Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015

Sexual Healing

Το "Sexual Healing" είναι μια από τις μεγάλες επιτυχίες (βραβείο Grammy 1982) του τόσο τραγικά χαμένου από αυτόν τον άδικο κόσμο Marvin Gaye
Για όσους δεν το ξέρουν, ο Marvin Gaye δολοφονήθηκε από τον πατέρα του την πρωταπριλιά του 1984. Το τραγούδι  ήταν το πρώτο του single στην Columbia Records μετά τη λήξη του συμβολαίου του με την Motown
Φιγουράρει στη θέση 233 στη λίστα του περιοδικού Rolling Stone
Ολόκληρη η λίστα εδώ: 500 Greatest Songs of All Time
 

Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

Jessi Colter

Με την country έχουμε ασχοληθεί ελάχιστα σ'αυτό το blog. Την αφορμή για αυτήν την ανάρτηση, μου την έδωσε μια συλλογή κομματιών ενός φίλου που εκτός των άλλων υπέροχων περιείχε και αυτό το τραγουδάκι της Jessi Colter




Η Miriam Johnson, που έγινε γνωστή ως Jessi Colter (γεννημένη στις 25 Μαίου του 1943) είναι η σύζυγος του τραγουδιστή και συνθέτη της country Waylon Jennings
Η μεγαλύτερη επιτυχία της ήταν το "I'm Not Lisa" από το μακρινό 1975 που μιλάει για κάτι που οι περισσότερες γυναίκες θα έχουν ζήσει: Να βγεις (ή να είσαι) με κάποιον άντρα που δεν έχει ξεπεράσει την προηγούμενη σχέση του. Στο τραγούδι, η Julie βαρέθηκε να ακούει από τον φίλο της για την Lisa και του λέει ότι μπορεί να μην είναι η Lisa αλλά θα τον αγαπά για πάντα.







Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Vinyl is back

Το Vinyl is back επιστρέφει. Περιττό να το αναφέρουμε, θα σκεφτείτε, αφού το υποδηλώνει ο τίτλος μόνος του…



Η κορυφαία διοργάνωση για το βινύλιο, έχοντας πλέον καταξιωθεί ως το σημείο συνάντησης όσων αγαπούν τη μουσική και τον ιδιαίτερο ήχο των δίσκων βινυλίου, επανέρχεται για μια ακόμη φορά στo «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων, (Πειραιώς 100, Γκάζι) το τριήμερο 13, 14 και 15 Μαρτίου 2015.

Η μυσταγωγία της ακρόασης του βινυλίου όταν η βελόνα του πικ-απ μπαίνει στα αυλάκια του και ο ζεστός ήχος του αναβλύζει από τα ηχεία, έφερε κοντά μια ομάδα ανθρώπων που δημιούργησε το Vinyl is back. Μια εκδήλωση που ζωντανεύει το όνειρο κάθε λάτρη της μουσικής, την οποία από την πρώτη στιγμή αγκάλιασε μαζικά ο κόσμος!

Μόνιμος τόπος διεξαγωγής είναι το Κτήριο «Μηχανουργείο» (Δ12) στο «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων, στο Γκάζι, όπου επί τρεις μέρες το βινύλιο είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής!

Το Vinyl is back γρήγορα έγινε ένα «πάρκο ψυχαγωγίας» για τους μουσικόφιλους, επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση τους με την μουσική, ό,τι πιο τονωτικό για την εποχή. Μέσα από τα βινύλια ο μουσικόφιλος κυριολεκτικά «κοσκινίζει» τους μουσικούς και τις μπάντες, ενώ οι νεώτεροι λάτρεις του βινυλίου, που όλο και πληθαίνουν, ακούν καλλιτέχνες που μόνο από τον μεγαλύτερο αδερφό τους ή τους γονείς τους είχαν ακούσει. Τώρα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν μύθους της μουσικής όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Χατζιδάκις, οι Rolling Stones, οι Beatles, ο Jimi Hendrix, αλλά και νέους μουσικούς που παίζουν με πάθος όπως οι Black Keys και φυσικά τους U2, Nick Cave, ο Tom Waits, ο Γιάννης Αγγελάκας και τόσοι άλλοι που γράφουν το δικό τους μύθο μέσα στα χρόνια!

Το Vinyl is back μαζί με τα δισκοπωλεία και τις ανεξάρτητες εταιρίες, αλλά και τις δισκογραφικές που κρατούν την παλιά τους αίγλη με νέες προτάσεις, ειδικεύεται στην αίσθηση και στην οσμή της μουσικής πρωτοστατώντας πέρα ​​από την ψηφιακή επίθεση.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλες τις ημέρες και το ωράριο λειτουργίας του είναι το εξής:

Παρασκευή 13 Μαρτίου : 5-9 μ.μ.
Σάββατο 14 Μαρτίου : 11 π.μ. – 9 μ.μ.
Κυριακή 15 Μαρτίου : 11 π.μ. – 9 μ.μ.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τις σελίδες της διοργάνωσης:

https://www.facebook.com/events/1582945258584754/?fref=ts

www.vinylisback.gr

Πηγή: http://www.e-tetradio.gr/article/11789/Rantebou-me-ta-binulia

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

R.I.P. Demis Roussos




Ο Ντέμης Ρούσσος (γεν. Αρτέμιος Βεντούρης Ρούσσος) ήταν Έλληνας καλλιτέχνης τραγουδιστής γνωστός στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Βιογραφία 

Οι γονείς του Γεώργιος και Όλγα ήταν Έλληνες της Αιγύπτου. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια. Έχασαν τα πάντα και ήρθαν στην Ελλάδα με τις αναταραχές του Σουέζ. Η μητέρα του, Όλγα, ήταν γνωστή καλλιτέχνις με το ψευδώνυμο Νέλλη Μασλούμ.

Η μουσική του καριέρα 

Μετά από την εγκατάστασή του στην Ελλάδα, συμμετείχε σε διάφορα μουσικά συγκροτήματα αρχίζοντας με τους The Idols σε ηλικία 17 χρόνων. Αργότερα πήγε με τους We Five χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Στο ευρύτερο ακροατήριο έγινε γνωστός το 1968 με το συγκρότημα Aphrodite's Child, αρχικά στα φωνητικά και αργότερα ως μπασίστας. Το ξεχωριστό φωνητικό του ύφος προώθησε το συγκρότημα σε διεθνή επιτυχία, ιδιαίτερα με τη συμμετοχή του στον δίσκο 666, ο οποίος έγινε κλασική επιτυχία. Μετά από τη διάλυση των Aphrodite's Child, συνέχισε διάφορες σποραδικές ηχογραφήσεις. Από τη συνεργασία του με τον άλλο διάσημο φίλο του, τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, κυκλοφόρησαν το 1970 τον δίσκο Sex Power, και το 1977 το Magic. Η επιτυχέστερη συνεργασία τους ήταν το Race to the End, μια φωνητική προσαρμογή του μουσικού θέματος από το βραβευμένο με Oscar Οι Δρόμοι της Φωτιάς, που κυκλοφόρησε και στα ισπανικά με τον τίτλο Tu Libertad. Το 1982 ο Ρούσσος πήρε μέρος με έκτακτη συμμετοχή στο soundtrack της κινηματογραφικής ταινίας Blade Runner. Η επιτυχία του ως τραγουδιστής Ο Ρούσσος άρχισε σόλο καριέρα μετά από τη διάλυση των Aphrodite's Child, αρχίζοντας με το τραγούδι "We Shall Dance". Αρχικά χωρίς ανταπόκριση, περιόδευσε στη νότια Ευρώπη και έγινε σύντομα ευρύτερα γνωστός ως κορυφαίος τραγουδιστής. Η σταδιοδρομία του έφτασε στο ζενίθ τη δεκαετία του '70 με πολλούς δίσκους που έγιναν επιτυχίες. Το "Forever and Ever" ανέβηκε σε πολλά ευρωπαϊκά charts το 1973. Το 1974 κυκλοφορεί το "White Sails", μια αγγλική διασκευή του τραγουδιού "Άσπρα, Κόκκινα, Κίτρινα, Μπλε" από τον δίσκο "Συνοικισμός Α΄" του 1972, σηματοδοτώντας μια σύντομη περίοδο συνεργασίας του τραγουδιστή με τον συνθέτη Δήμο Μούτση, ο οποίος θα ακολουθήσει στη συνέχεια ένα μοναχικό μουσικό σταυροδρόμι με έντονες επιρροές από βετεράνους της rock και της folk, όπως ο Eric Clapton, η Joni Mitchell και ο Paul Simon. Ακολούθησαν τα "My Friend the Wind", "My Reason", "Velvet Mornings", "Goodbye My Love, Goodbye", "Someday Somewhere" και "Lovely Lady of Arcadia". Το 1980 είχε επιτυχία με το "Lost in Love" των Air Supply που το τραγούδησε ντουέτο μαζί με την Florence Warner και με τον Dick Morrissey στο σαξόφωνο. Επανακυκλοφόρησε τα τραγούδια του σε διάφορες γλώσσες και είχε επιτυχία στις χώρες της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής. Στην Αμερική το LP Demis έγινε χρυσός δίσκος. Το 1982 εξέδωσε το βιβλίο 'A Question of Weight' ("Είναι θέμα βάρους"), μαζί με την Veronique Skawinska, στο οποίο ασχολήθηκε αμερόληπτα με το θέμα της παχυσαρκίας. Μετά από μια περίοδο σιωπής και κλινικής κατάθλιψης τη δεκαετία του '80, επανήλθε το 1993 με το Insight (γνωστό και ως Morning has Broken) και συνεργάστηκε με την ολλανδική εταιρεία BR Music για την παραγωγή των δίσκων Immortel, Serenade και In Holland, χρησιμοποιώντας ποικίλα εθνικά και ηλεκτρονικά στυλ. Συνεχίζοντας τις ηχογραφήσεις και τις περιοδείες, την άνοιξη του 2002 έκανε μια επιτυχημένη περιοδεία στην Αγγλία.

