Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

Ashford & Simpson - Solid

Το "Solid" είναι ένα τραγούδι που ηχογράφησε το ανδρόγυνο Ashford & Simpson και κυκλοφόρησε το 1984 με το ομότιτλο album.



Γράφτηκε από κοινού από το ζευγάρι και έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία τους πηγαίνοντας μέχρι το #12 στο Billboard Hot 100, ενώ ανάλογη επιτυχία είχε και στη Μεγάλη Βρετανία σκαρφαλώνοντας στο #3 του UK Singles Chart το 1985. Μάλιστα, ήταν το 16ο πιο εμπορικό single του 1985 στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Το 2009, οι Ashford & Simpson έκαναν ένα remake του τραγουδιού προς τιμή του Προέδρου Barack Obama, ονομάζοντας το "Solid (As Barack)".

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

Ενας πανέξυπνος αλγόριθμος


Κι όμως, υπάρχει «πρόγραμμα» που γράφει μόνο του ομιλίες πολιτικών -Ενας πανέξυπνος αλγόριθμος

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΗΣ ΜΑΣΑΧΟΥΣΕΤΗΣ

Κι όμως, υπάρχει «πρόγραμμα» που γράφει μόνο του ομιλίες πολιτικών

Θα μπορούσαν ποτέ τα κείμενα των ομιλητών στην Βουλή να έχουν δμηιουργηθεί, όχι από ανθρώπινο χέρι, αλλά από κάποιον αλγόριθμο;
Οι πολιτικές ομιλίες που ακούγονται στο κοινοβούλιο, πολύ συχνά είναι δημιούργημα αξιόπιστων βοηθών και συμβούλων των πολιτικών. Γιατί ένας αλγόριθμος να μην μπορεί να κάνει την ίδια δουλειά;
Αυτό το ερώτημα γεννήθηκε στα μυαλά των επιστημόνων στο πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, οι οποίοι, με επικεφαλής τον Valentin Kassarnig, αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα... εργοστάσιο παραγωγής πολιτικών ομιλιών.
Αλλωστε, συχνότατα ο πολιτικός λόγος είναι «ξύλινος», εμφανίζοντας πολύ συγκεκριμένα δομικά χαρακτηριστικά. Λέξεις και φράσεις «κλειδιά» χρησιμοποιούνται κατά κόρον, ενώ ακόμα και τα επιχειρήματα σε αρκετές περιπτώσεις είναι γνωστά, ανάλογα με την ιδεολογία και την πολιτική γραμμή κάθε κόμματος και πολιτικού.
Το αποτέλεσμα αυτού του πολύ δύσκολου εγχειρήματος, που προέκυψε από την ιδέα του κ. Kassarnig, ήταν εντυπωσιακό. Η ομάδα που συντέθηκε στο πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης κατάφερε να δημιουργήσει μια μηχανή τεχνητής νοημοσύνης, ικανή να γράψει πολιτικές ομιλίες που φαντάζουν... πραγματικές.
Η προσέγγιση ήταν αρκετά απλή στην αρχή, αλλά παρουσίασε δυσκολίες στην συνέχεια. Ο Kassarnig χρησιμοποίησε μια βάση δεδομένων από σχεδόν 4.000 τμήματα πολιτικού λόγου από 53 συζητήσεις στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, για να εκπαιδεύσει τον αλγόριθμο έτσι ώστε να μάθει πως να παράγει μηχανικά τις δικές του ομιλίες. Στις ομιλίες αυτές υπήρχαν περισσότερες από 50.000 προτάσεις, όπου καθεμία από αυτές είχε κατά μέσο όρο 23 λέξεις.
Σε επόμενο βήμα, οι επιστήμονες κατηγοριοποίησαν τις ομιλίες, ανάλογα με το κόμμα (Ρεπουμπλικάνοι ή Δημοκρατικοί), αλλά και ανάλογα με το αν είναι υπέρ ή κατά ενός συγκεκριμένου θέματος. Η δυσκολία ωστόσο, όπως είναι λογικό, ήταν στις λεπτομέρειες.
Ο Kassarnig, μετά από διάφορες σκέψεις γύρω από τον κατάλληλο τρόπο για την σύνθεση μιας ομιλίας, κατέληξε πως η πιο αποτελεσματική τεχνική είναι αυτή των «ν-στοιείων». Κατηγοριοποίησε όλα τα μέρη του λόγου και έπειτα δημιούργησε έναν αλγόριθμο που υπολόγιζε ποια είναι η πιθανότητα να βρεθεί μια λέξη (η μια φράση) μετά από τις «ν» προηγούμενες. Δηλαδή, γνωρίζοντας για παράδειγμα τις πρώτες 5 λέξεις μια πρότασης, υπολόγιζε ποια είναι η καταλληλότερη 6η λέξη.
«Ηταν ένας καλός τρόπος να ξεχωρίσουμε ποιες λέξεις ή φράσεις είναι πιθανότερο να εμφανιστούν, αν έχουμε κάποια αρχικά δεδομένα. Αυτή η ιδέα μας έδωσε αρκετές λύσεις» τόνισε σε συνέντευξη του αργότερα.
Ο αλγόριθμος λοιπόν λειτουργεί με τον εξής τρόπο:
  • Ο χρήστης του ορίζει τα αρχικά δεδομένα, όπως για παράδειγμα αν ο πολιτικός είναι Δημοκρατικός ή Ρεπουμπλικάνος.
  • Ο αλγόριθμος έχει αποθηκευμένη μια τεράστια βάση από φράσεις 5 λέξεων ώστε να ξεκινάει κάθε ομιλία, οπότε επιλέγει μια από αυτές ώστε να ξεκινήσει την ομιλία.
  • Το σύστημα υπολογίζει ποια είναι η καταλληλότερη λέξη για να διαδεχτεί τις 5 προηγούμενες και με αυτόν τον τρόπο δημιουργεί, λέξη με λέξη, ολόκληρη την ομιλία.
Φυσικά, η διαδικασία δεν είναι τόσο απλή. Ο αλγόριθμος έχει δημιουργηθεί έτσι ώστε να μπορεί να «καταλαβαίνει» αν έχει καλύψει επαρκώς ένα συγκεκριμένο θέμα. Γνωρίζοντας τι έχει ήδη γράψει, χρησιμοποιεί λέξεις «κλειδιά» ώστε να δώσει σφαιρικότητα και να μην εμφανίσει επαναλήψεις.
Μετά από πολύ προσπάθεια και ατελείωτο προγραμματισμό, ο αλγόριθμος κατάφερε να γίνει αποτελεσματικός. Μάλιστα, ο Kassarnig δημοσιοποίησε κάποια από τα κείμενα που δημιούργησε η «έξυπνη» μηχανή του. Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι τόσο γραμματικά και συντακτικά, αλλά και όσο αφορά το περιεχόμενο των ομιλιών, τα κείμενα ήταν ακριβή σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Ο επικεφαλής της προσπάθειας του πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης ωστόσο, τόνισε πως ένας τέτοιος αλγόριθμος, όσο αποτελεσματικός και να είναι, δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί. Αλλωστε, τα ψηφιακά του δημιουργήματα μπορεί ίσως να καλύπτουν κάποια βασικά ζητήματα, όμως ποτέ δεν θα μπορούσαν να συγκριθούν με ένα καλογραμμένο κείμενο, γραμμένο από ανθρώπινο χέρι.

