Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

People Get Ready

Κι ενώ όλοι γύρω μου μιλάνε για το δημοψήφισμα εγώ προτίμησα να αναφερθώ σε ένα κομμάτι που ίσως και να είναι επίκαιρο.

Το "People Get Ready" είναι ένα τραγούδι του 1965 από τους Impressions, και ήταν το τραγούδι που έδωσε τον τίτλο στο άλμπουμ τους People Get Ready . Είναι μια σύνθεση του Curtis Mayfield ενώ το περιοδικό Rolling Stone το έχει στην 20η θέση των 100 Greatest Guitar Tracks.

Δείτε εδώ τη διασκευή του από τους Rod Stewart & Jeff Beck το 1985.


Κι εδώ άλλη μια διασκευή του Jeff Beck με την ερμηνεία της Joss Stone.

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2015

Ο άνθρωπος που δεν μπορούσε να παραιτηθεί από το Ελληνικό Δημόσιο

Το το ότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν είναι και ιδιαίτερο ευέλικτο και γρήγορο δεν αποτελεί είδηση. Επίσης, ως γνωστόν, δεν είναι ιδιαίτερα φιλικό προς τους “απέναντι” ή αυτούς που κάνουν το λάθος να ζητήσουν να περάσουν απέναντι, δηλαδή τον ιδιωτικό τομέα. Η ιστορία που ακολουθεί δεν είναι εντελώς άγνωστη έχει όμως ενδιαφέρον καθώς ακολουθεί τον πρωταγωνιστή της από την ημέρα που αποφάσισε να αφήσει πίσω τον Δημόσιο τομέα μέχρι σήμερα, δύο και χρόνια μετά την “επιτυχή” της απαγκίστρωση του.
ADVERTISEMENT
Ο Αλέξης Χριστοδούλου – ο πρωταγωνιστής μας- αποφοίτησε από την σχολή μηχανικών υπολογιστών στην Πάτρα. Στην συνέχεια, στο στρατό θα υπηρετούσε ως δόκιμος – και καθώς είχε προκύψει ένα οικονομικό πρόβλημα στην οικογένεια του – ξεκίνησε να σκέφτεται άμεσα τα πρώτα σίγουρα επαγγελματικά του βήματα. Αρκετοί ήταν εκείνοι που του έριξαν την ιδέα του καθηγητή σε σχολείο την οποία ο Αλέξης άρχισε να την σκέφτεται “ζεστά” καθώς είχε αρκετά χόμπι και το συγκεκριμένο επάγγελμα, ως γνωστόν, προσφέρει επιπλέον ελεύθερο χρόνο.
Με το που τελειώνει την θητεία του “κάνει τα χαρτιά” και ξεκινάει ως αναπληρωτής καθηγητής πληροφορικής σε γυμνάσια και λύκεια και ένα χρόνο αργότερα διορίζεται ως μόνιμος στην Καλαμάτα.
Ταυτόχρονα με τις εκπαιδευτικές του υποχρεώσεις εργάζονταν ως freelancer web developer και εκεί γνωρίζει τον Γρηγόρη Ζωντανό – τον κατόπιν συνέταιρο του - για τον οποίο δημιούργησε το website της εταιρεία του. Μετά από 8 χρόνια ως εκπαιδευτικός ο Αλέξης, καθώς είδε ότι αυτό που έκανε δεν τον “γέμιζε” αποφασίζει να πάρει ένα χρόνο άδεια άνευ αποδοχών, διάστημα στο οποίο θα αποφάσιζε ποιο θα είναι το επόμενο βήμα του. Σε ένα ταξίδι που πήγαν μαζί με τον Γρηγόρη στην Κεντρική Ευρώπη και αναζητούσαν τα πιο “ψαγμένα” μαγαζιά της Βουδαπέστης αποφάσισαν ότι αυτό που ήθελαν να κάνουν όταν γυρίσουν πίσω ήταν ένα app που οι ντόπιοι θα δίνουν έναντι μίας μικρής αμοιβής πληροφορίες σε τουρίστες.

Το καλοκαίρι, αρκετό διάστημα πριν το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς που θα έπρεπε να επιστρέψει στις αίθουσες, καθώς ολοκληρώνοντας η άδεια άνευ αποδοχών που είχε πάρει, ενημερώνει την σχετική διεύθυνση εκπαίδευσης για την πρόθεση του ώστε να ξεκινήσουν την διαδικασία παραίτησης του. Αφού αρχικά αντιμετώπισε τα γουρλωμένα μάτια όσων βρίσκονταν στο γραφείο, η απάντηση που έλαβε στην συνέχεια είχε δύο λέξεις: “δεν γίνεται”. Δεν γίνεται καθώς οι αιτήσεις παραίτησης γινόταν δεκτές έως τα τέλη Ιουλίου και αφορούσαν αποκλειστικά όσους προορίζονταν για συνταξιοδότηση. Ο “πρωταγωνιστής” μας την κατέθεσε στις 10 Αυγούστου του 2011 (σ.σ. χρονιάς που ήδη είχαν ξεκινήσει οι κινήσεις μείωσης του δημόσιου τομέα) και σίγουρα δεν έκανε την κίνηση αυτή για να βγει στην σύνταξη στα 34 του. Καθώς τον παρέπεμψαν να κάνει την αίτηση ξανά τον Ιούλιο του 2012, ο Αλέξης που ήθελε να φύγει το συντομότερο δυνατό για να ξεκινήσει την επιχειρηματική του δραστηριότητα άρχισε να ψάχνει τους νόμους ώστε να βρει τον τρόπο με τον οποίο θα τον απόλυαν. Αφού είδε ότι βία κατά των παιδιών δεν του ταίριαζε με τίποτα ο μόνος τρόπος που απέμεινε ήταν η απουσία από την υπηρεσία για 21 συνεχόμενες ημέρες. Έχοντας ενημερώσει από την πρώτη στιγμή για τις προθέσεις του ώστε να προχωρήσουν στον προγραμματισμό τους στην Διεύθυνση Εκπαίδευσης και για να κληθεί ο εκπαιδευτικός που θα τον αντικαθιστούσε, αποφασίζει να μην πηγαίνει στο σχολείο από 1η Σεπτεμβρίου, πριν δηλαδή ξεκινήσει η σχολική χρονιά για τους μαθητές ώστε να δημιουργήσει το μικρότερο δυνατό πρόβλημα. Φυσικά όλοι στο σχολείο και στον τομέα της εκπαίδευσης είχαν αναστατωθεί από την απόφαση του. Τον τραβούσαν σε γωνίες και τον ρωτούσαν αν το έχει σκεφτεί καλά, του έλεγαν να σταματήσει τις τρέλες και γενικότερα η αντιμετώπιση που τύγχανε ήταν αυτή που ταιριάζει σε έναν τρελό. “Για όλους τους ήταν αδιανόητο να παρατήσεις μία θέση στο δημόσιο για να κάνεις αυτό που ονειρεύεσαι. Δεν μπορείς να φανταστείς πως με κοιτάγανε. Ο διευθυντής με έπαιρνε στο γραφείο του για ώρες και μου μιλούσε για να μην κάνω την 'τρέλα'. Όσο και να τους εξηγούσα ότι ως προγραμματιστής είχα την δυνατότητα να κάνω και άλλες δουλειές και ότι ο σκοπός μου δεν ήταν η σιγουριά του μισθού δεν ήθελαν, η δεν μπορούσαν, να καταλάβουν” εξηγεί στο WE του news247.gr.
Έρχεται η 1η Σεπτεμβρίου και ο Αλέξης αρχίζει να υλοποιεί την απόφαση του, να μην πατάει στο σχολείο με σκοπό να τον απολύσουν. Μετά από δυο – τρεις ημέρες άρχισαν οι κλήσεις από συναδέλφους στο σχολείο:
-Αλέξανδρε έχουμε ξεκινήσει και δεν έχεις έρθεις...
-Το ξέρω, σας το είπα ότι δεν θα έρθω
- Μα θα απολυθείς...
- Και αυτό το ξέρω...
- Μήπως θες να γράψουμε ότι έχεις έρθει;
- Μην κάνετε καμία τρέλα, σκοπός μου είναι αυτός, να μην παρουσιαστώ για 21 ημέρες για να με απολύσουν.
Περνούν οι 21 ημέρες και ο Αλέξανδρος αρχίζει να περιμένει την ημέρα που είτε θα χτυπήσει το τηλέφωνο είτε θα έρχονταν μία επιστολή που θα του κοινοποιούνταν η απόλυση του, στην καλύτερη περίπτωση, είτε θα τον καλούσαν να δώσει εξηγήσεις στο πειθαρχικό στην χειρότερη. Μάταια. Περνάει ένας μήνας, τίποτα. Δύο μήνες, τίποτε, ούτε τηλέφωνο. Και φυσικά όλο αυτό το διάστημα μισθός “έπεφτε” κανονικά.