Παραλειπόμενα 

Κατά τη διάρκεια της πτήσης 847 της TWA, στις 14 Ιουνίου 1985, ο Ντέμης Ρούσσος, όντας επιβάτης, έπεσε θύμα αεροπειρατείας. Οι αεροπειρατές γιόρτασαν ακόμη και τα γενέθλιά του όταν τον αντιλήφθηκαν ανάμεσα στους ομήρους.

Απόδοση τιμών

Τον Σεπτέμβριο του 2013, παρασημοφορήθηκε από την Γαλλική Δημοκρατία με τον τίτλο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής, σε τελετή που παρατέθηκε στην πρεσβεία της Γαλλίας στην Αθήνα


Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

Girls in Peacetime Want to Dance

"Girls in Peacetime Want to Dance" ονομάζεται το νέο άλμπουμ των Belle and Sebastian



Πρόκειται για το 9ο άλμπουμ του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε στις 19 του μήνα και είναι το πρώτο στην Matador Records. Μπορείτε να το ακούσετε ολόκληρο στο Spotify ενώ μπορείτε να δείτε στο 2λεπτο βίντεο που ακολουθεί κάποια κομμάτια από την ηχογράφηση του (που έγινε το 2014 στην Ατλάντα της Τζώρτζια).


Το track listing ακολουθεί:


All songs written and composed by Belle & Sebastian.

No. Title Length
1. "Nobody's Empire"   5:08
2. "Allie"   3:16
3. "The Party Line"   4:14
4. "The Power of Three" (Sarah Martin on lead vocals) 3:57
5. "The Cat with the Cream"   5:17
6. "Enter Sylvia Plath"   6:48
7. "The Everlasting Muse"   5:25
8. "Perfect Couples" (Stevie Jackson on lead vocals) 5:29
9. "Ever Had a Little Faith?"   4:21
10. "Play for Today" (Featuring Dee Dee Penny[3]) 7:33
11. "The Book of You" (Sarah Martin on lead vocals) 4:23
12. "Today (This Army's for Peace)"   5:25

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

Οι πιο αποτελεσματικοί τρόποι μάθησης ενός κειμένου

mathisi
Το νέο βιβλίο του Μπενεντίκτ Κάρεϊ, ενός δημοσιογράφου επιστήμης από τους The New York Times, αμφισβητεί την αντίληψη ότι ένας υψηλός βαθμός στις εξετάσεις σημαίνει και πραγματική μάθηση. Υποστηρίζει ότι παρότι ένας καλός βαθμός μπορεί να επιτευχθεί βραχυπρόθεσμα, όταν διαβάζεις εντατικά για ένα διαγώνισμα, το πιθανότερο είναι ότι η περισσότερη πληροφορία θα ξεχαστεί πολύ γρήγορα. Ο Κάρεϊ ισχυρίζεται ότι οι περισσότεροι μαθητές ίσως να μη χρειάζεται να διαβάσουν περισσότερο, αλλά απλά πιο έξυπνα.
Ο Κάρεϊ προσφέρει στους μαθητές, μικρούς και μεγάλους, ένα νέο πλάνο διαβάσματος βασισμένο σε δεκαετίες έρευνας πάνω στον εγκέφαλο, τη μνήμη και τη μάθηση. Ανατρέπει την αντίληψη ότι το να «πέσεις με τα μούτρα στο διάβασμα» είναι το μόνο απαραίτητο συστατικό ενός επιτυχημένου μαθητή, και αντ’ αυτού προσφέρει μία εις βάθος εξερεύνηση του εγκεφάλου, αποκαλύπτοντας ακριβώς το πώς μαθαίνουμε και πώς μπορούμε να μεγιστοποιήσουμε αυτή τη δυνατότητα.
«Οι περισσότεροι από εμάς διαβάζουμε και ελπίζουμε πως το κάνουμε σωστά», λέει ο Κάρεϊ. «Ομως τείνουμε να έχουμε μία στατική και στενή αντίληψη σχετικά με το πώς πραγματοποιείται η μάθηση». Για τους αρχάριους, τα μεγάλου μήκους και έντονης συγκέντρωσης διαστήματα διαβάσματος μπορεί να μοιάζουν παραγωγικά, αλλά πιθανότατα οι μαθητές ξοδεύουν την περισσότερη φαιά ουσία τους στην προσπάθεια διατήρησης της συγκέντρωσής τους για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό δεν αφήνει αρκετή εγκεφαλική ενέργεια για μάθηση. «Είναι δύσκολο να κάτσεις σε ένα σημείο και να πιέσεις τον εαυτό σου να διαβάσει για ώρες», λέει ο Κάρεϊ. «Καταβάλλεις μεγάλη προσπάθεια μόνο και μόνο για να μείνεις εκεί, ενώ υπάρχουν άλλοι τρόποι για να κάνεις το διάβασμα πιο αποτελεσματικό, διασκεδαστικό και ενδιαφέρον».
Το πρώτο βήμα προς μία καλύτερη μάθηση είναι απλά να αλλάζεις το περιβάλλον μελέτης από καιρό σε καιρό. Αντί να κάθεσαι στο γραφείο σου ή στο τραπέζι της κουζίνας διαβάζοντας για ώρες, η εναλλαγή σκηνικού θα δημιουργήσει νέους συσχετισμούς στον εγκέφαλό σου και θα κάνει ευκολότερη τη συγκράτηση της πληροφορίας. «Ο εγκέφαλος χρειάζεται εναλλαγές», λέει ο Κάρεϊ. «Θέλει κίνηση και περιοδικά διαλείμματα».
Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται, αποθηκεύει και ανασύρει πληροφορίες μπορεί επίσης να βελτιώσει τις συνήθειες μελέτης σας. Για κάποιους ανθρώπους, το εντατικό διάβασμα για ένα διαγώνισμα μπορεί να αποβεί επιτυχημένο βραχυπρόθεσμα, όταν όμως ο μαθητής συγκεντρωθεί και διαβάσει μόνο μία φορά, δεν στέλνει μήνυμα στον εγκέφαλο ότι η πληροφορία αυτή είναι σημαντική. Ετσι, παρότι το αρχικό διάβασμα των λέξεων του γαλλικού λεξιλογίου ξεκινά τη διαδικασία της μάθησης, το επόμενο επαναληπτικό διάβασμα, ύστερα από μερικές ημέρες, είναι αυτό που αναγκάζει τον εγκέφαλο να ανασύρει την πληροφορία, ουσιαστικά μαρκάροντάς την ως σημαντική και άξια ενθύμησης.
Ενας άλλος τρόπος να στείλεις μήνυμα στον εγκέφαλο ότι η πληροφορία είναι σημαντική είναι να μιλάς γι’ αυτήν. Ζήτησε από έναν νεαρό μαθητή να παίξει τον δάσκαλο βασισμένος στην πληροφορία που έχει διαβάσει. Η αυτοεξέταση και η καταγραφή της πληροφορίας σε κάρτες (flashcards) ενισχύει επίσης τη μάθηση.
Μία άλλη τεχνική για φιλόδοξους μαθητές ονομάζεται κατανεμημένο διάβασμα και σχετίζεται άμεσα με την επιστήμη του εγκεφάλου. Ο Κάρεϊ την συγκρίνει με το πότισμα του γρασιδιού. Μπορείς να ποτίσεις το γρασίδι μία φορά την εβδομάδα για 90 λεπτά ή τρεις φορές την εβδομάδα από 30 λεπτά. Η κατανομή του ποτίσματος κατά τη διάρκεια της εβδομάδας θα κρατήσει το γρασίδι πιο πράσινο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Ερευνες έχουν δείξει ότι για να μάθει και να συγκρατήσει ένας μαθητής πληροφορίες, όπως ιστορικά γεγονότα, λεξιλόγιο ή επιστημονικούς ορισμούς, είναι προτιμότερο να κάνει επανάληψη μία με δύο μέρες μετά το πρώτο διάβασμα. Μία θεωρία προτείνει ότι το μυαλό δίνει λιγότερη προσοχή κατά τη διάρκεια σύντομων μεταξύ τους επαναλήψεων. Ετσι επαναλαμβάνοντας την πληροφορία έπειτα από μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, για παράδειγμα ύστερα από μερικές ημέρες ή μία εβδομάδα, στέλνει πιο δυνατό σήμα στον εγκέφαλο ότι χρειάζεται να συγκρατήσει αυτή την πληροφορία.
H κατανεμημένη μελέτη προσθέτει επίσης συμφραζόμενα. Στο σπίτι, όταν ένας μαθητής προσπαθεί να απομνημονεύσει τους προέδρους των ΗΠΑ, ίσως ακούσει τον σκύλο να γαβγίζει ή το τηλέφωνο να χτυπά. Δύο ημέρες αργότερα, όταν μετακινήσει τον χώρο μελέτης του σε ένα καφέ ακούει τον υπάλληλο να φτιάχνει αφρόγαλα. Τώρα η λίστα των προέδρων ενσωματώνεται στη μνήμη του μαθητή κάτω από δύο πλαίσια, και αυτό ισχυροποιεί τη μνήμη.
Το 2008, ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο εξέτασαν 1.300 συμμετέχοντες πάνω σε κάποια ασήμαντα γεγονότα, όπως για παράδειγμα ποιο είναι το όνομα του σκύλου ενός χαρακτήρα που εμφανίζεται στη συσκευασία γνωστών αμερικανικών σνακ. Οι συμμετέχοντες μελέτησαν την ύλη δύο φορές, σε διαφορετικά διαστήματα: κάποιοι σε απόσταση λίγων λεπτών, άλλοι μιας μέρας και άλλοι μιας εβδομάδας.
Από τα στοιχεία που συγκέντρωσαν, οι επιστήμονες προσδιόρισαν το βέλτιστο διάστημα για να μαθαίνεις μία πληροφορία. Αν το διαγώνισμά σου είναι σε μία εβδομάδα, θα πρέπει να προγραμματίσεις δύο περιόδους μελέτης, σε απόσταση τουλάχιστον ενός ή δύο ημερών. Για παράδειγμα, για ένα διαγώνισμα την Παρασκευή, διάβασε τη Δευτέρα και κάνε επανάληψη την Πέμπτη. Αν το διαγώνισμά σου είναι σε ένα μήνα, κάνε επαναλήψεις μία φορά την εβδομάδα.
Ο ύπνος επίσης, όπως είναι γνωστό, είναι σημαντικό μέρος του καλού διαβάσματος. Το πρώτο μισό του κύκλου του ύπνου βοηθά στη συγκράτηση πληροφοριών, ενώ το δεύτερο μισό παίζει σημαντικό ρόλο στις μαθηματικές δεξιότητες. Ενας μαθητής λοιπόν που έχει διαγώνισμα σε μία ξένη γλώσσα είναι καλύτερα να κοιμηθεί νωρίς για να αφήσει τον ύπνο να τον βοηθήσει στην απομνημόνευση, και να κάνει επανάληψη το πρωί. Για κάποιον που έχει διαγώνισμα στα μαθηματικά, είναι προτιμότερο να κάνει επανάληψη πριν πάει για ύπνο και μετά να αφήσει τον εγκέφαλο να επεξεργαστεί την πληροφορία.
«O ύπνος είναι ο τελευταίος σκόρερ στη μάθηση», λέει ο Κάρεϊ. «Ο εγκέφαλος είναι έτοιμος να επεξεργαστεί, να κατηγοριοποιήσει και να παγιώσει αυτά που έχεις μελετήσει. Μόλις κουραστείς, ο εγκέφαλός σου σου λέει ότι δεν αντέχει άλλο».