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

The Big Chill

Η ταινία The Big Chill βγήκε στις αίθουσες το 1983 με σκηνοθέτη τον Lawrence Kasdan και πρωταγωνιστές τους Tom Berenger, Glenn Close, Jeff Goldblum, William Hurt, Kevin Kline, Mary Kay Place, Meg Tilly, και JoBeth Williams.
Η υπόθεση εστιάζει σε μια παρέα συμφοιτητών από το κολλέγιο που συγκεντρώνεται πάλι μετά από 15 χρόνια όταν ένας από την παρέα, ο Alex, αυτοκτονεί. Ο Kevin Costner έπαιζε το ρόλο του Alex, αλλά όλες οι σκηνές του κόπηκαν στο μοντάζ.
Αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην ταινία είναι το soundtrack της που κινείται κυρίως στο χώρο της soul, και της R&B των δεκαετιών του 1960 και του 1970.
Το πλήρες soundtrack κυκλοφόρησε σε διπλό δίσκο βινυλίου (deluxe edition) και περιλαμβάνει τα παρακάτω τραγούδια:
Disc 1
  1. Marvin Gaye – "I Heard It Through The Grapevine" (Extended version)
  2. The Temptations – "My Girl"
  3. The Young Rascals – "Good Lovin'"
  4. The Miracles – "The Tracks of My Tears"
  5. Three Dog Night – "Joy to the World"
  6. The Temptations – "Ain't Too Proud to Beg"
  7. Aretha Franklin – "(You Make Me Feel Like A) Natural Woman"
  8. Smokey Robinson & The Miracles – "I Second That Emotion"
  9. Procol Harum – "A Whiter Shade of Pale"
  10. The Exciters – "Tell Him"
  11. Creedence Clearwater Revival – "Bad Moon Rising"
  12. Percy Sledge – "When a Man Loves a Woman"
  13. The Young Rascals – "In the Midnight Hour"
  14. The Spencer Davis Group – "Gimme Some Lovin'"
  15. The Band – "The Weight"
  16. The Beach Boys – "Wouldn't It Be Nice"
  17. Bert Kaempfert – "Strangers in the Night"
  18. The Rolling Stones – "You Can't Always Get What You Want" (Church version)
  19. "J. T. Lancer Theme"
Disc 2
  1. Four Tops – "It's the Same Old Song"
  2. Martha & The Vandellas – "Dancing in the Street"
  3. Marvin Gaye – "What's Going On"
  4. The Marvelettes – "Too Many Fish in the Sea"
  5. Marvin Gaye and Tammi Terrell – "Ain't Nothing Like the Real Thing"
  6. Jimmy Ruffin – "What Becomes of the Brokenhearted"
  7. Jr. Walker & The All Stars – "Shotgun"
  8. Doobie Brothers – "Take Me in Your Arms (Rock Me a Little While)"
  9. The Supremes – "Ask Any Girl"
  10. Lesley Gore – "You Don't Own Me"
  11. Spanky & Our Gang – "Like to Get to Know You"
  12. The Mamas and The Papas – "Monday, Monday"
  13. Moody Blues – "Nights in White Satin (The Night)"
  14. Joe Cocker – "Feeling Alright"
  15. Wayne Fontana & The Mindbenders – "Game of Love"
  16. James Brown – "I Got You (I Feel Good)"
  17. Blues Magoos – "(We Ain't Got) Nothin' Yet"
  18. The Zombies – "Time of the Season"
  19. Howard Tate – "Get It While You Can"



Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2016

The Sound(s) of Silence - από το protagon.gr

Το 1966 ήταν μια καλή χρονιά για τη ροκ. Τότε κυκλοφόρησε το «Revolver» των Beatles, το «Blonde on Βlonde» του Μπομπ Ντίλαν, το «Pet Sounds» των Beach Boys, το «A quick one» των Who και πολλά ακόμη. Αλλά αν το 1966 είναι μια χρονιά-ορόσημο, είναι επειδή τότε έγινε επιτυχία ένα κομμάτι που λατρεύτηκε από εκατομμύρια ανθρώπους και από πολλές γενιές: το «The Sound of Silence» των Πολ Σάιμον και Αρτ Γκαρφάνκελ.


Κατά έναν τρόπο ο «Ηχος της Σιωπής» κλείνει εφέτος τα 50 του χρόνια. Και όπως πολλοί θρύλοι, κρύβει από πίσω του μια ιστορία που συναγωνίζεται την αξία του. Γιατί ο Πολ Σάιμον είχε γράψει το κομμάτι δυο χρόνια νωρίτερα, το 1964, για να περιγράψει «με την απλότητα της μελωδίας και των στίχων την αποξένωση των νέων». Ο Σάιμον ήταν τότε 21 χρονών. Ο τίτλος που του έδωσε ήταν «The Sounds of Silence» (οι ήχοι, όχι ο ήχος), ενώ το μόνο όργανο που είχε χρησιμοποιήσει ήταν η ακουστική κιθάρα.



Αυτό, το πρώτο κομμάτι, κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1964, αλλά το κοινό το αγνόησε εντελώς.

Αν είχε την τύχη μιας δεύτερης ευκαιρίας, αυτήν την οφείλει στον παραγωγό Τομ Γουίλσον. Αυτός άκουσε τυχαία το τραγούδι σε ραδιοφωνικό σταθμό της Βοστώνης και σκέφτηκε ότι θα είχε καλύτερη τύχη εάν το έντυνε με ηλεκτρικά όργανα και ντραμς. Το έκανε -και το έκανε εν αγνοία του ίδιου του Σάιμον. Ο στόχος του ήταν να ακουστεί «Ο Ηχος της Σιωπής» στους ήχους φολκ – ροκ που ήταν της μόδας εκείνη την εποχή. Οι μουσικοί που ανέλαβαν τη δουλειά ήταν οι ίδιοι που είχαν ηχογραφήσει το «Like a Rolling Stone» του Ντίλαν. Οταν άκουσε τη νέα εκδοχή, ο Γκαρφάνκελ πίστεψε ότι το τραγούδι θα συναντούσε και πάλι την αποτυχία. Εκανε λάθος. Το «The Sound of Silence» (αυτή τη φορά χωρίς «s») έφτασε στην κορυφή του αμερικανικού καταλόγου των επιτυχιών -εκθρονίζοντας το περίφημο «We Can Work It Out» των Beatles- τέτοιες μέρες πριν από μισό αιώνα, Ιανουάριο του 1966.



Κι έπειτα ήρθε το σινεμά. Ο Μάικλ Νίκολς χρησιμοποίησε το τραγούδι στην τελευταία σκηνή του «Πρωτάρη», ο Εμίλιο Εστεβέζ στην ταινία «Bobby», ο Τζακ Σνάιντερ για το «Watchmen». Και κοίτα σύμπτωση, το «Bobby» του Εστεβέζ ήταν μια ταινία για τη ζωή του Μπομπ Κένεντι, ο Σνάιντερ έντυσε με το τραγούδι την σκηνή της κηδείας του «Κωμικού», του τύπου που στην ταινία σκοτώνει έναν άλλον Κένεντι, τον Τζον. Και να φανταστεί κανείς ότι οι Πολ Σάιμον και Αρτ Καρφάνγκελ ορκιζόταν πως οι στίχοι του τραγουδιού δεν έκρυβαν καμία πολιτική νύξη. Αλλά μόνο την αγωνία της γενιάς τους. Τόσο που στη συναυλία στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης, το ντουέτο έπαιξε το τραγούδι μπροστά σε 500.000 κόσμο και πάλι με ακουστική κιθάρα.

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

Lady Grinning Soul

Από όλα τα τραγούδια του David Bowie, αυτό που με συγκλονίζει περισσότερο κάθε φορά που το ακούω είναι αυτό:



Το "Lady Grinning Soul" είναι μια μπαλάντα που κλείνει το album Aladdin Sane, που κυκλοφόρησε το 1973. Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που το άκουσα όταν μου δώρισαν μια συλλογή με ετερόκλητα τραγούδια σε ένα διπλό δίσκο βινυλίου του 1982. Είχα εντυπωσιαστεί από τη φοβερή φωνή του και αργότερα έμαθα πως στο συγκεκριμένο τραγούδι έχει πιάσει την υψηλότερη νότα που έχει τραγουδήσει ποτέ. Για την ιστορία, το τραγούδι έχει ακουστεί και στις ταινίες The Runaways (2010) και Diana Vreeland: The Eye Has to Travel (2012).

David Bowie R.I.P.

Καθώς πρόκειται σίγουρα για εμάς τους μουσικόφιλους για την πιο σημαντική απώλεια των τελευταίων χρόνων (ο Lemmy "έπαιζε" σε άλλη κατηγορία) βάζω δυο φωτογραφίες που τις έκλεψα από την πολύ καλή δουλειά που κάνει αυτή την ώρα ο Άρης ο Δημοκίδης (http://www.lifo.gr/articles/music_articles/86268).


Η πρώτη είναι από το μετρό του Λονδίνου σήμερα και η δεύτερη από το playlist του 9,84.  Νομίζω ότι τα λένε όλα.

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Χρόνια Πολλά. Καλές Γιορτές!

Αναδημοσιεύω μια ανάρτηση που έκανα πριν από 6 χρόνια στο blog με μια προσθήκη. Εύχομαι να είστε καλά και να περάσετε όμορφα τις γιορτές που έρχονται.
----------------------------------------------------------------------------------------



Ο τρόπος που διάλεξα να σας ευχηθώ καλές γιορτές φέτος, είναι λίγο ανορθόδοξος. Θυμήθηκα τις τελευταίες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, πριν από πολλά πολλά χρόνια, όταν πήγαινα στο φροντιστήριο αγγλικών της γειτονιάς μου. Πάντα, στα τελευταία μαθήματα της χρονιάς, η "κυρία" μας, άφηνε για λίγο το αυστηρό της ύφος και μας έφερνε στην τάξη ένα κασετόφωνο (μονοφωνικό, αν θυμάμαι καλά). Έβαζε μέσα μια κασέτα (ξέρετε, εκείνες τις 60άρες TDK) και μας έβαζε να ακούσουμε χριστουγεννιάτικα τραγούδια (στα αγγλικά φυσικά). Στη συνέχεια, μας ρωτούσε αν καταλάβαμε τι έλεγε το κάθε τραγούδι και επειδή εμείς φυσικά δεν είχαμε καταλάβει Χριστό, μας έδινε μια φωτοτυπία με τους στίχους του και μας έβαζε ως άσκηση να το μάθουμε απ'έξω και να γράψουμε την μετάφρασή του στα ελληνικά. Μετά από αυτό, μας ευχότανε Merry Christmas and a Happy New Year και μας άφηνε να πάμε στο σπίτι μας.