Βλέποντας ότι “η άλλη πλευρά” δεν έπαιρνε πρωτοβουλίες αποφασίζει να κάνει για άλλη μία φορά το πρώτο βήμα και να σηκώσει αυτός το τηλέφωνο για να ρωτήσει... γιατί δεν τον απολύουν. Από την άλλη μεριά του ακουστικού θα ακούσει ότι επεξεργάζονται το πρώτο σενάριο, αυτό της παραίτησης, η οποία αρχικά είχε απορριφθεί. Ο Αλέξης που είχε ήδη μετακομίσει Αθήνα κάνοντας σχέδια και επαφές για την πρώτη του επιχειρηματική δραστηριότητα αναγκάζεται να κατεβαίνει κάθε μήνα στην Καλαμάτα για να κλείσει την σχέση του με το Δημόσιο. Δεν τα καταφέρνει και ο καιρός περνά. Το μόνο που πέτυχε και αυτό μετά από έντονη παράκληση του ήταν να διακοπεί τουλάχιστον η μισθοδοσία του... Στα τηλεφωνήματα που συνέχιζε να κάνει τον ενημέρωναν ότι η υπόθεση του πήγαινε από γραφείο σε γραφείο και από συνεδρίαση σε συνεδρίαση χωρίς όμως να παίρνει κανείς την ευθύνη να βάλει την τελική υπογραφή. “Η αίσθηση μου ήταν ότι το πρόβλημα είχε προκύψει από διοικητικούς, πρώην συναδέλφους μου, οι οποίοι από υπερβάλλουσα αλληλεγγύη δεν μπορούσαν να απολύσουν έναν του κλάδου τους ο οποίος δεν είχε κάνει κάτι κακό, παρόλο ότι το ζητούσε ο ίδιος καθώς πλέον δεν μπορούσε να παραιτηθεί”. Συνέχιζαν να του επαναλαμβάνουν ότι αν απολυόταν δεν θα μπορούσε να προσληφθεί ξανά στο Δημόσιο και όσες φορές από την πλευρά του επαναλάμβανε: “δεν με νοιάζει να δουλέψω ξανά στο δημόσιο” η υπόθεση γύριζε στο ίδιο σημείο και ο Αλέξανδρος ζούσε την προσωπική του “Ημέρα της Μαρμότας”.
Τελικά τον Φεβρουάριο, μετά από έξι μήνες, η παραίτηση γίνεται δεκτή. Ένα ΦΕΚ που λαμβάνει και πιστοποιούσε την παραίτηση του ήταν ότι πιο επίσημο μπορεί να έχει στα χέρια του ώστε να θεωρεί ότι η υπόθεση Ελληνικό Δημόσιο είχε κλείσει οριστικά.
Μην βιάζεστε... “Το καλοκαίρι του '12 θα λάβω μία επιστολή σύμφωνα με την οποία ανακαλούνταν η παραίτηση μου και ότι θα προσλαμβανόμουν ξανά για να με ... απολύσουν”. Παρά το κωμικοτραγικό του θέματος ο Αλέξανδρος ήθελε να δώσει ένα οριστικό τέλος στην υπόθεση. Πλέον ήταν διαχειριστής στην εταιρεία που είχε ονειρευτεί να δημιουργήσει μαζί με τον φίλο του και δεν ήθελε να είναι παράνομος έχοντας πλέον μία θέση στο δημόσιο από την οποία πίστευε ότι είχε απαλλαγεί. Αποφασίζει να δημοσιοποιήσει την περιπέτεια του σε ένα φίλο του δημοσιογράφο στον independent και όταν η είδηση δημοσιεύεται την (εργατική) Πρωτομαγιά του 2013 – κατά ένα μαγικό τρόπο – οι διαδικασίες επιταχύνθηκαν. “Πέρα από το εντυπωσιακό της ιστορίας, αξίζει να αναφέρω ότι όλο αυτό το διάστημα, καθώς δεν είχαν κάνει δεκτή την παραίτηση μου ή την απόλυση μου, δεν μπορούσε να υπάρχει και αντικαταστάτης στο σχολείο”.
Τι είχε η επόμενη ημέρα για τον Αλέξανδρο; Την δημιουργία μίας start up μαζί με τον φίλο του Γρηγόρη Ζωντανό, της Locish, που αν και αγαπήθηκε από τους επενδυτές, που αν και άνοιξε γραφεία στην Silicon Valley και έτυχε ιδιαίτερης προβολής απέτυχε πολύ γρήγορα, η καλύτερα ο Αλέξανδρος και ο Γρηγόρης βλέποντας ότι “δεν τραβούσε” αποφάσισαν να “κατεβάσουν ρολά” εσπευσμένα.
Αναπόφευκτη η ερώτηση εάν από την συγκεκριμένη αποτυχία μετάνιωσε για την παραίτηση/απόλυση του από το δημόσιο. “Μόνο ατυχία δεν ήταν. Δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε πολύ κακή προσλαμβάνουσα τι πάει να πει επιχειρείν. Έχουμε την εικόνα της οικογενειακής επιχείρησης που αν αυτή κλείσει αυτό σημαίνει καταστροφή. Δεν είμαστε της λογικής ότι ο επιχειρηματίας είναι αυτό που κάνει συνεχώς επιχειρηματικές κινήσεις, κάποιες επιτυγχάνουν, λίγες, και οι περισσότερες αποτυγχάνουν. Δυστυχώς έξω δεν είναι έτσι. Οι νέοι θα τελειώσουν τις σπουδές τους και θα βγουν αμέσως έξω στην αγορά και θα πουν 'οκ, θα ξεκινήσω αυτό', και θα φάνε τα μούτρα τους, θα πέσουν κάτω και θα σηκωθούν όσες φορές χρειάζεται μέχρι να πετύχουν να τρέξουν μία ιδέα τους. Όλα αυτά που ζεις μέσα από αυτή την διαδικασία σου δίνουν όσα δεν μπορείς να πάρεις από άλλες μορφές εργασίας. Προσωπικά μέσα από την Locish έζησα σε τρία χρόνια όσα δεν είχα ζήσει σε όλη μου την ζωή. Και δεν είναι μόνο οι έντονα ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές, είναι η όλη πορεία. Από το ξεκίνημα που ήμασταν άφραγκοι που πουλούσαμε με τον Γρηγόρη πράγματα στο e-bay για να ζήσουμε μέχρι την πρώτη χρηματοδότηση που μας έδωσε μία μεγάλη ανάσα.”

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

Babe Ruth - The Mexican

Οι Babe Ruth ήταν ενεργοί την δεκαετία του '70. Φταχτηκαν στο Hatfield, Hertfordshire της Αγγλίας και είχαν στα φωνητικά την Janita (Jenny) Haan ενώ υπεύθυνος για τις ενορχηστρώσεις ήταν ο Alan Shacklock. Είχαν μεγαλύτερη επιτυχία στη Βόρεια Αμερική απ'ότι στην πατρίδα τους.



Το "The Mexican" γράφτηκε από τον Alan Shacklock για το πρώτο αλμπουμ του συγκροτήματος First Base στα Abbey Road Studios το καλοκαίρι του 1972. Μια disco διασκευή του κομματιού "The Mexican" κυκλοφόρησε στα τέλη της δεκαετίας του '70 από τους Bombers.

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

Η μαγεία του βινυλίου δεν μπορεί να συγκριθεί με την ψηφιακή μουσική

vynil 1

Το 2014, αγοράστηκαν 9,2 εκατομμύρια δίσκοι βινύλιου.. Αντίστοιχα 476 εκατομμύρια δίσκοι ακούστηκαν στο internet μέσω streaming...  Αυτοί οι αριθμοί αντικατοπτρίζουν μια ριζοσπαστική αλλαγή στον τρόπο που συνδεόμαστε με τη μουσική που ακούμε.. Ο  Eilon Paz, ένας φωτογράφος από το Μπρούκλιν, βάλθηκε να καταγράψει  αυτή την αλλαγή, σε ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε  με τίτλο Dust and Grooves: Adventures in Record Collecting..

vinyl 4

Το βιβλίο διερευνά τη σχέση που καλλιεργούν οι συλλέκτες βινυλίου με τους δίσκους τους και ασχολείται με το δια βίου ταξίδι τους στο να ανακαλύψουν μια απτή σχέση με τη μουσική. Μέσα από τις φωτογραφίες του αλλά και τις συνεντεύξεις, ο Paz ανακαλύπτει μερικές ουσιαστικές αλήθειες για τη δύναμη του βινυλίου σε σχέση με την ψηφιακή μουσική...

vinyl 5

Το Spotify έχει έναν καταπληκτικό τρόπο για να ανακαλύψετε τη μουσική ψηφιακά, αλλά όταν έχεις μια βιβλιοθήκη μουσικής που είναι τόσο μεγάλη, χάνεται η αξία της ανέφερε ο φωτογράφος... Ακόμα αναφέρει:

 "Εάν έχετε μια συλλογή από δίσκους στην οποία έχετε επενδύσει τον χρόνο και τα χρήματά σας, αλλά και η οποία για να δημιουργηθεί έχει περάσει από προσωπικές συστάσεις ενός φίλου, αναζητήσεις σε καταστήματα κλπ,  έχει πολύ μεγαλύτερη αξία και εκτιμάται πολύ περισσότερο... Γι αυτό βγείτε στα μαγαζιά..! Αντί να αγοράσετε από το eBay ή από καταστήματα online, πηγαίνετε στα καταστήματα δίσκων και αναζητήστε, νιώστε και δείτε από κοντά το βινύλιο... Η αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους είναι πολύ σημαντική στο κομμάτι του record collecting..."

vinyl 6

Η ψηφιακή επανάσταση έχει μειώσει το ενδιαφέρον για την συλλογή μουσικής μέσω των παλαιών οπτικοακουστικών μέσων, και βρίσκουμε τους εαυτούς μας να ακούνε μουσική κυρίως από το διαδίκτυο... Τίποτα όμως δεν συγκρίνεται με το ζεστό ήχο του βινυλίου και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε...

vinyl 8

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα:

Επιμέλεια προσαρμογή: Δημήτρης Ζουγρής

Σάββατο, 23 Μαΐου 2015

King of the Night (1983)

Σήμερα μου ήρθε να ψάξω στο YouTube για έναν δίσκο βινυλίου που έχω στη συλλογή μου και που νομίζω ότι είναι από τους πιο σπάνιους πλέον. Το (μακρινό) 1983 μια μικρή εταιρία δίσκων από τη Θεσσαλονίκη η CVR (Christos Vatseris Records) κυκλοφορεί το maxi single "King of the night" των OPERA.



Ο Στέφανος Κορκολής (πολύ πριν γίνει γνωστός στο ευρύ κοινό) πλήκτρα-σύνθεση και ο σκωτσέζος ποιητής Peter Whyte στίχοι, είναι οι ιδρυτές του γκρουπ με guest στα φωνητικά τον Άρη Χριστοφέλη, γνωστό για τη μοναδική (κλασικών καταβολών) φωνή του !!



Το tracklist περιελάμβανε τα κομμάτια:
1.Devil's Rap2. His Master's Man 3. Go Blins' Song
Την παραγωγή έκαναν οι Opera και ο Χρήστος Βατσέρης ο οποίος επιμελήθηκε και τον ήχο μαζί με τους Κώστα Κοσματόπουλο και Γιάννη Σακαλίδη.

Δείτε (και ακούστε) τα δύο από τα τρία κομμάτια στα παρακάτω βίντεο. Μάλιστα ο χρήστης που ανέβασε το Devil's Rap έχει στο βίντεο και μια συνέντευξη του Κορκολή που μιλάει για το δίσκο.



Devil's Rap
Go Blins' Song

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Λος Άντζελες: Με θέα τη νύχτα από ψηλά

Λος Άντζελες: Με θέα τη νύχτα από ψηλά
 
Ο Vincent Laforet είναι ένας φωτογράφος, που έχει βραβευθεί με Πούλιτζερ, καθώς απ’ ό,τα φαίνεται και από τις παρακάτω φωτογραφίες, δε διστάζει να… κάνει τα πάντα για να απαθανατίσει με το φωτογραφικό του φακό την «τέλεια» εικόνα.
Κρεμασμένος έξω από ένα ελικόπτερο σε υψόμετρο 10.000 ποδιών από το έδαφος, ο Vincent αποτύπωσε μια άλλη οπτική πλευρά του πολύχρωμου, πολύβουου και πολυσύχναστου Λος Άντζελες…
Η τελευταία του δουλειά, μέρος της οποίας δημοσίευσε η MailOnline, ονομάζεται «AIR» και χάρη στον τολμηρό φωτογράφο, μπορούμε κι εμείς να απολαύσουμε τις εικόνες μιας άλλης «πόλης των αγγέλων» όπως τις αντίκρισε ο ίδιος από… εκεί ψηλά!


Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

50 Ways to Leave Your Lover -Miley Cyrus



Θα μας τρελάνει, την μία μας δείχνει τα σωματικά προσόντα της ηλικίας της και την άλλη διασκευάζει τραγούδια όπως αυτό του Paul Simon.
Οι επιρροές από την φωνή της νονάς της Dolly Parton είναι έντονες, σε αντίθεση με την Taylor Swift, η Miley πρέπει να στραφεί αποκλειστικά στην κάντρυ όπου έχει δώσει καλά δείγματα με διασκευές στο παρελθόν.

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

R.I.P. B.B.King



Η ανακοίνωση έγινε από τον δικηγόρο του. Ο B.B. King για περισσότερα από 70 χρόνια έγραψε  την δική του ιστορία στα μπλουζ με την θρυλική του κιθάρα Lucille.

Ήταν από τους ελάχιστους καλλιτέχνες που κατάφεραν να περάσουν αυτό το μουσικό είδος στο Αμερικάνικο ραδιόφωνο και ο τελευταίος από τους μεγάλους του είδους που έδωσαν τα φώτα κυρίως στους Βρετανούς ροκ  καλλιτέχνες της δεκαετίας του  '60.

Οι περισσότεροι κιθαρίστες του ροκ πήραν κάτι  από το παίξιμο του και πέρυσι στο ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε για την ζωή του μίλησαν μεταξύ άλλων οι Eric Clapton και Carlos Santana.

O B. B. King είχε κερδίσει σχεδόν όλα τα βραβεία που υπάρχουν, 15 γκράμυ, μέλος του Rock and Roll Hall Of Fame, ένα κομμάτι του Highway 61 από την Νέα Ορλεάνη στην Μινεσότα έχει πάρει το όνομα του, έπαιζε τουλάχιστον 200 βραδιές κάθε χρονιάς και σε μία 342, δηλαδή σχεδόν κάθε βράδυ.

Είναι σχεδόν σε όλες τις λίστες με τους μεγαλύτερους κιθαρίστες και είχε παίξει με δεκάδες ονόματα, Jimi Hendrix, Eric Clapton, Bobby Bland, U2 κα.

Βοήθησε όσο κανείς άλλος στο πέρασμα του μπλουζ στο ροκ ρεπερτόριο, ο ίδιος με την σειρά του είχε επηρεασθεί από μεγάλους του μπλουζ όπως οι Lonnie Johnson, T Bone Walker, Blind Lemon Jefferson και οι κιθαρίστες της τζαζ Charlie Christian και Django Reinhardt.


Ο Riley B. King είχε γεννηθεί σε βαμβακοφυτεία στο Μισισίπι στις 16 Σεπτεμβρίου 1925 , πέρασε δύσκολη παιδική ηλικία. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν 4 ετών και η μητέρα του πέθανε όταν ήταν 10.

Έγινε γνωστός στο ραδιοφωνικό σώου του Sonny Boy Williamson και δισκογραφικά στην εταιρία του Sam Philips που είχε ανακαλύψει και τον Elvis, το 1949.

Το παιδί που κάποτε μάζευε βαμβάκι με αμοιβή κάτι λιγότερο από μισό δολάριο για κάθε 50 κιλά, έμελλε να τραγουδήσει σε εκδηλώσεις τουλάχιστον με δύο Αμερικανούς προέδρους.


Κώστας Ζουγρής

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015

Sexual Healing

Το "Sexual Healing" είναι μια από τις μεγάλες επιτυχίες (βραβείο Grammy 1982) του τόσο τραγικά χαμένου από αυτόν τον άδικο κόσμο Marvin Gaye
Για όσους δεν το ξέρουν, ο Marvin Gaye δολοφονήθηκε από τον πατέρα του την πρωταπριλιά του 1984. Το τραγούδι  ήταν το πρώτο του single στην Columbia Records μετά τη λήξη του συμβολαίου του με την Motown
Φιγουράρει στη θέση 233 στη λίστα του περιοδικού Rolling Stone
Ολόκληρη η λίστα εδώ: 500 Greatest Songs of All Time
 

Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

Jessi Colter

Με την country έχουμε ασχοληθεί ελάχιστα σ'αυτό το blog. Την αφορμή για αυτήν την ανάρτηση, μου την έδωσε μια συλλογή κομματιών ενός φίλου που εκτός των άλλων υπέροχων περιείχε και αυτό το τραγουδάκι της Jessi Colter




Η Miriam Johnson, που έγινε γνωστή ως Jessi Colter (γεννημένη στις 25 Μαίου του 1943) είναι η σύζυγος του τραγουδιστή και συνθέτη της country Waylon Jennings
Η μεγαλύτερη επιτυχία της ήταν το "I'm Not Lisa" από το μακρινό 1975 που μιλάει για κάτι που οι περισσότερες γυναίκες θα έχουν ζήσει: Να βγεις (ή να είσαι) με κάποιον άντρα που δεν έχει ξεπεράσει την προηγούμενη σχέση του. Στο τραγούδι, η Julie βαρέθηκε να ακούει από τον φίλο της για την Lisa και του λέει ότι μπορεί να μην είναι η Lisa αλλά θα τον αγαπά για πάντα.







Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Vinyl is back

Το Vinyl is back επιστρέφει. Περιττό να το αναφέρουμε, θα σκεφτείτε, αφού το υποδηλώνει ο τίτλος μόνος του…



Η κορυφαία διοργάνωση για το βινύλιο, έχοντας πλέον καταξιωθεί ως το σημείο συνάντησης όσων αγαπούν τη μουσική και τον ιδιαίτερο ήχο των δίσκων βινυλίου, επανέρχεται για μια ακόμη φορά στo «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων, (Πειραιώς 100, Γκάζι) το τριήμερο 13, 14 και 15 Μαρτίου 2015.

Η μυσταγωγία της ακρόασης του βινυλίου όταν η βελόνα του πικ-απ μπαίνει στα αυλάκια του και ο ζεστός ήχος του αναβλύζει από τα ηχεία, έφερε κοντά μια ομάδα ανθρώπων που δημιούργησε το Vinyl is back. Μια εκδήλωση που ζωντανεύει το όνειρο κάθε λάτρη της μουσικής, την οποία από την πρώτη στιγμή αγκάλιασε μαζικά ο κόσμος!

Μόνιμος τόπος διεξαγωγής είναι το Κτήριο «Μηχανουργείο» (Δ12) στο «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων, στο Γκάζι, όπου επί τρεις μέρες το βινύλιο είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής!

Το Vinyl is back γρήγορα έγινε ένα «πάρκο ψυχαγωγίας» για τους μουσικόφιλους, επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση τους με την μουσική, ό,τι πιο τονωτικό για την εποχή. Μέσα από τα βινύλια ο μουσικόφιλος κυριολεκτικά «κοσκινίζει» τους μουσικούς και τις μπάντες, ενώ οι νεώτεροι λάτρεις του βινυλίου, που όλο και πληθαίνουν, ακούν καλλιτέχνες που μόνο από τον μεγαλύτερο αδερφό τους ή τους γονείς τους είχαν ακούσει. Τώρα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν μύθους της μουσικής όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Χατζιδάκις, οι Rolling Stones, οι Beatles, ο Jimi Hendrix, αλλά και νέους μουσικούς που παίζουν με πάθος όπως οι Black Keys και φυσικά τους U2, Nick Cave, ο Tom Waits, ο Γιάννης Αγγελάκας και τόσοι άλλοι που γράφουν το δικό τους μύθο μέσα στα χρόνια!

Το Vinyl is back μαζί με τα δισκοπωλεία και τις ανεξάρτητες εταιρίες, αλλά και τις δισκογραφικές που κρατούν την παλιά τους αίγλη με νέες προτάσεις, ειδικεύεται στην αίσθηση και στην οσμή της μουσικής πρωτοστατώντας πέρα ​​από την ψηφιακή επίθεση.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλες τις ημέρες και το ωράριο λειτουργίας του είναι το εξής:

Παρασκευή 13 Μαρτίου : 5-9 μ.μ.
Σάββατο 14 Μαρτίου : 11 π.μ. – 9 μ.μ.
Κυριακή 15 Μαρτίου : 11 π.μ. – 9 μ.μ.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τις σελίδες της διοργάνωσης:

https://www.facebook.com/events/1582945258584754/?fref=ts

www.vinylisback.gr

Πηγή: http://www.e-tetradio.gr/article/11789/Rantebou-me-ta-binulia

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

R.I.P. Demis Roussos




Ο Ντέμης Ρούσσος (γεν. Αρτέμιος Βεντούρης Ρούσσος) ήταν Έλληνας καλλιτέχνης τραγουδιστής γνωστός στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Βιογραφία 

Οι γονείς του Γεώργιος και Όλγα ήταν Έλληνες της Αιγύπτου. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια. Έχασαν τα πάντα και ήρθαν στην Ελλάδα με τις αναταραχές του Σουέζ. Η μητέρα του, Όλγα, ήταν γνωστή καλλιτέχνις με το ψευδώνυμο Νέλλη Μασλούμ.

Η μουσική του καριέρα 

Μετά από την εγκατάστασή του στην Ελλάδα, συμμετείχε σε διάφορα μουσικά συγκροτήματα αρχίζοντας με τους The Idols σε ηλικία 17 χρόνων. Αργότερα πήγε με τους We Five χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Στο ευρύτερο ακροατήριο έγινε γνωστός το 1968 με το συγκρότημα Aphrodite's Child, αρχικά στα φωνητικά και αργότερα ως μπασίστας. Το ξεχωριστό φωνητικό του ύφος προώθησε το συγκρότημα σε διεθνή επιτυχία, ιδιαίτερα με τη συμμετοχή του στον δίσκο 666, ο οποίος έγινε κλασική επιτυχία. Μετά από τη διάλυση των Aphrodite's Child, συνέχισε διάφορες σποραδικές ηχογραφήσεις. Από τη συνεργασία του με τον άλλο διάσημο φίλο του, τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, κυκλοφόρησαν το 1970 τον δίσκο Sex Power, και το 1977 το Magic. Η επιτυχέστερη συνεργασία τους ήταν το Race to the End, μια φωνητική προσαρμογή του μουσικού θέματος από το βραβευμένο με Oscar Οι Δρόμοι της Φωτιάς, που κυκλοφόρησε και στα ισπανικά με τον τίτλο Tu Libertad. Το 1982 ο Ρούσσος πήρε μέρος με έκτακτη συμμετοχή στο soundtrack της κινηματογραφικής ταινίας Blade Runner. Η επιτυχία του ως τραγουδιστής Ο Ρούσσος άρχισε σόλο καριέρα μετά από τη διάλυση των Aphrodite's Child, αρχίζοντας με το τραγούδι "We Shall Dance". Αρχικά χωρίς ανταπόκριση, περιόδευσε στη νότια Ευρώπη και έγινε σύντομα ευρύτερα γνωστός ως κορυφαίος τραγουδιστής. Η σταδιοδρομία του έφτασε στο ζενίθ τη δεκαετία του '70 με πολλούς δίσκους που έγιναν επιτυχίες. Το "Forever and Ever" ανέβηκε σε πολλά ευρωπαϊκά charts το 1973. Το 1974 κυκλοφορεί το "White Sails", μια αγγλική διασκευή του τραγουδιού "Άσπρα, Κόκκινα, Κίτρινα, Μπλε" από τον δίσκο "Συνοικισμός Α΄" του 1972, σηματοδοτώντας μια σύντομη περίοδο συνεργασίας του τραγουδιστή με τον συνθέτη Δήμο Μούτση, ο οποίος θα ακολουθήσει στη συνέχεια ένα μοναχικό μουσικό σταυροδρόμι με έντονες επιρροές από βετεράνους της rock και της folk, όπως ο Eric Clapton, η Joni Mitchell και ο Paul Simon. Ακολούθησαν τα "My Friend the Wind", "My Reason", "Velvet Mornings", "Goodbye My Love, Goodbye", "Someday Somewhere" και "Lovely Lady of Arcadia". Το 1980 είχε επιτυχία με το "Lost in Love" των Air Supply που το τραγούδησε ντουέτο μαζί με την Florence Warner και με τον Dick Morrissey στο σαξόφωνο. Επανακυκλοφόρησε τα τραγούδια του σε διάφορες γλώσσες και είχε επιτυχία στις χώρες της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής. Στην Αμερική το LP Demis έγινε χρυσός δίσκος. Το 1982 εξέδωσε το βιβλίο 'A Question of Weight' ("Είναι θέμα βάρους"), μαζί με την Veronique Skawinska, στο οποίο ασχολήθηκε αμερόληπτα με το θέμα της παχυσαρκίας. Μετά από μια περίοδο σιωπής και κλινικής κατάθλιψης τη δεκαετία του '80, επανήλθε το 1993 με το Insight (γνωστό και ως Morning has Broken) και συνεργάστηκε με την ολλανδική εταιρεία BR Music για την παραγωγή των δίσκων Immortel, Serenade και In Holland, χρησιμοποιώντας ποικίλα εθνικά και ηλεκτρονικά στυλ. Συνεχίζοντας τις ηχογραφήσεις και τις περιοδείες, την άνοιξη του 2002 έκανε μια επιτυχημένη περιοδεία στην Αγγλία.

Παραλειπόμενα 

Κατά τη διάρκεια της πτήσης 847 της TWA, στις 14 Ιουνίου 1985, ο Ντέμης Ρούσσος, όντας επιβάτης, έπεσε θύμα αεροπειρατείας. Οι αεροπειρατές γιόρτασαν ακόμη και τα γενέθλιά του όταν τον αντιλήφθηκαν ανάμεσα στους ομήρους.

Απόδοση τιμών

Τον Σεπτέμβριο του 2013, παρασημοφορήθηκε από την Γαλλική Δημοκρατία με τον τίτλο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής, σε τελετή που παρατέθηκε στην πρεσβεία της Γαλλίας στην Αθήνα


Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

Girls in Peacetime Want to Dance

"Girls in Peacetime Want to Dance" ονομάζεται το νέο άλμπουμ των Belle and Sebastian



Πρόκειται για το 9ο άλμπουμ του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε στις 19 του μήνα και είναι το πρώτο στην Matador Records. Μπορείτε να το ακούσετε ολόκληρο στο Spotify ενώ μπορείτε να δείτε στο 2λεπτο βίντεο που ακολουθεί κάποια κομμάτια από την ηχογράφηση του (που έγινε το 2014 στην Ατλάντα της Τζώρτζια).