* Το βιβλίο του Benedict Carey «How we Learn: The surprising Truth About When, Where and Why It Happens» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Random House.

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

R.I.P. Joe Cocker



Από τον Γιάννη Πετρίδη

Ο John Robert Cocker έφυγε από την ζωή μετά από μια μακρόχρονη ασθένεια που τον ταλαιπωρούσε.. Σύντομα θα συμπλήρωνε 50 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο τραγούδι. Χρονικό διάστημα που σίγουρα θα ζήλευαν αρκετοί από τους συναδέλφους του.

Ο Joe Cocker γεννήθηκε στις 20 Μαΐου του 1944 στη βιομηχανική πόλη του Σέφιλντ στη Βρετανία και από μικρός, παράλληλα με τη δουλειά του σε βενζινάδικο της γειτονιάς του, σπούδαζε σε τεχνική σχολή και στα 14 χρόνια του ανακάλυψε τον Ray Charles, τη φωνή του οποίου προσπάθησε με επιτυχία -είναι η αλήθεια- να μιμηθεί στα επόμενα χρόνια. Λίγο πριν, ο Lonnie Donegan και η μουσική skiffle που έπαιζε τον οδήγησαν να αγοράσει μια φτηνή ντραμς και να αρχίζει να παίζει συνοδεύοντας τους φίλους του που είχαν αγοράσει κιθάρες.

Οταν η τρέλα τού skiffle ξεπεράστηκε, ο Cocker στράφηκε στο ροκ και σε ονόματα όπως οι Little Richard και Gene Vincent, αλλά και στα μπλουζ του Muddy Waters, όπως και πολλοί άλλοι από τους μετέπειτα βρετανούς αστέρες τού ροκ.

Από τον Ray Charles εντύπωση του είχε κάνει το What'd Ι say και το πρώτο άλμπουμ τού Ray που αγόρασε ήταν το Yes indeed!, το οποίο κυριολεκτικά έλιωσε από τα πολλά παιξίματα.

Στα 15 του συμμετέχει ως ντράμερ στο πρώτο του συγκρότημα, που είχαν το όνομα The Cavaliers. Δύο χρόνια αργότερα το συγκρότημα αλλάζει το όνομά του σε Vance Arnold and the Avengers και ο Joe Cocker γίνεται ο τραγουδιστής τους και αρχίζουν τις περιοδείες συνοδεύοντας συγκροτήματα όπως οι Hollies και οι Rolling Stones.

Το όνομα Vance ήταν μία παραλλαγή του Vince (Everett), όνομα που χρησιμοποιούσε ο Elvis Presley στον ρόλο του στην ταινία Jailhouse rock, που ο Cocker δεν το είχε ακούσει σωστά, και του τραγουδιστή της μουσικής κάντρι Eddy Arnold.

Το 1965 εγκαταλείπει το βενζινάδικο και υπογράφει ως σόλο καλλιτέχνης στην εταιρεία Decca, για την οποία κυκλοφορεί το πρώτο του τραγούδι, που ήταν η ερμηνεία του στο Ι'll cry in stead των Beatles, στο οποίο παίζει κιθάρα ο Jimmy Page. Το τραγούδι θα είναι σκέτη αποτυχία και ο Cocker ύστερα από μία περιοδεία μαζί με το συγκρότημα των Manfred Mann θα επιστρέψει στα καθήκοντά του στο βενζινάδικο.

Η νέα του προσπάθεια στη μουσική ήταν η δημιουργία των Grease Band, στους οποίους έπαιζαν οι Henry McCullough κιθάρα και ο Chris Stainton, που θα γίνει ο βασικότερος συνεργάτης του στα επόμενα χρόνια, μπάσο.

Οι Grease Band, που έπαιζαν βρετανικό φανκ και διασκευές σε τραγούδια της Μοτάουν, θα κάνουν συνέχεια περιοδείες στις βόρειες πόλεις της Βρετανίας και ο Chris Stainton θα γράψει το πρώτο τραγούδι που θα προκαλέσει κάποιο ενδιαφέρον· είχε τον τίτλο Marjorine και ο Denny Cordell, μάνατζερ των Procol Harum, θα αναλάβει να τους βοηθήσει.

Η εμφάνιση της μπάντας στο φεστιβάλ τζαζ και μπλουζ του Winsdor θα προκαλέσει καλές εντυπώσεις και ο Joe Cocker θα ξαναδοκιμάσει την τύχη του κυκλοφορώντας άλλο ένα τραγούδι των Beatles, το With a little help from my friends, που θα γίνει Νο. 1 και θα τον καθιερώσει οριστικά.

Στο άλμπουμ, που θα έχει ως τίτλο την πρώτη μεγάλη επιτυχία του, θα συμμετάσχουν ονόματα όπως οι Stevie Winwood, Albert Lee και Jimmy Page, που αποδεικνύουν την εκτίμηση που του είχαν οι μουσικοί της εποχής.

Το 1969 στην περιοδεία του στην Αμερική θα γνωρίσει τον Leon Russell, ο οποίος θα του δώσει το τραγούδι Delta Lady και στη συνέχεια θα γίνει ο παραγωγός στο άλμπουμ του Joe Cocker, στο οποίο δύο από τα μέλη των Beatles θα γράψουν από ένα τραγούδι αποκλειστικά για τον Cocker, ο George το Something και ο Paul το She came in through the bathroom window. Οι Beatles αργότερα θα τα συμπεριλάβουν και στο άλμπουμ τους Abbey Road.

Το αποκορύφωμα της χρονιάς του 1969 για τον Cocker ήταν η εντυπωσιακή του εμφάνιση στο φεστιβάλ του Woodstock.

Ο Russell θα οργανώσει στη συνέχεια, μαζί και με το συγκρότημα Delaney & Bonnie, την περιοδεία Mad dogs and Englishmen, που πήρε αυτό το όνομα από το τραγούδι του Noel Coward, και το υλικό που θα προκύψει από αυτήν θα γίνει διπλό άλμπουμ και κινηματογραφική ταινία. Οι Αμερικανοί θα εντυπωσιαστούν από τη σκηνική του παρουσία και θα παρομοιάσουν τις παράξενες κινήσεις του στη σκηνή με αυτές του Frankestein, ήρωα του μυθιστορήματος της Mary Shelley, που στη συνέχεια οδήγησαν σε σειρά κινηματογραφικών ταινιών.

Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του στα επόμενα χρόνια θα είναι πετυχημένες διασκευές σε γνωστά τραγούδια από το παρελθόν, όπως τα The letter των Box Tops, You're so beautiful του Billy Preston, Cry me a river της Julie London και Feelin' alright των Traffic, στο οποίο χρησιμοποίησε στα φωνητικά τη Merry Clayton έναν χρόνο πριν αυτή ηχογραφήσει με τους Rolling Stones το Gimme shelter.

Αυτή η πετυχημένη περιοδεία θα αφήσει όμως άρρωστο τον Joe Cocker, ενώ θα κυκλοφορήσουν και φήμες ότι είχε πρόβλημα με το αλκοόλ. Ο Cocker θα εξαφανιστεί από το Λος Αντζελες και θα πάει κοντά στους γονείς του, στο Σέφιλντ.

Το 1972 θα επιστρέψει στις συναυλίες και θα κάνει άλλη μια πετυχημένη περιοδεία στην Αμερική με τη βοήθεια του Chris Stanton, αλλά τα προβλήματα αρχίζουν να γίνονται όλο και πιο έντονα και, εκτός από το αλκοόλ, ο Cocker θα συλληφθεί στην Αυστραλία και για κατοχή μαριχουάνας.

Στα υπόλοιπα χρόνια της δεκαετίας του '70 θα κυκλοφορήσει μερικά άλμπουμ χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, αφού τα προβλήματα από το αλκοόλ δεν του επέτρεπαν να τα προωθήσει με τον κατάλληλο τρόπο.

Το 1982 η συνεργασία του με την Jennifer Warnes για την κυκλοφορία του βασικού τραγουδιού της ταινίας An officer and a gentlemen θα οδηγήσει στη μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας του με το Up where we belong, που θα φτάσει στην κορυφή αρκετών καταλόγων με τις επιτυχίες της εποχής, συμπεριλαμβανομένης και της Αμερικής.