Ε, λοιπόν πρέπει να σας το εξομολογηθώ.

Ποτέ (μα ποτέ) δεν κατάφερα να μάθω αυτά τα τραγούδια. Την άσκηση των Χριστουγέννων δεν την έκανα ποτέ. Ο λόγος ήταν απλός. Γυρνούσα στο σπίτι, έστεινα στο δωμάτιο μου τα Playmobil και τον αυτοκινητόδρομο (καλά τρελλό κόλλημα μ'αυτόν τον αυτοκινητόδρομο - ήθελα να πάρω και σιδηρόδρομο αλλά οι γονείς μου δεν μου τον πήραν  :-((((
Τέλος πάντων, επειδή μεσολαβούσαν 15 μέρες ξεκούρασης, ξεγνοιασιάς και παιχνιδιού, ποτέ δεν καθόμουν να μάθω το χριστουγεννιάτικο τραγούδι που είχαμε ως άσκηση για τις γιορτές. Ε, μετά περνούσαν οι γιορτές, η δασκάλα μας, έπαιρνε και πάλι το αυστηρό της ύφος, μας πλάκωνε στις ορθογραφίες και στις γραμματικές και όλα ξαναέπαιρναν το δρόμο τους.


Σκέφτηκα λοιπόν, έστω και τώρα (μιλάμε για περίπου 25 χρόνια μετά), να κάνω την άσκηση μου για τα Χριστούγεννα και να δω τι λέει αυτό το αναθεματισμένο Jingle Bells που δεν κατάφερα να μάθω ποτέ. Και επειδή τώρα πια έχουμε και Internet, και εργαλεία αυτόματης μετάφρασης είπα να βάλω τους στίχους του σε ένα από αυτά τα εργαλεία (συγκεκριμένα αυτό της σελίδας www.metafrasi.gr) και να δω τι θα πάρω ως αποτέλεσμα. Ιδού λοιπόν: Η σύγχρονη τεχνολογία σε όλο το μεγαλείο της. Οι αγγλικοί στίχοι είναι εδώ και το αποτέλεσμα της αυτόματης μετάφρασης ακολουθεί:

Ορμώντας μέσω του χιονιού σε ένα ένα ανοικτό έλκηθρο O'er αλόγων τα πεδία πηγαίνουμε όλα τα κουδούνια τρόπων στο δαχτυλίδι ουρών βαριδιών που καθιστά τα πνεύματα φωτεινά ποια διασκέδαση είναι να γελάσει και να τραγουδήσει το sleighing τραγούδι Α απόψε OH, κάλαντα, κουδούνισμα κάλαντων όλος ο τρόπος OH, ποια διασκέδαση πρόκειται να οδηγήσει σε ένα κάλαντα ελκήθρων αλόγων ανοικτά, κουδούνισμα κάλαντων όλος ο τρόπος OH, ποια διασκέδαση πρόκειται να οδηγήσει σε ένα ένα ανοικτό έλκηθρο αλόγων Μια ημέρα ή δύο πριν τη σκέψη ι θα έπαιρνα έναν γύρο και σύντομα η Δεσποινίς Φανή Bright Was που κάθισε από την πλευρά μου το άλογο ήταν αδύνατη και η μαλακή κακοτυχία φάνηκε το μέρος του που πήραμε σε μια παρασυρμένη τράπεζα και έπειτα πήραμε upsot OH, κάλαντα, κουδούνισμα κάλαντων όλος ο τρόπος OH, ποια διασκέδαση πρόκειται να οδηγήσει σε ένα κάλαντα ελκήθρων αλόγων ανοικτά, κουδούνισμα κάλαντων όλος ο τρόπος OH, ποια διασκέδαση πρόκειται να οδηγήσει σε ένα ένα ανοικτό έλκηθρο αλόγων ναι Κάλαντα, κουδούνισμα κάλαντων όλος ο τρόπος OH, ποια διασκέδαση πρόκειται να οδηγήσει σε ένα κάλαντα ελκήθρων αλόγων ανοικτά, κουδούνισμα κάλαντων όλος ο τρόπος OH, ποια διασκέδαση πρόκειται να οδηγήσει σε ένα ένα ανοικτό έλκηθρο αλόγων 
Μμμ, μου φαίνεται ότι δεν την περνάμε την τάξη :-)
Χρόνια πολλλά.... Θα τα ξαναπούμε το 2010. 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Για να δούμε αν άλλαξε τίποτα 6 χρόνια μετά. Βάζω το ίδιο τραγουδάκι στο εργαλείο μετάφρασης της Google αυτή τη φορά σήμερα 22 Δεκεμβρίου 2015:

Ορμήσει μέσα από το χιόνιΣε ένα άλογο ανοικτή έλκηθροO'er τα πεδία πάμεΓελώντας όλη τη διαδρομήΚαμπάνες στις ουρές bob δακτύλιοΚάνοντας πνεύματα φωτεινόΤι διασκεδαστικό είναι να γελούν και να τραγουδούνΈνα τραγούδι έλκηθρο απόψε
Ω, κουδουνάκια, κουδουνάκιαΚουδούνισμα όλος ο τρόποςΩ, τι διασκέδαση είναι να οδηγούνΣε ένα άλογο ανοικτή έλκηθροΚουδουνάκια, κουδουνάκιαΚουδούνισμα όλος ο τρόποςΩ, τι διασκέδαση είναι να οδηγούνΣε ένα άλογο ανοικτή έλκηθρο
Μια μέρα ή δύο χρόνια πρινΣκέφτηκα ότι θα λάβει μια βόλταΚαι σύντομα Μις Fanny BrightΚαθόταν δίπλα μουΤο άλογο ήταν λιτή και ισχνόςΑτυχία φάνηκε πολύ τουΠήραμε σε παρασύρει τράπεζαΚαι τότε πήραμε upsot
Ω, κουδουνάκια, κουδουνάκιαΚουδούνισμα όλος ο τρόποςΩ, τι διασκέδαση είναι να οδηγούνΣε ένα άλογο ανοικτή έλκηθροΚουδουνάκια, κουδουνάκιαΚουδούνισμα όλος ο τρόποςΩ, τι διασκέδαση είναι να οδηγούνΣε ένα άλογο ανοικτή έλκηθρο ναι
Κουδουνάκια, κουδουνάκιαΚουδούνισμα όλος ο τρόποςΩ, τι διασκέδαση είναι να οδηγούνΣε ένα άλογο ανοικτή έλκηθροΚουδουνάκια, κουδουνάκιαΚουδούνισμα όλος ο τρόποςΩ, τι διασκέδαση είναι να οδηγούνΣε ένα άλογο ανοικτή έλκηθρο


Μμμ, μάλλον θέλουμε δουλειά ακόμα. 
Καλές Γιορτές. 

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Canote Ik Kil



Δεν θα λέγαμε ότι αυτό το καταπληκτικό μέρος που μπορείτε και να κολυμπήσετε, θεωρείται λίμνη ή κάτι άλλο.. Το Canote Ik Kil βρίσκεται στο Δήμο Tinúm του Γιουκατάν στο Μεξικό.


Αποτελεί μέρος του Αρχαιολογικού Πάρκου Ik Kil, αφού βρίσκεται πολύ κοντά στο Chichen Itza την αρχαία πόλη των Μάγιας. Το Canote Ik Kil είναι ανοικτό για το κοινό, ενώ πραγματοποιούνται οργανωμένες εκδρομές για τουρίστες για να κολυμπήσουν σε μια άλλη διάσταση, από αυτήν που γνωρίζουν συνήθως..
 

Η στάθμη του νερού είναι 26 μέτρα κάτω από το επίπεδο του εδάφους. Υπάρχει μια λαξευμένη σκάλα για την πρόσβαση στη "λίμνη" , η οποία έχει διάμετρο 60 μέτρα, ενώ το βάθος της φτάνει και τα 40 μέτρα. Μαζί με τους επισκέπτες, κολυμπούν και άφθονα μαύρα γατόψαρα, χωρίς να υπάρχει πρόβλημα συνύπαρξης.
Το Cenote Ik Kil ήταν ιερό μέρος για τους Μάγιας, οι οποίοι το χρησιμοποίησαν τόσο για χαλάρωση, όσο και για τελετουργίες.
Στη γύρω περιοχή υπάρχουν εστιατόρια, καταστήματα, αλλά και ξενοδοχεία ή ενοικιαζόμενα δωμάτια για να μείνετε αν το επιθυμείτε.