Το track listing ακολουθεί:


All songs written and composed by Belle & Sebastian.

No. Title Length
1. "Nobody's Empire"   5:08
2. "Allie"   3:16
3. "The Party Line"   4:14
4. "The Power of Three" (Sarah Martin on lead vocals) 3:57
5. "The Cat with the Cream"   5:17
6. "Enter Sylvia Plath"   6:48
7. "The Everlasting Muse"   5:25
8. "Perfect Couples" (Stevie Jackson on lead vocals) 5:29
9. "Ever Had a Little Faith?"   4:21
10. "Play for Today" (Featuring Dee Dee Penny[3]) 7:33
11. "The Book of You" (Sarah Martin on lead vocals) 4:23
12. "Today (This Army's for Peace)"   5:25

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

Οι πιο αποτελεσματικοί τρόποι μάθησης ενός κειμένου

mathisi
Το νέο βιβλίο του Μπενεντίκτ Κάρεϊ, ενός δημοσιογράφου επιστήμης από τους The New York Times, αμφισβητεί την αντίληψη ότι ένας υψηλός βαθμός στις εξετάσεις σημαίνει και πραγματική μάθηση. Υποστηρίζει ότι παρότι ένας καλός βαθμός μπορεί να επιτευχθεί βραχυπρόθεσμα, όταν διαβάζεις εντατικά για ένα διαγώνισμα, το πιθανότερο είναι ότι η περισσότερη πληροφορία θα ξεχαστεί πολύ γρήγορα. Ο Κάρεϊ ισχυρίζεται ότι οι περισσότεροι μαθητές ίσως να μη χρειάζεται να διαβάσουν περισσότερο, αλλά απλά πιο έξυπνα.
Ο Κάρεϊ προσφέρει στους μαθητές, μικρούς και μεγάλους, ένα νέο πλάνο διαβάσματος βασισμένο σε δεκαετίες έρευνας πάνω στον εγκέφαλο, τη μνήμη και τη μάθηση. Ανατρέπει την αντίληψη ότι το να «πέσεις με τα μούτρα στο διάβασμα» είναι το μόνο απαραίτητο συστατικό ενός επιτυχημένου μαθητή, και αντ’ αυτού προσφέρει μία εις βάθος εξερεύνηση του εγκεφάλου, αποκαλύπτοντας ακριβώς το πώς μαθαίνουμε και πώς μπορούμε να μεγιστοποιήσουμε αυτή τη δυνατότητα.
«Οι περισσότεροι από εμάς διαβάζουμε και ελπίζουμε πως το κάνουμε σωστά», λέει ο Κάρεϊ. «Ομως τείνουμε να έχουμε μία στατική και στενή αντίληψη σχετικά με το πώς πραγματοποιείται η μάθηση». Για τους αρχάριους, τα μεγάλου μήκους και έντονης συγκέντρωσης διαστήματα διαβάσματος μπορεί να μοιάζουν παραγωγικά, αλλά πιθανότατα οι μαθητές ξοδεύουν την περισσότερη φαιά ουσία τους στην προσπάθεια διατήρησης της συγκέντρωσής τους για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό δεν αφήνει αρκετή εγκεφαλική ενέργεια για μάθηση. «Είναι δύσκολο να κάτσεις σε ένα σημείο και να πιέσεις τον εαυτό σου να διαβάσει για ώρες», λέει ο Κάρεϊ. «Καταβάλλεις μεγάλη προσπάθεια μόνο και μόνο για να μείνεις εκεί, ενώ υπάρχουν άλλοι τρόποι για να κάνεις το διάβασμα πιο αποτελεσματικό, διασκεδαστικό και ενδιαφέρον».
Το πρώτο βήμα προς μία καλύτερη μάθηση είναι απλά να αλλάζεις το περιβάλλον μελέτης από καιρό σε καιρό. Αντί να κάθεσαι στο γραφείο σου ή στο τραπέζι της κουζίνας διαβάζοντας για ώρες, η εναλλαγή σκηνικού θα δημιουργήσει νέους συσχετισμούς στον εγκέφαλό σου και θα κάνει ευκολότερη τη συγκράτηση της πληροφορίας. «Ο εγκέφαλος χρειάζεται εναλλαγές», λέει ο Κάρεϊ. «Θέλει κίνηση και περιοδικά διαλείμματα».
Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται, αποθηκεύει και ανασύρει πληροφορίες μπορεί επίσης να βελτιώσει τις συνήθειες μελέτης σας. Για κάποιους ανθρώπους, το εντατικό διάβασμα για ένα διαγώνισμα μπορεί να αποβεί επιτυχημένο βραχυπρόθεσμα, όταν όμως ο μαθητής συγκεντρωθεί και διαβάσει μόνο μία φορά, δεν στέλνει μήνυμα στον εγκέφαλο ότι η πληροφορία αυτή είναι σημαντική. Ετσι, παρότι το αρχικό διάβασμα των λέξεων του γαλλικού λεξιλογίου ξεκινά τη διαδικασία της μάθησης, το επόμενο επαναληπτικό διάβασμα, ύστερα από μερικές ημέρες, είναι αυτό που αναγκάζει τον εγκέφαλο να ανασύρει την πληροφορία, ουσιαστικά μαρκάροντάς την ως σημαντική και άξια ενθύμησης.
Ενας άλλος τρόπος να στείλεις μήνυμα στον εγκέφαλο ότι η πληροφορία είναι σημαντική είναι να μιλάς γι’ αυτήν. Ζήτησε από έναν νεαρό μαθητή να παίξει τον δάσκαλο βασισμένος στην πληροφορία που έχει διαβάσει. Η αυτοεξέταση και η καταγραφή της πληροφορίας σε κάρτες (flashcards) ενισχύει επίσης τη μάθηση.
Μία άλλη τεχνική για φιλόδοξους μαθητές ονομάζεται κατανεμημένο διάβασμα και σχετίζεται άμεσα με την επιστήμη του εγκεφάλου. Ο Κάρεϊ την συγκρίνει με το πότισμα του γρασιδιού. Μπορείς να ποτίσεις το γρασίδι μία φορά την εβδομάδα για 90 λεπτά ή τρεις φορές την εβδομάδα από 30 λεπτά. Η κατανομή του ποτίσματος κατά τη διάρκεια της εβδομάδας θα κρατήσει το γρασίδι πιο πράσινο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Ερευνες έχουν δείξει ότι για να μάθει και να συγκρατήσει ένας μαθητής πληροφορίες, όπως ιστορικά γεγονότα, λεξιλόγιο ή επιστημονικούς ορισμούς, είναι προτιμότερο να κάνει επανάληψη μία με δύο μέρες μετά το πρώτο διάβασμα. Μία θεωρία προτείνει ότι το μυαλό δίνει λιγότερη προσοχή κατά τη διάρκεια σύντομων μεταξύ τους επαναλήψεων. Ετσι επαναλαμβάνοντας την πληροφορία έπειτα από μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, για παράδειγμα ύστερα από μερικές ημέρες ή μία εβδομάδα, στέλνει πιο δυνατό σήμα στον εγκέφαλο ότι χρειάζεται να συγκρατήσει αυτή την πληροφορία.
H κατανεμημένη μελέτη προσθέτει επίσης συμφραζόμενα. Στο σπίτι, όταν ένας μαθητής προσπαθεί να απομνημονεύσει τους προέδρους των ΗΠΑ, ίσως ακούσει τον σκύλο να γαβγίζει ή το τηλέφωνο να χτυπά. Δύο ημέρες αργότερα, όταν μετακινήσει τον χώρο μελέτης του σε ένα καφέ ακούει τον υπάλληλο να φτιάχνει αφρόγαλα. Τώρα η λίστα των προέδρων ενσωματώνεται στη μνήμη του μαθητή κάτω από δύο πλαίσια, και αυτό ισχυροποιεί τη μνήμη.
Το 2008, ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο εξέτασαν 1.300 συμμετέχοντες πάνω σε κάποια ασήμαντα γεγονότα, όπως για παράδειγμα ποιο είναι το όνομα του σκύλου ενός χαρακτήρα που εμφανίζεται στη συσκευασία γνωστών αμερικανικών σνακ. Οι συμμετέχοντες μελέτησαν την ύλη δύο φορές, σε διαφορετικά διαστήματα: κάποιοι σε απόσταση λίγων λεπτών, άλλοι μιας μέρας και άλλοι μιας εβδομάδας.
Από τα στοιχεία που συγκέντρωσαν, οι επιστήμονες προσδιόρισαν το βέλτιστο διάστημα για να μαθαίνεις μία πληροφορία. Αν το διαγώνισμά σου είναι σε μία εβδομάδα, θα πρέπει να προγραμματίσεις δύο περιόδους μελέτης, σε απόσταση τουλάχιστον ενός ή δύο ημερών. Για παράδειγμα, για ένα διαγώνισμα την Παρασκευή, διάβασε τη Δευτέρα και κάνε επανάληψη την Πέμπτη. Αν το διαγώνισμά σου είναι σε ένα μήνα, κάνε επαναλήψεις μία φορά την εβδομάδα.
Ο ύπνος επίσης, όπως είναι γνωστό, είναι σημαντικό μέρος του καλού διαβάσματος. Το πρώτο μισό του κύκλου του ύπνου βοηθά στη συγκράτηση πληροφοριών, ενώ το δεύτερο μισό παίζει σημαντικό ρόλο στις μαθηματικές δεξιότητες. Ενας μαθητής λοιπόν που έχει διαγώνισμα σε μία ξένη γλώσσα είναι καλύτερα να κοιμηθεί νωρίς για να αφήσει τον ύπνο να τον βοηθήσει στην απομνημόνευση, και να κάνει επανάληψη το πρωί. Για κάποιον που έχει διαγώνισμα στα μαθηματικά, είναι προτιμότερο να κάνει επανάληψη πριν πάει για ύπνο και μετά να αφήσει τον εγκέφαλο να επεξεργαστεί την πληροφορία.
«O ύπνος είναι ο τελευταίος σκόρερ στη μάθηση», λέει ο Κάρεϊ. «Ο εγκέφαλος είναι έτοιμος να επεξεργαστεί, να κατηγοριοποιήσει και να παγιώσει αυτά που έχεις μελετήσει. Μόλις κουραστείς, ο εγκέφαλός σου σου λέει ότι δεν αντέχει άλλο».