Από τότε θα κάνει κατά καιρούς διάφορες εμφανίσεις σε συναυλίες, θα ηχογραφεί σε αρκετά σπάνια χρονικά διαστήματα κάποιο νέο άλμπουμ και βασικά θα περνάει τον περισσότερο χρόνο του στο κτήμα που έχει στο Κολοράντο.

Τα σημάδια από την καλλιτεχνική του πορεία θα μείνουν στον τρόπο ερμηνείας αρκετών μετέπειτα τραγουδιστών, που πάντα θα συγκινούνται από τις φωνές λευκών που εκφράζουν τον ήχο των μπλουζ.     


Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Χριστούγεννα στη Νέα Υόρκη

Δεν πήγα Χριστούγεννα στη Νέα Υόρκη. Πήγα κατακαλόκαιρο. Μέσα Ιουλίου.

Θα ήθελα όμως τώρα να ήμουν εκεί.

Αποφάσισα λοιπόν να ταξιδέψω μέσω των μαγικών φωτογραφιών που βλέπετε. Άλλωστε, όπως έχω ξαναγράψει θα ξαναπάω και ελπίζω να καταφέρω να δω τον Woody Allen να παίζει με τον δικό του μοναδικό τρόπο το κλαρινέτο του.

Καλές Γιορτές !







Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Marina and the Diamonds - Happy

Τελικά έχω καταλήξει σε ένα συμπέρασμα που αφορά τα "χριστουγεννιάτικα τραγούδια".

Τα καλύτερα. είναι αυτά που δεν είναι "χριστουγεννιάτικα".



Μάλλον το καταλάβατε, ότι το καινούργιο της "δικής μας", μου άρεσε πολύ.

Καλές γιορτές να έχουμε.

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Δεν αντέχουμε άλλο

του Γεράσιμου Χαριτόπουλου

Ένα ακόμη φθινόπωρο μπήκε με ελλείψεις, όπως κάθε
σχολική χρονιά, καθηγητών και βιβλίων στα σχολεία, με μαθητικές
καταλήψεις, χάος και αψιμαχίες στα πανεπιστήμια. Εξ ου και η συζήτηση
για την Παιδεία στη χθεσινοβραδινή εκπομπή «Ανατροπή» του Γιάννη
Πρετεντέρη, μια εκπομπή που δεν βλέπω όπως αφήνω και την τηλεόραση
κλειστή, αλλά να που είχε ενδιαφέρον το θέμα.

Είδα λοιπόν καλεσμένους μαθητές να λένε, να
φωνάζουν, σε κάθε τόνο «δεν αντέχουμε άλλο». Αλλά κανείς από τους
προσκεκλημένους ενήλικες να μην ακούει πλην του κυβερνητικού εκπροσώπου
Άδωνη Γεωργιάδη, που περίμενε να τους ειρωνευτεί - να ειρωνευτεί δυο
δεκαεξάχρονα παιδιά. Είδα ανθρώπους να φωνάζουν αδιάλειπτα και
ακατάληπτα ο ένας στον άλλο, πρυτάνεις να νουθετούν μαθητές, ένας
εκπρόσωπος των καθηγητών να παλεύει με τον Γιάννη Πρετεντέρη και τον
Άδωνη Γεωργιάδη να μιλήσει, φωνές η μια πάνω στην άλλη να στήνουν ένα
σκηνικό γηπεδικό περισσότερο παρά συζήτησης, χωρίς ούτε για ένα λεπτό να
 μπει στο τραπέζι ένα από τα πολλά ζητήματα της Παιδείας στη χώρα, από
τα φροντιστήρια - είμαστε η μόνη χώρα που γνωρίζω όπου τα παιδιά
παρακολουθούν δυο σχολεία - μέχρι τα δηλητηριώδη πλοκάμια των κομμάτων
μέσα στα πανεπιστήμια που λέγονται «φοιτητικές παρατάξεις».

Σκεφτόμουν, παρακολουθώντας, ότι όσοι γνωστοί μου,
 άνθρωποι της διπλανής πόρτας, έχουν σήμερα παιδιά που βγαίνουν ή θα
βγουν από αυτό το σχολείο είτε τα στέλνουν απευθείας στο εξωτερικό
(Αγγλία συνήθως ή ΗΠΑ), όσοι εννοείται μπορούν και με αιματηρές
οικονομίες, είτε, μόλις τελειώσουν μια εδώ σχολή, για μεταπτυχιακά με
την προοπτική - με την ευχή τους - να μείνουν στην άλλη χώρα επί μακρόν
και να προκόψουν. Όπως ακριβώς συνέβαινε - να μια ακόμη σκέψη δύσκολη,
που προβληματίζει - και στην εποχή, προ εικοσιπενταετίας, που ήμουν ο
ίδιος μαθητής. Μόνο που πλέον δεν μιλάμε για φυγή, μετανάστευση. Αλλά
για μια κανονικότατη φυγάδευση παιδιών από τους γονείς τους μπας και τα
σώσουν από ένα απάλευτο τέλμα.

Δεν ξέρω αν κάτι απ' όλα αυτά πέρασε, προκειμένου
να προβληματίσει, από το μυαλό του συντονιστή της χτεσινής συζήτησης
Γιάννη Πρετεντέρη που ως επί το πλείστον τον έβλεπα να κάνει καλαμπούρια
 με τα οποία εν συνεχεία χαχάνιζε. Ή απασχόλησε τους καλεσμένους του
που, για όσο παρακολούθησα, προσπαθούσαν ο ένας να εκμηδενίσει τον λόγο
και τα επιχειρήματα του άλλου με μικρά διαλείμματα-«παραφωνίες» τις
φωνές απελπισίας των μαθητών. Ίσως σε κάποια άλλη εκπομπή...

Πηγή: http://www.parallaximag.gr/parallax-view/den-antehoyme-allo

Against the wind

Το "Against the Wind" είναι ένα τραγούδι του Bob Seger και της μπάντας του The Silver Bullet Band από το album του 1980 Against the Wind. Το "Against the Wind" έφτασε μέχρι το #5 του αμερικάνικου hit parade. Ο Glenn Frey των Eagles κάνει τα φωνητικά στο τραγούδι.



Σήμερα αισθάνομαι ότι πάω "κόντρα στον άνεμο" και κάπως έτσι το θυμήθηκα.

Χρόνια Πολλά στους Μηνάδες και στις Βικτωρίες. 

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

Tracks of My Years

Μετά την Annie Lenox να ένας ακόμα αγαπημένος της νιότης μας που βγάζει άλμπουμ το 2014 με διασκευές σε δικά του αγαπημένα τραγούδια.
"Tracks of My Years" είναι ο τίτλος του δωδέκατου στούντιο άλμπουμ του Bryan Adams
Είναι μια επιλογή από τραγούδια που αντικατοπτρίζουν μια εποχή όπου το ροκ παιζόταν μαζί με την pop, την country και την R & B στα ραδιόφωνα και στα live clubs.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης και ένα πρωτότυπο τραγούδι που γράφτηκε από τους Bryan Adams & Jim Vallance, που κυκλοφόρησε ως το πρώτο single του άλμπουμ.


Το tracklisting ακολουθεί: 

Original CD
No. Title Writer(s) Length
1. "Any Time At All"   Lennon-McCartney 2:34
2. "She Knows Me"   Bryan Adams, Jim Vallance 3:37
3. "I Can't Stop Loving You"   Don Gibson 3:39
4. "Kiss and Say Goodbye"   Winfred Lovett 3:10
5. "Lay Lady Lay"   Bob Dylan 3:34
6. "Rock and Roll Music"   Chuck Berry 2:34
7. "Down on the Corner"   John Fogerty 2:39
8. "Never My Love"   Don Addrisi, Dick Addrisi 3:17
9. "Sunny"   Bobby Hebb 3:31
10. "The Tracks of My Tears"   Robinson, Moore, Tarplin 2:56
11. "God Only Knows"   Brian Wilson, Tony Asher 3:30
Deluxe Edition Bonus Tracks
No. Title Writer(s) Length
12. "You've Been a Friend to Me"   Bryan Adams, Gretchen Peters 2:50
13. "Help Me Make It Through the Night"   Kris Kristofferson 2:40
14. "C'mon Everybody"   Eddie Cochran, Jerry Capehart 2:50
15. "Many Rivers to Cross"   Jimmy Cliff 4:09
16. "You Shook Me"   Willie Dixon, J.B. Lenoir 3:47

Πάρτε μια γεύση από το άλμπουμ:


Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Nostalgia

"Νοσταλγία" είναι ο τίτλος του έκτου στούντιο άλμπουμ της Annie Lennox, που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 21 Οκτωβρίου 2014, στις ΗΠΑ και στις 27 Οκτωβρίου στον υπόλοιπο κόσμο από την Island RecordsΤο άλμπουμ είναι μια συλλογή με διασκευές σε αγαπημένα τραγούδια της Lennox από τα νιάτα της.

Το track listing ακολουθεί:

Nostalgia – Standard edition
No. Title Writer(s) Length
1. "Memphis in June"   2:47
2. "Georgia on My Mind"  
3:55
3. "I Put a Spell on You"   3:32
4. "Summertime"   5:12
5. "I Cover The Waterfront"   2:59
6. "Strange Fruit"   2:46
7. "God Bless the Child"   3:03
8. "September in the Rain"   3:22
9. "You Belong to Me"  
2:53
10. "I Can Dream, Can't I?"   2:56
11. "The Nearness of You"  
2:32
12. "Mood Indigo"   5:34

 Ακούστε (και δείτε) το πρώτο single από το άλμπουμ.




Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2014

Μπορεί ένα παιδί τριών ετών να χρησιμοποιεί μια γλώσσα προγραμματισμού παίζοντας;

Οι γλώσσες προγραμματισμού έγιναν... παιδικό παιχνίδι

Οι γλώσσες προγραμματισμού έγιναν... παιδικό παιχνίδι
Μπορεί ένα παιδί τριών ετών να χρησιμοποιεί μια γλώσσα προγραμματισμού παίζοντας; Όσο και αν αυτό φαίνεται παράξενο σε τόσο μικρές ηλικίες, ο Δρ. Θεοδόσης Σαπουνίδης κατάφερε να το κάνει πράξη, δημιουργώντας ένα «παιχνίδι», για το οποίο έλαβε διεθνή διάκριση.

Η δημιουργία του «Cubes Coding», που βασίστηκε στη διδακτορική διατριβή που εκπόνησε στο τμήμα Πληροφορικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) ο κ. Σαπουνίδης, κατάφερε να μπει στην ομάδα των νικητών που ξεχώρισαν ανάμεσα σε 611 προτάσεις από 77 χώρες.

«Είναι ένα παιχνίδι με κύβους, οι οποίοι περιέχουν ηλεκτρονικά κυκλώματα, που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, όταν αυτοί ενώνονται. Το παιδί καλείται να βάλει τους κύβους στη σωστή σειρά για να φτιάξει ένα πρόγραμμα που θα εκτελέσει το ρομπότ» εξηγεί ο κ. Σαπουνίδης, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

«Η διαδικασία αυτή "συστήνει" το παιδί με τις βασικές αρχές του προγραμματισμού και τα κάνει να αγαπήσουν την επιστήμη της Πληροφορικής, προκαλώντας το ενδιαφέρον και την περιέργειά τους» προσθέτει.

Η τεχνολογία αφορά ένα καθαρά γραφικό και ένα οπτικό σύστημα, που αποτελείται από 44 κύβους, οι οποίοι αναπαριστούν εντολές και παραμέτρους. Οι κύβοι των παραμέτρων προσαρμόζονται στις εντολές και αλλάζουν τη λειτουργία τους. Με αυτό το σύστημα, οι χρήστες μπορούν να ελέγξουν «τη συμπεριφορά ενός NXT Lego Ρομπότ».

Ο διαγωνισμός «Open Education Challenge» ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2014, με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Το θέμα του διαγωνισμού ήταν η καινοτομία στην εκπαίδευση. Η Επιτροπή επέλεξε την Ομάδα του ΑΠΘ μεταξύ 600 ομάδων και την κατέταξε στις εννιά καλύτερες από τις συμμετέχουσες. Η κάθε μία από τις εννιά ομάδες κέρδισε το χρηματικό έπαθλο των 20.000 ευρώ, ως αρχικό κεφάλαιο και τη δυνατότητα να ταξιδέψουν τα μέλη της, σε διάστημα 12 εβδομάδων, στο Ελσίνκι, το Παρίσι, το Βερολίνο και το Λονδίνο για να παρουσιάσουν την ιδέα τους, να λάβουν συμβουλές από διακεκριμένους επενδυτές και ακαδημαϊκούς και να παρουσιάσουν τις ιδέες τους σε ανθρώπους που διαχειρίζονται επενδυτικά κεφάλαια.

Τα μέλη της ομάδας, με επικεφαλής τον κ. Σαπουνίδη, που συμμετείχαν στην κατάθεση της πρότασης «Cubes Coding» είναι ο Αναστάσιος Τσίμπλινας και η Δανάη Σκουρνέτου, οι οποίοι ζουν και εργάζονται στη Φιλανδία.

Η βραβευμένη ιδέα θα παρουσιαστεί από τον κ. Σαπουνίδη, σήμερα, Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου (από 18.00 έως 20.30),στο 2ο Dev Fest που διοργανώνει το «Google Developers Group Thessaloniki» στο πλαίσιο της 79ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Μία γλώσσα πεθαίνει κάθε δύο εβδομάδες, λόγω ανάπτυξης

Όσο πιο πετυχημένη είναι μια χώρα οικονομικά και όσο ταχύτερα αναπτύσσεται, τόσο πιο γρήγορα χάνονται οι διάφορες γλώσσες που μιλιούνται στο εσωτερικό της. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας βρετανικής επιστημονικής έρευνας, που συσχέτισε τον ρυθμό εξαφάνισης των ομιλουμένων γλωσσών με τον ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης.
Από τις περίπου 6.900 γνωστές γλώσσες της Γης, μία πεθαίνει κάθε περίπου δύο εβδομάδες, με ρυθμό ταχύτερο και από την εξαφάνιση των ειδών του πλανήτη μας. Η οικονομική ανάπτυξη, η άνοδος του Ακαθάριστου Οικονομικού Προϊόντος (ΑΕΠ) και η παγκοσμιοποίηση, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, που χρησιμοποίησε τεχνικές της βιολογίας και της οικολογίας, είναι η κυριότερη αιτία γι' αυτή την εξέλιξη, που συνιστά πλέον φαινόμενο με παγκόσμια διάσταση.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Τατσούγια Αμάνο του Τμήματος Ζωολογίας του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας της Βασιλικής Εταιρείας επιστημών της Βρετανίας "Proceedings of Royal Society B", σύμφωνα με το BBC και το "Science", τόνισαν ότι οι γλώσσες που απειλούνται κατ' εξοχήν, μιλιούνται κυρίως από μειονότητες στις ανεπτυγμένες χώρες της Βόρειας Αμερικής, της Ευρώπης και της Αυστραλίας και εκεί είναι που πρέπει να στραφεί πρωτίστως η προσοχή για την προστασία τους.
«Οι γλώσσες του πλανήτη χάνονται σήμερα με ταχύ ρυθμό. Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή κατάσταση», δήλωσε ο Αμάνο (που έχει ειδικευτεί στην εξαφάνιση των διαφόρων ειδών ζώων) και εκτίμησε ότι περίπου το ένα τέταρτο (25%) των γλωσσών της Γης βρίσκονται πλέον υπό απειλή εξαφάνισης.
Υπάρχουν γλώσσες, όπως η 'Ανω Τανάνα που την μιλούν το πολύ 25 άνθρωποι στην Αλάσκα, που κινδυνεύουν άμεσα να εξαφανιστούν για πάντα από προσώπου Γης. Στην Ευρώπη, γλώσσες όπως η Ούμε Σάμι στη βόρεια Σκανδιναβία, απειλούνται με παρόμοια μοίρα.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, «καθώς αναπτύσσεται η οικονομία, μία γλώσσα συχνά καταλήγει να κυριαρχήσει στην πολιτική και εκπαιδευτική σφαίρα της χώρας. Οι άνθρωποι αναγκάζονται να υιοθετήσουν την κυρίαρχη γλώσσα, αλλιώς κινδυνεύουν να αποκλειστούν οικονομικά και πολιτικά».
Αλλά και στις λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές, όπως στα Ιμαλάια και στους τροπικούς, υπάρχουν γλώσσες που δεν τις μιλάνε πάνω από οκτώ άνθρωποι συνολικά. Όσο ταχύτερα θα αναπτύσσεται μια χώρα σε αυτές τις περιοχές, επεσήμανε ο Αμάτο, τόσο οι γλώσσες αυτές, όπως ορισμένα είδη ζώων, θα αντιμετωπίζουν άμεσο κίνδυνο εξαφάνισης, γι' αυτό χρειάζεται να ληφθούν μέτρα διαφύλαξής τους. Εκτός από τις οικονομικές αιτίες, ασφαλώς υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που ευθύνονται για την εξαφάνιση μιας γλώσσας, κυρίως ιστορικοί και πολιτικοί, εκτεταμένες ασθένειες κ.α.

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Πλημμυρίδα email, η νέα τυραννία των εργαζομένων