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2015

Weather with You

Το "Weather with You" είναι ένα τραγούδι των Crowded House από τη χρονιά του 1992 και υπάρχει στο τρίτο studio album του συγκροτήματος Woodface .



Το τραγούδι γνώρισε μεγάλη επιτυχία σε αρκετές χώρες και έφτασε μέχρι το #7 στην Μεγάλη Βρετανία. Ήρθε στην επικαιρότητα ξανά φέτος λόγω της ύπαρξης του στο soundtrack της ταινίας Everest (2015 film).

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

Γενέθλια για το Juke Box ... σαν σήμερα


Ήταν 23 Νοεμβρίου του 1889, όταν το πρώτο τζουκ-μποξ έκανε την εμφάνισή του σ’ ένα σαλούν του Σαν Φρανσίσκο. Tο Jukebox είναι ένα ημιαυτόματο μηχάνημα αναπαραγωγής μουσικής. Πήρε τ' όνομά του από την λέξη jook ή juke, που στην αφροαμερικάνικη αργκό σημαίνει χορός, πανδαιμόνιο, και τη λέξη box, που σημαίνει κουτί.
Δημιουργός του ήταν ο Λούις Γκλας, ένα τοπικό στέλεχος της General Electric. Μέσα σε ξύλινο κουτί τοποθέτησε ένα φωνογράφο Έντισον με 4 ακουστικούς σωλήνες και μία υποδοχή για νομίσματα. Ο καθένας με 5 σεντς μπορούσε να ακούσει το αγαπημένο του τραγούδι.


Το πρώτο τζουκ-μποξ τοποθετήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1889 σ' ένα σαλούν του Σαν Φρανσίσκο, εντυπωσιάζοντας τους θαμώνες του. Στις αρχές του 20ου αιώνα οι κύλινδροι αντικαθίστανται από πλάκες γραμμοφώνου και αργότερα με δίσκους 45 στροφών. Το 1927 γίνεται ηλεκτρικό.
Το τζουκ-μποξ γνώρισε μεγάλη άνθηση στις ΗΠΑ την εποχή της Ποτοαπαγόρευσης και της Μεγάλης Ύφεσης τη δεκαετία του '30. Το συναντάμε σε εστιατόρια, μπαρ (νόμιμα και παράνομα) και κλαμπ, όπου ο κόσμος μπορούσε να ακούσει τις αγαπημένες του επιτυχίες, να χορέψει και να ξοδέψει.

Πηγή: Σαν σήμερα

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

30 χρόνια Microsoft Windows!

Η Microsoft και ο Bill Gates παρουσίασαν για πρώτη φορά στο κοινό τα Windows το 1983, λάνσαραν ωστόσο στην αγορά την πρώτη έκδοση των διάσημων "παραθύρων" στις 20 Νοεμβρίου του 1985, σήμερα λοιπόν γιορτάζουμε αισίως τα ...30 χρόνια Windows.
win101logo
Και μπορεί τα νεότερα Windows 10 να μη μοιάζουν σε τίποτα με τα πρώτα Windows 1.0, οι βασικές αρχές ωστόσο που η αμερικανική εταιρεία έφερε στο OS της, όπως οι μπάρες κύλισης, τα drop-down menus, τα εικονίδια, τα παράθυρα διαλόγου αλλά και "θρυλικές" εφαρμογές, όπως το Notepad και το MS Paint, είναι ακόμη εδώ. Τα Windows, ένα λειτουργικό με γραφικό περιβάλλον σε αντίθεση με το MS DOS, αποτέλεσαν το αντίπαλο δέος για το Macintosh της Apple, ωστόσο τελικά κυριάρχησαν στην παγκόσμια αγορά προσωπικών υπολογιστών, αποκτώντας σύντομα τεράστιο μερίδιο αγοράς.
Από τις σημαντικές αλλαγές που έφερε στα Windows η Microsoft, σε σχέση με το MS DOS, ήταν η χρήση του mouse (το πρώτο ποντίκι, βέβαια, διατέθηκε στην αγορά το 1984 μαζί με το Macintosh της Apple). Στην περίπτωση του προγενέστερου λειτουργικού, πληκτρολογούσαμε απλά εντολές, με την άφιξη των Windows 1.0 ωστόσο με τη βοήθεια του mouse τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά, όπως και το interaction με το μηχάνημά σας. Και μπορεί η πρώτη έκδοση των Windows να μην είχε την καλύτερη υποδοχή από την αγορά (μόλις 500.000 αντίτυπα πουλήθηκαν κατά τα πρώτα δύο χρόνια κυκλοφορίας τους), ωστόσο έδωσε το έναυσμα μίας μεγάλης "μάχης" μεταξύ Apple, IBM και Microsoft που είχε το... θετικό αποτέλεσμα οι υπολογιστές να φτάσουν σε μεγάλο κομμάτι του κοινού. Έπρεπε να φτάσει η δεκαετία του '90 για να κερδίσουν τα Windows οριστικά τη μάχη και να γίνει η Microsoft μια από τις πιο επιτυχημένες και ισχυρές εταιρείες στον κόσμο για τις επόμενες δύο δεκαετίες.
bill-gates-windows
Ο συνιδρυτής της Microsoft, Bill Gates, φωτογραφίζεται με ένα box των Windows.
Πίσω στο 1985, οι απαιτήσεις των Windows 1.0 περιλάμβαναν έναν υπολογιστή που να τρέχει το DOS 2.0, να διαθέτει δύο floppy disks, 256 kilobytes μνήμης και μία κάρτα γραφικών. Αν πάλι επιθυμούσατε να τρέξετε πολλαπλά προγράμματα χρειαζόσασταν υπολογιστή με σκληρό δίσκο και 512 kilobytes μνήμης. Παρόλο που τα specs μοιάζουν "αστεία" σήμερα, για εκείνη την εποχή ήταν επαρκή για την πρώτη προσπάθεια της Microsoft να υιοθετήσει ένα γραφικό περιβάλλον χρήσης (GUI).
Σήμερα, 30 χρόνια μετά, οι εποχές έχουν αλλάξει, ωστόσο η Microsoft, παρόλο που έχει περάσει από σαράντα (ή μήπως... 30) κύματα, συνεχίζει να κυριαρχεί στο κομμάτι των υπολογιστών. Αν και άργησε χαρακτηριστικά, η εταιρεία αντιλαμβάνεται πλέον τις τάσεις των καιρών για mobility, αλληλεπίδραση μεταξύ συσκευών και... συνέχεια στη χρήση μίας εφαρμογής, καθώς μετακινούμαστε από το desktop περιβάλλον του σπιτιού μας, στο γραφείο με το laptop ή στο δρόμο με το κινητό ή το tablet. Χρειάζεται ωστόσο πολύ προσπάθεια ακόμη, σε έναν κόσμο αυξημένου ανταγωνισμού που τρέχει υπερβολικά γρήγορα, ώστε να συνεχίσει και τα επόμενα τριάντα χρόνια ως μία κυρίαρχη εταιρεία software (και όχι μόνο) που θα αντέξει σε όλες τις "τρικυμίες" της αγοράς.

Ας δούμε κάποια από τα milestones του λειτουργικού

WINDOWS 1.0 (1985)

windows1.0
Εκεί απ' όπου ξεκίνησαν όλα. Γραφικό περιβάλλον, υποστήριξη mouse και κάποιες σημαντικές χρήσιμες εφαρμογές...

WINDOWS 2.0 (1987)

windows2.0
Και πάλι στα 16-bit computing με γραφικά VGA και τις πρώτες εκδόσεις των Word και Excel να φτάνουν στις οθόνες μας.

WINDOWS 3.x (1990, 1992)

windows3.11.0
Με καλύτερο User Interface που διέθετε Program και File managers, έγινε η πιο επιτυχημένη έκδοση των Windows έως τότε (στην αναφορά αυτή περιλαμβάνουμε, βέβαια, και τα Windows 3.1 που κυκλοφόρησαν το 1990). Και κάτι μικρό αλλά σημαντικό: ο αγαπημένος Ναρκαλιευτής, που έκανε πρεμιέρα το 1990 στο Windows Entertainment Pack 1 και μπήκε το 1992 στην έκδοση Windows 3.1, αλλά η Πασιέντζα, που έκανε πρεμιέρα σ' αυτήν την έκδοση των Windows, είναι από τα παιχνίδια που δε θα ξεχάσουμε ποτέ.