* Το βιβλίο του Benedict Carey «How we Learn: The surprising Truth About When, Where and Why It Happens» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Random House.

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

R.I.P. Joe Cocker



Από τον Γιάννη Πετρίδη

Ο John Robert Cocker έφυγε από την ζωή μετά από μια μακρόχρονη ασθένεια που τον ταλαιπωρούσε.. Σύντομα θα συμπλήρωνε 50 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο τραγούδι. Χρονικό διάστημα που σίγουρα θα ζήλευαν αρκετοί από τους συναδέλφους του.

Ο Joe Cocker γεννήθηκε στις 20 Μαΐου του 1944 στη βιομηχανική πόλη του Σέφιλντ στη Βρετανία και από μικρός, παράλληλα με τη δουλειά του σε βενζινάδικο της γειτονιάς του, σπούδαζε σε τεχνική σχολή και στα 14 χρόνια του ανακάλυψε τον Ray Charles, τη φωνή του οποίου προσπάθησε με επιτυχία -είναι η αλήθεια- να μιμηθεί στα επόμενα χρόνια. Λίγο πριν, ο Lonnie Donegan και η μουσική skiffle που έπαιζε τον οδήγησαν να αγοράσει μια φτηνή ντραμς και να αρχίζει να παίζει συνοδεύοντας τους φίλους του που είχαν αγοράσει κιθάρες.

Οταν η τρέλα τού skiffle ξεπεράστηκε, ο Cocker στράφηκε στο ροκ και σε ονόματα όπως οι Little Richard και Gene Vincent, αλλά και στα μπλουζ του Muddy Waters, όπως και πολλοί άλλοι από τους μετέπειτα βρετανούς αστέρες τού ροκ.

Από τον Ray Charles εντύπωση του είχε κάνει το What'd Ι say και το πρώτο άλμπουμ τού Ray που αγόρασε ήταν το Yes indeed!, το οποίο κυριολεκτικά έλιωσε από τα πολλά παιξίματα.

Στα 15 του συμμετέχει ως ντράμερ στο πρώτο του συγκρότημα, που είχαν το όνομα The Cavaliers. Δύο χρόνια αργότερα το συγκρότημα αλλάζει το όνομά του σε Vance Arnold and the Avengers και ο Joe Cocker γίνεται ο τραγουδιστής τους και αρχίζουν τις περιοδείες συνοδεύοντας συγκροτήματα όπως οι Hollies και οι Rolling Stones.

Το όνομα Vance ήταν μία παραλλαγή του Vince (Everett), όνομα που χρησιμοποιούσε ο Elvis Presley στον ρόλο του στην ταινία Jailhouse rock, που ο Cocker δεν το είχε ακούσει σωστά, και του τραγουδιστή της μουσικής κάντρι Eddy Arnold.

Το 1965 εγκαταλείπει το βενζινάδικο και υπογράφει ως σόλο καλλιτέχνης στην εταιρεία Decca, για την οποία κυκλοφορεί το πρώτο του τραγούδι, που ήταν η ερμηνεία του στο Ι'll cry in stead των Beatles, στο οποίο παίζει κιθάρα ο Jimmy Page. Το τραγούδι θα είναι σκέτη αποτυχία και ο Cocker ύστερα από μία περιοδεία μαζί με το συγκρότημα των Manfred Mann θα επιστρέψει στα καθήκοντά του στο βενζινάδικο.

Η νέα του προσπάθεια στη μουσική ήταν η δημιουργία των Grease Band, στους οποίους έπαιζαν οι Henry McCullough κιθάρα και ο Chris Stainton, που θα γίνει ο βασικότερος συνεργάτης του στα επόμενα χρόνια, μπάσο.

Οι Grease Band, που έπαιζαν βρετανικό φανκ και διασκευές σε τραγούδια της Μοτάουν, θα κάνουν συνέχεια περιοδείες στις βόρειες πόλεις της Βρετανίας και ο Chris Stainton θα γράψει το πρώτο τραγούδι που θα προκαλέσει κάποιο ενδιαφέρον· είχε τον τίτλο Marjorine και ο Denny Cordell, μάνατζερ των Procol Harum, θα αναλάβει να τους βοηθήσει.

Η εμφάνιση της μπάντας στο φεστιβάλ τζαζ και μπλουζ του Winsdor θα προκαλέσει καλές εντυπώσεις και ο Joe Cocker θα ξαναδοκιμάσει την τύχη του κυκλοφορώντας άλλο ένα τραγούδι των Beatles, το With a little help from my friends, που θα γίνει Νο. 1 και θα τον καθιερώσει οριστικά.

Στο άλμπουμ, που θα έχει ως τίτλο την πρώτη μεγάλη επιτυχία του, θα συμμετάσχουν ονόματα όπως οι Stevie Winwood, Albert Lee και Jimmy Page, που αποδεικνύουν την εκτίμηση που του είχαν οι μουσικοί της εποχής.

Το 1969 στην περιοδεία του στην Αμερική θα γνωρίσει τον Leon Russell, ο οποίος θα του δώσει το τραγούδι Delta Lady και στη συνέχεια θα γίνει ο παραγωγός στο άλμπουμ του Joe Cocker, στο οποίο δύο από τα μέλη των Beatles θα γράψουν από ένα τραγούδι αποκλειστικά για τον Cocker, ο George το Something και ο Paul το She came in through the bathroom window. Οι Beatles αργότερα θα τα συμπεριλάβουν και στο άλμπουμ τους Abbey Road.

Το αποκορύφωμα της χρονιάς του 1969 για τον Cocker ήταν η εντυπωσιακή του εμφάνιση στο φεστιβάλ του Woodstock.

Ο Russell θα οργανώσει στη συνέχεια, μαζί και με το συγκρότημα Delaney & Bonnie, την περιοδεία Mad dogs and Englishmen, που πήρε αυτό το όνομα από το τραγούδι του Noel Coward, και το υλικό που θα προκύψει από αυτήν θα γίνει διπλό άλμπουμ και κινηματογραφική ταινία. Οι Αμερικανοί θα εντυπωσιαστούν από τη σκηνική του παρουσία και θα παρομοιάσουν τις παράξενες κινήσεις του στη σκηνή με αυτές του Frankestein, ήρωα του μυθιστορήματος της Mary Shelley, που στη συνέχεια οδήγησαν σε σειρά κινηματογραφικών ταινιών.

Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του στα επόμενα χρόνια θα είναι πετυχημένες διασκευές σε γνωστά τραγούδια από το παρελθόν, όπως τα The letter των Box Tops, You're so beautiful του Billy Preston, Cry me a river της Julie London και Feelin' alright των Traffic, στο οποίο χρησιμοποίησε στα φωνητικά τη Merry Clayton έναν χρόνο πριν αυτή ηχογραφήσει με τους Rolling Stones το Gimme shelter.

Αυτή η πετυχημένη περιοδεία θα αφήσει όμως άρρωστο τον Joe Cocker, ενώ θα κυκλοφορήσουν και φήμες ότι είχε πρόβλημα με το αλκοόλ. Ο Cocker θα εξαφανιστεί από το Λος Αντζελες και θα πάει κοντά στους γονείς του, στο Σέφιλντ.

Το 1972 θα επιστρέψει στις συναυλίες και θα κάνει άλλη μια πετυχημένη περιοδεία στην Αμερική με τη βοήθεια του Chris Stanton, αλλά τα προβλήματα αρχίζουν να γίνονται όλο και πιο έντονα και, εκτός από το αλκοόλ, ο Cocker θα συλληφθεί στην Αυστραλία και για κατοχή μαριχουάνας.