Αν ανήκετε κι εσείς σε αυτούς που τσεκάρουν τα email της δουλειάς τους ακόμη και τις ημέρες της αργίας, ίσως ζηλεύετε τους μακάριους εργαζομένους της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Daimler. Στην άδειά τους, οι εργαζόμενοι αυτοί ενεργοποιούν τη «ρύθμιση διακοπών» στο εταιρικό email τους. Ετσι, όποιος τους στείλει μήνυμα, λαμβάνει μια αυτόματη απάντηση που γράφει ότι ο εργαζόμενος απουσιάζει και δίνει τα στοιχεία του αντικαταστάτη του. Εν συνεχεία –ω του θαύματος!– το μήνυμα διαγράφεται, ελαφραίνοντας έτσι τον φάκελο των εισερχόμενων μηνυμάτων που θα πρέπει να ανοίξει ο εργαζόμενος στην επιστροφή του. «Το κάνουμε για να αφήσουμε τον κόσμο να ξεκουραστεί», είπε εκπρόσωπος της εταιρείας στο περιοδικό TIME. «Μετά γυρίζουν στη δουλειά πιο κεφάτοι».
Εταιρείες όπως η Volkswagen και η Deutsche Telekom έχουν υιοθετήσει πολιτικές για τον περιορισμό των μηνυμάτων που λαμβάνουν κάποιοι υπάλληλοι τα βράδια και τα Σαββατοκύριακα. Αν αυτό συμβαίνει σε μια χώρα που έχει πάθος με την ακρίβεια και υψηλή παραγωγικότητα όπως η Γερμανία, μήπως το ίδιο θα έπρεπε να συμβεί και αλλού;
Σύμφωνα με υπολογισμούς του McKinsey Global Institute, οι εργαζόμενοι σε δουλειές γραφείου περνούν το 28% του χρόνου τους διαβάζοντας και απαντώντας σε email, ενώ ελέγχουν τα μηνύματά τους κατά μέσον όρο 74 φορές την ημέρα. Πολλές από αυτές τις φορές βρίσκονται στο σπίτι τους. Ερευνα μεταξύ εργαζομένων γραφείου που διαθέτουν smartphones έδειξε ότι οι περισσότεροι ήταν δεμένοι με ομφάλιο λώρο με το κινητό τους επί 13,5 ώρες την ημέρα, έως αργά το βράδυ. Οι εργαζόμενοι δεν κάνουν διάλειμμα ούτε στο δείπνο, στη διάρκεια του οποίου, όπως δείχνουν άλλες μελέτες, το 38% τσεκάρει τα μηνύματά του σε συνεχή βάση, ρίχνοντας ματιές στο κινητό κάτω από το τραπέζι. Η αγωνία πολλών εργαζομένων είναι ότι οι συνεργάτες ή προϊστάμενοι προσδοκούν άμεση απάντηση, ανεξαρτήτως ώρας.
O κανόνας «7 με 7»
Είναι λοιπόν ευγενής στόχος, τόσο για λόγους ανθρώπινης αξιοπρέπειας όσο και για λόγους δικαιοσύνης στον χώρο εργασίας, να μειωθεί ο όγκος των μηνυμάτων που στέλνονται μετά τις εργάσιμες ώρες. Είναι επίσης κάτι που δεν πρόκειται να γκρεμίσει τον ουρανό στο κεφάλι των εταιρειών.
Οι λίγες εταιρείες των ΗΠΑ και του Καναδά που μιμήθηκαν την Daimler είπαν ότι είναι εύκολα διαχειρίσιμο. H εταιρεία δημοσίων σχέσεων Edelman στο Τορόντο καθιέρωσε τον κανόνα «7 με 7». Οι υπάλληλοι δεν πρέπει να στέλνουν email πριν από τις 7 το πρωί και μετά τις 7 το βράδυ. Μπορούν να τσεκάρουν τα εισερχόμενα, αλλά να μη στέλνουν μηνύματα στους συνεργάτες τους.
Η εταιρεία Book Riot, που έχει υπαλλήλους σε διαφορετικά μέρη του κόσμου, τους ζητάει να στέλνουν email όποτε μπορούν, αλλά να μην περιμένουν απάντηση μέχρι να ξεκινήσει το ωράριο εργασίας αυτού στον οποίο απευθύνονται. Οταν οι αγχωμένοι σύμβουλοι της Boston Consulting Group προσπάθησαν να οργανώσουν «ζώνες προβλεπόμενης ξεκούρασης», περιορίζοντας τα μηνύματα που αντάλλασσαν εκτός ωραρίου, οι συνολικές ώρες εργασίας τους μειώθηκαν κατά 11%, ενώ ο όγκος δουλειάς που έφερναν σε πέρας έμεινε ίδιος.
Η έρευνα της Τζένιφερ Ντιλ στο Κέντρο Δημιουργικής Διεύθυνσης αποκαλύπτει γιατί η μείωση των ηλεκτρονικών μηνυμάτων αυξάνει την παραγωγικότητα. Αυτό συμβαίνει γιατί τα ατελείωτα email συχνά υποκρύπτουν άθλιο μάνατζμεντ. Οταν οι υπάλληλοι ρωτούν κάθε λεπτομέρεια μέσω email σημαίνει πως φοβούνται πάρα πολύ μήπως βρεθούν σε δύσκολη θέση ή χάσουν τη δουλειά τους αν στραβοπατήσουν.
Δεν είναι βέβαια όλα τα βραδινά email κατακριτέα. Οπως έδειξε η έρευνα της Ντιλ, οι εργαζόμενοι δεν θέλουν να υποχρεούνται να απαντήσουν στη 1 το πρωί, αλλά τους αρέσει να έχουν τη δυνατότητα να μεταφέρουν κάποιες δουλειές από το γραφείο στο σπίτι. Επίσης δεν διαμαρτύρονται αν χρειαστεί να είναι διαθέσιμοι σε περίπτωση πραγματικής εργασιακής κρίσης.
Για να αλλάξει η νοοτροπία των επιχειρήσεων, ίσως το παράδειγμα πρέπει να προέλθει από πάνω. Αν ο προϊστάμενος στέλνει συχνά email στις 11 το βράδυ, τότε το μήνυμά του είναι ότι στην εταιρεία δουλεύουμε ώς τα μεσάνυχτα. Ισως όμως αξίζει να επανέλθουμε στο σύνθημα που κινητοποίησε τους εργαζομένους εδώ και παραπάνω από έναν αιώνα: «Οκτώ ώρες δουλειά, οκτώ ώρες ύπνος, οκτώ ώρες ελεύθερος χρόνος».

Πηγή: CLIVE THOMPSON / INTERNATIONAL NEW YORK TIMES, Επιμέλεια: Καθημερινή

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

Παγκόσμια ημέρα βινυλίου

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα βινυλίου ένα ντοκιμαντέρ του 1956 που μας δείχνει την πορεία κατασκευής ενός δίσκου βινυλίου εκείνες τις μέρες.



Μέρες βινυλίου ... πραγματικά.

Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2013

Έχουν περάσει μόνο 30 χρόνια.

Ήταν τέτοιες μέρες του 1983.

 Πλησίαζαν Χριστούγεννα και το νέο μεγάλο όνομα στο χώρο της pop ήταν ο Paul Young.

Το No Parlez ήταν το ντεμπούτο του καλλιτέχνη, σκαρφάλωσε στο νούμερο 1 του Βρετανικού top-100 και παρέμεινε μέσα στα 100 για 119 εβδομάδες.


Δείτε κάποιες επιπλέον πληροφορίες από την Wikipedia:


Initially the first two singles, "Iron Out the Rough Spots" and a re-make of "Love of the Common People" had no success, but the third, a cover of the Marvin Gaye classic "Wherever I Lay My Hat (That's My Home)" was No. 1 in the UK singles chart for three weeks in the summer of 1983, and the first of Young's fourteen British Top 40 singles. Similar success followed in continental Europe. In the UK, the follow-up single "Come Back and Stay" reached No. 4, and the re-release of "Love of the Common People" made it to No. 2 in late 1983.

Track listing Original Vinyl Album release


  1. "Come Back and Stay" (Jack Lee) – 4:57
  2. "Love Will Tear Us Apart" (Ian Curtis, Peter Hook, Stephen Morris, Bernard Sumner) - 5:01
  3. "Wherever I Lay My Hat (That's My Home)" (Marvin Gaye, Barrett Strong, Norman Whitfield) – 5:18
  4. "Ku Ku Kurama" (Steve Bolton) – 4:20
  5. "No Parlez" (Anthony Moore) – 4:54
  6. "Love of the Common People" (John Hurley, Ronnie Wilkins) – 4:56
  7. "Oh Women" (Jack Lee) – 3:34
  8. "Iron Out the Rough Spots" (Steve Cropper, Booker T. Jones, David Porter) – 4:47
  9. "Broken Man" (Ian Kewley, Paul Young) – 3:55
  10. "Tender Trap" (Ian Kewley, Paul Young) – 4:31
  11. "Sex" (Jack Lee) – 4:49



Γιατί τα θυμήθηκα όλα αυτά σήμερα; Ίσως γιατί στο μυαλό ενός 15χρονου που αγαπούσε υπερβολικά τη μουσική είχαν μια διαφορετική αξία απ' ότι έχουν σήμερα (που ο 15χρονος είναι 45άρης πια). Ίσως πάλι, γιατί πραγματικά ήταν διαφορετική εποχή και όλα είχαν άλλο νόημα. Ίσως και γιατί επιστρέφοντας στην παιδική/εφηβική ηλικία μας ανακαλύπτουμε όλα αυτά που χάσαμε στα χρόνια που ακολούθησαν.

Να είστε καλά.

Παρασκευή, 6 Δεκεμβρίου 2013

Μariah Carey, Leona Lewis, Ariana Grande προχθές στην Νέα Υόρκη

xmas-divas-600x450.jpg (600×450)
Μariah Carey, Leona Lewis, Ariana Grande προχθές στην Νέα Υόρκη

Mariah Carey — “All I Want For Christmas Is You”

Mariah Carey — “Joy To The World”

Leona Lewis — “One More Sleep”

Leona Lewis — “White Christmas”

Ariana Grande — “Love Is Everything”


Άλλο ένα time lapse video.

Για να φτιάξει το βίντεο που ακολουθεί, ο Paul Richardson έφτασε στα όριά του. Επειδή οκτώ 24ωρα, γυρνούσε με το ποδήλατό του στο Λονδίνο, γινόταν μούσκεμα από τη βροχή, τραβούσε φωτογραφίες, κουβαλούσε μαζί του εξοπλισμό βάρους 22 κιλών και κοιμόταν ελάχιστα. Αφού διένυσε 200 μίλια εντός της βρετανικής πρωτεύουσας, εξέτασε το υλικό που μάζεψε με τόσο κόπο, επέλεξε 8.000 φωτογραφίες και ξεκίνησε να μοντάρει.

Μερικές εβδομάδες αργότερα, o Paul Richardson ανέβασε το time- lapse βίντεο με τίτλο Restless Nights στο Vimeo. Στόχος του ήταν να παρουσιάσει τους έντονους ρυθμούς του Λονδίνου, το οποίο δείχνει να μην ηρεμεί ποτέ. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι οι φωτογραφίες που έχουν τραβηχθεί ημέρα είναι ελάχιστες, μιας και έβρεχε συνεχώς, οπότε οι περισσότερες λήψεις είναι νυχτερινές. Παρόλα αυτά βέβαια, πρόκειται για μία εξαιρετική δουλειά!

Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2013

Socrates "Plaza"

Τους SOCRATES των 70's λίγο πολύ τους ξέρουμε όλοι, μερικά λόγια για το LP PLAZA του 1983 το οποίο (κατά την ταπεινή μου γνώμη) ήταν από τα καλύτερα άλμπουμ ελληνικού γκρουπ ever!