WINDOWS NT 3.5 (1994)

windowsnt3.5.0
Η δεύτερη version των Windows NT, μίας έκδοσης των Windows που σηματοδότησε την είσοδο της Microsoft στο business computing με έμφαση φυσικά στον τομέα της ασφάλειας και σε χαρακτηριστικά file sharing.

WINDOWS 95 (1995)

windows95.0
Ένα από τα πιο σημαντικά updates των Windows που φυσικά σημείωσαν μεγάλη επιτυχία. Πλέον, η Microsoft περνά στην αρχιτεκτονική των 32-bit και μας παρουσιάζει για πρώτη φορά το Start menu αλλά και το σύστημα Plug-and-Play των περιφερειακών. Μία νέα εποχή εφαρμογών ξεκινάει, ενώ γνωρίζουμε και τον Internet Explorer.

WINDOWS 98 (1998)

windows98.0
Χτίστηκαν πάνω στην επιτυχία των Windows 95, βελτιώνοντας την υποστήριξη hardware αλλά και την απόδοση. Η Microsoft στο λανσάρισμά τους έδωσε έμφαση στο web και σε εφαρμογές και χαρακτηριστικά όπως τα Active Desktop, Outlook Express, Frontpage Express, Microsoft Chat και NetMeeting. Για πρώτη φορά υποστηρίζεται η ανάγνωση DVDs και USB devices.

WINDOWS ME (2000)

windowsme.0
Με έμφαση σε multimedia και home users, αλλά πολλά... bugs και αστάθεια που προβλημάτισαν. Στα ME, ωστόσο, για να μείνουμε λίγο στα... καλά, είδαμε για πρώτη φορά τον Windows Movie Maker, ενώ γνωρίσαμε βελτιωμένες εκδόσεις των Windows Media Player και Internet Explorer, αλλά και τη δυνατότητα System Restore. Τα Windows Me ήταν το τελευταίο λειτουργικό σύστημα της Microsoft που αναπτύχθηκε βασισμένο στον κώδικα των Windows 95.

WINDOWS 2000 (2000)

windows2000.0
Σχεδιάστηκαν με business προσανατολισμό αποτελώντας ουσιαστικά μία αναβάθμιση των Windows NT. Προσέθεσαν σημαντικές βελτιώσεις στην αξιοπιστία, την ευκολία χρήσης, τη συμβατότητα πρόσβασης στο Διαδίκτυο και την υποστήριξη της χρήσης φορητών υπολογιστών, ενώ απλούστευσαν την εγκατάσταση hardware προσθέτοντας υποστήριξη σε ένα εύρος προϊόντων.

WINDOWS XP (2001)

windowsxp.0
Eισήγαγαν πολλές δυνατότητες που υπήρχαν προηγουμένως σε Windows NT και 2000, όπως μεγαλύτερη σταθερότητα και απόδοση χάρη στον πυρήνα 32-bit. Με νέα τεχνολογία ώστε να αποφεύγονται τα προβλήματα διαχείρισης των DLL, ανανεωμένο γραφικό σύστημα και δυνατότητα χρήσης του συστήματος αρχείων NTFS. Τα Windows XP ήταν επίσης η πρώτη καταναλωτική έκδοση των Windows που χρησιμοποίησε την ενεργοποίηση προϊόντος για την καταπολέμηση της πειρατείας λογισμικού. Σημαντικό και το update του SP2 που έλυσε πολλά από τα ζητήματα ασφαλείας των XP, τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία τους.

WINDOWS VISTA (2007)

windowsvista.0
Αν και... προβλημάτισαν και αυτά με τους περισσότερους να πιστεύουν ότι ήταν το χειρότερο λειτουργικό της Microsoft μετά τα Windows Me και να γκρινιάζουν για τα ζητήματα στο κομμάτι των hardware requirements, τα Windows Vista εισήγαγαν ένα νέο Aero UI και βελτιωμένα χαρακτηριστικά ασφαλείας, ενώ  περιλάμβαναν και το τότε νέο API της Microsoft DirectX 10.

WINDOWS 7 (2009)

windows7.0
Κυκλοφόρησαν το 2009 για να λύσουν τα προβλήματα των Vista και έγιναν γρήγορα από τις πλέον δημοφιλείς εκδόσεις των Windows, με καλή δουλειά από τη Microsoft στο κομμάτι της απόδοσης, της βελτίωσης του περιβάλλοντος εργασίας και καλύτερη διαχείριση από το χρήστη του user account control.

WINDOWS 8 (2012)

windows8.0
Με δραστικό redesign που εξέπληξε αλλά και... προβλημάτισε καθώς όλα έγιναν πολύ απότομα. Η Microsoft αφαίρεσε το Start menu και το αντικατέστησε με ένα fullscreen Start Screen. Οι νέες "Metro-style" apps σχεδιάστηκαν για να αντικαταστήσουν τις απαρχαιωμένες desktop apps καθώς η Microsoft έδωσε ιδιαίτερη έμφαση σε touch screens και tablet PCs.

WINDOWS 10 (2015)

windows10.0
Επιστροφή στη... βάση. Το αγαπημένο start menu επιστρέφει, ενώ νέες δυνατότητες όπως η Cortana, ο νέος browser Microsoft Edge αλλά και το Xbox One streaming σε υπολογιστές δίνουν το παρόν.

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

San Francisco ... Lombard Street

Το Σαν Φρανσίσκο είναι ο προορισμός που θέλω να επισκεφθώ οποσδήποτε μέσα στα επόμενα 10 χρόνια. Ένα από τα αξιοθέατα του είναι και η Lombard Street.




H οδός Lombard είναι αρκετά διάσημη και προσελκύει εκατοντάδες τουρίστες καθημερινά, οι οποίοι την επισκέπτονται για να την φωτογραφίσουν.


Αυτό που την κάνει ιδιαίτερη είναι οι οκτώ συνεχόμενες και απότομες στροφές της. Σχεδιάστηκε έτσι το 1922, μετά από την πρόταση ενός μόνιμου κατοίκου της περιοχής, λόγω της μεγάλης της κλίσης του λόφου η οποία έφτανε στο 27%, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να κατέβουν τα οχήματα της τότε εποχής! Με την κατασκευή των συνεχόμενων στροφών, μειώθηκε η κλίση φτάνοντας στο 16%. 

 
Το συνολικό μήκος του δρόμου είναι τα τετρακόσια (400) μέτρα, ενώ είναι στρωμένος με κόκκινα τούβλα. 


 
Το σκηνικό συμπληρώνουν τα εκατοντάδες περιποιημένα λουλούδια και θάμνοι που βρίσκονται γύρω από το δρόμο, δημιουργώντας μια εντυπωσιακή εικόνα! Στην οδό Lombard πραγματοποιούνται δεκάδες χάπενινγκ από φορείς και εταιρείες ενώ έγινε σκηνικό για δεκάδες κινηματογραφικές και ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

 
 
 Το όριο ταχύτητας είναι μόλις 8 χιλιόμετρα ανά ώρα... αυστηρά!

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Peter Green



Από τον Γιάννη Πετρίδη

Το ταλέντο του Peter Green έγινε γνωστό για πρώτη φορά όταν τον Ιούλιο του 1966 ο μετέπειτα κιθαρίστας των Fleetwood Mac πήρε τη θέση του Eric Clapton, σαν περιστασιακός μουσικός, στους Bluesbrakers, συγκρότημα του John Mayall.

Ο Clapton αποχώρησε τότε για να δημιουργήσει τους Cream με τους Ginger Baker και Jack Bruce.

Ο Green ήταν ένας από τους πολλούς βρετανούς μουσικούς που είχαν επηρεασθεί από τα αμερικανικά μπλουζ και προσπαθούσαν να δώσουν αυτό το μουσικό στίγμα στο ροκ της δεκαετίας του '60 δημιουργώντας μια δικιά τους σχολή, ενώ παράλληλα έφεραν στην επικαιρότητα τους μεγάλους αμερικανούς καλλιτέχνες του μπλουζ που δεν ήταν ιδιαίτερα αποδεκτοί από το ευρύ αμερικανικό φιλόμουσο κοινό. Επειτα από μόλις ένα άλμπουμ με τον John Mayall, ο Peter με τους φίλους του John McVie και Mick Fleetwood αποχωρούν για να φτιάξουν τους Fleetwood Mac, με τους οποίους θα ηχογραφήσει μια σειρά από εξαιρετικούς δίσκους, με ρεπερτόριο που είχε ως βάση του τα μπλουζ και ήχους μαύρων καλλιτεχνών, όπως ο Robert Johnson, με τα τραγούδια του οποίου θα ηχογραφήσει στη δεκαετία του '90 ένα ολόκληρο άλμπουμ μαζί με τον Nigel Watson.