Στα υπόλοιπα χρόνια της δεκαετίας του '70 θα κυκλοφορήσει μερικά άλμπουμ χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, αφού τα προβλήματα από το αλκοόλ δεν του επέτρεπαν να τα προωθήσει με τον κατάλληλο τρόπο.

Το 1982 η συνεργασία του με την Jennifer Warnes για την κυκλοφορία του βασικού τραγουδιού της ταινίας An officer and a gentlemen θα οδηγήσει στη μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας του με το Up where we belong, που θα φτάσει στην κορυφή αρκετών καταλόγων με τις επιτυχίες της εποχής, συμπεριλαμβανομένης και της Αμερικής.

Από τότε θα κάνει κατά καιρούς διάφορες εμφανίσεις σε συναυλίες, θα ηχογραφεί σε αρκετά σπάνια χρονικά διαστήματα κάποιο νέο άλμπουμ και βασικά θα περνάει τον περισσότερο χρόνο του στο κτήμα που έχει στο Κολοράντο.

Τα σημάδια από την καλλιτεχνική του πορεία θα μείνουν στον τρόπο ερμηνείας αρκετών μετέπειτα τραγουδιστών, που πάντα θα συγκινούνται από τις φωνές λευκών που εκφράζουν τον ήχο των μπλουζ.     


Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Χριστούγεννα στη Νέα Υόρκη

Δεν πήγα Χριστούγεννα στη Νέα Υόρκη. Πήγα κατακαλόκαιρο. Μέσα Ιουλίου.

Θα ήθελα όμως τώρα να ήμουν εκεί.

Αποφάσισα λοιπόν να ταξιδέψω μέσω των μαγικών φωτογραφιών που βλέπετε. Άλλωστε, όπως έχω ξαναγράψει θα ξαναπάω και ελπίζω να καταφέρω να δω τον Woody Allen να παίζει με τον δικό του μοναδικό τρόπο το κλαρινέτο του.

Καλές Γιορτές !







Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Marina and the Diamonds - Happy

Τελικά έχω καταλήξει σε ένα συμπέρασμα που αφορά τα "χριστουγεννιάτικα τραγούδια".

Τα καλύτερα. είναι αυτά που δεν είναι "χριστουγεννιάτικα".



Μάλλον το καταλάβατε, ότι το καινούργιο της "δικής μας", μου άρεσε πολύ.

Καλές γιορτές να έχουμε.

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Δεν αντέχουμε άλλο

του Γεράσιμου Χαριτόπουλου

Ένα ακόμη φθινόπωρο μπήκε με ελλείψεις, όπως κάθε
σχολική χρονιά, καθηγητών και βιβλίων στα σχολεία, με μαθητικές
καταλήψεις, χάος και αψιμαχίες στα πανεπιστήμια. Εξ ου και η συζήτηση
για την Παιδεία στη χθεσινοβραδινή εκπομπή «Ανατροπή» του Γιάννη
Πρετεντέρη, μια εκπομπή που δεν βλέπω όπως αφήνω και την τηλεόραση
κλειστή, αλλά να που είχε ενδιαφέρον το θέμα.

Είδα λοιπόν καλεσμένους μαθητές να λένε, να
φωνάζουν, σε κάθε τόνο «δεν αντέχουμε άλλο». Αλλά κανείς από τους
προσκεκλημένους ενήλικες να μην ακούει πλην του κυβερνητικού εκπροσώπου
Άδωνη Γεωργιάδη, που περίμενε να τους ειρωνευτεί - να ειρωνευτεί δυο
δεκαεξάχρονα παιδιά. Είδα ανθρώπους να φωνάζουν αδιάλειπτα και
ακατάληπτα ο ένας στον άλλο, πρυτάνεις να νουθετούν μαθητές, ένας
εκπρόσωπος των καθηγητών να παλεύει με τον Γιάννη Πρετεντέρη και τον
Άδωνη Γεωργιάδη να μιλήσει, φωνές η μια πάνω στην άλλη να στήνουν ένα
σκηνικό γηπεδικό περισσότερο παρά συζήτησης, χωρίς ούτε για ένα λεπτό να
 μπει στο τραπέζι ένα από τα πολλά ζητήματα της Παιδείας στη χώρα, από
τα φροντιστήρια - είμαστε η μόνη χώρα που γνωρίζω όπου τα παιδιά
παρακολουθούν δυο σχολεία - μέχρι τα δηλητηριώδη πλοκάμια των κομμάτων
μέσα στα πανεπιστήμια που λέγονται «φοιτητικές παρατάξεις».

Σκεφτόμουν, παρακολουθώντας, ότι όσοι γνωστοί μου,
 άνθρωποι της διπλανής πόρτας, έχουν σήμερα παιδιά που βγαίνουν ή θα
βγουν από αυτό το σχολείο είτε τα στέλνουν απευθείας στο εξωτερικό
(Αγγλία συνήθως ή ΗΠΑ), όσοι εννοείται μπορούν και με αιματηρές
οικονομίες, είτε, μόλις τελειώσουν μια εδώ σχολή, για μεταπτυχιακά με
την προοπτική - με την ευχή τους - να μείνουν στην άλλη χώρα επί μακρόν
και να προκόψουν. Όπως ακριβώς συνέβαινε - να μια ακόμη σκέψη δύσκολη,
που προβληματίζει - και στην εποχή, προ εικοσιπενταετίας, που ήμουν ο
ίδιος μαθητής. Μόνο που πλέον δεν μιλάμε για φυγή, μετανάστευση. Αλλά
για μια κανονικότατη φυγάδευση παιδιών από τους γονείς τους μπας και τα
σώσουν από ένα απάλευτο τέλμα.

Δεν ξέρω αν κάτι απ' όλα αυτά πέρασε, προκειμένου
να προβληματίσει, από το μυαλό του συντονιστή της χτεσινής συζήτησης
Γιάννη Πρετεντέρη που ως επί το πλείστον τον έβλεπα να κάνει καλαμπούρια
 με τα οποία εν συνεχεία χαχάνιζε. Ή απασχόλησε τους καλεσμένους του
που, για όσο παρακολούθησα, προσπαθούσαν ο ένας να εκμηδενίσει τον λόγο
και τα επιχειρήματα του άλλου με μικρά διαλείμματα-«παραφωνίες» τις
φωνές απελπισίας των μαθητών. Ίσως σε κάποια άλλη εκπομπή...

Πηγή: http://www.parallaximag.gr/parallax-view/den-antehoyme-allo

Against the wind

Το "Against the Wind" είναι ένα τραγούδι του Bob Seger και της μπάντας του The Silver Bullet Band από το album του 1980 Against the Wind. Το "Against the Wind" έφτασε μέχρι το #5 του αμερικάνικου hit parade. Ο Glenn Frey των Eagles κάνει τα φωνητικά στο τραγούδι.



Σήμερα αισθάνομαι ότι πάω "κόντρα στον άνεμο" και κάπως έτσι το θυμήθηκα.

Χρόνια Πολλά στους Μηνάδες και στις Βικτωρίες. 

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

Tracks of My Years

Μετά την Annie Lenox να ένας ακόμα αγαπημένος της νιότης μας που βγάζει άλμπουμ το 2014 με διασκευές σε δικά του αγαπημένα τραγούδια.
"Tracks of My Years" είναι ο τίτλος του δωδέκατου στούντιο άλμπουμ του Bryan Adams
Είναι μια επιλογή από τραγούδια που αντικατοπτρίζουν μια εποχή όπου το ροκ παιζόταν μαζί με την pop, την country και την R & B στα ραδιόφωνα και στα live clubs.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης και ένα πρωτότυπο τραγούδι που γράφτηκε από τους Bryan Adams & Jim Vallance, που κυκλοφόρησε ως το πρώτο single του άλμπουμ.


Το tracklisting ακολουθεί: 

Original CD
No. Title Writer(s) Length
1. "Any Time At All"   Lennon-McCartney 2:34
2. "She Knows Me"   Bryan Adams, Jim Vallance 3:37
3. "I Can't Stop Loving You"   Don Gibson 3:39
4. "Kiss and Say Goodbye"   Winfred Lovett 3:10
5. "Lay Lady Lay"   Bob Dylan 3:34
6. "Rock and Roll Music"   Chuck Berry 2:34
7. "Down on the Corner"   John Fogerty 2:39
8. "Never My Love"   Don Addrisi, Dick Addrisi 3:17
9. "Sunny"   Bobby Hebb 3:31
10. "The Tracks of My Tears"   Robinson, Moore, Tarplin 2:56
11. "God Only Knows"   Brian Wilson, Tony Asher 3:30
Deluxe Edition Bonus Tracks
No. Title Writer(s) Length
12. "You've Been a Friend to Me"   Bryan Adams, Gretchen Peters 2:50
13. "Help Me Make It Through the Night"   Kris Kristofferson 2:40
14. "C'mon Everybody"   Eddie Cochran, Jerry Capehart 2:50
15. "Many Rivers to Cross"   Jimmy Cliff 4:09
16. "You Shook Me"   Willie Dixon, J.B. Lenoir 3:47

Πάρτε μια γεύση από το άλμπουμ:


Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Nostalgia

"Νοσταλγία" είναι ο τίτλος του έκτου στούντιο άλμπουμ της Annie Lennox, που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 21 Οκτωβρίου 2014, στις ΗΠΑ και στις 27 Οκτωβρίου στον υπόλοιπο κόσμο από την Island RecordsΤο άλμπουμ είναι μια συλλογή με διασκευές σε αγαπημένα τραγούδια της Lennox από τα νιάτα της.