Με την σύνθεση Σπάθας - Τουρκογιώργης - Αντύπας το 1981 φεύγουν πάλι για την Αγγλία, αυτή τη φορά προσκεκλημένοι από τον γνωστό παραγωγό-μηχανικό ήχου Vic Coppersmith-Heaven.
Εκεί παίζουν στο γνωστό Rock club "Dingwalls", club από το οποίο ξεκίνησαν την καριέρα τους γνωστοί μουσικοί όπως: Eric Clapton, Jimi Page, Who... και κάνουν μεγάλη εντύπωση με το καλοδουλεμένο Rock που παίζουν.
Ιστορική είναι η άρνηση τους στην μεγάλη χρηματική πρόταση της δισκογραφικής εταιρίας Warner, αξίας 50.000 στερλινών, το οποίο συνεπαγόταν μόνιμη εγκατάσταση στην Αμερική. Το 1983 τελικά δέχονται ένα παγκόσμιο συμβόλαιο από την Virgin, αξίας 15.000 στερλινών. Μπαίνουν στα studios (Town House, Jam Studios, PRT Studios, Chipping Norton Studios), ενώ κάποια μέρη του δίσκου ηχογραφούνται και στα Ελληνικά Sierra Studios. Κυκλοφορούν το album "Plaza", με την κάπως λουστραρισμένη παραγωγή από τον Vic Coppersmith-Heaven (Jam, Rolling Stones, Peter Gabriel, Joe Cocker, Black Sabbath κ.α.).
Για τις ανάγκες του album παίρνουν τον στιχουργό του Elton John, Gary Osborne, να βοηθήσει τον Αντώνη Τουρκογιώργη στο γράψιμο των στίχων, ενώ στα "Hot Town" και "Because Of You" συμμετέχει ο Γάλλος κιθαρίστας Louis Bertignac (των Telephone).
Επίσης στα φωνητικά η στενή συνεργάτις του Elton John, Kiki Dee με τον Gary Osborne και την Suzy Coppersmith-Heaven. Ο μεγάλος και Grammy awarded Trevor Horn (Buggles, Yes, Art of Noise) βοηθάει στον μουσικό εξοπλισμό (CMI Fairlight Programme). Αυτός ο δίσκος έχει πιο στρογγυλεμένο light ήχο αν και πρωτοποριακός, σαν άκουσμα είναι διαφορετικός από αυτό που έχουμε συνηθίσει, με τραγούδια όπως "Baby I'm Leaving", "Stray Dogs", "Living In A Hot Town" κ.α. να αξίζουν προσοχή.



Για την προώθηση του δίσκου περιοδεύουν σε Αγγλία και Σκωτία μαζί με το κορυφαίο Hard Rock σχήμα των UFO, σε 24 πόλεις, με αποκορύφωμα την εμφάνιση στο "Hammersmith Odeon" του Λονδίνου στις 14 & 15 Απριλίου 1983, όπου γίνεται κυριολεκτικά χαμός από κάτω, με τον κόσμο να ζητάει πένες και μπαγκέτες από τους Socrates.
Μετά από αρκετό καιρό στην Αγγλία το 1984, νιώθουν υπερβολικά κουρασμένοι και νοσταλγοί της πατρίδας, επιπλέον και οι ίδιοι γνωρίζουν ότι οι εποχές έχουν αλλάξει και ότι είναι μεγάλοι πια (πάνω από τα 30), για να κολυμπήσουν στα βαθιά νερά.
Επιχείρησαν για μια ακόμη φορά να επιβληθούν στη διεθνή αγορά και κυρίως στην Αγγλία, αλλά και αυτή η προσπάθεια έμεινε χωρίς αποτέλεσμα.
Έτσι επιστρέφουν πίσω στην Ελλάδα για μερικές συναυλίες και γύρω στο 1986 "διαλύονται", και τα μέλη του συγκροτήματος ακολουθούν ξεχωριστές επιτυχημένες καριέρες.

Σημείωση: Το κείμενο το ανεβάζω σχεδόν όπως είναι αναρτημένο στο YouTube (από τον χρήστη MACKROCKAS1 ) γιατί κάπως έτσι τα θυμάμαι κι εγώ. Έχω το άλμπουμ σε βινύλιο και είναι πραγματικά έξοχο.

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

Kate Bush

Η τελευταία φορά που ακούσαμε νέα σύνθεση από την Kate Bush ήταν στα τέλη του 2007 όταν το τραγούδι της Lyra υπήρχε στο σάουντρακ της ταινίας του Chris Weitz Golden Compass (Το Αστέρι του Βορρά) μαζί με τη μουσική που είχε γράψει ο Alexander Desplat.
Στην ταινία έπαιζαν οι Nicole Kidman, Daniel Craig και η Dakota Blue Richards στον ρόλο της Lyra. Το 2005, ύστερα από απουσία 12 ετών, είχε κυκλοφορήσει και τον τελευταίο της δίσκο με τίτλο Aerial.
Η Kate Bush δεν είναι βέβαια η μόνη τραγουδίστρια που έχει επιλέξει να απέχει από τη μουσική επικαιρότητα, όμως είναι από τις ελάχιστες που ο τρόπος ερμηνείας τους διαφέρει από τις περισσότερες γυναικείες φωνές που κυριαρχούν στα μουσικά πράγματα της εποχής μας.
Το 1979 έκανε τη μοναδική της τουρνέ και από τότε οι εμφανίσεις της σε διάφορες εκδηλώσεις είναι μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού και έγιναν κυρίως για φιλανθρωπικούς σκοπούς, με την τελευταία από αυτές να γίνεται το 1987 όπου τραγούδησε το Running Up That Hill στο τρίτο Secret Polishman με τον David Gilmour να τη συνοδεύει στην κιθάρα. Χρειάστηκε να περάσουν άλλα 15 χρόνια για να εμφανιστεί σε συναυλία που έκανε στο Royal Albert Hall ο David Gilmour και να τραγουδήσει το Compfertably Numb των Pink Floyd.
Αν προσπαθήσει κανείς να ψάξει τις ρίζες του τρόπου ερμηνείας της, θα πρέπει να ανατρέξει στο πολύ μακρινό παρελθόν, φτάνοντας στον Μεσαίωνα, την κέλτικη μουσική παράδοση και τον συχνά αφηγηματικό τρόπο που τραγουδά, φέρνοντας στη σκέψη μας θεατρικές παραστάσεις της ελισαβετιανής περιόδου.
Παρά την απουσία της όμως, έχει αφήσει κληρονομιά μια σειρά από τραγουδίστριες που έχουν επηρεαστεί αρκετά από τον συχνά παράξενο, ίσως λίγο τρομακτικό (spooky) τρόπο ερμηνείας της.
Ανάμεσα σ' αυτές, οι Sinead Ο'Connor, Tori Amos, Siouxsie Sioux, Joanna Newton, Ρ.J. Harvey, Bjork και άλλες που φλερτάρουν με τον διαφορετικό τρόπο ερμηνείας της. Ανάμεσα στους επηρεασμένους από αυτήν, ανήκουν και άντρες όπως οι Antony and The Johnsons, οι τραγουδιστές των Muse και Coldplay κ.ά.
Αυτοί που βοήθησαν την Kate Bush να κυκλοφορήσει το πρώτο της άλμπουμ σε ηλικία 20 ετών ήταν οι Pink Floyd και ειδικά ο David Gilmour που ήταν φίλος της οικογενείας της.
Η πρώτη εμφάνισή της έγινε με το Wuthering Heighs, τραγούδι που γράφτηκε όταν η Kate ήταν 18 ετών και στο οποίο μας περιέγραφε με τον δικό της τρόπο την ιστορία δύο νέων ανθρώπων, της συνονόματής της Kathrine και του Heathcliff.
Η ρομαντική αυτή υπερφυσική ιστορία με τα καταπιεσμένα αισθήματα, που εκδόθηκε το 1847, ήταν και το μοναδικό μυθιστόρημα της Emily Bronte, που είχε γράψει επίσης αρκετά ποιήματα. Αξιοσημείωτο είναι το ότι η Emily Bronte είχε γεννηθεί στις 30 Ιουλίου όπως και η Kate Bush.
Το 1976 η Bush παρακολούθησε στην τηλεόραση την κινηματογραφική εκδοχή του μυθιστορήματος «Ανεμοδαρμένα ύψη» και τα 10 τελευταία λεπτά της ταινίας την οδήγησαν στο να συνθέσει τη μεγαλύτερη επιτυχία της κατά τη διάρκεια της νύκτας, με το παράθυρο ανοικτό και το φως του φεγγαριού να πέφτει στην κρεβατοκάμαρά της χαρίζοντάς της μοναδική έμπνευση.
Οπως έχει συμβεί και σε άλλες περιπτώσεις, με άλλους καλλιτέχνες, η δισκογραφική εταιρεία της δεν ήθελε σαν πρώτο τραγούδι το Wuthering Heights, γιατί πίστευε ότι ήταν αντιεμπορικό, άλλωστε εκείνη την περίοδο κυριαρχούσε το πανκ. Στη θέση του η ΕΜΙ ήθελε να κυκλοφορήσει το James and the Cold Gun. Τελικά επικράτησε η άποψη της τραγουδίστριας, η οποία κατάφερε μάλιστα να μεταφέρει την κυκλοφορία του, από τον Νοέμβριο του 1977, στον Ιανουάριο του 1978. Αν είχε κυκλοφορήσει τον Νοέμβριο, θα είχε να ανταγωνιστεί το Mull Of Kintyre του Paul McCartney και του συγκροτήματος Wings που, όπως αποδείχθηκε, ήταν αχτύπητο, αφού έγινε το εμπορικότερο τραγούδι στη Βρετανία μέχρι τότε.
Η Kate Bush με την άνοδο του Wuthering Heights θα γίνει η πρώτη σόλο τραγουδίστρια που ανεβαίνει στην πρώτη θέση της Βρετανίας με τραγούδι που γράφει η ίδια, ενώ έναν χρόνο αργότερα και ενώ είχε μεσολαβήσει το Lion Heart, με το τρίτο άλμπουμ της Never For Ever, στο οποίο υπάρχει το γνωστό Babooshka, γίνεται η πρώτη σόλο τραγουδίστρια που θα έχει ένα νούμερο 1 άλμπουμ στο ίδιο τσαρτ.
Η Kate Bush μεγάλωσε σε καλλιτεχνική οικογένεια. Η μητέρα της ήταν χορεύτρια παραδοσιακών χορών της Ιρλανδίας και ο πατέρας της έπαιζε πιάνο. Τα μεγαλύτερα αδέλφια της ήταν ο Paddy, που έφτιαχνε μουσικά όργανα, και ο John, που ήταν ποιητής και φωτογράφος. Η ίδια επηρεασμένη από το περιβάλλον, άρχισε να μαθαίνει πιάνο από 11 ετών και σύντομα άρχισε να γράφει δικά της τραγούδια. Οταν έφτασε τα 15, η οικογένειά της έφτιαξε ένα ντέμο διάρκειας 50' το οποίο απέρριψαν... ως συνήθως όλες οι δισκογραφικές εταιρείες.
Ο David Gilmour ήταν αυτός που τη βοήθησε να βελτιώσει την τεχνική της και την οδήγησε στο να ηχογραφήσει με τον φίλο του Andrew Powell ένα πιο επαγγελματικό ντέμο. Το υλικό παρέλαβε από τον Gilmour το υψηλόβαθμο στέλεχος της ΕΜΙ, Terry Slater, ο οποίος εντυπωσιάστηκε και υπέγραψε αμέσως, θέλοντας ίσως να ευχαριστήσει και τον Gilmour που ήταν μέλος του βασικότερου ίσως συγκροτήματος της εταιρείας εκείνη την εποχή, των Pink Floyd.
Πέρασαν δύο χρόνια χωρίς να ηχογραφήσει, απλά έγραφε τραγούδια και έπαιζε με την ΚΤ Bush μπάντα που είχε φτιάξει, σε διάφορους μικρούς συναυλιακούς χώρους. Τον Αύγουστο του 1977 άρχισε επιτέλους να ηχογραφεί το πρώτο της άλμπουμ.
Το 1982 κυκλοφορεί το Dreaming, άλμπουμ στο οποίο έχει για πρώτη φορά τον απόλυτο έλεγχο στην παραγωγή και ενώ περίμενε αρνητικές κριτικές και ότι θα έγραφαν ότι τρελάθηκε, ο μουσικός Τύπος το θεώρησε αριστούργημα ανοίγοντάς της μάλιστα για πρώτη φορά την αγορά της Αμερικής.
Τον Αύγουστο του 1985, το γνωστό μουσικό περιοδικό ΝΜΕ ανέφερε την Kate Bush στην καθιερωμένη του ενότητα «Πού Είναι Τώρα» θεωρώντας ότι είναι πια ξεχασμένη. Δύο μόλις μέρες αργότερα η Kate Bush εμφανίζεται όμως στην τηλεόραση του BBC και τραγουδά το Running Up That Hill που μαζί με τα Big Sky, Cloudbusting και Hounds Of Love θα γίνουν οι επιτυχίες της από το νέο άλμπουμ Hounds Of Love, του οποίου η δεύτερη πλευρά είχε πάρει τον τίτλο The Ninth Wave από το ομώνυμο ποίημα του Alfred Tennyson.