Το πραγματικό όνομα του Peter είναι Peter Allen Greenbaum και γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1946, στο Bethnel Green του Λονδίνου. Ηταν ο νεότερος από τα τέσσερα παιδιά που είχαν οι γονείς του και τα αδέλφια του τού αγόρασαν μια φτηνή ισπανική κιθάρα όταν ο Peter ήταν 10 ετών, οδηγώντας τον να αγαπήσει την κιθάρα και να αρχίσει να ακούει τον κιθαρίστα των Shadows, Hank Marvin, και τους αμερικανούς Β.Β. King και Muddy Waters. Μερικά από τα πρώτα του συγκροτήματα που είχαν επαγγελματική μορφή, ήταν οι Tridents και οι Muskrats.

Επίσης είχε μια σύντομη παρουσία στους Peter Β's Looners, που έφτιαξε με τους Mick Fleetwood, Dave Ambrose και τον Peter Barnes, που αργότερα θα φτιάξει το συγκρότημα των Camel.

Οι ίδιοι μουσικοί, για μερικές εβδομάδες, συνόδευαν σαν Shotgun Express τον Rod Stewart στις ηχογραφήσεις του, αλλά ο Peter αποχώρησε τότε για να δουλέψει με τον John Mayall και συμμετείχε στην ηχογράφηση δίσκων, όπως το άλμπουμ Α hard road, που ήταν ο τρίτος δίσκος του Mayall και ο Green έχει γράψει μάλιστα και δύο από τα τραγούδια του, από τα οποία το οργανικό The Supernatural, που θα δώσει το στίγμα για τη μουσική που θα παίζει στα επόμενα χρόνια, και το The same way.

Από το 1967 μέχρι το 1970 θα ηχογραφήσει με τους Fleetwood Mac, οι οποίοι αρχικά χρησιμοποιούσαν το όνομα Peter Green's Fleetwood Mac, μία σειρά από σημαντικά άλμπουμ που το ρεπερτόριό τους θα έχει σαν βάση τα μπλουζ και οι περισσότερες πρωτότυπες συνθέσεις τους θα ανήκουν στον Peter Green, με πιο γνωστή το Black magic woman, που διασκεύασαν με επιτυχία οι Santana.

Η πρώτη εμφάνιση των Fleetwood Mac, θα γίνει στο φεστιβάλ τζαζ Windsor, στο οποίο θα εμφανιστούν στις 12 Αυγούστου του 1967, και από τότε ο ήχος τους θα έχει την επιρροή της μουσικής του Peter Green ακόμα και μετά την αποχώρησή του, κυρίως για λόγους υγείας, το 1970, που ως βασική αιτία είχαν τον εθισμό του στα ναρκωτικά, που τον οδήγησαν σχεδόν σε παράνοια.

Με τους Fleetwood Mac, πριν από την αποχώρησή του μετά την τελευταία του εμφάνιση μαζί τους στις 20 Μαΐου 1970, θα ηχογραφήσει μεγάλες επιτυχίες, όπως τα Albatross, ένα ορχηστρικό κομμάτι που ξέφευγε από τον μέχρι τότε επηρεασμένο ήχο του συγκροτήματος από τα μπλουζ, (το Albatross έχει επηρεάσει τους Beatles στο να γράψουν το Sun King για το άλμπουμ τους Abbey road), The green Manalishi, το οποίο πολλοί ισχυρίζονται ότι αναφέρεται στα ναρκωτικά, αλλά ο ίδιος ο Green έχει πει ότι αφορά το χρήμα, που έχει τη μορφή του Διαβόλου, Oh well και το σχεδόν αυτοβιογραφικό Man of the world, όλα δικές του συνθέσεις.

Δύο μήνες αργότερα θα ηχογραφήσει μερικά τραγούδια, τα οποία θα κυκλοφορήσουν σαν άλμπουμ με τον τίτλο The end of the game, θα πουλήσει την Gibson Les Paul κιθάρα του, με την οποία ήταν πολύ συνδεδεμένος από το 1959, στον Gary Moore, ο οποίος κυκλοφόρησε το άλμπουμ Blues for greeny προς τιμήν του, και εκτός λίγων περιστασιακών εμφανίσεων, θα εξαφανισθεί από τη μουσική σκηνή.

Οι εξαιρέσεις αυτές ήταν η παρουσία του σε δύο τραγούδια του άλμπουμ Juju (1970) του συγκροτήματος Gass που είχε ο Bobby Tench, το 1973 θα παίξει στο τραγούδι Nightwatch των Fleetwood Mac από το άλμπουμ Penguin και με το παλιό του συγκρότημα θα παίξει επίσης στο Brown eyes του άλμπουμ Tusk το 1979.

Η περίπτωσή του είχε αρκετές ομοιότητες με αυτή του Syd Barrett, αφού ο Green θα διαγνωσθεί με σχιζοφρένεια και θα περάσει αρκετό καιρό σε διάφορες ψυχιατρικές κλινικές. Ο αδελφός του Leon με τη γυναίκα του θα καταφέρουν τελικά να τον βοηθήσουν να συνέλθει παίρνοντάς τον να ζήσει μαζί τους και να τον έχουν υπό την επιτήρησή τους.

Η επιστροφή του στη μουσική θα γίνει το 1979 με το άλμπουμ In the skies, στο οποίο υπάρχει και το τραγούδι Α fool no more, το οποίο είχε αρχικά ηχογραφήσει με τους Fleetwood Mac.

Θα ακολουθήσει το άλμπουμ Little dreamers (1980) με ανάλογο ήχο, που ήταν αυτός των σύγχρονων μπλουζ, και τα Whatcha gonna Do (1981) και Blu de Guitar (1981), που δεν παρουσίασαν κάτι το ιδιαίτερο, όπως και το Kolors που κυκλοφόρησε το 1982, από το ομώνυμο συγκρότημα, δημιουργός του οποίου ήταν ο Peter Green.

Στη δεκαετία του '90 θα επιστρέψει ξανά και θα ηχογραφήσει εννέα άλμπουμ με το όνομα Peter Green Splinter Group, στην περίοδο μεταξύ 1997 και 2004· μαζί του έπαιζαν ο Nigel Watson και ο ντράμερ Cozy Powell μέχρι τον θάνατό του το 1998.

Ο Green βέβαια συνέχισε να έχει ψυχολογικά προβλήματα και έκανε επισκέψεις σε κλινικές για να βελτιώσει την υγεία του, αλλά ο τρόπος που έπαιζε την καινούργια του πια κιθάρα Les Paul δεν άλλαξε και πολλοί μουσικοί διδάχτηκαν αρκετά από αυτόν, όπως ο αξέχαστος Garry Moore, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς κιθαρίστες που διδάχτηκαν από τον τρόπο παιξίματος του Peter Green. Θαυμαστές του έχουν δηλώσει και οι Joe Perry των Aerosmith, Steve Hackett των Genesis και Andy Powell των Wishbone Ash. Επίσης έχουν ανταλλάξει φιλοφρονήσεις με τον Eric Clapton χαρίζοντας ο ένας στον άλλον τον χαρακτηρισμό του εξαιρετικού κιθαρίστα. Αλλωστε και οι δύο τους πέρασαν από το συγκρότημα-σχολή του John Mayall και πέρασαν στην ιστορία, ενώ έγιναν και οι δυο μέλη στο Rock And Roll Hall Of Fame, ο Clapton με την προσωπική του καριέρα και τη συμμετοχή του στους Cream και Yardbirds και ο Peter Green με τη συμμετοχή του στους Fleetwood Mac.

Στη βράβευσή τους μάλιστα, το 1998, ο Peter Green και τα υπόλοιπα μέλη των Fleetwood Mac έπαιξαν για πρώτη φορά μπροστά στο κοινό του Rock and Roll hall of fame, το Black magic woman.

Το περιοδικό Rolling Stone έχει τον Peter Green στη λίστα του με τους 40 καλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι ο Peter Green ήταν καλύτερος κιθαρίστας από τον Clapton, το περιοδικό Mojo τον έχει στην τρίτη θέση και τον Clapton στην έκτη, αλλά αυτό βέβαια είναι θέμα προσωπικού γούστου, αφού και οι δύο έχουν έναν ξεχωριστό τρόπο ερμηνείας, με συμμετοχή στην ιστορία του σύγχρονου ροκ.

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

Only You

Οι Flying Pickets είναι ένα βρετανικό γκρουπ που είχε μια τεράστια επιτυχία το 1983 με την acapella διασκευή τους στο "Only You" των Yazoo.
Θυμάμαι ότι είχα αγοράσει το δισκάκι των 45 στροφών και το άκουγα συνεχώς. Βέβαια είχε προηγηθεί η επιτυχία των Yazoo με εκείνο το καταπληκτικό άλμπουμ Upstairs at Eric's

Δείτε εδώ τους Flying Pickets

και εδώ το original των Yazoo
 

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

Vinyl is Back

H μεγάλη γιορτή του βινυλίου μεγαλώνει και αλλάζει σελίδα, στήνοντας μια μεγάλη μουσική γιορτή σε νέο χώρο της Αθήνας.

Μετά από 5 επιτυχημένες διοργανώσεις στο χώρο της Τεχνόπολις του Δήμου
Αθηναίων τα προηγούμενα χρόνια, όπου υποδέχτηκε χιλιάδες κόσμου,
(περισσότεροι από 60.000 επισκέπτες συνολικά) και κατάφερε να εδραιωθεί
τόσο στις καρδιές των οπαδών –και μη- του βινυλίου, όσο και στα
πολιτιστικά φεστιβαλικά δρώμενα της πόλης, το γνωστό μας Vinyl is back
ετοιμάζεται να ανοίξει τις πόρτες του το Δεκέμβριο του 2015 -για πρώτη
φορά- στο Cine Κεραμεικός.

Η αλλαγή του χώρου σηματοδοτεί το νέο χαρακτήρα της εκδήλωσης που από
φέτος μετατρέπεται σε μια πολυμορφική γιορτή εκεί όπου καταξιωμένοι
έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες έγραψαν τη δική τους ιστορία στο βινύλιο,
όπως οι Νίκος Παπάζογλου, Χαρούλα Αλεξίου, Διονύσης Σαββόπουλος, Νίκος
Πορτοκάλογλου, Γιώργος Μαργαρίτης, Cesaria Evora, Buena Vista Social
Club κ.α., τιμώντας με την παρουσία και τις εμφανίσεις τους το Cine
Κεραμεικός.

Έτσι, το τριήμερο 11-13 Δεκεμβρίου, βινύλια για κάθε γούστο, βιβλία,
handmade bazaar, παράλληλες εκδηλώσεις και δυνατή μουσική θα κατακλύσουν
 το χώρο του Cine Κεραμεικός, ενώ παράλληλα, το Vinyl is back θα μας
ταξιδέψει στην ανεπανάληπτη δεκαετία των ‘80s καθώς θα είναι η κεντρική
θεματική ενότητα του φεστιβάλ, διανθισμένη με εικόνα και ήχο στις
διάφορες εκδηλώσεις. Αξίζει να σημειωθεί πως η είσοδος για το κοινό θα
είναι ελεύθερη και τις τρεις ημέρες της εκδήλωσης.

Αξιοσημείωτο της 6ης διοργάνωσης του Vinyl is back, είναι πως στο
πλαίσιο του αφιερώματος στα θρυλικά '80s, το κοινό θα έχει την ευκαιρία
να απολαύσει ένα δυνατό live act με τρία συγκροτήματα που σημάδεψαν τη
δεκαετία του ’80 και υποστηρίζουν το βινύλιο με τις ηχογραφήσεις τους.

Έτσι, το Σάββατο 12/12 οι No Man’ s Land, Cpt. Νέφος /Libido Blume και
Χωρίς Περιδέραιο συναντώνται για πρώτη φορά επί σκηνής, στη σκηνή του
Vinyl is back στο Cine Κεραμεικός

Πληροφορίες
Cine Κεραμεικός, Κεραμεικού 58 &

Ώρες λειτουργίας:
Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου : 16.00-20.00
Σάββατο 12 Δεκεμβρίου : 11.00-20.00
Κυριακή 13 Δεκεμβρίου : 11.00-20.00
H μεγάλη γιορτή του βινυλίου μεγαλώνει και αλλάζει σελίδα, στήνοντας μια μεγάλη μουσική γιορτή σε νέο χώρο της Αθήνας.

Μετά από 5 επιτυχημένες διοργανώσεις στο χώρο της Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων τα προηγούμενα χρόνια, όπου υποδέχτηκε χιλιάδες κόσμου, (περισσότεροι από 60.000 επισκέπτες συνολικά) και κατάφερε να εδραιωθεί τόσο στις καρδιές των οπαδών –και μη- του βινυλίου, όσο και στα πολιτιστικά φεστιβαλικά δρώμενα της πόλης, το γνωστό μας Vinyl is back ετοιμάζεται να ανοίξει τις πόρτες του το Δεκέμβριο του 2015 -για πρώτη φορά- στο Cine Κεραμεικός.

Η αλλαγή του χώρου σηματοδοτεί το νέο χαρακτήρα της εκδήλωσης που από φέτος μετατρέπεται σε μια πολυμορφική γιορτή εκεί όπου καταξιωμένοι έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες έγραψαν τη δική τους ιστορία στο βινύλιο, όπως οι Νίκος Παπάζογλου, Χαρούλα Αλεξίου, Διονύσης Σαββόπουλος, Νίκος Πορτοκάλογλου, Γιώργος Μαργαρίτης, Cesaria Evora, Buena Vista Social Club κ.α., τιμώντας με την παρουσία και τις εμφανίσεις τους το Cine Κεραμεικός.

Έτσι, το τριήμερο 11-13 Δεκεμβρίου, βινύλια για κάθε γούστο, βιβλία, handmade bazaar, παράλληλες εκδηλώσεις και δυνατή μουσική θα κατακλύσουν το χώρο του Cine Κεραμεικός, ενώ παράλληλα, το Vinyl is back θα μας ταξιδέψει στην ανεπανάληπτη δεκαετία των ‘80s καθώς θα είναι η κεντρική θεματική ενότητα του φεστιβάλ, διανθισμένη με εικόνα και ήχο στις διάφορες εκδηλώσεις. Αξίζει να σημειωθεί πως η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη και τις τρεις ημέρες της εκδήλωσης.

  • Ποιοι συμμετέχουν στο «Vinyl is back»:
  • Καταστήματα πώλησης δίσκων
  • Ιδιώτες / Συλλέκτες δίσκων
  • Δισκογραφικές εταιρείες που παράγουν δουλειές καλλιτεχνών και σε δίσκους βινυλίου
  • Μηχανήματα αναπαραγωγής δίσκων (πικάπ, ενισχυτές, κ.α.)
  • Αξεσουάρ για βινύλια
  • Είδη αποθήκευσης δίσκων βινυλίου
  • Αξεσουάρ και ανταλλακτικά για πικάπ
  • Έπιπλα / Βάσεις για ηχοσυστήματα
  • Μουσικές Αφίσες,
  • Μουσικά T-shirts & Μπλούζες
  • Μουσικά Βιβλία
  • Handmade Bazaar
Αξιοσημείωτο της 6ης διοργάνωσης του Vinyl is back, είναι πως στο πλαίσιο του αφιερώματος στα θρυλικά '80s, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει ένα δυνατό live act με τρία συγκροτήματα που σημάδεψαν τη δεκαετία του ’80 και υποστηρίζουν το βινύλιο με τις ηχογραφήσεις τους.

Έτσι, το Σάββατο 12/12 οι No Man’ s Land, Cpt. Νέφος /Libido Blume και Χωρίς Περιδέραιο συναντώνται για πρώτη φορά επί σκηνής, στη σκηνή του Vinyl is back στο Cine Κεραμεικός.

Πληροφορίες

Cine Κεραμεικός, Κεραμεικού 58 & Μαραθώνος 61, Κεραμεικός
Ώρες λειτουργίας:
Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου : 16.00-20.00
Σάββατο 12 Δεκεμβρίου : 11.00-20.00
Κυριακή 13 Δεκεμβρίου : 11.00-20.00
- See more at: http://www.in.gr/entertainment/LifeGuide/presentations/article/?aid=1500029346#sthash.aCVSVFXq.dpuf

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2015

Η μουσική μπορεί να ξυπνήσει τη μνήμη...

music memories vinyl


Η μουσική ομορφαίνει τη ζωή μας. Μας ανεβάζει τη διάθεση, όταν δεν είμαστε στα καλύτερά μας, μας ξυπνά την όρεξη για χορό και συνοδεύει μελωδικά τις στεναχώριες μας.

Πέρα όμως από αυτά, η μουσική φαίνεται ότι χρησιμεύει και για επιστημονικούς-ιατρικούς σκοπούς.

Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ Alive Inside, φαίνεται ότι οι ασθενείς με άνοια αντιδρούν θετικά στη μουσική, η οποία «τους ξυπνά και πάλι, μέσα από τα αγαπημένα τους τραγούδια του παρελθόντος».

Οι ασθενείς που συμμετείχαν στο πείραμα ήταν σε θέση να τραγουδούν, να συζητούν και να απαντούν σε ερωτήσεις για το παρελθόν τους, όταν στο βάθος ακουγόταν κάποιο οικείο τους τραγούδι.«Η μουσική εντυπώνεται στον εγκέφαλο βαθύτερα από οποιαδήποτε άλλη ανθρώπινη εμπειρία» ανέφερε ο νευρολόγος Oliver Sacks. «Η μουσική ξυπνά τα συναισθήματα, και αυτά μπορούν να επαναφέρουν κομμάτια της μνήμης».

Δείτε παρακάτω μερικές ακόμη «θεραπευτικές» πλευρές της μουσικής, όπως αναφέρει δημοσίευμα του Mental Floss:


1. Λιποβαρή νεογέννητα


Τα μωρά που γεννιούνται πρόωρα συχνά χρειάζεται να μείνουν για κάποιο διάστημα στο νοσοκομείο, μέχρι να πάρουν βάρος και να αποκτήσουν δύναμη. Προκειμένου να διευκολύνουν τη διαδικασία αυτή, πολλά νοσοκομεία έχουν αρχίσει να στρέφονται προς τη… μουσική.

Μια ομάδα ερευνητών από τον Καναδά, βρήκε ότι η μουσική μείωνε τα επίπεδα του πόνου στα πρόωρα μωράκια και βελτίωνε τις διατροφικές τους συνήθειες, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το βάρος τους. 

Τα νοσοκομεία χρησιμοποιούν μουσικά όργανα, που μιμούνται τους ήχους της καρδιάς μιας μητέρας, όπως ακούγεται μέσα στη μήτρα, για να νανουρίσουν τα μωρά. 

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ακόμη, ότι η μουσική του Μότσαρτ βοηθά τα πρόωρα μωρά να μειώνουν τα επίπεδα ενέργειας που ξοδεύουν, κάτι που τα οδηγεί επίσης στην πρόσληψη βάρους.


2. Ανεβάζει τη «διάθεση» των φυτών


Η συγγραφέας του βιβλίου «The Sound of Music and Plants» Dorothy Retallack υποστηρίζει ότι η μουσική μπορεί να ενισχύσει την ανάπτυξη των φυτών.

Το 1973 η ίδια είχε διεξάγει ένα πείραμα, κατά το οποίο έπαιζε δύο διαφορετικά είδη μουσικής (ροκ και χαλαρή μουσική) σε δύο πανομοιότυπες ομάδες φυτών. Στο τέλος του πειράματος τα φυτά που άκουγαν τη «χαλαρή μουσική» παρουσίαζαν ομοιομορφία στο μέγεθος, ήταν γεμάτα και καταπράσινα και μάλιστα έτειναν προς το μέρος απ’ όπου προερχόταν η μουσική.

Εκείνα που άκουγαν ροκ, παρότι ψήλωσαν αρκετά δεν ήταν ιδιαίτερα «ζωντανά», τα φύλλα τους ήταν πεσμένα και είχαν κλίση προς την αντίθετη πλευρά από εκεί που ήταν τοποθετημένο το ραδιόφωνο.


3. Εγκεφαλικές βλάβες


Σύμφωνα με το δημοσίευμα, από το 1,5 εκατομμύριο Αμερικανούς που υποφέρουν από εγκεφαλικές βλάβες κάθε χρόνο, οι 90.000 περίπου εμφανίζουν μακροχρόνιες δυσκολίες στην ομιλία και την κίνηση.

Οι ειδικοί χρησιμοποιούν τη μουσική για να τους βοηθήσουν να ενεργοποιήσουν τα τμήματα του εγκεφάλου τους, που ελέγχουν αυτές τις δύο λειτουργίες.


4. Ντοπαμίνη


Σύμφωνα με μια θεωρία, όταν ο εγκέφαλος ακούει κάτι που δεν του αρέσει, καταστέλλει την παραγωγή ντοπαμίνης, της χημικής ουσίας της «ευχαρίστησης». 


5. «Πληγωμένες» καρδιές


Δεν αναφερόμαστε στις πληγωμένες από ερωτική απογοήτευση καρδιές, αλλά σε αυτές που έχουν υποφέρει από καρδιακή προσβολή. Η μουσική μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς που αναρρώνουν μετά από κάποιο καρδιακό επεισόδιο ή επέμβαση στην καρδιά, μειώνοντας την αρτηριακή πίεση, επιβραδύνοντας τους καρδιακούς παλμούς και μειώνοντας τα επίπεδα άγχους.


6. Ενισχύει την απόδοση των αθλητών


Μια έρευνα που είχε γίνει το 2005 στο Ηνωμένο Βασίλειο έδειξε ότι η μουσική μπορεί να βελτιώσει την απόδοση των αθλητών μέχρι και κατά 20%.


7. Αναλφαβητισμός


Σύμφωνα με μια έρευνα του 2009, η μουσική μπορεί να ενισχύσει τις ικανότητες ανάγνωσης. Μετά από ένα πείραμα που έγινε σε παιδιά σχολικής ηλικίας, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι εκείνα που είχαν «μουσική εκπαίδευση» τα πήγαιναν καλύτερα στο σχολείο, και ιδιαίτερα στα τεστ λεξιλογίου.


Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

No more lonely nights

Το τραγουδάω από το πρωί σήμερα οπότε είπα να το βάλω και εδώ.
Το "No More Lonely Nights" του Paul McCartney, κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1984. Άκούγεται στο φιλμ Give My Regards to Broad Street.

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2015

Central Park, New York City

Μπορεί άραγε ένα πάρκο να αποτελέσει ταξιδιωτικό προορισμό από μόνο του;
Αν λέγεται Central Park και βρίσκεται στη Νέα Υόρκη, σίγουρα ναι !




Είναι ένα σημείο για το οποίο οι κάτοικοί της Νέας Υόρκης νιώθουν υπερήφανοι κι όχι άδικα. Οι επισκέπτες του ξεπερνούν τα 25 περίπου εκατομμύρια κάθε χρόνο! Και όχι μόνο απλοί τουρίστες ή κάτοικοι της πόλης, αλλά περνούν από εδώ σχεδόν όλοι. Το Central Park είναι το πιο πολυσύχναστο πάρκο στις ΗΠΑ και το πιο διάσημο στον κόσμο, ενώ όλοι μας το έχουμε δει σε κάποια από τις αμέτρητες εμφανίσεις του σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.








Το Central Park βρίσκεται στην καρδιά του Μανχάταν και έχει έκταση 8.043 στρέμματα. 




Δημιουργήθηκε το 1858 μετά από εντολή του τότε δημάρχου Κίρκλαντ, με αφορμή τη δημογραφική έκρηξη της πόλης, που δημιούργησε την ανάγκη ύπαρξης χώρων αναψυχής. Μέχρι το 1840 αυτή η περιοχή ήταν βαλτότοπος με πολλά χοιροστάσια. Η Νέα Υόρκη ήταν πολύ μικρότερη σε έκταση και αριθμούσε περίπου τους 300.000 κατοίκους, πολλοί από τους οποίους ήταν μετανάστες, η δε άκρη της πόλης ήταν στη σημερινή 34η οδό. Το 1850 ο πληθυσμός έφθασε τις 500.000. Για πάρκο την εποχή εκείνη οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν το χώρο του νεκροταφείου Γκρηνγούντ του Μπρούκλιν όπου τα παιδιά έπαιζαν ανάμεσα σε μνημεία ενώ διέκοπταν το παιγνίδι σε κάθε νεκρική πομπή.
Ξεκίνησε υπό την επίβλεψη στρατιωτικού μηχανικού και κόστισε αρχικά, μόνο το χωροταξικό του περίπου τα 5.070.000 δολάρια. Ένα ποσό περίπου 1,5 εκατομμύριο δολάρια εισέπραξε τότε ο δήμος από ειδικό φόρο που επέβαλλε ως υπεραξία των γύρω οικοπέδων.







Σχεδιασμένο με πολλές υψομετρικές διαφορές παρουσιάζοντας μια εξαιρετική φυσικότητα, χρειάστηκε η φύτευση 500.000 δέντρων και θάμνων, η ρυμούλκηση τεράστιων ποσοτήτων πέτρας και γης για το σχηματισμό λόφων, λιμνών και πράσινου και το χτίσιμο 30 αψίδων και γεφυρών με πέτρα και σίδηρο. Αν και φαίνεται εντελώς φυσικό, το πάρκο είναι εξ’ ολοκλήρου τεχνητά διαμορφωμένο. Περιέχει τεχνητές λίμνες, ζωολογικό κήπο, ένα καταφύγιο άγριας ζωής, δύο πίστες πατινάζ, έναν ανοιχτό θεατρικό χώρο και τεράστιες εκτάσεις με γρασίδι για σπορ, πεζοπορία, ποδήλατο κ.ά.




Έχει κηρυχθεί εθνικό ιστορικό τοπογραφικό μνημείο από το 1963.


Τη διαχείριση του πάρκου έχει αναλάβει πλέον η ιδιωτική, μη κερδοσκοπική οργάνωση, Central Park Conservancy, σε συνεργασία με το Δήμο Νέας Υόρκης.