Το track listing ακολουθεί:

Nostalgia – Standard edition
No. Title Writer(s) Length
1. "Memphis in June"   2:47
2. "Georgia on My Mind"  
3:55
3. "I Put a Spell on You"   3:32
4. "Summertime"   5:12
5. "I Cover The Waterfront"   2:59
6. "Strange Fruit"   2:46
7. "God Bless the Child"   3:03
8. "September in the Rain"   3:22
9. "You Belong to Me"  
2:53
10. "I Can Dream, Can't I?"   2:56
11. "The Nearness of You"  
2:32
12. "Mood Indigo"   5:34

 Ακούστε (και δείτε) το πρώτο single από το άλμπουμ.




Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2014

Μπορεί ένα παιδί τριών ετών να χρησιμοποιεί μια γλώσσα προγραμματισμού παίζοντας;

Οι γλώσσες προγραμματισμού έγιναν... παιδικό παιχνίδι

Οι γλώσσες προγραμματισμού έγιναν... παιδικό παιχνίδι
Μπορεί ένα παιδί τριών ετών να χρησιμοποιεί μια γλώσσα προγραμματισμού παίζοντας; Όσο και αν αυτό φαίνεται παράξενο σε τόσο μικρές ηλικίες, ο Δρ. Θεοδόσης Σαπουνίδης κατάφερε να το κάνει πράξη, δημιουργώντας ένα «παιχνίδι», για το οποίο έλαβε διεθνή διάκριση.

Η δημιουργία του «Cubes Coding», που βασίστηκε στη διδακτορική διατριβή που εκπόνησε στο τμήμα Πληροφορικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) ο κ. Σαπουνίδης, κατάφερε να μπει στην ομάδα των νικητών που ξεχώρισαν ανάμεσα σε 611 προτάσεις από 77 χώρες.

«Είναι ένα παιχνίδι με κύβους, οι οποίοι περιέχουν ηλεκτρονικά κυκλώματα, που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, όταν αυτοί ενώνονται. Το παιδί καλείται να βάλει τους κύβους στη σωστή σειρά για να φτιάξει ένα πρόγραμμα που θα εκτελέσει το ρομπότ» εξηγεί ο κ. Σαπουνίδης, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

«Η διαδικασία αυτή "συστήνει" το παιδί με τις βασικές αρχές του προγραμματισμού και τα κάνει να αγαπήσουν την επιστήμη της Πληροφορικής, προκαλώντας το ενδιαφέρον και την περιέργειά τους» προσθέτει.

Η τεχνολογία αφορά ένα καθαρά γραφικό και ένα οπτικό σύστημα, που αποτελείται από 44 κύβους, οι οποίοι αναπαριστούν εντολές και παραμέτρους. Οι κύβοι των παραμέτρων προσαρμόζονται στις εντολές και αλλάζουν τη λειτουργία τους. Με αυτό το σύστημα, οι χρήστες μπορούν να ελέγξουν «τη συμπεριφορά ενός NXT Lego Ρομπότ».

Ο διαγωνισμός «Open Education Challenge» ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2014, με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Το θέμα του διαγωνισμού ήταν η καινοτομία στην εκπαίδευση. Η Επιτροπή επέλεξε την Ομάδα του ΑΠΘ μεταξύ 600 ομάδων και την κατέταξε στις εννιά καλύτερες από τις συμμετέχουσες. Η κάθε μία από τις εννιά ομάδες κέρδισε το χρηματικό έπαθλο των 20.000 ευρώ, ως αρχικό κεφάλαιο και τη δυνατότητα να ταξιδέψουν τα μέλη της, σε διάστημα 12 εβδομάδων, στο Ελσίνκι, το Παρίσι, το Βερολίνο και το Λονδίνο για να παρουσιάσουν την ιδέα τους, να λάβουν συμβουλές από διακεκριμένους επενδυτές και ακαδημαϊκούς και να παρουσιάσουν τις ιδέες τους σε ανθρώπους που διαχειρίζονται επενδυτικά κεφάλαια.

Τα μέλη της ομάδας, με επικεφαλής τον κ. Σαπουνίδη, που συμμετείχαν στην κατάθεση της πρότασης «Cubes Coding» είναι ο Αναστάσιος Τσίμπλινας και η Δανάη Σκουρνέτου, οι οποίοι ζουν και εργάζονται στη Φιλανδία.

Η βραβευμένη ιδέα θα παρουσιαστεί από τον κ. Σαπουνίδη, σήμερα, Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου (από 18.00 έως 20.30),στο 2ο Dev Fest που διοργανώνει το «Google Developers Group Thessaloniki» στο πλαίσιο της 79ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Μία γλώσσα πεθαίνει κάθε δύο εβδομάδες, λόγω ανάπτυξης

Όσο πιο πετυχημένη είναι μια χώρα οικονομικά και όσο ταχύτερα αναπτύσσεται, τόσο πιο γρήγορα χάνονται οι διάφορες γλώσσες που μιλιούνται στο εσωτερικό της. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας βρετανικής επιστημονικής έρευνας, που συσχέτισε τον ρυθμό εξαφάνισης των ομιλουμένων γλωσσών με τον ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης.
Από τις περίπου 6.900 γνωστές γλώσσες της Γης, μία πεθαίνει κάθε περίπου δύο εβδομάδες, με ρυθμό ταχύτερο και από την εξαφάνιση των ειδών του πλανήτη μας. Η οικονομική ανάπτυξη, η άνοδος του Ακαθάριστου Οικονομικού Προϊόντος (ΑΕΠ) και η παγκοσμιοποίηση, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, που χρησιμοποίησε τεχνικές της βιολογίας και της οικολογίας, είναι η κυριότερη αιτία γι' αυτή την εξέλιξη, που συνιστά πλέον φαινόμενο με παγκόσμια διάσταση.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Τατσούγια Αμάνο του Τμήματος Ζωολογίας του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας της Βασιλικής Εταιρείας επιστημών της Βρετανίας "Proceedings of Royal Society B", σύμφωνα με το BBC και το "Science", τόνισαν ότι οι γλώσσες που απειλούνται κατ' εξοχήν, μιλιούνται κυρίως από μειονότητες στις ανεπτυγμένες χώρες της Βόρειας Αμερικής, της Ευρώπης και της Αυστραλίας και εκεί είναι που πρέπει να στραφεί πρωτίστως η προσοχή για την προστασία τους.
«Οι γλώσσες του πλανήτη χάνονται σήμερα με ταχύ ρυθμό. Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή κατάσταση», δήλωσε ο Αμάνο (που έχει ειδικευτεί στην εξαφάνιση των διαφόρων ειδών ζώων) και εκτίμησε ότι περίπου το ένα τέταρτο (25%) των γλωσσών της Γης βρίσκονται πλέον υπό απειλή εξαφάνισης.
Υπάρχουν γλώσσες, όπως η 'Ανω Τανάνα που την μιλούν το πολύ 25 άνθρωποι στην Αλάσκα, που κινδυνεύουν άμεσα να εξαφανιστούν για πάντα από προσώπου Γης. Στην Ευρώπη, γλώσσες όπως η Ούμε Σάμι στη βόρεια Σκανδιναβία, απειλούνται με παρόμοια μοίρα.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, «καθώς αναπτύσσεται η οικονομία, μία γλώσσα συχνά καταλήγει να κυριαρχήσει στην πολιτική και εκπαιδευτική σφαίρα της χώρας. Οι άνθρωποι αναγκάζονται να υιοθετήσουν την κυρίαρχη γλώσσα, αλλιώς κινδυνεύουν να αποκλειστούν οικονομικά και πολιτικά».
Αλλά και στις λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές, όπως στα Ιμαλάια και στους τροπικούς, υπάρχουν γλώσσες που δεν τις μιλάνε πάνω από οκτώ άνθρωποι συνολικά. Όσο ταχύτερα θα αναπτύσσεται μια χώρα σε αυτές τις περιοχές, επεσήμανε ο Αμάτο, τόσο οι γλώσσες αυτές, όπως ορισμένα είδη ζώων, θα αντιμετωπίζουν άμεσο κίνδυνο εξαφάνισης, γι' αυτό χρειάζεται να ληφθούν μέτρα διαφύλαξής τους. Εκτός από τις οικονομικές αιτίες, ασφαλώς υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που ευθύνονται για την εξαφάνιση μιας γλώσσας, κυρίως ιστορικοί και πολιτικοί, εκτεταμένες ασθένειες κ.α.