Το Sensual World είναι ένα ακόμα τραγούδι της από το ομώνυμο άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει το 1989 και έχει επηρεαστεί από τη λογοτεχνία, συγκεκριμένα ήθελε να χρησιμοποιήσει ακριβώς ένα απόσπασμα από τις τελευταίες σελίδες της «Οδύσσειας» του James Joyce, που αναφέρεται στη Molly Bloom, χαρακτήρα του βιβλίου, αλλά οι δικαιούχοι δεν της έδωσαν την άδεια, έτσι το διασκεύασε ώστε να μην έχει νομικό πρόβλημα.
Τον Νοέμβριο του 1993 θα κυκλοφορήσει το Red Shoes, άλμπουμ στο οποίο θα συμμετέχουν ονόματα όπως οι Michael Kamen, Eric Clapton, Prince, Gary Brooker και Jeff Beck.
Θα ακολουθήσουν 12 χρόνια σιωπής, ωστόσο το όνομά της θα αναφέρεται κατά καιρούς στα μέσα ενημέρωσης με φήμες για νέο άλμπουμ.
Ο Τύπος συχνά την περιέγραφε ως ένα εκκεντρικό πρόσωπο που ζούσε μόνο του και απέφευγε τους άλλους ανθρώπους, παρομοιάζοντάς τη μερικές φορές με την ηρωίδα του Dickens δεσποινίδα Havisham στις «Μεγάλες προσδοκίες».
Στην πραγματικότητα όμως αυτή είχε επιλέξει να αφοσιωθεί στην ανατροφή του γιου της Albert που γεννήθηκε το 1998 και σαν πατέρα είχε τον κιθαρίστα της Danny McIntosh με τον οποίο και παντρεύτηκε αργότερα.
Τον Νοέμβριο του 2005 θα κυκλοφορήσει επιτέλους καινούργιο άλμπουμ με τον τίτλο Aerial και για μια ακόμα φορά θα πάρει πολύ καλές κριτικές.
Τα τραγούδια της είναι πάντα εμπνευσμένα από διαφορετικές μουσικές πηγές: κλασική μουσική, φολκ, εναλλακτικό ροκ, τζαζ και διάφορα άλλα είδη, όπως η παραδοσιακή μουσική, που την κάνουν μοναδική και κάνουν την αναμονή για κάθε νέα δουλειά της συχνό θέμα συζήτησης στους μουσικόφιλους.

Πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=64501

Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2013

R.I.P. Gérard de Villiers

Αν γεννήθηκες γύρω στο 1970, δεν μπορεί να μην τον έχεις ακούσει. Τα βιβλία τσέπης έκαναν θραύση την δεκαετία του '80 και ο αντίποδας των αισθηματικών ιστοριών τύπου "... έφερε τα χείλη του κοντά στα δικά της και τη φίλησε με έντονο πάθος πριν την κάνει ολοκληρωτικά δική του ..." των ΒΙΠΕΡ ΝΟΡΑ, ήταν οι ιστορίες του πράκτορα της CIA Μάλκο Λίνγκε.



Η είδηση από το www.tovima.gr:

Πέθανε σε ηλικία 84 ετών ο συγγραφέας Ζεράρ ντε Βιλιέ

Υπήρξε ο δημιουργός της κατασκοπευτικής σειράς S.A.S.
Πέθανε σε ηλικία 84 ετών ο συγγραφέας Ζεράρ ντε Βιλιέ


Σε ηλικία 84 ετών πέθανε την Πέμπτη ο γάλλος συγγραφέας Ζεράρ ντε Βιλιέ που έγινε παγκοσμίως γνωστός από την περιπετειώδη σειρά κατασκοπευτικών περιπετειών S.A.S. με ήρωα τον αυστριακό πρίγκιπα και πράκτορα της CIA Μάλκο Λίνγκε.

Δεν πρόλαβε δυστυχώς την έκδοση του 200ου κατά σειρά βιβλίου του. Ο γεννημένος στο Παρίσι (1929) συγγραφέας για περίπου μισό αιώνα εξέδιδε τέσσερα με πέντε βιβλία τον χρόνο.

Είχε και στην Ελλάδα φανατικούς φίλους. Τα βιβλία του κυκλοφόρησαν στο πρόσφατο παρελθόν ως προσφορά στους αναγνώστες του «Βήματος».

Ο θάνατός του που προκλήθηκε «από τις επιπλοκές μιας ασθένειας που τον ταλαιπωρούσε χρόνια» έγινε γνωστός από τον δικηγόρο του Ερίκ Μορέν μέσω του Twitter.Ο ίδιος διευκρίνισε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι η ανακοίνωση της δυσάρεστης είδησης με τον συγκεκριμένο τρόπο ήταν επιθυμία του ιδίου του συγγραφέα.

Ο Ζεράρ ντε Βιλιέ, τον οποίο διάβαζαν και πολλοί Πρόεδροι της Γαλλικής Δημοκρατίας, αντλούσε το υλικό του από μυστικές υπηρεσίες και διπλωμάτες ανά τον κόσμο προκειμένου να γράψει τις καταιγιστικές pulp-fiction ιστορίες του χωρίς να φοβάται τη ρευστότητα της επικαιρότητας.

Δεν ήταν μάλιστα λίγες οι φορές που «προέβλεψε» γεγονότα και εξελίξεις με τα μυθιστορήματά του. Η σειρά S.A.S. έχει ξεπεράσει σε πωλήσεις τα 100 εκατομμύρια αντίτυπα και θεωρείται – μαζί με την αντίστοιχη του Ίαν Φλέμινγκ για τον Τζέιμς Μποντ – μια από τις πλέον πετυχημένες στην ιστορία.

Ο ίδιος ήξερε, ομολογουμένως, πολλά. To 1964 άφησε τη δημοσιογραφία και άρχισε να γράφει μυθιστορήματα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και πολιτικά θρίλερ.

Το 1980, επί παραδείγματι, έγραψε ένα βιβλίο για τη δολοφονία του Ανουάρ Σαντάτ από ένοπλους ισλαμιστές – το 1981 ο αιγύπτιος πρόεδρος πράγματι δολοφονήθηκε.Τον Ιούνιο του 2012 εξέδωσε ένα ακόμη πόνημα για τον Εμφύλιο Πόλεμο της Συρίας όπου προφανώς εμφανίζεται ως βασικός χαρακτήρας ο Μπασάρ αλ Άσαντ.

«Δεν θεωρώ τον εαυτό μου λογοτέχνη» είπε στους New York Times τον Ιανουάριο του 2013. «Αφηγούμαι ιστορίες. Γράφω παραμύθια για ενήλικους. Και προσπαθώ θα να βάλω λίγη ουσία μέσα σε αυτά» υπογράμμισε.


 



Όσοι θέλουν να μάθουν πέντε πράγματα παραπάνω για τον δαιμόνιο συγγραφέα μπορούν να ανατρέξουν στα παρακάτω links: