότι δηλαδή δεν είναι έτσι όπως μας τα λένε και σίγουρα δεν είναι ΑΚΡΙΒΩΣ έτσι όπως μας τα λένε. Αλλά κάποια πράγματα δε λέγονται, έτσι δεν είναι; Και δε λέγονται σίγουρα, όταν περνάνε μέσα από διαπλεκόμενα κανάλια, αμοιβαία συμφέροντα και πάει λέγοντας.

Γι αυτό τα blogs αποτελούν μια κάποια διέξοδο. Όχι ότι δεν υπάρχουν ψέμματα και στα blogs. Υπάρχουν και πολλά μάλιστα. Αλλά έχω την εντύπωση ότι εδώ φιλτράρονται πιο εύκολα τα λεγόμενα κάποιου, και στο κάτω κάτω δεν καλύπτονται από τον ψεύτικο μανδύα της "εγκυρότητας".

Μήπως το γεγονός ότι δεν πληρωνόμαστε από κάπου, αλλά απλά εξασκούμε το βίτσιο μας καθημερινά, κάνει τα πράγματα διαφορετικά; Μήπως είναι καιρός να επιστρέψουμε σε μη επαγγελματικά ραδιόφωνα, εφημερίδες, τηλεοράσεις; Μα τι λέω, αυτό έχει ήδη γίνει. Και web radios έχουμε, και web tv θα προκύψει και ποιος ξέρει τι άλλο στο μέλλον. Κι αφήστε όλους αυτούς που νομίζουν ότι μας ενημερώνουν, να εξακολουθούν να το νομίζουν. Σε λίγο καιρό δε θα ξέρουν που να κρυφτούν.

Καλό μήνα και καλό ΣΚ να έχουμε!

Καλύτερα να μη μιλάς ...

2011-03-28T20:51:00.000+03:00

... και να σε νομίζουν ηλίθιο, παρά να μιλάς και να μην αμφιβάλλουν γι' αυτό.

Το γράφαμε στα λευκώματα στο σχολείο (πριν από πολλά πολλά χρόνια) και για κάποιον λόγο το ξαναθυμήθηκα.

Sign 'O' the Times

2011-03-18T13:18:00.000+02:00

Ιστορική στιγμή: Για πρώτη φορά, περισσότεροι διαβάζουν νέα online από ότι μέσα από εφημερίδες…

Αυτό κρίνει πως είναι η πραγματικότητα το The Poynter Institute, ένα από τα πιο αξιοσέβαστα ιδρύματα για έρευνα πάνω στον χώρο της δημοσιογραφίας στις ΗΠΑ. Το Ινστιτούτο κρίνει πως μέχρι το τέλος του 2010, περισσότεροι άνθρωποι μάθαιναν τα νέα από το Internet από οτι από εφημερίδες – και περισσότερα δολάρια πήγαν για online πηγές ενημέρωσης από οτι για εφημερίδες.

Στην έρευνα το 34% όσων απάντησαν είπαν πως είχαν διαβάσει νέα online τις προηγούμενες 24 ώρες (σε αντίθεση με το 31% που προτίμησαν τις εφημερίδες), ενώ το 41% είπε πως μαθαίνουν τα περισσότερα νέα online, 10% περισσότερο από εκείνους που είπαν πως ενημερώθηκαν από εφημερίδες…

Και φυσικά στη ομάδα των 18 με 29 είχαμε και κυρίαρχη… νίκη της online πληροφόρησης: το 65% είπε πως το Internet ήταν η κύρια πηγή ειδήσεων.

Στη Ετήσια αναφορά για την κατάσταση των Μέσων του Poynter, φάνηκε πως το διαδίκτυο ήταν η δεύτερη πιο δημοφιλής πηγή νέων, η τοπική τηλεόραση είχε πάλι την πρώτη θέση. Η τοπική τηλεόραση είχε και τα περισσότερα έσοδα με τα ψηφιακά media να έρχονται δεύτερα.

Επιπλέον τα online ειδησεογραφικά media ήταν το μόνο μέσο που είχε ανάπτυξη σε σύγκριση έτος-προς-έτος. Ραδιόφωνο, τηλεόραση, εφημερίδες και περιοδικά, είχαν μειωμένο κοινό.

Σε γενικές γραμμές το κοινό για ενημέρωση με κείμενο μειώνεται. Μόνο το 40% όσων συμμετείχαν στην έρευνα του Poynter είπαν πως διαβάζουν τα νέα από μια online ή τυπωμένη εφημερίδα, μια μείωση 12% σε σχέση με πέντε χρόνια πριν.

Το δε 2010 ήταν και η πρώτη χρονιά που η διαφήμιση online ξεπέρασε τη διαφήμιση σε εφημερίδες. Ο τομέας αυξήθηκε 13.9% ανάμεσα στο 2009 και το 2010 για να φτάσει τα $25.8 δισεκατομμύρια στο σύνολο. Μεγάλο μέρος του ποσού πήγε και σε διαφήμιση στην αναζήτηση – search advertising, όπου ξοδεύοντια ΠΟΛΛΑ χρήματα.

Η αλήθεια είναι πως από τη στιγμή που σταμάτησαν να τυπώνονται οι “The New York Times”, οι μέρες της εκτύπωσης Μέσων είναι μετρημένες σε έναν μακρύ, επώδυνο καθοδικό δρόμο μέχρι τη θέση του βινυλίου. Υλικό για συλλέκτες…

Τα παραπάνω στοιχεία αφορούν τις ΗΠΑ αλλά καταλαβαίνετε πως θα είναι η πορεία γενικότερα…

Η είδηση από το http://www.rthess.gr/articles_det.asp?artid=8381 , η μουσική επιμέλεια δική μου :)

Καλό ΣΚ να έχουμε!

Ένα Φεστιβάλ σε live streaming!

2011-03-15T10:00:00.000+02:00

Πολύ ενδιαφέρουσα είδηση για τους φίλους των ντοκιμαντέρ (και όχι μόνο).
Διαβάστε στο παρακάτω λινκ τις λεπτομέρειες.

Ένα Φεστιβάλ σε live streaming! | Sigma Live

Τα Μεγάλα Ροκ Συγκροτήματα Δε Διαλύονται Ποτέ…

2011-03-09T13:24:00.000+02:00

Είχα δει την παράσταση πέρισυ στο Δημοτικό Θέατρο Σταυρούπολης και μου είχε αρέσει πάρα πολύ.
Φέτος, ανεβαίνει στο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ και μάλιστα με φθηνότερο εισιτήριο (γιατί στις μέρες μας, ακόμα κι αυτό μετράει).
Αντιγράφω από το www.kulturosupa.gr :

Ένα έργο του Γιώργου Ηλιόπουλου σε σκηνοθεσία Πέμης Ζούνη, από τη θεατρική ομάδα έξη+.
Στο θέατρο Αριστοτέλειον κάθε Δευτέρα και Τρίτη (από 8/3).

Τα Μεγάλα Ροκ Συγκροτήματα Δεν Διαλύονται Ποτέ…
του Γιώργου Ηλιόπουλου

Κι όμως είναι ακόμα εδώ και μας λένε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ότι Τα Μεγάλα Ροκ Συγκροτήματα Δεν Διαλύονται Ποτέ…ή τουλάχιστον υπεκφεύγουν της διάλυσης μέσα στις συνειδήσεις μας - εκεί όπου συνεχίζουν να υπάρχουν ως σύνολα, ανεξάρτητα από τα μονοπάτια που θα χαραχθούν στην πορεία σε δρόμους πια χωριστούς.
15 χρόνια μετά…
Πέντε φίλες γύρω στα 35 ξαναβρίσκονται και συνομολογούν την ανάγκη για μια καινούρια αρχή στη ζωή τους. Αυτό που πάντα τις ενώνει και τις χωρίζει είναι ένα συγκρότημα των φοιτητικών τους χρόνων. Πάντα δίπλα τους και μια μάνα που πλέον συνομιλεί με τον εαυτό της αλλά με λόγια και εικόνες που αντηχούν πολλές αλήθειες.
Μια ροκιά που ξεφτίζει στο πέρασμα του χρόνου αφήνοντας ωστόσο ανεξίτηλο το σημάδι της στις καρδιές των ηρωίδων.
Τί γίνεται όταν η πραγματικότητα υπονομεύει το όνειρο και το όνειρο αντιστέκεται; Όταν η μνήμη είναι πλέον ανήμπορη να συντηρήσει το παρόν; Ο απόηχος μιας δυνατής φιλίας, ο θόρυβος της μοναξιάς, ένα μουσικό όραμα που αργοσβήνει για να δώσει τη θέση του καθώς ξημερώνει στην αποδοχή και τη συμφιλίωση με την αληθινή πραγματικότητα.
Οι γνωστές άγνωστες – κυριολεκτικά – γκρούπις περασμένων δεκαετιών ξαναζωντανεύουν στη σκηνή του θεάτρου Αριστοτέλειον κάθε Δευτέρα και Τρίτη, από 8 Μαρτίου.
ΘΕΑΤΡΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ Έναρξη: Τρίτη 8 Μαρτίου
Δευτέρα & Τρίτη 9μ.μ.

Σκηνοθεσία : Πέμη Ζούνη
Βοηθός σκηνοθέτης : Μιχάλης Συριόπουλος
Σκηνικά/Κοστούμια : Χριστίνα Καραογλάνη, Κατερίνα Καραογλάνη
Βίντεο: Ανθή Τσιρούκη
Φωτογραφία: Άρης Καλούδης (από τους click clickers)
Οργάνωση παραγωγής : Μαρία Νικολαΐδου
Παραγωγή : έξη+
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά)
Τζωρτζίνα Βογιατζόγλου, Κατερίνα Γραμμενίδου, Ηλιάνα Δημόνη, Αθηνά Σαραβέλου, Κλειώ Τσελούδη, Αναστασία Χαριτίδου.

Τιμές εισιτηρίων: γενική είσοδος 12€, φοιτητικό/ομαδικό 8€
Τηλ.επικοινωνίας: 2310/ 26 20 51

Δείτε και την περσινή ανάρτηση εδώ.

The Peter Malick Group ft. Norah Jones

2011-02-25T11:54:00.000+02:00

Χθες το απόγευμα έβλεπα σε ένα από τα ψηφιακά κανάλια της ΕΡΤ ένα οδοιπορικό στο Bronx για τη γέννηση του Hip Hop και αισθάνθηκα λίγο περίεργα. Ήταν η πρώτη φορά μετά από το ταξίδι μου στη Νέα Υόρκη το καλοκαίρι, που έβλεπα κάτι για αυτή την υπέροχη πόλη στην τηλεόραση. Έβλεπα περιοχές στις οποίες περπάτησα, εικόνες από το (άθλιο) μετρό της Νέας Υόρκης, κάποιες γειτονιές των μαύρων που φαινόταν περίεργες ακόμη κι όταν τις έβλεπες από ψηλά (από το υπέργειο σ' εκείνα τα σημεία μετρό). Τέλος πάντων, είδα το ντοκυμαντέρ, είχε το ενδιαφέρον του -κυρίως για όσους τους ενδιαφέρει η μουσική- και μετά άλλαξα κανάλι.

Σήμερα το πρωί ψάχνοντας για κάτι άλλο στο YouTube έπεσα πάνω στην αγαπημένη μου Norah Jones να τραγουδάει για τη Νέα Υόρκη.

Πρόκειται για το ομώνυμο τραγούδι του album "New York City" (The Peter Malick Group featuring Norah Jones). Το album ηχογραφήθηκε το 2000, αλλά κυκλοφόρησε 3 χρόνια αργότερα αφού η Jones είχε κυκλοφορήσει το πρώτο της album, Come Away With Me.

Sold Out

2011-02-17T14:29:00.001+02:00

Όταν ξεφεύγω από τα μουσικά θέματα νοιώθω κάπως περίεργα, οπότε ας επιστρέψουμε σ' αυτά που μας αρέσουν.

Πολλές συναυλίες ακούγονται για το φετινό καλοκαίρι. Εγώ πάντως βάζω και στοίχημα για το ποια θα είναι η sold out συναυλία της Θεσσαλονίκης φέτος.

Moby στο Θέατρο Γης στις 23/6/11.

Αγαπημένος του ελληνικού κοινού, καλοκαίρι, Θέατρο Γης, ε δε θέλει και πολλά για να το περιμένουμε. Για περισσότερες πληροφορίες: http://www.detoxevents.gr

Ψηφιακό Σχολείο (?)

2011-02-11T10:50:00.000+02:00

Σας είχα ξαναμιλήσει για τις φήμες που ήθελαν το νέο (ψηφιακό) σχολείο της κ. Διαμαντοπούλου χωρίς μαθήματα Πληροφορικής στο Λύκειο. Διαβάστε εδώ την επιστολή της ΕΠΥ προς το Υπουργείο Παιδείας και εδώ την επιστολή της ΠΕΚΑΠ προς τον πρωθυπουργό της χώρας.

Την Τρίτη 15 Φεβρουαρίου θα υπάρξει μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το ίδιο θέμα, στο Υπουργείο Παιδείας.

Αν συμφωνείτε πως η Επιστήμη της Πληροφορικής είναι κάτι διαφορετικό από το "ξέρω να χειρίζομαι το Office και παίζω στα δάχτυλα μου το Facebook", συμμετέχετε με όποιο τρόπο μπορείτε στη διαμαρτυρία.

R.I.P. Gary Moore

2011-02-07T11:02:00.000+02:00

Το 1984 ήμουνα 15 χρονών.

Διάβαζα τακτικά το Ποπ+Ροκ (όταν κυκλοφορούσε με καθυστέρηση ενός μήνα στην επαρχία παρακαλώ).
Στις δισκοκριτικές του περιοδικού οι διαφορετικές προτιμήσεις των συντακτών οδηγούσαν συχνά σε μάχες μεταξύ των αναγνωστών οι οποίοι με τα γράμματα τους (ναι γράφαμε γράμματα τότε) έκαναν την επίθεση τους σε όποιο συντάκτη "έθαβε" το αγαπημένο τους συγκρότημα ή καλλιτέχνη. Έτσι, διαβάζοντας τις δισκοκριτικές και λαμβάνοντας υπόψη το προσωπικό κριτήριο του καθενός κατευθυνόμασταν προς τα δισκοπωλεία για να αγοράσουμε τους δίσκους που είχαν 4 ή 5 αστεράκια.

Γιατί τα θυμήθηκα τώρα όλα αυτά;

Γιατί θυμάμαι σαν τώρα την ένταση που ένιωσα εκείνες τις μέρες όταν αγόρασα το live album του Gary Moore "We want Moore". Καταρχήν γιατί περιείχε έναν επιπλέον δίσκο βινυλίου ως maxi single το οποίο όμως αν θυμάμαι καλά έπαιζε κι αυτό στις 33 και όχι στις 45 στροφές. Έπειτα, γιατί το άλμπουμ ήταν πραγματικά καλό. Δείτε αν θέλετε εδώ μια κριτική του Φώτη Μελέτη για το Rockway.gr.

Χθες, ο Gary Moore άφησε την τελευταία του πνοή σ' ένα ξενοδοχείο στην Ισπανία όπου βρισκόταν για διακοπές. Προφανώς αυτές τις ώρες τα λέει με το φιλαράκι του, τον Phil Lynott. RIP.

OST

2011-02-02T12:18:00.001+02:00

Με αφορμή τον θάνατο του John Barry, σκέφτηκα πόσο σημαντικοί είναι αυτοί οι μεγάλοι κινηματογραφικοί συνθέτες και πόσο σημαντικό είναι το έργο που αφήνουν πίσω τους. Πάρτε για παράδειγμα το θέμα του James Bond. Είναι δυνατόν να το ακούσετε και να μην σας έρθει στο μυαλό η έναρξη των ταινιών του Βρετανού πράκτορα; Ή, δοκιμάστε να ακούσετε τον μεγάλο Ennio Morricone. Ακούστε αυτό:

και πείτε μου. Δεν σας έρχονται αυτόματα στο νου σκηνές από Γουέστερν;

Ή, αν θέλετε, ακούστε τον δικό μας Βαγγέλη Παπαθανασίου στην παρακάτω σύνθεση του.

Δεν βλέπετε αθλητές να τρέχουν και να αγωνίζονται για την πρώτη θέση;

Θέλω να πω, πως μερικά από αυτά τα θέματα έχουν "δεθεί" τόσο πολύ με τις σκηνές των ταινιών για τις οποίες γράφτηκαν που σου φέρνουν αυτόματα στο μυαλό τις αντίστοιχες εικόνες.

Θα μου πείτε το ίδιο πάνω κάτω γίνεται και με τις τηλεοπτικές σειρές ή τις διαφημίσεις. Με μια διαφορά. Σ' αυτές τις περιπτώσεις, τις περισσότερες φορές χρησιμοποιείται κάποιο υπάρχον τραγούδι ή μουσικό θέμα και δένεται με την συγκεκριμένη εικόνα (και πολλές φορές αυτό αρκεί για να κάνει το τραγούδι αυτό μια δεύτερη "καριέρα" στα charts ακόμη κι αν έχουν περάσει χρόνια από τότε που πρωτακούστηκε - θυμηθήτε τι έγινε στην Ελλάδα με το "I'd love to change the world" των Ten Years After όταν χρησιμοποιήθηκε από την Cosmote).

Όπως και να'χει, ελπίζω να υπάρξουν κι άλλοι μεγάλοι συνθέτες κινηματογραφικής μουσικής όπως ο John Barry, o John Williams, o Ennio Morricone, o Henry Mancini ή o Elmer Bernstein που θα στοιχειώσουν το μυαλό μας με μουσικές αρμονικά δεμένες με κινηματογραφικές εικόνες.

R.I.P. John Barry

2011-01-31T13:13:00.000+02:00

Ο σπουδαίος Τζον Μπάρι
«Έφυγε» ο μουσικοσυνθέτης του Τζέιμς Μποντ

Ο Βρετανός μουσικοσυνθέτης Τζον Μπάρι, ο οποίος βραβεύτηκε με πέντε Οσκαρ και τέσσερα Γκράμι και έγραψε τη μουσική για τις ταινίες του Τζέιμς Μποντ, μεταξύ άλλων, πέθανε από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 77 ετών, όπως μετέδωσε τη Δευτέρα το BBC.

Ο Μπάρι, ο οποίος γεννήθηκε στο Γιορκ της βόρειας Αγγλίας, συνέθεσε επίσης τη μουσική για τις ταινίες «Ο Καουμπόι του Μεσονυχτίου», «Το Λιοντάρι το Χειμώνα» και πιο πρόσφατα για το θρίλερ «Εnigma».

Υπέγραψε τη μουσική στις ταινίες του διάσημου κατασκόπου "Από τη Ρωσία με αγάπη", "Ο Χρυσοδάκτυλος" και "Ζεις Μονάχα δύο φορές" και τρία από τα Οσκαρ που κέρδισε ήταν για την μουσική στις ταινίες "Χορεύοντας με τους Λύκους", "Πέρα από την Αφρική" και "Born Free".

Πηγή: http://www.protothema.gr/life-style/Hollywood/article/?aid=103288

Huey Piano Smith - Rockin' Pneumonia and the Boogie Woogie Flu

2011-01-24T12:23:00.000+02:00

Αξίζει και μόνο για τον τίτλο του!

Καλή βδομάδα ...

Νανούρισμα

2011-01-19T11:48:00.000+02:00

Σε μερικούς μήνες πρόκειται να γίνω μπαμπάς!

Ένα από τα τραγούδια με τα οποία θα νανουρίζω το μικρό μου, θα είναι και αυτό:

Πρόκειται για μια instrumental σύνθεση του Billy Gibbons που υπάρχει στο album Tejas των ZZ Top (1977)

I saw it on TV

2011-01-13T10:27:00.000+02:00

I know it’s true, oh so true, ’cause I saw it on tv.

Αυτός ο στίχος από το τραγούδι του John Fogerty στριφογυρίζει τελευταία στο μυαλό μου.
Πόσες φορές άραγε, είδαμε κάτι στην τηλεόραση και θεωρήσαμε ότι έγινε πραγματικά όπως μας το παρουσίασαν; Χωρίς αμφιβολίες, χωρίς να αφήσουμε ένα περιθώριο για όλα αυτά που ακούμε και βλέπουμε καθημερινά από τα δελτία ειδήσεων.

I know it’s true, oh so true, ’cause I saw it on tv.

Για την ιστορία, το τραγούδι περιλαμβάνεται στο "Centerfield" και κυκλοφόρησε το 1985. Ήταν το τρίτο solo album του Fogerty αφού αποχώρησε από τους Creedence Clearwater Revival το 1972 και το πρώτο που γνώρισε μεγάλη επιτυχία πηγαίνοντας μέχρι και το #1 στις ΗΠΑ.

Οι στίχοι του τραγουδιού βρίσκονται εδώ.

11-01-11

2011-01-11T09:58:00.000+02:00

Έχω να γράψω κάτι σ' αυτό το blog κοντά ένα μήνα τώρα.
Ήρθε λοιπόν η ώρα να σας ευχηθώ κι εγώ από αυτή τη γωνιά του δικτύου "Καλή Χρονιά".
Εύχομαι το 2011 να είναι μια δημιουργική χρονιά για όλους σας και ελπίζω πως θα είναι μια χρονιά που -αν και δύσκολη- θα θέσει τις βάσεις για κάτι καλύτερο σ' αυτή την πολύπαθη χώρα.

Οι φετινές γιορτές ήταν λίγο περίεργες για μένα. Έκανα μια χειρουργική επέμβαση και βρίσκομαι στο στάδιο της ανάρρωσης. Ευτυχώς, πήγαν όλα καλά.

Τις μέρες των γιορτών μια διαφήμιση που παίχθηκε πολύ στην ελληνική τηλεόραση ήταν αυτή του δικτύου καταστημάτων "Γερμανός". Αυτό που μου έκανε εντύπωση στη συγκεκριμένη διαφήμιση ήταν η μουσική της επένδυση που μου θύμισε ένα πολύ αγαπημένο μου τραγούδι από το παρελθόν. Μ' αυτό θα σας αφήσω σήμερα, αφού σας θυμήσω ότι πρόκειται για ένα τραγούδι που γράφτηκε το 1931 παρακαλώ, άσχετα αν οι περισσότεροι από μας το μάθαμε από την καταπληκτική εκτέλεση της "Mama" Cass Elliot του συγκροτήματος the Mamas & the Papas.

'Zat You Santa Claus (The Heavy Remix)

2010-12-16T13:57:00.000+02:00

Joy to the World

2010-12-09T12:05:00.000+02:00

Δύο περίπου βδομάδες πριν τα Χριστούγεννα, θεωρώ ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να σας μιλήσω για το νέο άλμπουμ των Pink Martini.

Το νέο, Χριστουγεννιάτικο άλμπουμ, των Pink Martini. Κυκλοφόρησε στις 16 Νοεμβρίου από την Heinz Records και νομίζω ότι είναι ένα πολύ καλό δώρο για αυτούς που αγαπάτε.

Το "Joy To The World " έχει πράγματι, Χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Μόνο που αυτά προέρχονται σχεδόν από ολόκληρο τον κόσμο. Από γνωστά τραγούδια (όπως το “White Christmas” του Irving Berlin στα Αγγλικά αλλά και στα Γιαπωνέζικα ή το "Carol of the Bells" με τους στίχους όμως στα Ουκρανικά), μέχρι μια Εβραϊκή προσευχή (το “Elohai N’tzor”). Υπάρχει ακόμα ένα κινέζικο τραγούδι του 1946 για την Πρωτοχρονιά, μια διασκευή του “We Three kings”, εμπνευσμένη από τον Fela Kuti, η “Άγια Νύχτα” στα Γερμανικά και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα.

Ολόκληρο το tracklist ακολουθεί:

1. White Christmas
2. White Christmas (part II) ft. Saori Yuki
3. Shchedryk (Ukrainian Bell Carol)
4. Santa Baby
5. Elohai, N’tzor
6. Little Drummer Boy
7. Congratulations – A Happy New Year Song
8. Do You Hear What I Hear?
9. La Vergine Degli Angeli
10. We Three Kings
11. A Snowglobe Christmas
12. Ocho Kandelikas (Eight Little Candles)

ΥΓ. Προσοχή! Αν είστε fan του συγκροτήματος, αποκτήστε το οπωσδήποτε. Αν όμως θέλετε ένα cd με τα "τυπικά" Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, προτιμήστε τη Mariah Carey ή (ακόμα καλύτερα) τον Frank Sinatra. Εδώ έχουμε να κάνουμε περισσότερο, με ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ των Pink Martini παρά με άλλο ένα cd με Χριστουγεννιάτικα τραγούδια.

10 και 10 λεπτά

2010-12-03T13:02:00.000+02:00

Τις Κυριακές εξακολουθώ και αγοράζω τουλάχιστον μία Κυριακάτικη εφημερίδα. Είναι παλιά συνήθεια που δεν κόβεται εύκολα. Μ' αρέσει να απολαμβάνω το καφεδάκι της Κυριακής (που είναι και το μόνο της εβδομάδας που το πίνω με πολύ αργούς ρυθμούς), ξεφυλλίζοντας την εφημερίδα παρά να διαβάζω τα νέα στην οθόνη του υπολογιστή μου.

Τις τελευταίες Κυριακές παίρνω το ΒΗΜΑ μιας και δίνει κάποιες από τις ταινίες του αγαπημένου μου Woody Allen. Έτσι και την προηγούμενη Κυριακή. Μαζί με την εφημερίδα υπήρχε και το ένθετο περιοδικό ΒΗΜΑΜΕΝ. Έχει πλάκα με τα περιοδικά, όταν πλησιάζουν οι γιορτές, πως παραγεμίζονται με διαφημίσεις. Και τί διαφημίσεις να έχει ένα αντρικό περιοδικό; Ρολόγια και πάλι ρολόγια!

Το είχα διαβάσει παλιότερα σε ένα από εκείνα τα e-mails που ανταλλάσαμε μεταξύ μας με τα αναπάντητα ερωτήματα. Ένα από αυτά ήταν: "Γιατί τα ρολόγια σε όλες τις διαφημίσεις ρολογιών δείχνουν πάντα την ίδια ώρα;". Δεν είχα δώσει ιδιαίτερη σημασία τότε αλλά προχθές το συνειδητοποίησα. Η ώρα στις διαφημίσεις των ρολογιών (21 τέτοιες σελίδες είχε το τελευταίο ΒΗΜΑΜΕΝ) είναι πάντα 10 και 10 πρώτα λεπτά. (Άν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι με τους διαφημιστάδες μας, να πούμε ότι για την ακρίβεια η ώρα παίζει από 10 και 8 σε 10 και 12 πρώτα λεπτά).

Υπάρχει καμμιά εξήγηση γιατί συμβαίνει αυτό; Η γυναίκα μου λέει πως στις 10 και 10, οι δείκτες σχηματίζουν ένα εικονικό V που είναι το σήμα της νίκης (Victory), αλλά δεν μου φαίνεται και πολύ πειστικό. Ξέρει κανείς κάτι άλλο; Υπάρχει καποια φοβερή συνωμοσία γύρω από αυτό το 10 και 10 στο οποίο έχουν σταματήσει οι δείκτες σε όλα τα ρολόγια των διαφημίσεων; Κάθε απάντηση δεκτή.

ΥΓ. Για την εικονογράφηση αυτής της ανάρτησης αναζήτησα μέσω του Google εικόνες ρολογιών στο Internet. Για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται ότι το Internet είναι δημοκρατικότερο μέσο μια και εκεί βρήκα και φωτογραφίες ρολογιών με άλλη ώρα. Η πλειοψηφία όμως τί ώρα έδειχνε; Φυσικά 10 και 10. Τι άλλο;

Η μουσική επένδυση της ανάρτησης δε θα μπορούσε να είναι διαφορετική από αυτή.

Scarlett

2010-11-29T10:59:00.000+02:00

Είδα (με αρκετή καθυστέρηση) την ταινία "He's Just Not That Into You". Η ταινία είναι συμπαθητική, αν και άκρως προβλέψιμη.

Το θέμα είναι ότι μου (ξάνα)θύμησε πόσο υπέροχη είναι η Scarlett Johansson. Η οποία, εκτός από το ότι είναι πανέμορφη, ξέρει να παίζει κιόλας (πράγμα κομματάκι σπάνιο για όμορφες γκόμενες).

Άλλωστε δεν είναι τυχαίο το ότι την εμπιστεύθηκε ο Woody Allen, ουκ ολίγες φορές.

Ψάχνοντας λοιπόν, στο YouTube, έπεσα πάνω σ'αυτό το βιντεάκι με φωτογραφίες και σκηνές από ταινίες της.
Φοβερή δεν είναι;

ΥΓ. Η μουσική επένδυση του βίντεο είναι το Be My Baby με την Vanessa Paradis.

25 χρόνια Microsoft Windows!

2010-11-26T13:15:00.000+02:00

25 χρόνια Microsoft Windows!

Elton John and Leon Russel

2010-11-26T12:58:00.000+02:00

Χωρίς πολλά λόγια από εμένα. Όλες οι πληροφορίες από τη Wikipedia.

The Union is a collaboration album by singer-songwriters Elton John and Leon Russell. It was released on 19 October 2010 in the US and on 25 October 2010 in the UK. Guest musicians include Brian Wilson, Neil Young, Booker T, Don Was, and Robert Randolph. This is Elton John's thirtieth studio album and his first studio release since 1979's Victim of Love without any of his regular band members. It is also his highest charting studio album on the Billboard 200 since 1976's Blue Moves, debuting at number 3.

Track listing

All songs by John/Taupin, except where noted.

"If It Wasn't for Bad" (Leon Russell) – 3:43
"Eight Hundred Dollar Shoes" – 3:23
"Hey Ahab" – 5:39
"Gone to Shiloh" – 4:50
"Hearts Have Turned to Stone" (Leon Russell) – 3:47
"Jimmie Rodgers' Dream" (Elton John, Bernie Taupin, T Bone Burnett) – 3:34
"There's No Tomorrow" (Elton John, Leon Russell, James Timothy Shaw, T Bone Burnett) – 3:45
"Monkey Suit" – 4:46
"The Best Part of the Day" – 4:45
"A Dream Come True" (Elton John, Leon Russell) – 5:07
"I Should Have Sent Roses" (Leon Russell, Bernie Taupin) – 5:21
"When Love is Dying" – 4:51
"My Kind of Hell" (bonus track on iTunes Digital Deluxe LP, Deluxe CD and vinyl only) – 3:16
"Mandalay Again" (bonus track on Deluxe CD and vinyl only) – 4:54
"Never Too Old (To Hold Somebody)" – 4:58
"In the Hands of Angels" (Leon Russell) – 4:43

Κι ένα μικρό δείγμα από το album.

Αντί Διδακτορικού

2010-11-24T12:39:00.000+02:00

Το Σάββατο που μας πέρασε, πήγα στο Θέατρο Σοφούλη για να δω το one-man stand-up comedy show του Δημήτρη Δημόπουλου "Αντί Διδακτορικού".

Μου άρεσε πολύ και ήθελα να σας το προτείνω, αλλά δυστυχώς ήταν μόνο για 4 μέρες (εγώ πήγα την προτελευταία μέρα) και άρα δεν θα μπορούσατε να πάτε.

Χάρηκα λοιπόν, όταν είδα πως ο Δημήτρης Δημόπουλος θα δώσει μια παράσταση στον Πειραιά (με ελεύθερη είσοδο) η οποία θα μεταδοθεί ζωντανά μέσω διαδικτύου.

Αντιγράφω από την σελίδα της παράστασης στο Facebook:

Μετά από δύο σεζόν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και αρκετές παρουσιάσεις σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, ο πιο επιτυχημένος ελληνικός σταντ-απ μονόλογος κλείνει τον κύκλο παραστάσεων του με μία ζωντανή διαδικτυακή αναμετάδοση μέσω www.tvxs.gr και www.neolaia.gr από τον πολιτιστικό πολυχώρο PassPort στον Πειραιά.ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣΟΔΟστις 25 Νοεμβρίου 2010στο χώρο πολιτισμού PassPortΚαραΐσκου 119, πλατεία Κοραή, Πειραιάςώρα έναρξης: 21:30τηλέφωνο κρατήσεων: 6981982591

Καλή διασκέδαση!

(Ψηφιακές) Μέρες Βινυλίου part 24

2010-11-19T12:27:00.000+02:00

Gene McDaniels - Tower Of Strength (1961)

Σύνθεση: Burt Bacharach, Hal David

Το "Tower Of Strength", ήταν μία από τις μεγάλες επιτυχίες του Gene McDaniels, που γεννήθηκε στο Kansas City και από 13 ετών συμμετείχε σε ένα από τα συγκροτήματα μουσικής γκόσπελ της γειτονιάς του, παίζοντας σαξόφωνο (USA 5, UK 49).
Ο McDaniels είχε 6 Top 40 hits στο Billboard Hot 100 chart. Εκτός από το "Tower of Strength" την ίδια χρονιά, έκανε επιτυχία και το "A Hundred Pounds of Clay", που έφτασε μέχρι το #3.

Κι ένα από τα καινούργια

2010-11-11T12:42:00.000+02:00

Για να μην λέτε ότι σας προτείνω μόνο παλιά ...

από τα ελπιδοφόρα νέα ονόματα. Προσέξτε τους!

The Four Seasons

2010-11-09T11:21:00.000+02:00

Σας έχω μιλήσει κι άλλη φορά για την παράσταση που είδα στο Broadway το καλοκαίρι. Καθώς έψαχνα για άλλη μια φορά τη λίστα με τα καλύτερα τραγούδια του προηγούμενου αιώνα έπεσα πάνω σε αυτό.

Είπα λοιπόν να δω, πόσες επιτυχίες είχε ο Frankie Valli με τους Four Seasons. Τα τραγούδια που βλέπετε παρακάτω είναι αυτά που κατάφεραν να σκαρφαλώσουν στο Billboard σε θέσεις πάνω από το Νο 30.

1962: "Sherry", #1
1962: "Big Girls Don't Cry", #1
1963: "Walk Like a Man, #1
1963: "Ain't That a Shame", #22
1963: "Candy Girl", #3/"Marlena", #36
1964: "Dawn (Go Away)", #3
1964: "Stay", #16
1964: "Ronnie", #6
1964: "Alone", #28
1964: "Rag Doll", #1
1964: "Save It for Me", #10
1964: "Big Man in Town", #20
1965: "Bye, Bye, Baby (Baby Goodbye)", #12
1965: "Girl Come Running", #30

1965: "Let's Hang On!", #3
1965: "Don't Think Twice", #12
1966: "Working My Way Back to You", #9
1966: "Opus 17 (Don't You Worry 'bout Me)", #13
1966: "I've Got You Under My Skin", #9
1966: "Tell It to the Rain", #10
1967: "Beggin'", #16
1967: "Can't Take My Eyes off You", #2
1967: "C'mon Marianne", #9
1967: "Watch the Flowers Grow", #30
1968: "Will You Love Me Tomorrow", #24
1975: "Who Loves You", #3
1975: "December, 1963 (Oh, What a Night)", #1

Σημειωτέον, ότι δεν περιλαμβάνονται τραγούδια από τη solo καριέρα του Frankie Valli, μετά το 1975, όπως το "My Eyes Adored You" που ήταν και η αφορμή γι'αυτή την ανάρτηση. Καθόλου άσχημα θα έλεγα, για ένα group που όπως λέει και η wikipedia, μπήκε στο Rock and Roll Hall of Fame το 1990, και ανήκει στα best-selling musical groups of all time, έχοντας πουλήσει 175 εκατομμύρια δίσκους σε όλο τον κόσμο.

Και επειδή βρήκα και ένα βίντεο (διάρκειας 9 περίπου λεπτών) με τις καλύτερες στιγμές του μιούζικαλ "Jersey Boys" (της παράστασης που σας έλεγα πιο πάνω), αν θέλετε, ρίξτε μια ματιά.

Smoke! Smoke! Smoke! (That Cigarette)

2010-11-05T10:09:00.000+02:00

Από τη Δευτέρα βρίσκομαι σε μια διαδικασία αποτοξίνωσης από το τσιγάρο.

Δεν σκέφτομαι να το κόψω (είμαι καπνιστής τα τελευταία 25 χρόνια) απλά θέλω να το μειώσω (δραστικά). Σήμερα, Παρασκευή έκανα 1 τσιγάρο ήδη και μου μένουν άλλα 2 για το υπόλοιπο της μέρας.
Το μυαλό μου όμως είναι συνέχεια εκεί. Ακούω και το τραγουδάκι του Tex Williams και δεν κρατιέμαι!

Για την ιστορία, το Smoke! Smoke! Smoke! ήταν το πιο εμπορικό τραγούδι στο χώρο της μουσικής country για το 1947 και ήταν αυτό που έφερε στην επικαιρότητα τον Τex Williams.

(Ψηφιακές) Μέρες Βινυλίου part 23

2010-11-01T11:56:00.002+02:00

Personality - Lloyd Price (1959)
Σύνθεση: Harold Logan, Lloyd Price

Το ύφος του Fats Domino ήταν που επηρέασε το στυλ που επέλεξε να ακολουθήσει ο Lloyd Price στην πολύ επιτυχημένη καριέρα του. Ήταν πιτσιρικάς όταν πήρε μία φράση ενός διάσημου στην εποχή του disc jockey και την έκανε τραγούδι, το Lawdy Miss Clawdy! (USA 2, UK 9)

Από εδώ.

You will meet a tall dark stranger

2010-10-29T13:02:00.000+03:00

Είδα χθες την τελευταία ταινία του Woody Allen "Θα συναντήσεις έναν ψηλό μελαχρινό άντρα".

Μου άρεσε. Δεν είναι αριστούργημα αλλά είναι από αυτές τις ταινίες που οι φίλοι του Woody Allen λατρεύουν, και οι εχθροί του τις απεχθάνονται. Ήρωες με τις κλασικές νευρώσεις του σκηνοθέτη, αποτυχημένοι γάμοι, ανεκπλήρωτες επιθυμίες και γενικά όλα αυτά τα στοιχεία που με κάνουν να αγαπώ τις ταινίες του.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση, είναι πως όπως και σε μια προηγούμενη ταινία του (το "Whatever Works"), ασχολείται ιδιαίτερα με τις νευρώσεις των ανθρώπων της "τρίτης ηλικίας", πράγμα που δεν το έβλεπες στις πρώτες του ταινίες. Φυσικό επόμενο βέβαια μια και μεγαλώνει και ο ίδιος, και άρα τον απασχολούν άλλα πράγματα από αυτά που τον απασχολούσαν στο ξεκίνημα του.

Τέλος, μου άρεσε που διαδραματίζεται στο Λονδίνο, το οποίο πολύ θα ήθελα να ξαναεπισκεφθώ σύντομα.
Αν είστε φαν του Woody Allen δείτε την οπωσδήποτε. Αν όχι, δοκιμάστε κάτι άλλο.

Καλό Σαββατοκύριακο.

(Ψηφιακές) Μέρες Βινυλίου part 22

2010-10-27T11:40:00.000+03:00

Το ακούτε κάθε φορά που στήνεστε να δείτε το "Ράδιο Αρβύλα".

Το "Sugar Baby Love", ηχογραφήθηκε το 1973 και κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1974 (Συνθέτες οι Wayne Bickerton και Tony Waddington). Το τραγούδι ήταν η μοναδική Νο 1 επιτυχία του συγκροτήματος, και έμεινε στην κορυφή του Βρετανικού τσαρτ για 4 βδομάδες τον Μάιο του 1974.

Είναι μέσα στη λίστα με τα 2000 τραγούδια του προηγούμενου αιώνα.

Νέο Σχολείο (και τα ΙΕΚ)

2010-10-22T09:59:00.000+03:00

Και μια και πιάσαμε τα της Παιδείας, δείτε και μια ερώτηση που κατατέθηκε στη Βουλή προς την Υπουργό Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

«Απλήρωτοι παραμένουν εδώ και 3 χρόνια οι ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί όλων των ειδικοτήτων στα δημόσια ΙΕΚ της χώρας. Ο Οργανισμός Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΟΕΕΚ), ως αρμόδιος για την οργάνωση και λειτουργία των δημοσίων ΙΕΚ, εδώ και τρία χρόνια κάθε μήνα δίνει υποσχέσεις στους καθηγητές των δημόσιων ΙΕΚ, ότι θα πληρωθούν και δεν θα χάσουν τα λεφτά τους. Το οφειλόμενο ποσό του ΟΕΕΚ προς τους εργαζομένους αγγίζει διψήφιο αριθμό εκατ. Ευρώ. Το θέμα αφορά περισσότερους από 7.000 καθηγητές των δημόσιων ΙΕΚ και μάλιστα η πλειοψηφία των καθηγητών, κυρίως από την επαρχία, έχει τα ΙΕΚ ως μοναδική δουλειά ενώ οι καθηγητές που εργάζονται παράλληλα και στα σχολεία αποτελούν μόνο το 30% του συνόλου. Ο θεσμός των δημόσιων ΙΕΚ, απαιτεί την στήριξη της πολιτείας και την αναβάθμιση του. Η συμπεριφορά όμως της κυβέρνησης δεν συμβάλλει στην κατεύθυνση αυτή, αντίθετα τον υποβαθμίζει ως θεσμό, αφού εκτός από την μείωση του αριθμού των Δημόσιων ΙΕΚ, αφήνει απλήρωτους τους καθηγητές για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

Κατόπιν αυτών και με δεδομένο ότι η εργασία στην ΠΔΣ, σε ΚΕΕ και σε ΙΕΚ για πολλούς εκπαιδευτικούς αποτελεί τη μοναδική πηγή εσόδων, καταλαβαίνει κανείς την δύσκολη οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκονται αυτή τη στιγμή.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
η κα Υπουργός,
1.) Για ποιους λόγους υπάρχει αυτή καθυστέρηση; 2.) Προτίθεται η κυβέρνηση να προβεί άμεσα στην εξεύρεση των απαραίτητων κονδυλίων; Και 3) Σε ποιο σχεδιασμό έχει προβεί η κυβέρνηση ώστε να εξασφαλίσει την τακτική πληρωμή των καθηγητών των δημόσιων ΙΕΚ μετά την καταβολή των δεδουλευμένων»;

Αυτά προς το παρόν για το μέλλον της Παιδείας και της επαγγελματικής κατάρτισης στη χώρα μας.
Σας υπόσχομαι ότι το επόμενο post δεν θα 'χει σχέση με αυτά και ότι θα είναι καθαρά "μουσικό". Άντε, καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε.

Ψηφιακό Σχολείο (χωρίς μαθήματα Πληροφορικής)

2010-10-19T11:00:00.001+03:00

Με αφορμή το σημερινό post του Ίνδικτου αλλά και τις διάφορες φήμες που ακούγονται για το ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ (όπως το οραματίζεται η Διαμαντοπούλου) σας παραθέτω μια επιστολή της ΕΠΥ προς το ΥΠΔΒΜΘ.

Σας υπενθυμίζω ότι η υπουργός Παιδείας έχει αναφερθεί πολλές φορές στις αλλαγές στο χώρο της εκπαίδευσης και ιδιαίτερα του Λυκείου, τονίζοντας κάθε φορά τη χρήση ψηφιακών μέσων στην τάξη. Για παράδειγμα, (στο απόσπασμα που έχει και ο Ίνδικτος στο blog του) το υπουργείο αναφέρει:

το Νέο Σχολείο είναι πρώτα απ’ όλα ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ

ΧΩΡΙΣ…ΤΟΙΧΟΥΣ! Ένα σχολείο ανοικτό στις ιδέες, και στην
κοινωνία, στην γνώση και το μέλλον, που αξιοποιεί κάθε σύγχρονο
εργαλείο. Ο διαδραστικός πίνακας, το ηλεκτρονικό βιβλίο, το
ψηφιακό εκπαιδευτικό υλικό, ο προσωπικός μαθητικός
υπολογιστής…
Χθές λοιπόν, η ΕΠΥ έστειλε μια ανοικτή επιστολή προς το Υπουργείο Παιδείας που σας την παραθέτω αυτούσια:

Αθήνα, 18 Οκτωβρίου 2010

Ανοικτή επιστολή προς
το Υπουργείο Παιδείας Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων,

Αξιότιμοι κύριοι,

Πριν από μερικές ημέρες διέρρευσε σε ορισμένα ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα, ένα κείμενο-πρόταση για την εφαρμογή του νέου Λυκείου και τις ώρες ανά μάθημα σε αυτό. Το γραφείο τύπου του Υπουργείου Παιδείας (ΥΠΔΒΜΘ) διευκρίνισε ότι το κείμενο αποτελεί πρόταση μιας (άγνωστης) επιτροπής (όχι θεσμοθετημένης) και όχι απόφαση του Υπουργείου, ενώ τόνισε ότι οι προτάσεις για το νέο Λύκειο, είναι υπό διαμόρφωση και θα δοθούν προς διαβούλευση εντός του Οκτωβρίου. Ωστόσο, η μη ύπαρξη μαθημάτων Πληροφορικής στην πρόταση της επιτροπής, δημιουργεί νέα δεδομένα για τον κλάδο της Πληροφορικής, τόσο σε επίπεδο δευτεροβάθμιας όσο και σε επίπεδο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Το 1997, μετά από μία συντονισμένη προσπάθεια, ύστερα από πρωτοβουλία της ΕΠΥ προστέθηκαν στο πρόγραμμα σπουδών του ενιαίου Λυκείου αρκετά μαθήματα Πληροφορικής, τα οποία ενσωματώθηκαν στο ωρολόγιο πρόγραμμα τα επόμενα σχολικά έτη. Από αυτά, το μάθημα Ανάπτυξη Εφαρμογών σε Προγραμματιστικό Περιβάλλον (ΑΕΠΠ) αποτελεί ένα υποχρεωτικό μάθημα του κύκλου πληροφορικής και υπηρεσιών της τεχνολογικής κατεύθυνσης του ενιαίου Λυκείου (Γ΄ Λυκείου), ενώ τα υπόλοιπα είναι μαθήματα επιλογής.
Ειδικότερα, το μάθημα ΑΕΠΠ, αποτελεί ένα μάθημα αλγοριθμικής επίλυσης προβλημάτων, το οποίο προσεγγίζεται και εργαστηριακά. Το μάθημα δίνει έμφαση στην ενίσχυση της ορθολογικής και αλγοριθμικής πτυχής της σκέψης και έκφρασης των μαθητών ως αναπόσπαστο μέρος της κουλτούρας τους και ως εργαλείο για την επίλυση προβλημάτων. Η αλγοριθμική σκέψη θεωρείται όλο και περισσότερο πολιτισμικό χαρακτηριστικό, όπως η έκφραση, η συλλογικότητα και η δημοκρατία.
Το μάθημα είναι άρρηκτα δεμένο με την τριτοβάθμια εκπαίδευση, αφού πολλά τμήματα Πανεπιστημίων και Τ.Ε.Ι. εκτός των τμημάτων Πληροφορικής, διδάσκουν προγραμματισμό στο Α’ εξάμηνο. Αυτά τα τμήματα είναι φανερό ότι θα χάσουν το γνωσιακό υπόβαθρο που μέχρι τώρα ήταν δεδομένο. Μια φυσική συνέπεια των παραπάνω θα ήταν σε μια επόμενη (όπως η τωρινή) αλλαγή του συστήματος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση το μάθημα να αποτελέσει πρόκριμα για την εισαγωγή σε σχολές και τμήματα Πανεπιστημίων και Τ.Ε.Ι. με ιδιαίτερη βαρύτητα. Αντί αυτού διαπιστώνουμε την ολοκληρωτική εξαφάνιση της Πληροφορικής από το πρόγραμμα του Λυκείου. Αυτό πραγματικά κάποιος πρέπει να το χρεωθεί και να το εξηγήσει.
Γενικότερα και σύμφωνα με διεθνείς έρευνες μέσα από τα μαθήματα πληροφορικής οι μαθητές εμπλέκονται σε υψηλού επιπέδου νοητικές διεργασίες όταν ασχολούνται με διερευνητικές διαθεματικές δραστηριότητες όπως: ο σχεδιασμός και η δημιουργία ρομπότ, η κατασκευή δικτυακών τόπων, η δημιουργία κινούμενης εικόνας και προσομοιώσεων, η επίλυση πραγματικών προβλημάτων κ.α. Τα μαθήματα Πληροφορικής του Λυκείου είχαν αυτούς τους στόχους μαζί με άλλους που σχετίζονται με την κοινωνική διάσταση της Πληροφορικής, την ασφάλεια και την ανάκτηση πληροφορίας.
Συμπερασματικά με την επιστολή αυτή, οι φορείς που την υπογράφουν έχουν ως σκοπό:
• Να καταδείξουν την αντίφαση στις ενέργειες του Υπουργείου ανάμεσα στα έργα (ψηφιακό σχολείο) και στα λόγια (πρόταση απάλειψης των μαθημάτων Πληροφορικής από το Λύκειο).
• Να επισημάνουν ότι, αποτελεί επιστημονική πλάνη η ταύτιση της χρήσης της Πληροφορικής που έχει πλέον ενσωματωθεί στην καθημερινή ζωή της νεολαίας, με τη γνώση των βασικών αρχών της επιστήμης της Πληροφορικής που πρέπει να αποτελεί αντικείμενο της Β’/θμιας εκπαίδευσης, όπως συμβαίνει με όλες τις βασικές επιστήμες.
• Να στρέψουν την προσοχή των μελών ΔΕΠ και ΕΠ των τριτοβάθμιων ιδρυμάτων για τις αδυναμίες που παρουσιάζει η πρόταση που διέρρευσε, η οποία διαμορφώνει μια κατάσταση που θα οδηγήσει τόσο τα τμήματα Πληροφορικής, όσο και δεκάδες τμήματα που διδάσκουν σχετικά μαθήματα στην αναθεώρηση και του δικού τους αναλυτικού προγράμματος.
• Να ζητήσουν από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο να πάρει θέση στις προτάσεις της «επιτροπής» ενεργοποιώντας τις δικές του επιστημονικές επιτροπές.
• Να στηρίξουν την προσπάθεια της Πανελλήνιας Ένωσης Καθηγητών Πληροφορικής (ΠΕΚΑΠ), αυτή τη στιγμή που ο κλάδος στο χώρο της Παιδείας χειμάζεται.

Ο πρόεδρος της ΕΠΥ

Νέστωρ Ιωαννίδης

Ο πρόεδρος της προσωρινής Δ.Ε. του e-TEE

Μανόλης Γιαμπουράς

Ο πρόεδρος της ΕΜηΠΕΕ

Δρ. Οδυσσέας Ι. Πυροβολάκης

Τα σχόλια ... δικά σας.

Ben L'Oncle Soul - Soulman

2010-10-14T11:30:00.000+03:00

Τελικά το κόλλημα μου με τη soul είναι μόνιμο.
Ειδικά όταν έχεις να κάνεις με έναν καλλιτέχνη που διασκεύασε τόσο καταπληκτικά το "Seven Nation Army" (ψάξτε το).
Εδώ, σε ένα ακόμη υπέροχο κομμάτι.

Βιβλίο για τους δίσκους βινυλίου από τον Λουκά Στεφανίδη

2010-10-12T11:48:00.000+03:00

Με τον τίτλο "Περί Αυθεντικότητας Δίσκων Βινυλίου" κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις δίσκων μουσικής και βιβλίων Ανάκρουσις ο πρώτος τόμος μιας σειράς βιβλίων τα οποία θα είναι αφιερωμένα στους δίσκους βινυλίου. Ο συγκεκριμένος τόμος καλύπτει την χρυσή περίοδο της δισκογραφίας από τη δεκαετία του 1950 στη δεκαετία του 1980 και αναφέρεται στην μεγαλύτερη δισκογραφική εταιρία, την EMI. Σκοπός του βιβλίου αυτού είναι να βοηθήσει τον φιλόμουσο-συλλέκτη ο οποίος θεωρεί την ακρόαση της μουσικής και την αναπαραγωγή της ως μία πολύ σοβαρή υπόθεση, έχει ήδη προβεί σε μια σημαντική επένδυση για αγορά κάποιου συστήματος αναπαραγωγής της μουσικής και επίσης διαθέτει μια δισκοθήκη την οποία επιθυμεί να εμπλουτίσει. Σύμφωνα με το σχετικό δελτίο τύπου, “αποτελεί έναν οδηγό του φιλόμουσου-συλλέκτη στο πανέμορφο ταξίδι της απέραντης θάλασσας της δισκογραφίας και της συλλογής δίσκων μουσικής. Έρχεται για να ρίξει άπλετο φως και να του αποκαλύψει τα μυστικά που κρύβουν οι δίσκοι αυτοί έτσι ώστε να εμπλουτίσει τις γνώσεις που διαθέτει και να τον μυήσει στην τέχνη της αγοράς και συλλογής δίσκων. Να του δώσει όλα εκείνα τα απαραίτητα εφόδια που θα τον διευκολύνουν για να μπορεί να αξιολογεί την ποιότητά τους, να ξέρει, τελικά, τι δίσκους έχει ήδη στη δισκοθήκη του και τι θα είναι αυτοί που θα αποκτήσει.” Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε με την Ανάκρουσις στο τηλέφωνο 2310-773.001

info: Αnakrousis, τηλ.: 2310-773.001, http://www.anakrousis.gr/

Καταστρέψτε τις σελίδες σας!

2010-10-11T12:39:00.000+03:00

Αν βαρεθήκατε στο γραφείο, πάτε στη διεύθυνση:

http://erkie.github.com/

Στη συνέχεια, ανοίξτε τους σελιδοδείκτες σας και σύρετε εκεί το πράσινο πλαίσιο. Θα πρέπει να μπει ένας σελιδοδείκτης με όνομα Kick Ass.

Πάτε τώρα σε μια οποιαδήποτε σελίδα.

Επιλέξτε από τους σελιδοδείκτες το Kick ass.

Είστε έτοιμοι για την καταστροφή.

Κινείστε με τα βελάκια και πυροβολείτε με το space bar.

Have Fun!

R.I.P. Solomon Burke

2010-10-11T12:09:00.000+03:00

Legendary US soul singer Solomon Burke has died today (October 10) at Amsterdam's Schiphol airport aged 70.

The self-proclaimed King of Rock & Soul had been due to perform at a club in the city on Tuesday. He leaves 21 children and 90 grandchildren.

Moby-It's Raining Again

2010-10-08T12:05:00.000+03:00

Το τραγούδι ταιριάζει με τον κωλόκαιρο που έχει φορτωθεί πάνω από τα κεφάλια μας τις τελευταίες μέρες.

Μου αρέσει και ο Moby και δεν νομίζω να έχω ποστάρει Moby μέχρι τώρα στο blog.

Οπότε, ... καλό ΠΣΚ

ΥΓ. Χρόνια Πολλά στις δίδυμες Άννα και Μαρία.

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Στα σκαριά νησί με ξανθές καλλονές!

2010-10-06T10:49:00.001+03:00

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Στα σκαριά νησί με ξανθές καλλονές!

ΕΡΤ: και η πίτα και ο σκύλος

2010-10-05T12:26:00.000+03:00

ΕΡΤ: και η πίτα και ο σκύλος

του Σταύρου Θεοδωράκη από το www.protagon.gr

Steve Miller Band vs. Weezer

2010-09-30T12:51:00.000+03:00

Το έχω στο μυαλό μου εδώ και μερικές μέρες και είπα να το μοιραστώ μαζί σας (γι' αυτό άλλωστε δεν είναι τα blogs; - αυτοψυχοθεραπεία).
Το ένα τραγούδι κυκλοφόρησε το 1973.

Το άλλο κυκλοφόρησε το 2005.

Γιατί λοιπόν όποτε ακούω το ένα μου έρχεται στο νου το άλλο, δεν ξέρω. Μήπως είναι το Wolf-whistling που λέει και η wikipedia, ο τρόπος παιξίματος της κιθάρας ή ο ρυθμός τους;

Πάντως δείτε σε παράθεση τα δύο βιντεάκια από το 2:23 και μετά και θα με θυμηθήτε.

Α, και καλό ΠΣΚ.

New York travel story

2010-09-24T14:40:00.000+03:00

Επέστρεψα από Νέα Υόρκη στη Θεσσαλονίκη στις 30 Ιουλίου. Έχει πάει 23 Σεπτεμβρίου και ακόμη δεν κάθησα να γράψω τις εντυπώσεις μου. Χθες, το πήρα απόφαση. Θα αφήσω ό,τι άλλο έχω και θα κάτσω μια ωρίτσα να τις γράψω.

Εδώ είμαστε λοιπόν. Φύγαμε από Θεσσαλονίκη στις 19/7 με την Swiss, με ενδιάμεσο σταθμό τη Ζυρίχη. Το ταξίδι μας ήταν άνετο και οι ώρες πέρασαν σχετικά γρήγορα. Στην πτήση από Ζυρίχη για Νέα Υόρκη ταξιδεύαμε με ένα μεγάλο αεροσκάφος με αρκετά άνετες θέσεις και με όλα τα "κομφόρ" (Υπήρχε ένα multimedia software στο οποίο είχες πρόσβαση από την θέση σου και μπορούσες να επιλέξεις να δεις ταινίες, πρόσφατες μάλιστα, να ακούσεις μουσική επιλέγοντας από ένα αρκετά μεγάλο πλήθος cd, ή να παίξεις παιχνίδια).
Οι διατυπώσεις στο JFK τέλειωσαν γρήγορα και με ένα ταξάκι φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας. Ήμουν περίεργος για την επίδραση του περιβόητου jet lag στον οργανισμό μου. Ε, είναι αλήθεια. Κοιμήθηκα στις 4 το απόγευμα (για κάνα δυο ώρες υποτίθεται) και ξύπνησα στις 6 το πρωί.

Το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να αγοράσουμε έναν αντάπτορα από το κοντινότερο Radio Shack για να μπορούμε να φορτίζουμε τις συσκευές μας στις αμερικάνικου τύπου πρίζες. Είχα προνοήσει και είχα προμηθευτεί και ένα πολύμπριζο και έτσι με έναν αντάπτορα μπορούσαμε να φορτίζουμε τα κινητά μας, τη φωτογραφική, τη βιντεοκάμερα κλπ.

Η πρώτη μέρα ήταν αναγνωριστική. Κατηφορίσαμε την 7η λεωφόρο (πάνω της ήταν το ξενοδοχείο μας) και κατευθυνθήκαμε προς Times Square, Bryant Park, Rockefeller Center και γενικά την περιοχή μεταξύ της 5ης 6ης και 7ης λεωφόρου. Το απόγευμα πήραμε το Μετρό και κατεβήκαμε στο Village, μια πολύ όμορφη περιοχή με πολλά μαγαζάκια και υπέροχα κτίρια και φάγαμε στο πολύ καλό ιταλικό εστιατόριο Lupa.

Τη δεύτερη κατευθυνθήκαμε προς το Central Park για να καταλήξουμε στο Metropolitan Museum (το ΜΕΤ όπως το λένε οι Νεοϋορκέζοι). Το μουσείο είναι πραγματικά τεράστιο, έχει πάρα πολύ ενδιαφέροντα εκθέματα και για να το γυρίσεις όλο χρειάζεσαι τουλάχιστον 5 ώρες. Εμείς επιλέξαμε να δούμε κυρίως τα Αιγυπτιακά εκθέματα και ένα κομμάτι με πίνακες του Van Gogh και άλλων εξπρεσιονιστών ζωγράφων των αρχών του 20ου αιώνα. Επειδή όμως θέλαμε κι άλλη τέχνη, ανηφορίσαμε προς το Guggenheim Museum. Εκεί, όλα τα λεφτά είναι το κυκλικό κτίριο που στεγάζει το μουσείο και φυσικά τα εκθέματα είναι λίγο πιο μοντέρνα (πρωτοπορειακά θα έλεγε κάποιος). Μετά από αυτό το overdose καλλιτεχνίας είπαμε να κάνουμε επιτέλους κι αυτό που κάθε τουρίστας που επισκέπτεται την Νέα Υόρκη, κάνει. Να ανεβούμε στον 86ο όροφο του Empire State Building και να δούμε την πόλη από ψηλά.

Η θέα είναι πραγματικά μοναδική και το μέγεθος της πόλης (και των κτιρίων της) σε κάνει να συνειδητοποιήσεις πόσο μικρός είσαι.

Η τρίτη μέρα είχε και πάλι μουσεία στο πρόγραμμα. American Museum of Natural History για αρχή και MoMA (Museum of Modern Art) στη συνέχεια. Μετά προπαθήσαμε να κάτσουμε στην ουρά για φθηνά εισιτήρια του Broadway αλλά το μετανιώσαμε (γιατί η ουρά ήταν τεράστια) και αποφασίσαμε να πάμε στο Top of the Rock για άλλη μια εμπειρία της θέας της πόλης από ψηλά, αυτή τη φορά κατά τη δύση του ηλίου με τα εκατομμύρια φωτάκια που αρχίζουν να ανάβουν στην πόλη. Εκπληκτικό! To παρατηρητήριο του Top of the Rock είναι ακόμη πιο ψηλά από το Empire State Building και βλέπεις και το ίδιο το Empire μπροστά σου. Τελειώσαμε τη μέρα μας με ένα cocktail στο Hard Rock Cafe της Times Square.

Η τέταρτη μέρα ήταν αφιερωμένη στο άγαλμα της Ελευθερίας. Πήραμε λοιπόν το μετρό για το νότιο άκρο του Μανχάταν και στηθήκαμε στην ουρά για τα καραβάκια. Η ουρά λοιπόν ήταν απίστευτη. Δεν είχα καμμιά διάθεση να στηθώ για 2-3 ώρες εκεί. Ευτυχώς (και αυτό είναι συμβουλή για όποιον σκοπεύει να πάει στη Νέα Υόρκη) είχαμε προαγοράσει από το Internet τo New York City Pass που σου δίνει πρόσβαση στα βασικότερα αξιοθέατα σε χαμηλότερη τιμή. Ε, εκτός από το ότι γλυτώνεις κάποια χρήματα, έχεις και προτεραιότητα στις ουρές. Έτσι, μεταφερθήκαμε στην ειδική σειρά για τους κατόχους του City Pass, η οποία είχε φυσικά και αυτή κόσμο αλλά καμμιά σχέση με την κανονική. Η διαδρομή προς το νησάκι ήταν περίπου 20 λεπτά και αφού πήραμε τις ανάλογες φωτογραφίες επιστρέψαμε στο Μανχάταν (με μία ενδιάμεση στάση στο πολύ όμορφο Ellis Island). Επισκεφθήκαμε τη Wall Street και στη συνέχεια πήγαμε στην περιοχή του World Trade Center όπου και μπήκαμε στο μικρό memorial site της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001. Εκεί, οι γερανοί και οι μπουλντόζες δουλεύουν καθημερινά για την ανέγερση ενός μεγάλου μνημείου που θα ανοίξει τις πύλες του για το κοινό 10 χρόνια ακριβώς μετά την τρομοκρατική επίθεση. Στη συνέχεια πήραμε το μετρό και επισκεφθήκαμε το Sex Museum. Το μουσείο είναι πολύ καλό αρκεί να είστε άνθρωποι χωρίς προκαταλήψεις και ταμπού. Εκεί κοντά είναι και ένα πολύ ωραίο roof garden στον 20ο όροφο (το 230 Fifth Bar) όπου και ήπιαμε το ποτάκι μας συντροφιά με τους γύρω ουρανοξύστες.

Πέμπτη μέρα στη Νέα Υόρκη κάναμε ίσως την καλύτερη βόλτα της ζωής μας. Πήραμε το μετρό, κατεβήκαμε στο Brooklyn και περπατήσαμε προς τα πίσω όλη τη γέφυρα του Brooklyn που οδηγεί στο Μανχάταν. Είναι μια πολύ όμορφη διαδρομή πάνω από τον East River και αν την κάνεις με κατεύθυνση το Μανχάταν έχεις την καλύτερη θέα. Βγαίνοντας στο νησί, περιπλανηθήκαμε στην Chinatown (εκεί φάγαμε εκπληκτικό κινέζικο στο XO Kitchen) και στην Little Italy για να καταλήξουμε στο Soho και στην Tribeca. Στη συνέχεια μετρό για Columbus Circle όπου κάναμε κράτηση για το βράδυ στο Dizzy's Club του Lincoln Center.
Εδώ θέλω να σταθώ λίγο γιατί είδαμε έναν εκπληκτικό μουσικό της jazz, τον Monty Alexander. Ο τύπος έχει βγάλει καμμιά 50αριά δίσκους μέχρι τώρα και συνεχίζει ακάθεκτος. Δείτε το άρθρο της wikipedia καθώς και την προσωπική του ιστοσελίδα (http://montyalexander.com/index.html) και θα καταλάβετε.

Εμείς τον είδαμε μαζί με τους Harlem-Kingston Express (που είναι οι Bobby Thomas, Obed Calvaire, Hassan Shakur, Karl Wright & Hoova Simpson) και με τη συνοδεία ενός καταπληκτικού κιθαρίστα από το Ισραήλ που δυστυχώς δε συγκράτησα το όνομα του.

Η έκτη μας μέρα ήταν Κυριακή. Άρα εκκλησία! Και τι εκκλησία. Είχαμε κλείσει από πριν ένα tour στο Harlem που περιελάμβανε και παρακολούθηση της λειτουργίας σε μια από τις εκκλησίες των μαύρων με gospel. Ήταν μοναδική εμπειρία. Το καταπληκτικό ήταν η συμμετοχή του "εκκλησιάσματος", το οποίο χόρευε και φώναζε μαζί με την χορωδία.

Επιστρέψαμε στο κέντρο με το λεωφορείο και μια και μας έπιασε βροχή μπήκαμε στο μουσείο με τα κέρινα ομοιώματα της Madame Tussaud. Επειδή έχω επισκεφθεί και το αντίστοιχο μουσείο του Λονδίνου, δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα. Αυτό που μου άρεσε όμως ήταν η προβολή μιας μικρού μήκους έκδοσης της ταινίας "Η Αλίκη στη χώρα των Θαυμάτων" σε αίθουσα 4D. Τι είναι η αίθουσα 4D; Είναι ουσιαστικά 3D κινηματογράφος, μόνο που υπάρχει ένα σύστημα σε κάθε κάθισμα και όταν για παράδειγμα υπάρχει μια σκηνή όπου φυσάει αέρας, σου έρχεται στο πρόσωπο σου αέρας ή (το κορυφαίο) σε κάποια σκηνή κάποιος πετάει ένα ποτήρι γεμάτο νερό προς την κάμερα και γίνεσαι μούσκεμα (καλό ε;). Για φαγητό πήγαμε στο Victor's Cafe με πολύ καλή κουβανέζικη κουζίνα, το οποίο είχε (μάλλον λόγω Κυριακής) και ένα live με τρεις μουσικούς που έπαιζαν γνωστές latin μελωδίες.

Έβδομη μέρα και ήρθε η ώρα του Ζωολογικού κήπου του Bronx. O Bronx Zoo είναι ένας από τους μεγαλύτερους ζωολογικούς κήπους της Αμερικής με ζώα που ουσιαστικά ζουν στο φυσικό τους περιβάλλον. Πολύ περπάτημα, πολλές φωτογραφίες και πολλά παιδάκια να κοιτούν με θαυμασμό (ίσως και με λίγο φόβο) τα ζώα. Εκεί φάγαμε σχεδόν όλη μας τη μέρα και το απόγευμα αποφασίσαμε να επισκεφθούμε το αεροπλανοφόρο - μουσείο Intrepid αλλά δυστυχώς δεν το προλάβαμε ανοιχτό. Οπότε, πίσω στο ξενοδοχείο και το βράδυ φαγητό στο Dallas BBQ της Times Square.

Οι δύο επόμενες μέρες ήταν αφιερωμένες σε βόλτες στο κέντρο μια και είχαμε ήδη δει όσα μας ενδιέφεραν και έτσι, κάναμε βόλτες στην 5η λεωφόρο, ψωνίσαμε ρούχα και γυαλιά ηλίου (σε εκπληκτικές τιμές) από το Century 21, ήπιαμε το καφεδάκι μας στο Bryant Park, επισκεφθήκαμε το Grand Central Terminal (εντυπωσιακό!), πήγαμε στο κτίριο του ΟΗΕ στην 1η λεωφόρο και πήραμε cup cakes από το Magnolia Bakery

(Το Magnolia Bakery έπαιζε πολύ στο Sex and the City. Ήταν το μαγαζί απ' όπου τα μεγαλοκόριτσα μας προμηθευόντουσαν κεϊκάκια και τα πήγαιναν η μια στο σπίτι της άλλης για πρωϊνό).
Α, ξέχασα. Το βράδυ δώσαμε 65 δολλάρια το άτομο για να δούμε μια παράσταση του Broadway. Είδαμε το Jersey Boys και ήταν πραγματικά πολύ καλό. Άξιζε τα λεφτά του και με το παραπάνω. Γρήγορες εναλλαγές σκηνικών, καλοί ηθοποιοί και πάνω απ' όλα πολλή και καλή μουσική με τα τραγούδια του Frankie Valli και των Four Seasons.

Και κάπως έτσι φτάσαμε στην τελευταία μας μέρα στη Νέα Υόρκη. Αποφασίσαμε να κάνουμε μια βόλτα με άμαξα στο Central Park, και ο (Τούρκος) οδηγός μας, μας είπε διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα σχετικά μ' αυτό το υπέροχο πάρκο. Είδαμε και το Dakota Building έξω από το οποίο δολοφονήθηκε ο John Lennon και γυρίσαμε στο ξενοδοχείο για να πάρουμε τα πράγματα μας. Η πτήση για Ζυρίχη ήταν καλή και όπως σας έχω ήδη πει, στη Ζυρίχη είχαμε μια αναμονή 10 περίπου ωρών, οπότε βγήκαμε από το αεροδρόμιο και κάναμε μια μεγάλη βόλτα στην πόλη.

Το ταξίδι αυτό ήταν για μένα ένα όνειρο ζωής. Πέρασα καταπληκτικά, είδα μέρη που μου ήταν γνώριμα από τις άπειρες αμερικάνικες ταινίες που έχω δει στη ζωή μου και αν και το όνειρο μου (να συναντήσω στον δρόμο τον Γούντι Άλλεν) δεν εκπληρώθηκε, δεν πειράζει. Την επόμενη φορά :-))

Sledgehammer

2010-09-21T10:20:00.000+03:00

Το πρωί, ερχόμενος στη δουλειά, άκουσα σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό το Sledgehammer του Peter Gabriel. Είχα πολύ καιρό να το ακούσω και θυμήθηκα τον χαμό που είχε γίνει το 1986 όταν κυκλοφόρησε το βίντεο κλιπ του τραγουδιού. Μπορεί την τεχνική του stop motion (εδώ μπορείτε να μάθετε περισσότερα) να την βλέπουμε πλέον σε βιντεάκια που φτιάχνει ο κάθε απλός χρήστης υπολογιστή και ανεβάζει στο YouTube, ωστόσο το συγκεκριμένο βίντεο κλιπ εξακολουθεί να παραμένει ένα εξαίρετο δείγμα της συγκεκριμένης τεχνικής και βλέπεται ακόμη και σήμερα ευχάριστα (αν και έχουν περάσει 24 χρόνια).

Οι νεότεροι πιθανόν να μην το καταλαβαίνουν γι' αυτό παραθέτω και το σχετικό λήμα της wikipedia:

"Sledgehammer" spawned a widely popular and influential music video directed by Stephen R. Johnson. Aardman Animations and the Brothers Quay provided claymation, pixilation, and stop motion animation that gave life to images in the song. The video ended with a large group of extras jerkily rotating around Gabriel, among them: Gabriel's daughters Anna and Melanie, the animators themselves, and director Stephen Johnson's girlfriend. Also included were six women who posed as the back-up singers of the song. Gabriel lay under a sheet of glass for 16 hours while filming the video one frame at a time.
In 1987, it won nine MTV Video Music Awards, a record which still stands as of 2010. It ranked at number four on MTV's 100 Greatest Music Videos Ever Made (1999). MTV later announced that "Sledgehammer" is the most played music video in the history of the station. "Sledgehammer" has also been declared to be MTV's number one animated video of all time.
The video was also voted number seven on TMF's Ultimate 50 Videos You Must See - first aired 24 June 2006. It ranked at number 2 on VH1's "Top 20 Videos of the 80's" as well as being named the #1 "Amazing Moment in Music" on the Australian TV show 20 to 1 in 2007.
The portion of the song featuring the synthesized flute solo was realized in the video by first one and then two oven-ready turkeys, headless and featherless, animated using stop-motion. These were animated by Nick Park (of Wallace and Gromit fame) who, at that time was refining his work in plasticine animation. The video won Best British Video at the 1987 Brit Awards. Also, the video was nominated for the Best Music Video category for the first annual Soul Train Music Awards in that same year.

Ζυρίχη - φωτογραφίες

2010-09-16T10:47:00.000+03:00

Σας χρωστάω ακόμα ένα post για τη Νέα Υόρκη αλλά δεν έχω βρει ακόμα τον χρόνο για να το ετοιμάσω, οπότε είπα να βάλω μερικές φωτογραφίες από την πανέμορφη πόλη της Ζυρίχης.

Η Ζυρίχη ήταν ο ενδιάμεσος σταθμός μας στο ταξίδι για τη Νέα Υόρκη (Θεσσαλονίκη - Ζυρίχη, Ζυρίχη - Νέα Υόρκη) και ειδικά στην επιστροφή μας, είχαμε περίπου 10 ώρες αναμονή εκεί. Έτσι, βγήκαμε από το αεροδρόμιο, πήραμε το μετρό και βολτάραμε στο κέντρο της πόλης.

Είναι πραγματικά μια πολύ όμορφη πόλη και μας φάνηκε ακόμα ομορφότερη μιας και επιστρέφαμε από μια Νέα Υόρκη με πολύ θόρυβο, γρήγορες ταχύτητες και πολύ ζέστη.

Στη Ζυρίχη, τέλος Ιουλίου, η θερμοκρασία ήταν γύρω στους 20 βαθμούς Κελσίου, η μέρα ήταν ηλιόλουστη και η κυκλοφορία στους δρόμους θύμιζε επαρχιακή πόλη.

R.I.P. Δημήτρης Καμπερίδης

2010-09-13T09:39:00.000+03:00

Να ευχηθώ κι εγώ από αυτή τη γωνιά Καλό Ταξίδι σ'έναν άνθρωπο που αγαπήσαμε μέσα από τους ρόλους του. Δεν ξέρω αν αυτή την ευγένεια που έβγαζε στο παίξιμο του, την είχε και στην προσωπική του ζωή, πάντως λυπήθηκα πολύ που έφυγε γιατί θεωρώ ότι είχε να δώσει πολλά ακόμη. Θα τον θυμόμαστε με αγάπη ως τον πατέρα που πιθανόν θα θέλαμε να είχαμε.

Cee Lo Green - FUCK YOU oo oo oo

2010-09-06T12:31:00.000+03:00

Για να πάει καλά η εβδομάδα χρειάζεται και κάνα μπινελίκωμα.
Από τα καλά καινούργια τραγούδια.

Enjoy it!!